Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1992 жылы Орсон Скотт Кардтың романы, басқа кітаптар
1992 novel by Orson Scott Card
other books
«Жоғалған ұлдар» (1992) – американдық автор Орсон Скотт Кардтың қорқыныш романы. Романның негізгі идеясы мормон отбасының күнделікті өмірі және Солтүстік Каролинаға көшкеннен кейін оларға туындаған қиындықтар төңірегінде құрылған. Оқиға негізінен отбасының жұмыста, шіркеудегі проблемалары мен үлкен баласы Стивидің мектепке бейімделудегі қиындықтарын, оның салдарынан үлкейген жалғыздығын баяндайды. Діни мәселелер мен жақсылық пен жамандық табиғаты сияқты тақырыптарды қамтитын роман, Кардтың «Жоғалған ұлдар» атты әңгімесінің кеңейтілген нұсқасы болып табылады. Әңгіменің сюжеті роман сюжетімен ұқсас, бірақ Кард басты кейіпкер Флетчер рөлін ойнайды, бұл оқиғаны автобиографиялық сипатқа ие етеді. Әңгіме «өрескел» және бала жоғалту қасіретін өздік мүддесі үшін пайдаланғаны үшін сынға ұшырағаннан кейін, Кард әңгіменің соңына түсіндірме қосып, романды үшінші тұлғада жазды. Роман «оңай және табиғи стильде жазылуы» және шынайы және көтеріңкі тақырыптары үшін мақтауға ие болды. Юджин Ингланд романды теологиясы және «діни, теологиялық және моральдық мәселелерді» шешу әдісі үшін сынады, Кард ғылыми фантастика жазғанда ең жақсы екенін айтса да, ол Кардтың жақсы әңгімеші екенін мойындады. Роман 1992 жылы Мормон әдебиеттері қауымдастығының «Жылдың үздік романы» сыйлығын жеңіп алды.
Lost Boys (1992) is a horror novel by American author Orson Scott Card. The premise of the novel revolves around the daily lives of a Mormon family, and the challenges they face after a move to North Carolina. The story primarily follows the family's troubles at work, church, and the oldest child Stevie's difficulty fitting in at school, which lead to him becoming increasingly withdrawn. Dealing with themes such as religion and the nature of good and evil, the novel is an expansion of Card's short story "Lost Boys". The plot of the short story is similar to the plot of the novel but Card assumes the role of the protagonist, Fletcher, leading the story to appear autobiographical. After receiving criticism for the story being "offensive" and appropriating the grief of losing a child, Card put a disclaimer at the end of the short story and wrote the novel in the third person. The novel received praise for its "easy and natural prose" and its genuine and uplifting themes. Eugene England criticized the novel for its theology and the manner in which it deals with "religious, theological, and moral issues", stating that Card is at his best when he writes science fiction; however, he admitted that Card is a good storyteller. The novel won the 1992 Association of Mormon Letters Award for Best Novel.
Сюжет
Роман 1983 жылы жазылған, ойын бағдарламалаушысы Степ Флетчер және оның отбасы туралы. Степ Atari 8 бит компьютерлері үшін «Hacker Snack» деп аталатын ойдан шығарылған ойынды ойлап тапқан. Діңгелі мол мормон Степ жүкті әйелі ДиЭнне мен үш баласын, оның ішінде жеті жасар Стивиді Индиана штатынан Солтүстік Каролина штатындағы Стьюбен қаласына көшіреді, өйткені ол техникалық жазушы болып жаңа жұмысқа орналасуы керек. Жаңа жұмысында жағымсыз және адал емес басшылар мен әріптестермен күресуден бөлек, Флетчерлердің жаңа үйіне әртүрлі жәндіктердің тобы үнемі шабуыл жасайды. Жалға алынған үйдің иесінің қарт әкесі Бапи әрқашан көмектесуге дайын тұрады. Степ ДиЭнне ерекше қажеттіліктері бар сәби дүниеге келгенге аздай қалғанда жұмысынан кетеді. Көшкеннен кейін Стептің ұлы Стиви өзін-өзінен шекініп, тек бақта және компьютеріндегі ойдағы достарымен ғана ойнайды. Оларды психиатрға апарып, ол Стивидің проблемаларына отбасының діні себеп болуы мүмкін деген болжам айтады, бұл Степті ренжітеді. Степ пен ДиЭнне Стивидің ойдағы достарының есімдері жоғалып бара жатқан жас жігіттердің есімдерімен сәйкес келетінін байқайды. Стиви жігіттердің лақап есімдерін біледі, бірақ олар көпшілікке белгілі емес. Олар полицияға хабарлайды, детектив Стивиді сұраққа алады және олардың барлығы Стиви арқылы байланысқан болса, онда сериялық кісі өлтіруші болуы мүмкін деген қорытындыға келеді.
The novel, set in 1983, revolves around Step Fletcher, a game programmer, who invented a fictional game for Atari 8 bit computers called Hacker Snack, and his family. Step, a devout Mormon, moves his pregnant wife DeAnne and their three children, including seven year old Stevie, from Indiana to Steuben, North Carolina, so he can start a new job as a technical writer. In addition to struggles at his new job with unpleasant and immoral bosses and coworkers, the Fletchers' new house is periodically invaded by hordes of different types of insects. Bappy, the elderly father of the owner of the rented house, is always ready to lend a hand with things. Step quits his job right before DeAnne gives birth to a baby with special needs. After the move, Step's son Stevie becomes withdrawn, playing only with his imaginary friends in the garden and on his computer. They take him to a psychiatrist, who speculates that the family's religion could be causing Stevie's problems, offending Step. Step and DeAnne notice that the names of Stevie's imaginary friends are the same as the names of young boys who are disappearing. Stevie knows the boys' nicknames, which are not common knowledge. They notify the police, and a detective questions Stevie, concluding that a serial killer must exist for them to be all connected through Stevie.
Тақырыптар мен мотивтер
Роберт Бёрд «Жоғалған жігіттерді» постмодерн детективтік әдебиет деп сипаттады, себебі ол көптеген шындықтар мен табиғаттан тыс құбылыстардың түрлі аспектілерін зерттейді. Атап айтқанда, ол жақсылық пен жамандықтың онтологиялық мәселелерін қарастырады. Роман зұлымдыққа тап болғанда не істеу керектігін анықтауға тырысады. Романдағы зұлымдық табиғаттан тыс күш ретінде бейнеленеді және повестьтен тысқары да бар екендігін көрсетеді, бұл прологта да айқын көрінеді, ол повестьке тәуелсіз. Роман барысында Степ зұлымдыққа қарсы тұруға тырысады, соның ішінде зұлымдықпен күресудің ең маңызды жолы – «күнәні анықтап, атау» екенін айтады. Кард Мормон кітабынан Абинади мысалын келтіріп, жамандықтың болғанын біліп тұрып, ештеңе жасамағаннан гөрі өлгенің артық екенін түсіндіреді. Дегенмен, тек Стивидің тазалығы ғана оған Штубендегі нағыз зұлымдықты тануға мүмкіндік береді. Стиви Мормон кітабындағы Абинади мен Жаңа өсиеттегі Стивен сияқты оны анықтау үшін өмірін құрбан етеді. Бұл туынды зұлымдықтың мәңгілік табиғаты туралы мормондық теологиялық сенімді, оның өздігінен бар екенін және оған қарсы күресті бейнелейді. Романдағы тағы бір тақырып – Майкл Коллингстің «Мормонизм эпосы» деп атаған нәрсесі. Кард дінді романға тоғыстырады, ол отбасының және романның сенімдері мен моральдық принциптерінде маңызды рөл атқарады. «Жоғалған жігіттер» романында Степ Флетчер бейнелеу ойындарының дизайнері, ал романның негізгі сюжетінің бір бөлігі Стивидің құпия бейнелеу ойынын ойнауымен байланысты.
Robert Bird described Lost Boys as a postmodern detective fiction because it explores multiple realities and aspects of the supernatural. Specifically, it deals with the ontological concerns of good and evil. The novel seeks to address what should be done when confronted with evil. Evil in the novel is described as supernatural and existing beyond the narrative as evident in the prologue which is also independent of the narrative. Throughout the novel, Step attempts to confront evil, suggesting that the most important way to confront evil is to "identify and name sin". Card uses Abinadi in the Book of Mormon as an example, explaining that it is better to die than knowing something bad is happening yet doing nothing about it. However, it is only the purity of Stevie that allows him to recognize the true evil in the novel in Steuben. Stevie sacrifices his life to identify it like Abinadi in the Book of Mormon and Stephen in the New Testament. This work portrays the Mormon theological belief about the eternal nature of evil, that it exists on its own, and portrays the struggle against it. Other themes in the novel include what Michael Collings calls "The Epick of Mormonism". Card interweaves religion throughout the novel which plays a large part in the beliefs and morals of the family and the novel. In Lost Boys, Step Fletcher is a video game designer and a part of the novel's main plot revolves around Stevie playing a mysterious video game.
Бастапқы және жарияланым
Көптеген Кард туындылары сияқты, бұл роман да оның "Жоғалған ұлдар" атты қысқа әңгімесінің кеңейтілген нұсқасы болып табылады, оны "Айнадағы карталар" атты әңгімелер жинағынан табуға болады. Қысқа әңгімеде Кард Флетчер рөлін басты кейіпкер ретінде сомдайды. Оқиғадағы кейбір егжей-тегжейлер әртүрлі, мысалы, басты кейіпкердің жұмысы (видео ойын журналының редакторы), және оқиға романдағы үшінші жақтан емес, бірінші жақтан баяндалады. Ол "Эндердің ойыны" сияқты нақты оқиғаларға сілтеме жасайды, бірақ қысқа әңгіме де толығымен ойдан туындаған. Өзін және өзінің нақты жұмысын, нақты жерлерді және нақты адамдарды пайдаланғаны үшін Кард оқиғаның құрамындағы қиындықтарды түсіндіретін арнайы ескерту қосады, себебі оның әңгімесі бала жоғалту қасіретін өзгертіп алды деген сынға ұшырады. Дегенмен, Зап кейіпкері Кардтың церебральды сал ауруымен ауырған ұлынан шабыттандырылған. Бұл оның тұңғыш қорқыныш романы, және Кард "Жоғалған ұлдарды" тақырыбының эмоционалдық күйзелісіне байланысты жазудың ең қиыны болғанын айтқан. Оны оқыған көптеген адамдар оны ең терең, жеке туындысы деп санайды. Роман 1992 жылы HarperCollins баспасынан жарық көрді. Kirkus Reviews романы туралы "әсерлі, шынайы, қайғылы, көтеріңкі" деп жазды. Алайда, Юджин Ингланд Кардтың "діни, теологиялық және моральдық мәселелерді" ғылыми-фантастикалық романдарда "Жоғалған ұлдар" сияқты реалистік романдарға қарағанда жақсырақ шешетінін айтты. Ингланд романды "еріксіз мормондық реализм, біршама сиқырлы реализммен" деп сипаттады.
Like many of Card's works, the novel is an expansion of a short story, his "Lost Boys", which can be found in his short story compilation Maps in a Mirror. In the short story version, Card assumes Fletcher's role as the protagonist. Some minor plot details are different in this story, such as the protagonist's occupation (an editor for a video game magazine), and the story is told from a first person perspective instead of the novel's third person perspective. Though he refers to many real events, such as his writing of Ender's Game, the short story is also completely fictional. Because of his use of himself and his real occupation, real locations and real people, Card had to append a special note stating that the story is fictitious as he received criticism that his story was appropriating the grief of losing a child. However, the character Zap was inspired by Card's son with cerebral palsy. His first mainstream horror novel, Card has stated that Lost Boys was one of his hardest to write due to the emotional nature of the subject material. It is widely regarded by those who have read it as some of his most intense, personal writing. It was published by HarperCollins in 1992. Kirkus Reviews called the novel, "affecting, genuine, poignant, uplifting". However, Eugene England stated that Card deals with "religious, theological, and moral issues" better in his science fiction novels than in his realistic novels such as Lost Boys. England described the novel as, "domestic Mormon realism, with a touch of magical realism".
Бейімделулер
Lost Boys 2002 жылы Mostow/Lieberman Productions компаниясы Брайан Карр режиссерлік еткен фильмді өндіру үшін опцияландырылды. Дегенмен, Mostow/Lieberman Productions 2004 жылы таратылды. Орсон Скотт Кард М. Найт Шьямаланның "Алтыншы сезім" фильмінің көптеген элементтері "Жоғалған балалардан" көшірілгенін айтты, бірақ жеткілікті өзгерістер енгізілгендіктен сотқа шағымданудың қажеті жоқ екенін де мәлімдеді.
Lost Boys was optioned by Mostow/Lieberman Productions in 2002 to produce a film directed by Brian Carr. However, Mostow/Lieberman Productions was disbanded in 2004. Orson Scott Card has claimed that many elements of M. Night Shyamalan's The Sixth Sense were plagiarized from Lost Boys, although he has said that enough had been changed that there was no point in suing.