Лондонның орталық көшесі: Пентонвилл жолы

Кіріспе

Орталық Лондондағы жол

Пенттонвилл жолы – Орталық Лондондағы Кингс-Кросс пен Айслингтондағы The Angel қаласындағы Сити-роудқа дейін батыстан шығысқа қарай созылатын жол. Бұл жол Лондонның ішкі айналма жолының және Лондонның қосымша төлем аймағының шекарасының бір бөлігі болып табылады. Жол 18 ғасырдың ортасында жаңадан салынған, орталық Лондонды көліктік айналма жолы ретінде құрған Жаңа жолдың бөлігі ретінде пайда болды. Ол Пенттонвилл қаласының құрылуынан кейін Пенттонвилл жолы деп аталды, бұл қаладан өндіріс орталықтарын қала маңына көшіруге мүмкіндік берді. 19 және 20 ғасырларда, әсіресе 1840 жылдары Лондон теміржолының келуінен кейін, жол бойында көптеген зауыттар мен коммерциялық ғимараттар салынды. 20 ғасырдың соңында Лондонның өнеркәсіптік өндірісі төмендегендіктен, көптеген ғимараттар қазір тұрғын үйлерге немесе студенттерге арналған жатақтарға айналдырылды. Қазіргі ғимараттардың ішінде бұрынғы шіркеу орнындағы Қолөнер кеңесінің галереясы, бұрынғы кинотеатр ғимаратындағы Scala түнгі клубы және The Castle пабы бар.

География

Жолдың ұзындығы 0,7 миль (1 км) және ол Кингс-Кросс станциясынан шығысқа қарай Эустон жолының жалғасы ретінде өтеді. Ол Ислингтонның Angel жерінде, Ислингтон Хай-стрит және Госвелл Роудпен қиылысады; алдағы жол Сити Роудқа жалғасады. Жолдың толық ұзындығы бойынша тек шығысқа қарайғы қозғалыс қана мүмкін, батысқа қарайғы қозғалыс Суинтон көшесі арқылы оңтүстікке бұрылады. Жол Лондонның ішкі айналма жолының (A501) бөлігі болып табылады және Лондонның кептеліс аймағының шекарасын құрайды. 1995 жылдан бері бұл жол қызыл жол ретінде белгіленген, кез келген тоқтауға, соның ішінде жүк тиеуге және түсіруге тыйым салынған. Жолдың көп бөлігі Лондонның Ислингтон ауданында орналасқан, бірақ Кингс-Кроссқа жақын кішкентай бөлігі Лондонның Камден ауданына жатады, оның ішінде Кингс-Кросс Теймслинк теміржол станциясы және "Lighthouse" блогы бар. Жақын маңдағы Лондон метрополитені мен Ұлттық теміржол станцияларына Кингс-Кросс және Энгел станциялары кіреді.

Тарих

Қазіргі Пентонвилл жолы 1756 жылы Жаңа жолдың соңғы бөлігі ретінде салынды, Лондон қаласын батыс қалалық елді мекендермен байланыстырып, автобус қатынасының Орталық Лондонды айналып өтуіне мүмкіндік берді. Сол кезде Пентонвилл жолының бойындағы жерлер көбінесе далалар болды, ал Батл Бридж қазіргі Кингс Кросс тұрған жерді алып жатты. Онда «Бусбидің ақымақтығы» деп аталатын таверна да болды, ол «Бұқа қауырсынының қоғамы» деп танылатын ішімдіктер клубының бас қосылатын орны еді. Бұл таверна Джон Огилбидің 1675 жылғы Лондон картасында көрсетілген. 1780 жылға қарай ол Пенттон көшесіне көшіріліп, «Бельведер тавернасы» деп аталды. Қазіргі ғимарат 1876 жылға дейін салынған. Жол қаладан шалқап жатқан Пенттонвиллдің бір бөлігі ретінде жоспарланған және аймақтағы өндіріс орталығына айналды. Жолдың соңғы бағыты туралы пікірталас болды; Скиннерлер компаниясы мен «Жаңа өзен» компаниясына тиесілі далалар арқылы түзу бойымен жүргізу жоспары, Батл Бридж арқылы солтүстікке қарай бұрылудың пайдасына қабылданбады. Бұл жол басты жол ретінде салынғандықтан, 1798 жылы Паддингтон мен Банк арасында автобус қызметі іске қосылды, бірақ ол көп ұзамай тоқтатылды. Жол 1830 жылы жол ақысы алынатын жолға айналдырылды және 1857 жылы жер иесі Генри Пентонның құрметіне Пентонвилл жолы деп аталды. 1882 жылға дейін жолдың күтілуіне жергілікті приход жауапты болды, ол Пенттонның иелігіндегі №274 мекенжайындағы қолданылмайтын жол ақысы жиналатын үйге жер жалға беру ақысын төледі. Көше ерекшеленеді, себебі бастапқыда кеңістік сезімін беру үшін жол бойында үйлер артқа қарай салынған. 1756 жылғы Жаңа жолды құру туралы заңда жолдың екі жағында 50 фут (15 метр) қашықтықта ешқандай құрылыс салуға тыйым салынған. Аймақ жағымды қалалық елді мекен ретінде жоспарланған болса да, 1840 жылдары теміржолдың келуімен бұл жол өнеркәсіптік қалалық көшеге айналды, бойында фабрикалар мен шеберханалар орналасты. Жолдың алдындағы жерді шектеу туралы ережелер ескерілмеді және бақтардың үстіне дүкендер салынды. 21 ғасырға қарай Пентонвилл жолындағы өндіріс базасының көп бөлігі жойылды. Алғашқы қалалық үйлер қазір пәтерлерге айналдырылды.

What is now Pentonville Road was built as the final section of the New Road in 1756, connecting the City of London to the western suburbs, so that coach traffic could avoid Central London. At the time, the route now covered by Pentonville Road was mostly fields, with Battle Bridge occupying the space where King's Cross now is. It included a tavern known as Busby's Folly, a meeting place of a drinking group known as the Society of Bull Feathers. It is marked on John Ogilby's map of London in 1675. It was moved around 1780 to Penton Street and renamed the Belvedere Tavern. The current building dates from 1876. The road was designed as part of Pentonville, a new suburb away from the city and became a local hub for manufacturing in the area. There was some debate over the final route of the road; the original plan to run straight through fields owned by the Skinners Company and the New River Company was rejected in favour of the route further north via Battle Bridge. As it was always intended to be a main road, a coach service began in 1798 between Paddington and Bank but was quickly withdrawn. The road was turnpiked in 1830 and renamed Pentonville Road after landowner Henry Penton in 1857. Until 1882, the upkeep of the road was paid by the local parish, paying a ground rent to Penton's estate for the disused toll house at No. 274. The street is distinguished by the "set back" housing lines originally intended to provide an atmosphere of spaciousness along the thoroughfare. The original 1756 act to create the New Road prohibited the construction of any building within 50 feet (15 m) of its side. Though the area had been designed to be a pleasant suburb, the arrival of railways in the 1840s turned the road into an industrial urban street, with factories and workshops aligning the road. The original bylaw restricting property on the front of the road was ignored and shops were built on top of gardens. By the 21st century, most of the manufacturing base along Pentonville Road had disappeared. The original townhouses are now apartments.

Қасиеттері

Александр Камминг, бұрынғы сағатшы және Аргиллдің 3-ші герцогы Арчибальд Кэмпбелл үшін орган жасаушы, Пенттонвилл көшесінің 166-шы үйін салды. 1807 жылы, ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, үй Лондон әйелдерінің қайта тәрбиелену орталығына айналды, онда «құлаған әйелдер» орналастырылып, оларды қоғамға қайта бейімдеу жұмыстары жүргізілді. 1811 және 1812 жылдар аралығында ғимарат кеңейтіліп, сыйымдылығы шамамен үш есеге артты және 1884 жылы Сток-Ньюингтонға көшірілді. Томас С. Джонс орган жасаушылар 1860 және 1935 жылдар аралығында Пенттонвилл жолының 25-ші үйінде орналасқан. 1833 жылы Дэниел Данн Пенттонвилл жолының 9-шы үйінде Dunn & Hewett какао фабрикасын құрды, ал 1850 жылдары Чарльз Хьюеттпен серіктестікке кірді. Кәсіпорын ерігіш шоколад пен какаоны өнертап тапқандарын мәлімдеді және 1870 жылдары 138-ші үйге дейін кеңейтілді. Ғимарат 1880-1890 жылдар аралығында кеңейтіліп, ішінара қайта салынды, ал 1907 жылға қарай 140 қызметкерге арналған шайханасы болды. Фабрика 1930 жылдары жабылды және кейін әртүрлі кәсіпорындарға жалға берілді. 1936 жылы Пенттонвилл жолының 152-154-ші үйлерінде Ealing Radiator Company автокөлік радиаторларын өндіретін компания құрылды. 1952 жылы бірінші қабатқа қосымша кеңейтім салынды, ал 136-150-ші үйлер металл қаңқалы төмен ғимарат салу үшін тазартылды. Клермонт шіркеуі Пенттонвилл жолының 44а-шы үйінде орналасқан. Ол сол кезде қайтыс болған Уэльс принцессасы Шарлотта Аугустаның Клермонт үйінің құрметіне аталды. Шіркеуді Томас Уилсон салдырды, ол 1818 жылы 2 акр жерді 700 фунт стерлингке сатып алып, құрылыс жұмыстарына қосымша 6000 фунт стерлинг жұмсады. Ол 1819 жылдың қазан айында ашылды, бірақ тұрақты пастор 1822 жылға дейін тағайындалмады. 1847 жылы ғимарат жексенбілік мектепті орналастыру үшін кеңейтілді, ал 1853 жылы терезелер орнатылды. 1860 жылы ғимарат қайта жаңартылып, классикалық фасады берілді, бірақ ішкі галереяның сыйымдылығы азайтылды. Қатысушылар азайды және шіркеу Лондон конгрегациялық одағына сатылды, содан кейін 1899 жылы жабылды. Ол 1902 жылы Клермонт Холл деп қайта ашылды, бұл миссионерлік институт болды. 1960 жылдары коммерциялық мақсаттар үшін жалға беріліп, 1991 жылы қолөнер кеңесіне жалға берілді. Пенттонвилл жолының 295-297-ші үйлері, Грейс Инн жолымен қиылысында, жоғарғы жағындағы қорғасынмен қапталған мұнары болғандықтан «Маяк блогы» деп белгілі. Бұл жер Кингс-Кросс станциясының шығыс кіреберісін жақсарту үшін міндетті түрде сатып алынып, бұзылудан құтылды және қазір ІІ дәрежелі тізімде тұр. Вернон сквер мектебі 1913 жылы Пенттонвилл жолында ашылды және 1949 жылы орта мектеп оқушыларын қабылдауға дейін кеңейтілді. 1952 жылы Сэр Филип Магнус мектебі деп аталды және 1970 жылдары жабылды. 2001 жылы Шығыс және Африка зерттеулері мектебі сатып алғанға дейін ол Кингсвей колледжінің құрамына кірді. SOAS-тың Пенттонвилл жолы бойында Динивидди үйі сияқты бірнеше басқа резиденция залдары бар. Лексингтон – Пенттонвилл жолының 96-98-ші үйлерінде орналасқан музыкалық орын. Ол жергілікті топтарға қонақ болып, белгілі топтар үшін жылыну ортасы ретінде қызмет етті. Пенттонвилл жолының 275-277-ші үйлерінде орналасқан «Скала» 1920 жылы 1300 орындық «Кингс-Кросс» кинотеатры ретінде ашылды. Құрылыс Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын басталды, бірақ соғыс салдарынан тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбадан зардап шекті, соғыс кезінде ашық болғанмен, 1949 және 1952 жылдар аралығында жөндеу жұмыстары үшін жабылуға мәжбүр болды. 1970 жылы жабылып, тәуелсіз кинотеатр ретінде қайта ашылды, онда «Кинг Конг» сияқты 16 мм фильмдер көрсетілді. 1992 жылы жабылып, қазір түнгі клуб болып табылады. «Касл» пабы Пенттонвилл жолының 54-ші үйінде, Барон көшесімен қиылысында орналасқан. 2015 жылы Хэттон Гардендегі сейфті ұрлауға қатысқандар қылмыстың жай-күйін талқылау үшін пабта кездесті, бірақ оларды Flying Squad жасырын түрде түсірді. Барлығы тұтқындалып, түрмеге қамалды. Қазіргі иелері, «Жеронимо Иннс», ұрлықтан алшақтауға тырысып, қызметкерлерге клиенттермен бұл туралы сөйлесуге тыйым салады. Бастапқы «Періште», Ислингтон, Пенттонвилл жолының шығыс шетінде, Ислингтон Хай-стритпен қиылысында орналасқан. Ол белгіге жазылған Хабарлау періштесінің құрметіне аталған. Мейрамхана Пенттонвилл жолының құрылысына дейін пайда болған және 18-ғасырда жергілікті аймақтағы ең ірі қонақүйлердің біріне айналды. Жол салынып жатқанда, жер екіге бөлінді, мейрамхана солтүстік жағында қалды. 1899 жылы жаңа ғимарат салынды, кейіннен ол Lyons Corner House-қа айналды. 1959 жылы жабылды және Пенттонвилл жолының айналасындағы түйісулерді жақсарту жоспары ретінде бұзылу қаупі туды, бірақ аман қалды және қазір The Co-operative Bank филиалының бір бөлігін құрайды.

Alexander Cumming, former clockmaker and organ builder to Archibald Campbell, 3rd Duke of Argyll, built a house at No. 166 Pentonville Road. In 1807, the year after his death, the house became the London Female Penitentiary, housing "fallen women" and rehabilitating them into society. It was extended between 1811 and 1812, roughly tripling its capacity, and moved to Stoke Newington in 1884. The Thomas S. Jones organ builders were based at No. 25 Pentonville Road between 1860 and 1935. The Dunn & Hewett cocoa factory was established at No. 9 Pentonville Road in 1833 by Daniel Dunn, who went into partnership with Charles Hewett in the 1850s. The business claimed to have invented soluble chocolate and cocoa, and moved to No. 136, expanding to No. 138 in the 1870s. The building was enlarged and partially rebuilt over the 1880s and 90s, and included a staff tea room at No. 140 by 1907. The factory closed around 1930 and was subsequently sub let to various businesses. The Ealing Radiator Company was established at Nos. 152–154 Pentonville Road in 1936, manufacturing car radiators. A first floor extension was added in 1952, while Nos. 136–150 were cleared to accommodate a low metal framed building. The Claremont Chapel was at No. 44a Pentonville Road. It was named after Claremont House, home of the then recently deceased Princess Charlotte Augusta of Wales. The chapel was built by Thomas Wilson, who acquired the 2 acre site in 1818 for £700, spending an additional £6,000 on building works. It opened in October 1819, though a regular pastor was not appointed until 1822. The building was extended in 1847 to accommodate a Sunday school, while sash windows were installed in 1853. In 1860, the building was refurbished and given a Classical facade, but reducing the capacity of the inside gallery. Attendance declined and the chapel was sold to the London Congregational Union, before closing in 1899. It re opened in 1902 as Claremont Hall, a mission institute. It was let for commercial purposes in the 1960s, and sub let to the Crafts Council in 1991. The block of properties at No. 295–297 Pentonville Road, at its junction with Gray's Inn Road, is known as the "Lighthouse Block" owing to the lead clad tower at the top of the building. The site avoided being compulsory purchased and demolished (in order to provide improvements to King's Cross station's eastern entrance) and is now Grade II listed. The Vernon Square school opened on Pentonville Road in 1913, expanding to cover secondary school students in 1949. It was renamed the Sir Philip Magnus School in 1952 and closed in the 1970s. It became part of Kingsway College before being purchased by the School of Oriental and African Studies in 2001. The SOAS has several other halls of residence along Pentonville Road, including Dinwiddy House. The Lexington is a music venue at Nos. 96 98. It has played host to local bands, and as a warm up venue for more established acts. The Scala at No. 275–277 Pentonville Road opened as the King's Cross Cinema in 1920 with a capacity of 1,300. Construction had begun just before World War I and was halted because of it. It was damaged by bombs during World War II, and while it remained open during wartime, it eventually had to be shut between 1949 and 1952 for renovations and repair. It closed in 1970, and re opened as an independent cinema, which showed old 16mm films including King Kong. The venue closed in 1992, and is now a nightclub. The Castle is a pub at No. 54 Pentonville Road, at the junction with Baron Street. In 2015, the perpetrators of the Hatton Garden safe deposit burglary met at the pub to discuss the crime shortly after it occurred, but were secretly filmed there by the Flying Squad. All were subsequently arrested and sent to prison. The current owners, Geronimo Inns, wish to distance themselves from the burglary and forbid staff to discuss it with customers. The original Angel, Islington, sits at the far east end of Pentonville Road, at its junction with Islington High Street. It was named after the Angel of the Annunciation that appeared on its sign. The inn pre dated the construction of Pentonville Road, and had become one of the largest coaching inns in the local area by the 18th century. The site was cut in two by the construction of the road, with the inn remaining on the north side. A new building was constructed in 1899, later becoming a Lyons Corner House. It closed in 1959, and was threatened with demolition as a plan to improve junction improvements around Pentonville Road, but survived and is now partly occupied by a branch of The Co operative Bank.

Мәдени сілтемелер

Ақын Джон Бетджеманның ата-анасы 34–42 Пенттонвилл жолында жиһаз шеберханасын басқарды. Ол 1859 жылдан бері жұмыс істеп, 1881 жылы «Танталус» сусын шкафының өндірісін бастады.