Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клапанды латунь аспаптар отбасы
танкіге қарсы зымыран
Family of valved brass instruments
the anti tank missile
Саксхорн – конустық ішкі бөлігі және терең тостаған тәрізді ауыздықтары бар клапанды латунь аспаптар отбасы. Саксхорн отбасын саксофон отбасын жасаған Адольф Сакс құрастырған, ол саксофон отбасын құрастырушы ретінде де белгілі. Саксхорнның дыбысы ерекше жұмсақ тембрге ие және басқа латунь аспаптармен үйлесімді жақсы араласады.
The saxhorn is a family of valved brass instruments that have conical bores and deep cup shaped mouthpieces. The saxhorn family was developed by Adolphe Sax, who is also known for creating the saxophone family. The sound of the saxhorn has a characteristic mellow tone quality and blends well with other brass.
Жеке мүшелердің диапазондары
Саксогорн көптеген басқа клапанды қола аспаптар сияқты үш клапанды жүйеге негізделген. Осы отбасының әрбір мүшесі екінші гармониядағы түбір нотасымен аталады. Әрбір мүше, шартты түрде, негізгі нотадан бір тритон төмен (екінші гармония, барлық клапандар басылған) және клапандар басылмаған сегізінші гармония, яғни негізгі нотадан екі октава жоғары нотаға дейінгі үш клапанды қола аспаптардың диапазонына ие. Отбасының барлық қазіргі мүшелері требль кілтінде жазылған транспонирленетін аспаптар болып табылады, онда екінші гармониядағы түбір нотасы клапандарсыз ортаңғы C ретінде жазылады, бірақ баритон мүйізі көбінесе бас кілтіндегі ноталарды орындайды, әсіресе концерттік музыкада және тромбонға арналған ноталарды орындағанда.
The saxhorn is based on the same three valve system as most other valved brass instruments. Each member of the family is named after the root note produced by the second partial with no valves actuated. Each member nominally possesses or possessed the typical three valve brass range from the note one tritone below that root note (second partial, all valves actuated) to the note produced by eighth partial with no valves actuated, i. e., the note two octaves above the root note. All the modern members of the family are transposing instruments written in the treble clef with the root note produced by the second partial with no valves actuated being written as middle C, though the baritone horn often plays bass clef parts, especially in concert band music and when playing parts written for the trombone.
Тарих
1830-жылдардың ортасынан соңына дейін дамыған саксофон отбасы 1845 жылы Парижде Адольф Саксқа патенттелді. 19 ғасырда саксофон отбасының шынымен жаңа ма, әлде бұрынғы аспаптардың жетілдірілген түрі ме деген пікірталас ұзақ соттарға себеп болды. 1850-ші жылдардың ортасында Сакс аспаптың клапан жүйесімен тәжірибелер жасауын жалғастырды. Берлиоздың "Les Troyens" операсының (1856-1858) "Троян маршы" (Marche Troyenne) сахнадағы музыкалық тобында саксофон отбасы бар. Осы операның "Саралық аңшылық және дауыл" (Chasse Royale) бөлімінде олар оркестрде қолданылады. Сэр Джон Элиот Гардинер 2003 жылғы жазуында оларды пайдалануды жоспарлаған, бірақ ірі консерваториялардан қарызға ала алмады; соңында жеке коллекционермен байланысып, одан жиынтық алды. Саксофонды танымал Дистин квинтеті таныстырды, ол 19 ғасырдың ортасында Еуропа бойынша гастрольдік сапарлар жасады. Бұл музыканттар, баспагерлер және аспап жасаушылар отбасы 19-ғасырдың ортасынан соңына дейін Ұлыбританиядағы қола духовой оркестр қозғалысының дамуына зор үлес қосты. Саксхорн американдық Азамат соғысы кезіндегі әскери оркестрлерде ең көп қолданылған духовой аспап болды. Аспаптың иыққа артылатын түрі қолданылды, себебі аспаптың артқа қарай бағытталған резонаторы оркестрдің артынан жүріп келе жатқан әскерлерге музыканы естуге мүмкіндік берді. Бұл аспапты пайдаланатын заманауи шығармалар: Дезире Дондейннің бас туба немесе саксофон мен фортепианоға арналған "Tubissimo" (1983), Оливье Мессьеннің "Et exspecto resurrectionem mortuorum" (1964) және Дмитрий Шостаковичтің "Совет милициясының маршы" (1970).
Developed during the mid to late 1830s, the saxhorn family was patented in Paris in 1845 by Adolphe Sax. During the 19th century, the debate as to whether the saxhorn family was truly new, or rather a development of previously existing instruments, was the subject of prolonged lawsuits. Throughout the mid 1850s, Sax continued to experiment with the instrument's valve pattern. The Trojan March (Marche Troyenne) of the Berlioz opera Les Troyens (185658) features an on stage band which includes a family of saxhorns. The Royal Hunt and Storm (Chasse Royale) from the same opera uses them orchestrally. Sir John Eliot Gardiner wanted to use them in his 2003 recording, but was unable to borrow them from major conservatoires; he was eventually put in touch with a private collector who loaned him a set. Saxhorns were popularized by the distinguished Distin Quintet, who toured Europe during the mid 19th century. This family of musicians, publishers and instrument manufacturers had a significant impact on the growth of the brass band movement in Britain during the mid to late 19th century. The saxhorn was the most common brass instrument in American Civil War bands. The over the shoulder variety of the instrument was used, as the backward pointing bell of the instrument allowed troops marching behind the band to hear the music. Contemporary works featuring this instrument are Désiré Dondeyne's Tubissimo for bass tuba or saxhorn and piano (1983), Olivier Messiaen's Et exspecto resurrectionem mortuorum (1964), and Dmitri Shostakovich's "March of the Soviet Militia" (1970).