Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Славян халықтарын, тілдерін және мәдениетін зерттеу
Studies of Slavic peoples, languages, and culture
Славян (американдық ағылшын тілінде) немесе славян (британдық ағылшын тілінде) зерттеулері, сондай-ақ славистика, славян халықтары, тілдері, әдебиеті, тарихы және мәдениетімен айналысатын аймақтық зерттеулердің академиялық саласы болып табылады. Алғашқыда славист немесе славист – славистиканы зерттейтін лингвист немесе филолог болатын. Кейіннен, славян мәдениеттері мен қоғамдарын зерттейтін тарихшылар, әлеуметтік ғалымдар және басқа да гуманитарлық ғылымдар өкілдері де осы саладағы зерттеулерге қатыса бастады. Солтүстік Америкада славян зерттеулерінің басым бөлігі орыс зерттеулеріне қатысты. Райс университетінің славян зерттеулері профессоры Эва Томпсон орыс тілінен өзге славян тілдерін зерттеудің жағдайын "көрінбейтін және үнсіз" деп сипаттады.
Slavic (American English) or Slavonic (British English) studies, also known as Slavistics, is the academic field of area studies concerned with Slavic peoples, languages, literature, history, and culture. Originally, a Slavist or Slavicist was primarily a linguist or philologist researching Slavistics. Increasingly, historians, social scientists, and other humanists who study Slavic cultures and societies have been included in this rubric. In North America, Slavic studies is dominated by Russian studies. Ewa Thompson, a professor of Slavic studies at Rice University, described the situation of non Russian Slavic studies as "invisible and mute".
Тарих
Славистика 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында пайда болды, әртүрлі славян халықтары арасындағы романтикалық ұлтшылдықпен және панславизм қозғалысы сияқты славян бірлігінің ортақ сезімін қалыптастыруға бағытталған идеологиялық әрекеттермен бірге. Бұл терминді алғаш қолданған ғалымдардың бірі – Йозеф Добровский (1753–1829). Славян зерттеулерінің тарихын үш кезеңге бөлуге болады. 1876 жылға дейін алғашқы славистер славян тілдерінің ескерткіштерін, соның ішінде ұлттық тілдерде жазылған алғашқы мәтіндерді құжаттауға және басып шығаруға ден қойды. Осы кезеңде көптеген славян тілдері алғашқы заманауи сөздіктерін, грамматикалық еңбектерін және анықтамалықтарын алды. Екінші кезең, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін созылып, славян филологиясы мен тіл білімінің қарқынды дамуымен еректелді, әсіресе славян елдерінен тыс, Август Шлейхердің (1821–1868) және Август Лескиннің (1840–1916) айналасындағы Лейпциг университетіндегі топта. Осы уақытта славян ғалымдары диалектологияға ерекше назар аударды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін славян зерттеулерінің орталықтары құрылды және әлемнің әртүрлі университеттерінде гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдар салаларына кеңінен енді. Бұл, ішінара, Батыс Еуропа мен АҚШ-тағы Қырық жылдық суық соғысқа байланысты саяси алаңдаушылықтардың нәтижесі болды. Славян зерттеулері Екінші дүниежүзілік соғыстан 1990 жылдарға дейін гүлденді, бірақ содан бері славян тілдеріне университеттерге түсу көрсеткіштері төмендеді.
Slavistics emerged in late 18th and early 19th century, simultaneously with Romantic nationalism among various Slavic nations, and ideological attempts to establish a common sense of Slavic community, exemplified by the Pan Slavist movement. Among the first scholars to use the term was Josef Dobrovský (1753–1829). The history of Slavic studies can be divided into three periods. Until 1876 the early Slavists concentrated on documentation and printing of monuments of Slavic languages, among them the first texts written in national languages. At this time the majority of Slavic languages received their first modern dictionaries, grammars and compendia. The second period, ending with World War I, featured the rapid development of Slavic philology and linguistics, most notably outside of Slavic countries themselves, in the circle formed around August Schleicher (1821–1868) and around August Leskien (1840–1916) at the University of Leipzig. At this time, Slavonic scholars focused on dialectology. After World War II there were developed centers of Slavic studies, and much greater expansion into other humanities and social science disciplines in various universities around the world. Indeed, partly due to the political concerns in Western European and the United States about the Cold War. Slavic studies flourished in the years from World War II into the 1990s, though university enrollments in Slavic languages have declined since then.