Кіріспе

Дания жазушысы

Карл Адольф Геллеруп (2 маусым 1857 – 11 қазан 1919) – даниялық ақын және романшы, ол 1917 жылы өзінің елдесі Хенрик Понтоппиданмен бірге әдебиет бойынша Нобель сыйлығын алды. Ол скандинавия әдебиетінің қазіргі заманғы жаңару кезеңімен байланысты. Ол кейде Эпигонос псевдонімін қолданды.

Жастық шағы мен дебют

Геллеруп Зеландиядағы пастордың ұлы болды, ол үш жасында қайтыс болды. Карл Геллерупті Йоханнес Фибигердің ағасы тәрбиеледі, ол ұлттық және романтикалық идеалистік атмосферада өсті. 1870 жылдары ол өзінің түбіне қарайтын ортасымен үзіліп, бастапқыда натуралистік қозғалыстың және Георг Брандестің жақтаушысы болды, еркін махаббат пен атеизм туралы батыл романдар жазды. Өзінің тегіне күшті әсер еткен ол Брандестің бағытын біртіндеп тастап, 1885 жылы натуралистермен толығымен үзіліп, жаңа романтикке айналды. Оның өміріндегі маңызды нәрсе – германофилдік көзқарасы болды, ол өзін неміс мәдениетіне қатты тартылған сезінді (оның әйелі неміс еді) және 1892 жылы Германияда қоныстанды, бұл оны Данияда оң және сол қанатта ұнатпайтын етті. Уақыт өте келе ол Германия империясымен, соның ішінде 1914-18 жылдардағы соғыс мақсаттарымен толықтай бірікті. Геллеруптің ерте туындыларының ішінде оның ең маңызды романы «Germanernes Lærling» (1882, яғни «Немістердің шәкірті»), жас адамның конформист дінтанушыдан неміс атеісі мен интеллектуалға айналуы туралы жартылай автобиографиялық әңгіме, және «Minna» (1889) романы бар, сырттай алғанда махаббат туралы оқиға, бірақ көбінесе әйел психологиясын зерттейді. Кейбір Вагнерлік драмалар оның романтикалық қызығушылығын көрсетеді. Маңызды туынды – «Møllen» (1896, яғни «Тор») романы, махаббат пен қызғаныш туралы зұлым мелодрама.

Кейінгі жылдар

Өмірінің соңғы жылдарында оған буддизм мен Шығыс мәдениетінің күшті әсері тиді. Оның сыншылар тарапынан жоғары баға алған "Der Pilger Kamanita/Pilgrimen Kamanita" (1906, яғни "The Pilgrim Kamanita") шығармасы "дания тілінде жазылған ең ерекше романдардың бірі" деп аталады. Онда үнді саудагерінің ұлы Каманитаның дүниелік табыс пен сезімтал ғашықтықтан бастап, әлемнің жолымен жоғалып-төмендеуі, белгілі бір монахпен (Каманитаның білмегені, ол Гаутама Будда еді) кездесуі, өлім және нирванаға қарай қайта тууы суреттеледі. Буддистік ел Таиландта Пхрая Ануман Раджадхонмен бірлесіп аударған "Кәжіреші Каманита" кітабының тай тіліндегі аудармасы бұрын мектеп оқулықтарының бір бөлігі ретінде пайдаланылған. "Den fuldendtes hustru" (1907, яғни Кемелділердің әйелі) Дантенің "Құдайлық комедиясынан" шабыттанған, Будданың Сиддхарта ретіндегі жердегі өмірі туралы, оның әйелі Ясодхараның рухани ізденістерін шектеген поэмалық драма. "Verdensvandrerne" (1910, яғни Әлемді шарлаушылар) романының қазіргі заманғы бастауы неміс ғалымының Үндістандағы зерттеу сапарында жатыр, бірақ ол кейіпкерлердің бұрынғы дәуірлердегі оқиғаларды қайта бастан кешіруімен дамиды, осылайша жандардың бір жанынан екіншісіне ауысуын көрсетеді. "Rudolph Stens Landpraksis" (1913, яғни [дәрігер] Рудольф Стеннің ауылдық тәжірибесі) Геллеруптың жастық шағының Зеландия аймағында өтеді. Басты кейіпкер либералдық және беткей көзқарастан, жастық шақтағы махаббат дауларынан, ойлану мен аскетизмге берілген жылдардан өтіп, автордың өмір жолына сілтеме жасайтын толысқан көзқарасқа жетеді. "Das heiligste Tier" (1919, яғни Ең қасиетті жануар) Геллеруптың соңғы туындысы. Өзін-өзі пародиалау элементтері бар, ол оның юморға жасаған жалғыз тырасы ретінде қарастырылады. Бұл жануарлар өлгеннен кейін өздерінің Элизиумдарына жететін ерекше мифологиялық сатира. Олардың арасында Клеопатраны өлтірген жылан, Одиссейдің иті Аргос, Висвамитра (Үндістанның қасиетті сиыры), Исаның есегі және түрлі тарихи қолбасшылардың аттары бар. Ассамблея талқылаудан кейін Будданың аты Кантакты ең қасиетті жануар деп таңдады, бірақ ол иесінің соңынан нирванаға қарай із қалдырмай еріп кетті.

Салдары

Данияда Геллеруптің Нобель сыйлығы шамалы ғана ықыласпен қабылданды. Ол көптен бері неміс жазушысы деп есептелген. Мансабының әртүрлі кезеңдерінде ол Георг Брандестің айналасындағы натуралистік солшыл және консервативті оңшыл топтардың екеуімен де қарым-қатынасын нашарлатқан. Дегенмен, оның Нобель сыйлығына үміткерлігі бірнеше рет Дания тарапынан қолдау алды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Швеция бейтарап болғандықтан, сыйлықты екіге бөлу саяси болжамдарға орын бермеді, керісінше, скандинавиялық көрші елдердің бір-біріне адалдығын көрсетті. Бүгінде Геллеруп Данияда көбінесе ұмытылып кеткен. Осыған қарамастан, әдебиет тарихшылары оны шындықты іздеуге адал адам деп санайды. Геллеруптің туындылары көптеген тілдерге аударылған, оның ішінде неміс (көбінесе өзі аударған), швед, ағылшын, голланд, поляк, тай және тағы да басқа тілдерге. "Саяхатшы Каманита" – оның ең көп аударылған кітабы, ол бірнеше еуропалық елдерде және АҚШ-та жарық көрген. Буддистік ел Таиландта Каманитаның тай тіліне аудармасының бірінші бөлігі орта мектеп оқулықтарында пайдаланылған.