Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық қайта өрлеу дәуірінің суретшісі
Italian Renaissance painter
Паоло Калиари (1528, 19 сәуір – 1588), Паоло Веронезе (,/v//ɛr//ə/'/n//eɪ//z//eɪ//, // //z//i/ VERRəNAYzay, зи, сондай-ақ /US// //eɪ//s//i/ си, ˈpaːolo veroˈneːze, еːсе) – Венециядағы итальяндық қайта өрлеу дәуірінің суретшісі, діни және мифологиялық тарихи суреттерімен, мысалы, «Қанадағы той» (1563) және «Леви үйіндегі той» (1573) суреттерімен танымал. Тицианнан бір буын үлкен, ал Тинтореттодан он жыл үлкен Веронезе, 16 ғасырдың «cinquecento» және соңғы Ренессанс кезеңінде Венеция суретшілігіне үстемдік еткен «үш ұлы суретшінің» бірі. Ол керемет колорист ретінде танылды және маньеризммен ерте кезеңнен кейін Тицианның ықпалымен сурет салудың натуралистік стилін дамытты. Оның ең танымал туындылары – драмалық және түрлі-түсті стильде орындалған, сәулеттің салтанатты бейнелері мен жарқыраған мерекелік көріністерге толы күрделі сюжеттік циклдар. Венеция мен Веронадағы монастырлардың асханалары үшін салған библейлік тойлардың үлкен суреттері ерекше танымал, сонымен қатар ол Венецияның ең көрнекті төбе суретшісі болды. Бұл туындылардың көпшілігі әлі де өз орнында немесе кем дегенде Венецияда сақталып тұр, ал мұражайлардағы оның өкілдігі көбінесе оны ең жақсы немесе ең типік жағдайда көрсетпейтін кішкентай портреттерден тұрады. Ол әрқашан «палитрасының түсті жарқырауы, қылқаламның шеберлігінің сән-салтанаты мен сезімталдығы, суреттерінің аристократиялық әдемілігі және тамашалық әсері» үшін бағаланған, бірақ оның туындылары «терен, адамгершілік немесе рухани биіктікті білдіруге қабілетсіз» деп есептелген, ал «үш ұлы суретшінің» ішінде ол қазіргі сыншылар тарапынан жиі ең аз бағаланған.
Paolo Caliari (152819 April 1588), known as Paolo Veronese (,/v//ɛr//ə/'/n//eɪ//z//eɪ//, // //z//i/ VERRəNAYzay, zee, also /US// //eɪ//s//i/ see, ˈpaːolo veroˈneːze, eːse), was an Italian Renaissance painter based in Venice, known for extremely large history paintings of religion and mythology, such as The Wedding at Cana (1563) and The Feast in the House of Levi (1573). Included with Titian, a generation older, and Tintoretto, a decade senior, Veronese is one of the "great trio that dominated Venetian painting of the cinquecento" and the Late Renaissance in the 16th century. Known as a supreme colorist, and after an early period with Mannerism, Paolo Veronese developed a naturalist style of painting, influenced by Titian. His most famous works are elaborate narrative cycles, executed in a dramatic and colorful style, full of majestic architectural settings and glittering pageantry. His large paintings of biblical feasts, crowded with figures, painted for the refectories of monasteries in Venice and Verona are especially famous, and he was also the leading Venetian painter of ceilings. Most of these works remain in situ, or at least in Venice, and his representation in most museums is mainly composed of smaller works such as portraits that do not always show him at his best or most typical. He has always been appreciated for "the chromatic brilliance of his palette, the splendor and sensibility of his brushwork, the aristocratic elegance of his figures, and the magnificence of his spectacle", but his work has been felt "not to permit expression of the profound, the human, or the sublime", and of the "great trio" he has often been the least appreciated by modern criticism.
Туған жері мен аты
Веронезе өзінің әдеттегі есімін туған жері Веронадан алды, ол кезде Венецияның материктегі ең ірі иелігі саналды. Веронадағы халық санағы 1528 жылы Габриэль есімді тас кесуші және оның әйелі Катерина отбасында дүниеге келгенін көрсетеді. Ол олардың бесінші баласы болды. Әкесінің кәсібінен тегін алу қалыпты жағдай еді, сондықтан Веронезе Паоло Спезапреда деп танылды. Кейіннен ол өзінің есімін Паоло Калиари деп өзгертті, себебі оның анасы Антонио Калиари деген ақсүйек адамның заңды емес қызы еді. Оның ең ерте белгілі суретіне "П. Калиари F." деп қол қойылған, бұл оның осы тегін қолданған алғашқы жағдай еді. Венецияда бірнеше жыл "Паоло Веронезе" деген атпен танымал болғаннан кейін, шамамен 1575 жылдан бастап ол суреттеріне "Паоло Калиари" деп қол қоюды қайта бастады.
Veronese took his usual name from his birthplace of Verona, then the largest possession of Venice on the mainland. The census in Verona attests that Veronese was born sometime in 1528 to a stonecutter, or spezapreda in the Venetian language, named Gabriele, and his wife Caterina. He was their fifth child. It was common for surnames to be taken from a father's profession, and thus Veronese was known as Paolo Spezapreda. He later changed his name to Paolo Caliari, because his mother was the illegitimate daughter of a nobleman called Antonio Caliari. His earliest known painting is signed "P. Caliari F., "the first known instance in which he used this surname", and after using "Paolo Veronese" for several years in Venice, after about 1575 he resumed signing his paintings as "Paolo Caliari".
Жастық шақ
1541 жылы Веронезе кейіннен қайын атасы болған Антонио Бадилемен шәкірттікке түсті, ал 1544 жылы Джованни Франческо Каротоның шәкірті болды; екеуі де Веронадағы белгілі суретшілер еді. Пармадағы манерлік стильде тәрбиеленгенімен, ол тез арада жарқыраған түстерге бейімділігін дамытты. Жастығында Веронадағы маңызды шіркеулер үшін жұмыс істеді, ал 1551 жылы ықпалды Джустиниани әулетінің Венециялық бөлімінен Сан-Франческо-делла-Винья шіркеуіндегі капелласы үшін құрбандық алтарінің суретін салуға тапсырыс алды, ол кезде бұл шіркеу Жакопо Сансовиноның жобасы бойынша толығымен қайта жаңартылып жатқан еді. Сол жылы ол Тревизо маңындағы Вилла Соранцоны безендіруде өзінің қалаласы Веронезе Джованни Баттиста Зелотти және Ансельмо Каннеримен бірге жұмыс істеді; фрескалардың тек фрагменттері ғана сақталған, бірақ олар оның атағын қалыптастыруда маңызды рөл атқарғанға ұқсайды. Шамамен бір ғасырдан кейін Карло Ридольфи жазған сипаттамада мифологиялық сюжеттердің бірі – «Александрдың алдындағы Дарий отбасы» деп аталады, бұл Веронезенің тарихи сюжеттерді ең әсем бейнелеген туындысы, қазір ол Лондонның Ұлттық галереясында сақталуда. 1552 жылы Мантуя герцогы Гульельмо Гонзаганың туысы, кардинал Эрколь Гонзага Мантуя соборы үшін (қазір Франциядағы Каендегі Музей де Бё-Артс де Каенде сақталуда) «Святой Антонийдің құлқына түсуі» алтарінің суретін жасауды Веронезеге тапсырды, ол оны сол жерде салған. Ол Мантуядағы уақытын Джулио Романоның төбелік суреттерін зерттеуге пайдаланғаны сөзсіз; ол Венецияда төбелік фрескалармен суретші ретінде танымал болды, және келесі жылдан бастап сонда тұрақты түрде қоныстанды.
By 1541, Veronese was apprenticed with Antonio Badile, who was later to become his father in law, and in 1544 was an apprentice of Giovanni Francesco Caroto; both were leading painters in Verona. Although trained in the culture of Mannerism then popular in Parma, he soon developed his own preference for a more radiant palette. In his late teens he painted works for important churches in Verona, and in 1551 he was commissioned by the Venetian branch of the important Giustiniani family to paint the altarpiece for their chapel in the church of San Francesco della Vigna, which was then being entirely rebuilt to the design of Jacopo Sansovino. In the same year he worked on the decoration of the Villa Soranzo near Treviso, with his fellow Veronese Giovanni Battista Zelotti and Anselmo Canneri; only fragments of the frescos remain, but they seem to have been important in establishing his reputation. The description by Carlo Ridolfi nearly a century later mentions that one of the mythological subjects was The Family of Darius before Alexander, the rare subject in Veronese's grandest treatment of secular history, now in the National Gallery, London. In 1552 Cardinal Ercole Gonzaga, great uncle of the ruling Guglielmo Gonzaga, Duke of Mantua, commissioned an altarpiece, Temptation of St. Anthony for Mantua Cathedral (now at the Musée des Beaux Arts de Caen in Caen, France), which Veronese painted in situ. He doubtless used his time in Mantua to study the ceilings by Giulio Romano; it was as a painter of ceiling frescos that he would initially make his mark in Venice, where he based himself permanently from the following year.
Венеция
Веронезе өзінің алғашқы мемлекеттік тапсырысын алғаннан кейін 1553 жылы Венецияға көшіп келді. 1547 жылы өртте жоғалған бөлмелердің орнына Дож сарайындағы жаңа бөлмелерде фрескамен төбелерді безендірді – бұл Sala dei Consiglio dei Dieci (Он кеңесінің залы) және оған іргелес Sala dei Tre Capi del Consiglio еді. Оның бұрынғысы үшін салған "Жұпітердің Күн күркіретін жіберуі" атты панносы қазір Луврде сақталуда. Содан кейін ол Сан-Себастьяно шіркеуінің төбесіне Естер тарихын суреттеді (1556–57). Осы төбе суреттері және 1557 жылғы Марциана кітапханасы үшін салған суреттері (оны Тициан мен Сансовино бағалаған сыйлықпен марапаттады) оны Венециялық өнердестері арасында шебер ретінде бекітті. Бұл туындыларында Веронезе Корреджионың фигураларын перспективалық түрде бейнелеудегі және Микеланджелоның қаһармандық бейнелеудегі шеберлігін көрсетті.
Veronese moved to Venice in 1553 after obtaining his first state commission, ceilings in fresco decorating the Sala dei Consiglio dei Dieci (the Hall of the Council of Ten) and the adjoining Sala dei Tre Capi del Consiglio in the Doge's Palace, in the new rooms replacing those lost in the fire of 1547. His panel of Jupiter Hurling Thunderbolts at the Vices for the former is now in the Louvre. He then painted a History of Esther on the ceiling for the church of San Sebastiano (1556–57). It was these ceiling paintings and those of 1557 in the Marciana Library (for which he was awarded a prize judged by Titian and Sansovino) that established him as a master among his Venetian contemporaries. Already these works indicate Veronese's mastery in reflecting both the subtle foreshortening of the figures of Correggio and the heroism of those by Michelangelo.
Вилла Барбаро мен асхана суреттері
1556 жылы Веронезеге өзінің монументалды қонақасы көріністерінің біріншісін, 1570 жылға дейін аяқталмайтын Симон үйіндегі мейрамды суретке салу тапсырылды. Бірақ, оның шашыраңқы композициясы мен фокус жоқтығына байланысты, бұл оның ең сәтті асханалық қабырғалық суреті емес еді. 1550-ші жылдардың соңында, Сан-Себастьянодағы жұмысынан үзіліс жасағанда, Веронезе Мазердегі Вилла Барбароны безендірді, бұл архитектор Андреа Палладионың жаңадан аяқтаған ғимараты еді. Фрескалар гуманистік мәдениетті христиандық руханилықпен біріктіру мақсатымен жасалған; қабырға суреттерінде Барбаро отбасының портреттері бейнеленген, ал төбелер көк аспан мен мифологиялық кейіпкерлерге ашылды. Веронезедің безендірулерінде күрделі перспектива мен trompe l'œil қолданылып, нәтижесінде жарқыраған және шабыттандыратын визуалды поэзия туды. Архитектор мен суретшінің кездесуі – сәттілікке жеткен жайт. 1562–1563 жылдары салынған "Канадағы үйлену тойы" да Палладиомен бірлесіп жасалған туынды. Оны Венециядағы Сент-Марк шіркеуінің қарама-қарсысындағы сол атпен аталатын шағын аралда орналасқан Сан-Джорджо-Маджоре монастырының бенедиктин монахтары тапсырған. Келісімшартта суреттің үлкен өлшемде болуы (66 шаршы метрді қамтуы) және пигменттер мен бояулардың жоғары сапалы болуы талап етілді. Мысалы, келісімшартта көк түстің құрамында құнды минерал – лазурит болуы міндетті еді. Сондай-ақ, келісімшартта суретте мүмкіндігінше көп адам бейнеленуі керек екені де көрсетілген. Он метрге жуық ені бар сурет бетіне Тициан мен Тинтореттоның портреттері, сондай-ақ Веронезедің өзінің автопортреті салынған. Жаңа өсиеттен алынған Жохан кітабының II тарауы, 1–11 тармақтарындағы оқиға, Исаның жасаған алғашқы керекулі – Галилеядағы Қанадағы үйлену тойында судан шарап жасауы бейнеленген. Алдыңғы жолақтағы той, ең жарқыраған киімдермен киінген кейіпкерлердің фризі, террасаға, римдік колоннадаларға және жарқыраған аспанға алып кететін екі қабатты баспалдақпен шектеледі. Веронезе архитектураны сурет жазықтығына параллель орналастырып, композицияның процессиялық сипатын күшейтті. Суретшінің сәндік шеберлігі – драмалық перспективалық эффектілердің тұрғын үй немесе капеллада шаршатушы боларын түсіну және суреттің мазмұны көрерменге түсті әсер қалдыру арқылы жақсы сіңірілетінін мойындау болды. Бұл суреттер эмоцияны бейнелеуде шамалы, керісінше, кейіпкерлердің негізінен көлденең бағыттағы қозғалысын мұқият көрсетеді. Ең бастысы, олар жарық пен түстің жарқырауы туралы. Мұндай визуалды эффекттердің жоғарылатуы суретшінің жеке өміріндегі жақсы жағдайдың көрінісі болуы мүмкін, өйткені 1565 жылы Веронезе өзінің алғашқы ұстазының қызы Елена Бадилеге үйленді, одан кейін ол қыз бен төрт ұлға ие болды. Көркемдік тұрғыдан алғанда, Леви үйіндегі мейрам Веронезедің текстура үшін қарқынды және жарқыраған түстерді пайдаланудағы техникалық дамуын, баяндаудың үйлесімділігіне назар аударуын, адам сезімінің өткір бейнелеуін және сахнаға жиналған кейіпкерлер арасындағы психологиялық нәзік өзара әрекеттесуін көрсетеді. Сурет тақырыбын ескере отырып, Киелі кітаптағы соңғы кешкі ас, кейіпкерлердің гуманистік бейнелері Мәсіхтің кейіпкерін және оның өміріндегі оқиғаларды бейнелейтін Рим-католик өнеріндегі әдеттегі тақуалықтан айырылды; және Инквизиция Веронезедің дінсіздігін тез байқады. 1570-ші жылдарға қарай, Контрреформация теологиясы Венецияда Рим-католик доктринасына заңды билік берді, бұл Веронезе сияқты суретші үшін жаңа саяси даму болды. Кешкі Ренессанс кезеңіндегі Венеция республикасында суретші үшін көпшілік сахналарын сурет салу, тапсырыс берушіге қарамастан, кім және не бейнеленгеніне қатысты саяси салдарларға ие болды. Осыдан он жыл бұрын "Канадағы үйлену тойын" (1563) тапсырған бенедиктин монахтары Веронезеге той сахнасына қанша адам сыйса, сонша адамды бейнелеуге рұхсат берген. Керісінше, он жылдан кейін Веронезе суретте кімді және не бейнелеудің жарамдылығын (теологиялық, саяси, әлеуметтанулық) анықтайтын заңды, діни шектеулерге тап болды. Осылайша, 1573 жылдың 18 шілдесінде Веронезе Венецияның Киелі Инквизициясына шақырылды. Трибуналдың Веронезеге қойған сұрақтары жазалау емес, ескерту сипатында болды; сот емес, саяси; дегенмен, Веронезе инквизиторларға "біз суретшілер ақындар мен ақындар сияқты еркіндікпен оқиғаны айтамыз" деп түсіндірді. Инквизиция трибуналы Веронезеге соңғы кешкі асқа қатысты сахнаны қайта бояуға бұйрық бергенімен, ол олардың теологиялық кінәларына қарсы шықты, бірақ суреттің атауын қасиетті "Соңғы кешкі ас" есімнен "Леви үйіндегі мейрам" деп өзгертуге мәжбүр болды. Веронезе сияқты суретшінің Инквизицияның күдікті айыптауына қарсы сәтті тұруы, оның өнерге демеушілік ететін ақсүйек меценаттарының құпия саяси қолдауы болғанын көрсетті.
By 1556 Veronese was commissioned to paint the first of his monumental banquet scenes, the Feast in the House of Simon, which would not be concluded until 1570. Owing to its scattered composition and lack of focus, however, it was not his most successful refectory mural. In the late 1550s, during a break in his work for San Sebastiano, Veronese decorated the Villa Barbaro in Maser, a newly finished building by the architect Andrea Palladio. The frescoes were designed to unite humanistic culture with Christian spirituality; wall paintings included portraits of the Barbaro family, and the ceilings opened to blue skies and mythological figures. Veronese's decorations employed complex perspective and trompe l'œil, and resulted in a luminescent and inspired visual poetry. The encounter between architect and artist was a triumph. The Wedding at Cana, painted in 1562–1563, was also collaboration with Palladio. It was commissioned by the Benedictine monks for the San Giorgio Maggiore Monastery, on the eponymous small island across from Saint Mark's, in Venice. The contract insisted on the huge size (to cover 66 square meters), and that the pigment and colors should be of premium quality. For example, the contract specified that the blues should contain the precious mineral lapis lazuli. The contract also specified that the painting should include as many figures as possible. There are a number of portraits (including those of Titian and Tintoretto, as well as a self portrait of Veronese) staged upon a canvas surface nearly ten meters wide. The scene, taken from the New Testament Book of John, II, 1–11, represents the first miracle performed by Jesus, the making of wine from water, at a marriage in Cana, Galilee. The foreground celebration, a frieze of figures painted in the most shimmering finery, is flanked by two sets of stairs leading back to a terrace, Roman colonnades, and a brilliant sky. Veronese arranged the architecture to run mostly parallel to the picture plane, accentuating the processional character of the composition. The artist's decorative genius was to recognize that dramatic perspectival effects would have been tiresome in a living room or chapel, and that the narrative of the picture could best be absorbed as a colorful diversion. These paintings offer little in the representation of emotion; rather, they illustrate the carefully composed movement of their subjects along a primarily horizontal axis. Most of all they are about the incandescence of light and color. The exaltation of such visual effects may have been a reflection of the artist's personal well being, for in 1565 Veronese married Elena Badile, the daughter of his first master, and by whom he would eventually have a daughter and four sons. Artistically, The Feast in the House of Levi indicates Veronese's technical development in using intense and luminous colors for texture, attention to narrative coherence, the acute representation of human emotion, and the psychologically subtle interplay occurring among the characters who crowd the scene. Given the subject of the painting, the biblical Last Supper, the humanistic depictions of the characters lacked the piousness usual to Roman Catholic art depicting the Christ character and the events of his life; and the Inquisition readily noticed Veronese's irreligiosity. By the 1570s, the theology of the Counter Reformation had given legal authority to Roman Catholic doctrine in Venice, which was a new, political development for an artist such as Veronese. In the Venetian republic of the Late–Renaissance, for an artist, painting crowd scenes had acquired political ramifications regarding who and what appeared in a religious painting commissioned from him, regardless of the patron or patroness. A decade earlier, the Benedictine monks who commissioned The Wedding at Cana (1563) had directed Veronese to freely include as many human figures as would fit in the banquet scene. In contrast, a decade later, Veronese encountered legal, religious constraints that determined the suitability (theological, political, sociological) of who and what he depicted in a painting—thus, on 18 July 1573, Veronese was summoned before the Venetian Holy Inquisition to explain the presence of what Church doctrine considered characters, animals, and indecorum extraneous to an image of the Last Supper of the Christ. The tribunal's interrogation of Veronese was cautionary, rather than punitive; political, rather than judicial; nonetheless, Veronese explained to the Inquisitiors that "we painters take the same liberties as poets and madmen" in telling a story. Although the Inquisition's tribunal ordered Veronese to repaint the last supper scene, he opposed their remedy to his theological offences, yet was compelled to re title the painting from the sacramental The Last Supper to The Feast in the House of Levi. That an artist, such as Veronese, had successfully perdured against the Inquisition's implied accusation of heresy, indicated he had the discreet political support of a patrician patron of the arts.
Жұмыс тәжірибесі
Төбедегі суреттері мен қабырғалық бояуларынан өзге, Веронезе алтарьдық суреттерді де (Сан-Николайдың қасиетке ие етілуі, 1561–62, Лондонның Ұлттық галереясы), мифологиялық сюжеттердегі суреттерді (Венера мен Марс, 1578, Нью-Йорк Метрополитен өнер мұражайы) және портреттерді (Айел портреті, 1555, Лувр) жасады. Оның қалам, сия және сумен салынған эскиздері, құрлы қарындашпен салынған фигуралардың зерттеулері, жарық-көлеңке модельдері мен эскиздері көптеп сақталған. Веронезе отбасылық шеберхананы басқарды, онда кіші інісі Бенедетто (1538–1598), ұлдары Карло мен Габриэль, және туысы Луиджи Бенфатто (сонымен қатар даль Фризо деп те аталды; 1559–1611) жұмыс істеді. 1588 жылы Венецияда қайтыс болғаннан кейін шамамен он жыл бойы олар "Паолоның мұрагерлері" ("Haeredes Pauli") деген атпен жұмыстарын қол қойып, оның суреттерін пайдалана берді. Николас Пеннидің сөзіне сүйенсек, "шеберхананың рөлі үнемі артқан сияқты, және 1580 жылдан кейін Веронезе жеке өзі салғанына сену қиын". Калиари әулеті өздерінің қызметін жалғастырды, ал тағы бір Паоло Калиари 1888 жылы оның атасы туралы алғашқы монографиясын жариялады.
In addition to the ceiling creations and wall paintings, Veronese also produced altarpieces (The Consecration of Saint Nicholas, 1561–62, London's National Gallery), paintings on mythological subjects (Venus and Mars, 1578, New York Metropolitan Museum of Art), and portraits (Portrait of a Lady, 1555, Louvre). A significant number of compositional sketches in pen, ink, and wash, figure studies in chalk, and chiaroscuro modelli and ricordi survive. He headed a family workshop, including his younger brother Benedetto (1538–1598) as well as his sons Carlo and Gabriele, and his nephew Luigi Benfatto (also called dal Friso; 1559–1611), that remained active for a decade or so after his death in Venice in 1588, signing their work "Haeredes Pauli" ("Heirs of Paolo"), and continuing to use his drawings. According to Nicholas Penny, "The role of the workshop seems to have increased steadily, and after 1580 it is rare that we can feel confident that Veronese's was the sole hand involved". The Caliari family continued and another Paolo Caliari published the first monograph on his ancestor in 1888.
Таңдалған шығармалар
Атауы Жасалды Орташа өлшем (см) Иесі Қалалық арахна немесе диалектика (1520) Фреска ? ? Палаццо Дукале Венеция, Италия Леда және лебедь (тақырып) ? ? Майлы бояудан матаға ? ? Musée Fesch Ajaccio, Корсика Мария Магдалинаның тәңірге айналуы (1545–1548) 163.5 × 117 Ұлттық галерея Лондон Сент-Антонидің азғырылуы (1552–1553) 198 × 151 Музей де Бё-Артс Каен Зевс зұлымдықтарды құлатуда (1553?) Кенептегі майлы бояу 650 × 330 Лувр Париж Сент-Марк Әдептілікпен тәжденіп (1554?) Кенептегі сурет 330 × 317 Лувр Париж Мәриямның таққа отырғызылуы (1555) Кенептегі сурет ? Сан-Себастьяно Венеция Ла Белла Нани (Әйелдің портреті) (1555–1560?) Кенептегі майлы сурет 119 × 103 Лувр Париж Жарнама (1555?) Кенептегі сурет 193 × 291 Уффици Флоренция Венера Купидонды қарусыздандыру (1555 ж.) Кенептегі майлы бояу 62.52 x 54.49" (158.8 x 138.4 см) Вурчестер өнер мұражайы Вурчестер, Массачусетс Ғибадатханадағы дәрігерлердің арасында Иса (1558) Кенептегі сурет 236 × 430 Прадо Мадрид Қасиетті Ананы мойындау (1558?) Кенептегі сурет 340 × 455 Сан-Джованни-э-Паоло Венеция Еммаустағы кешкі ас 1559–1560 Кенептегі сурет 241 × 415 Лувр Париж Қанадағы үйлену тойы (1560?) Кенептегі майлы бояу 207 × 457 Gemäldegalerie Alte Meister Дрезден Адамның портреті (1560?) Кенептегі майлы бояу 120 × 102 Көркем өнер мұражайы Будапешт Иса Мәсіхтің қайта тірілуі (1560) Кенептегі майлы бояу Сан-Франческо делла Вигна Венеция Вилла Барбароның безендіруі: Бахх ерлерге шарап беру, Джустиниана Джустиниани өзінің мейірбикесімен және басқа да көріністермен (1560–1561) Фреска ? ? Вилла Барбаро, Мазер Мазер, Тревизо Венера және Адонис (1561+) Кенептегі майлы бояу 123 × 174 Staatliche Kunstsammlungen Аугсбург Қасиеттілермен бірге даңқталған Мәриям (1562?) Кенептегі майлы бояу ? ? Сан-Себастьяно Венеция Қасиетті Иоанн Креститель уағыздау (1562?) Кенептегі майлы бояу ? ? Боргезе галереясы Рим Мадонна қасиеттілермен бірге таққа отырды (1562?) Кенептегі сурет 339 × 191 Галерея дель'Академия Венеция Қанадағы үйлену тойы (1563) Кенептегі майлы бояу 677 × 994 Лувр Париж Петробелли алтарі (1563 ж. шамасында) Кенептегі майлы бояу Қазір Дулуич сурет галереясы, Шотландияның Ұлттық галереясы, Канаданың Ұлттық галереясы, Блантон өнер мұражайы Оттава, Дулуич, Эдинбург және Остин, Техас Қанадағы май (Сан-Закария алтарі; 1564) 1564 Кенептегі майлы бояу 328 × 188 Галерея дель'Академия Венеция Қанадағы ерлік (1564) Кенептегі майлы бояу 426 × 305 Сан-Джорджио Брайдада Венеция Марко мен Марцелианды шейіт болуына әкелгендер (1565) ? Сан-Себастьян Венеция Сент-Себастьян шейітлігі (1565) ? Сан-Себастьяно Венеция Даналық пен күш-қуат аллегориясы (1565) Кенептегі майлы бояу 214.6 × 167 Фрик жинағы Нью-Йорк Адалдық пен жамандық аллегориясы (1565) Кенептегі майлы бояу 219.1 x 169.5 Фрик жинағы Нью-Йорк Александр алдындағы Дарийдің отбасы (1565–1570) Кенептегі майлы бояу 236.2 × 475.9 Ұлттық галерея Лондон Мадонна мен Бала Сент-Елизаветамен, Сәби Жақия Баптистпен және Сент-Жюстинамен (1565–1570) Кенептегі майлы бояу 40 7/8 x 62 1/4 дюйм. Тимкен өнер мұражайы Сан-Диего Даниэле Барбароның портреті (1565–1567) Кенептегі майлы бояу 121 × 105.5 Амстердамдағы Риксмюзей Сүйіспеншіліктің аллегориясы төрт көрініс (1570) Кенептегі майлы бояу 191 × 191 Ұлттық галерея Лондон Мәсіхтің қайта тірілуі (1570?) Кенептегі майлы бояу 136 × 104 Gemäldegalerie Alte Meister Дрезден Мадонна Куччина отбасымен (1570?) Кенептегі майлы бояу 167 × 416 Gemäldegalerie Alte Meister Дрезден Мұсаның табылуы (1570?–1575?) Кенептегі майлы бояу ? ? Кунст-хисторикалық мұражай Вена Батшеба моншасы (1575?) Кенептегі сурет 191 × 224 Лион көркем өнер мұражайы Лион мүсіншінің портреті (1550?–1585?) Кенептегі майлы бояу 110.5 × 89 Метрополитен өнер мұражайы Нью-Йорк Лепанто шайқасы (1572?) Кенептегі сурет 169 × 137 Галерея дель'Академия Венеция Ұлы Григорийдің кешкі ас ас (1572) Кенептегі сурет ? ? Монте-Берико, Виченца Виченца Леви үйіндегі мейрам (1573) Кенептегі сурет 555 × 1,280 Галерея дель'Академия Венеция Магияларды құлшылық ету (1573) Кенептегі сурет 356 × 320 Ұлттық галерея Лондон Қасиетті Юстинаның шейіт болуы (1573?) Кенептегі майлы бояу 103 × 113 Уффици Флоренция Церера Венецияға құрмет көрсетеді (1575) Кенептегі майлы бояу 309 × 328 Галерея дель'Академия Венеция Қасиетті Екатеринаның мистикалық некесі (1575?) Кенептегі майлы бояу 337 × 241 Галерея дель'Академия Венеция Венера, Марс және Атпен махаббат (1575?) Кенептегі сурет 47 × 47 Galleria Sabauda Turin Pietà (1576–1582) Кенептегі майлы бояу 147 × 115 Эрмитаж Санкт-Петербург Мәсіхтің қайта тірілуі (1578?) Кенептегі майлы бояу 273 × 156 Шәжіре, Челси және Вестминстер ауруханасы Лондон Марс және Венера Сүйіспеншілікпен біріктірілген (1578?) Кенептегі майлы бояу 205.7 × 161 Метрополитен өнер мұражайы Нью-Йорк Гермес, Герсе және Аглаул (1576?–1584?) Кенептегі майлы бояу 232.4 × 173 Фицвильям мұражайы Кембридж, Ұлыбритания Еуропаның зорлануы (1580) Кенептегі майлы бояу 240 × 303 Сала делл Антиколлежио, Дож сарайы Венеция Венера және Адонис (1580) Кенептегі майлы бояу 212 × 191 Прадо Мадрид Венера және Адонис (1580?) Кенептегі сурет 224.5 x 168.275 Сиэтл өнер мұражайы Сиэтл Христиан және жүздік (1580?) Кенептегі майлы бояу 99.2 × 130.8 Толедо өнер мұражайы Толедо, Огайо Лукреция (1580-жылдар) Кенептегі майлы бояу 109 × 90.5 Кунст-хисторикалық мұражай Вена Мәсіх періштемен қолдау көрсетілген бақта (1580?) Кенептегі майлы бояу 80 × 108 Пинакотека ди Брера Милан Сент-Антони балықтарға уағыздау (1580?) Кенептегі майлы бояу ? ? Боргезе галереясы Рим Сент-Еленаның көруі (1580?) Кенептегі майлы бояу 166 × 134 Пинакотека Ватикана Рим Юдит және Холоферн (1580?) Кенептегі майлы бояу 195 × 176 Палаццо Россо галереясы Генуя Мира халқы Сент-Николасқа қарсы шығу (1582?) Кенептегі сурет диаметрі: 198 Галерея дель'Академия Венеция Венецияның құдайлануы (1585) Кенептегі майлы бояу 904 × 579 Дож сарайы Венеция Скутари қамалы (1585) Кенептегі майлы бояу 904 × 579 Дож сарайы Венеция Сент-Панталеймонның айналуы (1587) Кенептегі майлы бояу 277 x 160 Сан-Панталон Венеция Агостино Барбароның портреті ? ? Кенептегі майлы бояу 60 × 48 Көркем өнер мұражайы Будапешт Христианның крещениесі және тәртібі ? ? Кенептегі майлы бояу 245 × 450 Пинакотека ди Брера Милан Әдемі Нанидің портреті (Ла Белла Нани) ? ? Кенептегі майлы бояу 117.3 × 100.8 Alte Pinakothek Munich Ваннадағы Сусанна ? ? Кенептегі майлы бояу 198 × 198 Лувр Париж Өкінішті Сент-Джером ? ? Кенептегі майлы бояу 80 x 95 Павия қалалық мұражайлары Павия Мені тиіспейтін ? ? Кенептегі майлы бояу ? ? Гренобль мұражайы Христианның діңгекпен тәжді болуы шамамен 1585 жыл Кенептегі майлы бояу 75.5 x 57.3 Монреальдің Көркем өнер мұражайы Монреаль Отыратын иттің суреті ? ? Кенептегі майлы бояу 44 × 82 Ұлттық галерея Осло Еммаустағы кешкі ас 1565–1570 Кенептегі майлы бояу 66 × 79 Музей Бойманс Ван Бейнинген Роттердам Давид Голиаттың басымен (1575) Кенептегі майлы бояу ? ? Лобокович сарайы Прага
Title Created Medium Size (cm) Owner City Arachne or Dialectics (1520) Fresco ? ? Palazzo Ducale Venice, Italy Leda and the Swan (subject) ? ? Oil on canvas ? ? Musée Fesch Ajaccio, Corsica The Conversion of Mary Magdalene (1545–1548) Oil on canvas 163.5 × 117 National Gallery London The Temptation of St Anthony (1552–1553) Oil on canvas 198 × 151 Musée des Beaux Arts Caen Zeus ousting the Vices (1553?) Oil on canvas 650 × 330 Louvre Paris St. Mark Crowning the Virtue (1554?) Oil on canvas 330 × 317 Louvre Paris Coronation of the Virgin (1555) Oil on canvas ? San Sebastiano Venice La Bella Nani (Portrait of a Woman) (1555–1560?) Oil on canvas 119 × 103 Louvre Paris Annunciation (1555?) Oil on canvas 193 × 291 Uffizi Florence Venus Disarming Cupid (1555 c.) Oil on canvas 62.52 x 54.49" (158.8 x 138.4 cm) Worcester Art Museum Worcester, Massachusetts Jesus among the Doctors in the Temple (1558) Oil on canvas 236 × 430 Prado Madrid Assumption of the Virgin (1558?) Oil on canvas 340 × 455 San Giovanni e Paolo Venice Supper at Emmaus 1559–1560 Oil on canvas 241 × 415 Louvre Paris The Wedding at Cana (1560?) Oil on canvas 207 × 457 Gemäldegalerie Alte Meister Dresden Portrait of a Man (1560?) Oil on canvas 120 × 102 Museum of Fine Arts Budapest The Resurrection of Jesus Christ (1560) Oil on canvas San Francesco della Vigna Venice Decoration of the Villa Barbaro: Bacchus Giving Wine to Men, Giustiniana Giustiniani with Her Nurse and other scenes (1560–1561) Fresco ? ? Villa Barbaro, Maser Maser, Treviso Venus and Adonis (1561+) Oil on canvas 123 × 174 Staatliche Kunstsammlungen Augsburg Virgin in Glory with Saints (1562?) Oil on canvas ? ? San Sebastiano Venice St John the Baptist Preaching (1562?) Oil on canvas ? ? Galleria Borghese Rome Madonna Enthroned with Saints (1562?) Oil on canvas 339 × 191 Gallerie dell'Accademia Venice The Wedding at Cana (1563) Oil on canvas 677 × 994 Louvre Paris Petrobelli altarpiece (c. 1563) Oil on canvas Now divided Dulwich Picture Gallery, National Gallery of Scotland, National Gallery of Canada, Blanton Museum of Art Ottawa, Dulwich, Edinburgh & Austin, Texas Holy Family and Saints (San Zaccaria Altarpiece; 1564) 1564 Oil on canvas 328 × 188 Gallerie dell'Accademia Venice Martyrdom of St. George (1564) Oil on canvas 426 × 305 San Giorgio in Braida Verona Sts. Mark and Marcellian Being Led to Martyrdom (1565) Oil on canvas ? ? San Sebastiano Venice Martyrdom of St. Sebastian (1565) Oil on canvas ? ? San Sebastiano Venice Allegory of Wisdom and Strength (1565) Oil on canvas 214.6 × 167 Frick Collection New York Allegory of Virtue and Vice (1565) Oil on canvas 219.1 x 169.5 Frick Collection New York The Family of Darius before Alexander (1565–1570) Oil on canvas 236.2 × 475.9 National Gallery London Madonna and Child with St. Elizabeth, the Infant St. John the Baptist, and St. Justina (1565–1570) Oil on canvas 40 7/8 x 62 1/4 in. Timken Museum of Art San Diego Portrait of Daniele Barbaro (1565–1567) Oil on canvas 121 × 105.5 Rijksmuseum Amsterdam The Allegory of Love four scenes (1570) Oil on canvas 191 × 191 National Gallery London The Resurrection of Christ (1570?) Oil on canvas 136 × 104 Gemäldegalerie Alte Meister Dresden Die Madonna mit der Familie Cuccina (1570?) Oil on canvas 167 × 416 Gemäldegalerie Alte Meister Dresden The Finding of Moses (1570?–1575?) Oil on canvas ? ? Kunsthistorisches Museum Vienna Bathsheba Bathing (1575?) Oil on canvas 191 × 224 Museum of Fine Arts of Lyon Lyon Portrait of a Sculptor (1550?–1585?) Oil on canvas 110.5 × 89 Metropolitan Museum of Art New York Battle of Lepanto (1572?) Oil on canvas 169 × 137 Gallerie dell'Accademia Venice The Supper of St Gregory the Great (1572) Oil on canvas ? ? Monte Berico, Vicenza Vicenza The Feast in the House of Levi (1573) Oil on canvas 555 × 1,280 Gallerie dell'Accademia Venice Adoration of the Magi (1573) Oil on canvas 356 × 320 National Gallery London The Martyrdom of St. Justine (1573?) Oil on canvas 103 × 113 Uffizi Florence Ceres Renders Homage to Venice (1575) Oil on canvas 309 × 328 Gallerie dell'Accademia Venice Mystical Marriage of St Catherine (1575?) Oil on canvas 337 × 241 Gallerie dell'Accademia Venice Venus, Mars and Love with a Horse (1575?) Oil on canvas 47 × 47 Galleria Sabauda Turin Pietà (1576–1582) Oil on canvas 147 × 115 The Hermitage St. Petersburg The Resurrection of Christ (1578?) Oil on canvas 273 × 156 The Chapel, Chelsea and Westminster Hospital London Mars and Venus United by Love (1578?) Oil on canvas 205.7 × 161 Metropolitan Museum of Art New York Hermes, Herse and Aglaulus (1576?–1584?) Oil on canvas 232.4 × 173 Fitzwilliam Museum Cambridge, UK The Rape of Europa (1580) Oil on canvas 240 × 303 Sala dell'Anticollegio, Doge's Palace Venice Venus and Adonis (1580) Oil on canvas 212 × 191 Prado Madrid Venus and Adonis (1580?) Oil on Canvas 224.5 x 168.275 Seattle Art Museum Seattle Christ and the Centurion (1580?) Oil on canvas 99.2 × 130.8 Toledo Museum of Art Toledo, Ohio Lucretia (1580s) Oil on canvas 109 × 90.5 Kunsthistorisches Museum Vienna Christ in the Garden Supported by an Angel (1580?) Oil on canvas 80 × 108 Pinacoteca di Brera Milan St. Anthony Preaching to the Fish (1580?) Oil on canvas ? ? Galleria Borghese Rome The Vision of St. Helena (1580?) Oil on canvas 166 × 134 Pinacoteca Vaticana Rome Judith and Holofernes (1580?) Oil on canvas 195 × 176 Galleria di Palazzo Rosso Genoa The People of Myra Welcoming St. Nicholas (1582?) Oil on canvas diameter: 198 Gallerie dell'Accademia Venice Apotheosis of Venice (1585) Oil on canvas 904 × 579 Doge's Palace Venice Siege of Scutari (1585) Oil on canvas 904 × 579 Doge's Palace Venice The Conversion of Saint Pantaleimon (1587) Oil on canvas 277 x 160 San Pantalon Venice Portrait of Agostino Barbarigo ? ? Oil on canvas 60 × 48 Museum of Fine Arts Budapest Baptism and Temptation of Christ ? ? Oil on canvas 245 × 450 Pinacoteca di Brera Milan Portrait of a Venetian Woman (La Bella Nani) ? ? Oil on canvas 117.3 × 100.8 Alte Pinakothek Munich Susanna in the Bath ? ? Oil on canvas 198 × 198 Louvre Paris Penitent St. Jerome ? ? Oil on canvas 80 x 95 Pavia Civic Museums Pavia Noli me tangere ? ? Oil on canvas ? ? Museum of Grenoble Grenoble Christ Crowned with Thorns c. 1585 Oil on canvas 75.5 x 57.3 Montreal Museum of Fine Arts Montreal Sitting dog ? ? Oil on canvas 44 × 82 National Gallery Oslo Supper at Emmaus 1565–1570 Oil on canvas 66 × 79 Museum Boijmans Van Beuningen Rotterdam David with the Head of Goliath (1575) Oil on canvas ? ? Lobkowicz Palace Prague
Веронездер халықтық мәдениетте
Монти Пайтонның "Соңғы кеш" эскизі, "Монти Пайтон Голливудта" концертінде Веронезедің "Леви үйіндегі мереке" картинасының сюжетіне негізделген. "La Morte dil Cesare" деп аталатын ойдан шығарылған Веронезе суреті, жүлделі "100 Bullets" комикстер сериясының сюжеттік желісінде маңызды рөл атқарады.
The Monty Python sketch "The Last Supper" from Monty Python Live at the Hollywood Bowl is based on the story of Veronese's painting The Feast in the House of Levi. An imaginary Veronese painting called La Morte dil Cesare is prominently featured in a story arc of the award winning comics series 100 Bullets.
Вероналықтардың діні
Теософиялық авторлар Паоло Веронезені «Венециялық» деп танылатын, Үшінші сәуленің Басы болып саналатын Даналық шебері немесе Махатмамен байланыстырды. Элизабет Клэр Профет бұл ақпаратты өз «Көтерілген шеберлер» ілімінде қайталады.
Theosophical authors have identified Paolo Veronese with the Master of Wisdom or Mahatma known as "The Venetian," who is the Head of the Third Ray. Elizabeth Clare Prophet repeated this information in her "Ascended Masters" teachings.