Испания королевасы Барбара Португальская: өмірбаяны, Фердинанд VI-ға үйленуі, Мафра монастырының құрылу тарихы. Португалия ханшайымы және Испания тағының мұрагері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испанияның 1746 - 1758 жылдардағы королевасы Барбара Португальская (Мария Мадалена Барбара Ксавье Леонор Тереза Антония Йозефа; 4 желтоқсан 1711 – 27 тамыз 1758) – Португалия инфантасы және Фердинанд VI-ға тұрмысқа шығып Испания королевасы болған.
Queen of Spain from 1746 to 1758
Barbara of Portugal (Maria Madalena Bárbara Xavier Leonor Teresa Antónia Josefa; 4 December 1711 – 27 August 1758) was an Infanta of Portugal, and a Queen of Spain by marriage to Ferdinand VI of Spain.
Португалияның ханшайымы
Португалия королі Иоанн V пен Австрияның архигерцогинясы Мария Аннаның некесі үш жылға жуық баласыз қалды. Король Құдайға уәде берді, егер таққа мұрагер туылса, алғыс айту үшін үлкен монастырь салынатынын айтты. 1711 жылдың 4 желтоқсанында қыз дүниеге келді, және король Мафра монастырын салдырды. Бала Мария Мадалена Барбара Ксавье Леонор Тереза Антония Жозефа деп тойға түсіріліп, көптеген қасиеттілер мен туыстарын құрметтеді, сондай-ақ Португалия тағына мұрагер ретінде Бразилия ханшайымы деп аталды. Ол көбінесе Барбара немесе Мария Барбара деп аталды, бұл оның туған күніне арналған қасиетті Барбараның есімі, және бұл есім португал патшаларының арасында бұрын қолданылмаған. Екі жылдан кейін Барбараның анасы Педро есімді ұл туды, және ол мұрагерлік құқығынан айырылды. Педро екі жасында қайтыс болды, бірақ сол кезде патшайымның тағы бір ұлы Жозеф дүниеге келді, сондықтан Барбара ешқашан мұрагер бола алмады. Барбара жақсы білім алды және музыканы ұнатты. Ол өте талантты клавиша шебершісі, 9-10 жасынан бастап 1757 жылға дейін, Скарлатти өзі қайтыс болғанға дейін бір жыл бұрын, ұлы клавесинші және композитор Доменико Скарлаттидің жалғыз шәкірті болды. 1725 жылы Барбара Франция королі Людовик XV-ке үйлену үшін қарастырылған он жеті ханшайымның қатарында болды, ал бастапқы 99 үміткердің тізімі қысқартылғаннан кейін. Алайда, оның отбасының денсаулығының нашарлығы және оның жас жасы туралы алаңдаушылықтар болды, соңында ол тізімнен алынып тасталды.
The marriage of King John V of Portugal and Archduchess Maria Anna of Austria remained childless for nearly three years. The king made a promise to God that if an heir to the throne was born, a great convent would be built as a sign of gratitude. On 4 December 1711, a daughter was finally born, and the king built the Convent of Mafra. The child was baptised Maria Madalena Bárbara Xavier Leonor Teresa Antónia Josefa, honouring a number of saints and relatives, and styled Princess of Brazil as the heir presumptive to the Portuguese throne. She was usually referred to as Bárbara or Maria Bárbara after Saint Barbara, the saint of her birthday, a name never used before among Portuguese royalty. Two years later, Barbara's mother gave birth to a son, Pedro, and she ceased to be heir presumptive. Pedro died at the age of two, but by that time, the queen had already had another son, Joseph, and hence Barbara never became heir presumptive again. Barbara had a fine education and loved music. A prodigiously talented keyboard player, she was the sole pupil of Domenico Scarlatti, the great harpsichordist and composer, from age 9 or 10 until 1757, when Scarlatti died, a year before her own death. In 1725, Barbara was among the seventeen princesses seriously considered for marriage to king Louis XV of France, when the list of the original 99 had been reduced. However, there were concerns about the perceived weak physical and mental health of her family as well as her young age, and in the end she was removed from the list.
Астурия ханшайымы
1729 жылы 18 жасында Барбара өзінен екі жас кіші Испания королі Фердинанд VI-ға тұрмысқа шықты. Оның ағасы Жозеф Фердинандтың жартылай қарындасы, испандық инфанта Мариана Викторияға үйленді, оған бұрын Франция королі Людовик XV-тің әйелі болуға рұхсат берілмеген еді. Бұл екі неке, «Принцессалардың алмасуы» деп белгілі болды, португал-испандық одақты жаңартпақ болды. Скарлатти Барбараның Мадридке көшкеніне еріп, оныңмен бірге болып, оған жүздеген клавесин сонаталарын арнады. Астурия князі мен княгинясы болған кезеңде Фердинанд пен Барбара Испанияның Португалиямен қарым-қатынасы нашарлағанмен бірге, «Испан партиясы» деп аталатын оппозицияның назарына ілікті. 1733 жылдан 1737 жылға дейін олар көбінесе үй қамауында болды, қоғамға шығуларына тыйым салынды және патшайым Елизаветаның тыңшылары тарапынан бақыланды. Бұл Барбараға ұялшақ және денсаулығы нашар болған Фердинандпен қарым-қатынасын тереңдетуге уақыт берді. Барбара замандастары тарапынан әдемі деп есептелмеді, ал оның қарапайым сыртқы келбеті күйеуіне алғаш танысқанда үлкен қызығушылық тудырды деген пікір болды. Дегенмен, «Оқыған Фердинанд» (кейін осылай аталды) оған терең сезіммен байланысты болды. Ол 1758 жылдың 27 тамызында Мадрид маңындағы Аранхуэс сарайында қайтыс болды. Оның өлімі күйеуінің жүрегін жұлып алды делінеді.
In 1729 at the age 18, Barbara married the future Ferdinand VI of Spain, two years her junior. Her brother Joseph married Ferdinand's half sister, the Spanish Infanta Mariana Victoria, who had been rejected as a bride for Louis XV. The double marriage, known as the Exchange of the Princesses, was meant to repair the Portuguese Spanish alliance. Scarlatti followed Barbara to Madrid after her marriage and remained with her, composing hundreds of harpsichord sonatas for her. During their time as Prince and Princess of the Asturias, Ferdinand and Barbara became the target of the opposition known as the Spanish party, in parallel with Spain's deteriorating relations with Portugal. From 1733 until 1737 they were kept more or less under house arrest in their apartments, prevented from appearing in public and watched by the spies of Queen Elizabeth. This gave Barbara the time to deepen her relationship with Ferdinand, a timid person who suffered also from ill health. Barbara was not considered beautiful by her contemporaries, and her homely looks were thought by observers to have caused her future husband a visible shock when he was first presented to her. However, 'Ferdinand the Learned' (as he was later known) became deeply attached to her, She died at the Royal Palace of Aranjuez, on the outskirts of Madrid on 27 August 1758. Her death was said to have broken her husband's heart.