Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия-Жаңа Гвинея аймағына эндемик марсупиал.
Marsupial endemic to the Australia–New Guinea region
Бандикуттар – Peramelemorphia отрядына жататын 20-дан астам түрді қамтитын, шағын және орташа өлшемді, құрлықта тіршілік ететін, көбінесе түнгі өмір салған, барлық жейтін марсупиал жануарлардың тобы. Олар Австралия-Жаңа Гвинея аймағына, соның ішінде шығысындағы Бисмарк архипелагы мен батысындағы Серам және Халмахера аралдарына эндемик.
Bandicoots are a group of more than 20 species of small to medium sized, terrestrial, largely nocturnal marsupial omnivores in the order Peramelemorphia. They are endemic to the Australia–New Guinea region, including the Bismarck Archipelago to the east and Seram and Halmahera to the west.
Этимология
Бандикут – Peramelemorphia отрядының мүшесі, ал "бандикут" сөзі көбінесе бейресми түрде кез келген peramelemorph, мысалы, бильбиге сілтеме жасау үшін қолданылады. Бұл термин бастапқыда Үнді бандикут егесінен шыққан, ол телугу тіліндегі pandikokku (పందికొక్కు) сөзінен алынған, онда pandi – шошқа, ал kokku – егесік.
The bandicoot is a member of the order Peramelemorphia, and the word "bandicoot" is often used informally to refer to any peramelemorph, such as the bilby. The term originally referred to the unrelated Indian bandicoot rat from the Telugu word pandikokku (పందికొక్కు) wherein pandi means pig and kokku means rat.
Сипаттамалары
Бандикуттардың беті V пішіндес болып келеді және олардың айқын мұрындары сопақшаға ұқсайды. Осы мұрын, оларды бильбилермен бірге, піл мұрындылары мен жойылған лептиктидтерге ұқсатады, және олар екі сүтқоректілер тобымен де алыс туыс. Жақсы дамыған мұрындары мен өткір тырнақтары бар бандикуттар, топырақ қазуға бейімделген. Олардың тістері кішкентай, бірақ нәзік, бұл оларға тамақтарын оңай шайнауға мүмкіндік береді. Көптеген қапшықты жануарлар сияқты, еркек бандикуттардың да екіге бөлінген мүшесі бар. Бандикуттардың эмбриондарында барлық қапшықты жануарларға тән хориовителлиндік плацентадан басқа, жатыр қабырғасына байланыстыратын хориоаллантоидты плацента да болады. Дегенмен, хориоаллантоидты плацента, плаценталық плаценталарға қарағанда кішкентай және хориониялық тоқпаннан (villi) құралмайды. Бандикуттардың ұзындығы мен салмағы тиісінше жете алады. Бандикуттың ұзын, сүйір мұрны, үлкен құлақтары, қысқа денесі және ұзын құйрығы болады. Оның денесі қоңыр, қара, алтын, ақ немесе сұр түсті жүнді қаптайды. Бандикуттардың артқы аяқтары күшті, секіруге жақсы бейімделген. Бандикуттардың дене температурасы төмен және негізгі метаболизмінің деңгейі төмен, бұл оларға ыстық және құрғақ климатта тірі қалуға көмектеседі. Сонымен қатар, олардың судың булану жылдамдығы төмен және тиімді тыныс алу механизмі бар, бұл оларға жоғары температурада тірі қалуға көмектеседі.
Bandicoots have V shaped faces, ending with their prominent noses similar to proboscis. These noses make them, along with bilbies, similar in appearance to elephant shrews and extinct leptictids, and they are distantly related to both mammal groups. With their well attuned snouts and sharp claws, bandicoot are fossorial diggers. They have small but fine teeth that allow them to easily chew their food. Like most marsupials, male bandicoots have bifurcated penises. The embryos of bandicoots have a chorioallantoic placenta that connects them to the uterine wall, in addition to the choriovitelline placenta that is common to all marsupials. However, the chorioallantoic placenta is small compared to those of the Placentalia, and lacks chorionic villi. Bandicoots can reach in length, and in weight. A bandicoot has a long, pointed snout, large ears, a short body, and a long tail. Its body is covered with fur that can be brown, black, golden, white, or grey in colour. Bandicoots have strong hind legs well adapted for jumping. Bandicoots also have low body temperatures and low basal metabolic rates which aides their survival in hot and dry climates. They also have low total water evaporative rate and effective panting mechanisms which further aide their survival in hotter temperatures.
Жергілікті атаулар
Бандикут атауы – Оңтүстік Үндістанның телугу тілінен алынған сөздің ағылшын тіліндегі түрі, ол «шошқа егеуқұйрық» деп аударылады. Қазір бандикут деп аталатын жануарлар Үндістанда табылмайды, ал бандикут атауы бастапқыда мүлдем басқа сүтқоректілерге – ірі егеуқұйрықтардың (қорықшалардың) бірнеше түріне қолданылған. Бүгінде Бандикота және Несокия туыстарына жататын бұл түрлер бандикоталық егеуқұйрықтар деп аталады. Бласт прото-орталық-шығыс малай-полинезия тілінде (*mansar немесе *mansər ‘бандикут’) сөзін Океаниялық Моту тіліндегі mada және Фиджи тіліндегі gwaca сияқты туысқан сөздерден реконструкциялайды, бірақ Шаппер (2011) бұл реконструкцияның дұрыстығына күмән келтіреді. Индонезияның Папуа аймағындағы абиномн тілінде бұл жануар айн деп аталады. Австралия-Жаңа Гвинея аймағының жергілікті халықтары бандикутты әртүрлі атаулармен біледі. Мысалы, каурна халқы оңтүстік қоңыр бандикутты бунг немесе марти деп атайды.
The name bandicoot is an Anglicised version of a word from the Telugu language of South India which translates as 'pig rat'. What are now called bandicoots are not found in India and bandicoot was originally applied to completely unrelated mammals—several species of large rats (rodents). Today, these species, belonging to the genera Bandicota and Nesokia, are referred to as bandicoot rats. Blust reconstructs the form *mansar or *mansər 'bandicoot' for Proto Central–Eastern Malayo Polynesian (i. e., the reconstructed most recent common ancestor of the Central–Eastern Malayo Polynesian languages) from related words like Oceanic Motu mada and Fijian gwaca, but the validity of this reconstruction is doubted by Schapper (2011). It is known as aine in the Abinomn language of Papua, Indonesia. Bandicoots have different names by the indigenous peoples of the Australia New Guinea region. For example, the Kaurna people refer to the southern brown bandicoot as the bung or the marti.