Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тауарды белгілі бір уақытта және бағада сату немесе сатып алу туралы келісім.
Agreement to sell or buy a good at a specific time and price
Қаржыда, форвардтық келісімшарт немесе жай ғана форвард – бұл екі тарап арасындағы белгілі бір активті белгілі бір болашақ уақытта келісімшартта келісілген бағамен сатып алу немесе сату туралы стандартталмаған келісімшарт. Бұл оны туынды құралдың бір түрі етеді. Болашақта негізгі активті сатып алуға келісетін тарап ұзақ позицияны, ал активті болашақта сатуға келісетін тарап қысқа позицияны иеленеді. Келісілген баға жеткізілім бағасы деп аталады, ол келісімшарт жасалған кездегі форвард бағасына тең болады. Негізгі құралдың бағасы, кез келген нысанда болсын, құралдың бақылауына өтуге дейін төленеді. Бұл сауда уақыты мен күні, бағалы қағаздар алмасылатын құн күнімен сәйкес келмейтін сатып алу/сату тапсырыстарының көптеген түрлерінің бірі. Форвардтар, басқа туынды құралдар сияқты, тәуекелді қорғау (әдетте валюта немесе айырбас бағамы тәуекелін), спекуляция құралы ретінде немесе тарапқа негізгі құралдың уақытқа сезімтал ерекшеліктерінен пайда алуға мүмкіндік беру үшін қолданылуы мүмкін.
In finance, a forward contract, or simply a forward, is a non standardized contract between two parties to buy or sell an asset at a specified future time at a price agreed on in the contract, making it a type of derivative instrument. The party agreeing to buy the underlying asset in the future assumes a long position, and the party agreeing to sell the asset in the future assumes a short position. The price agreed upon is called the delivery price, which is equal to the forward price at the time the contract is entered into. The price of the underlying instrument, in whatever form, is paid before control of the instrument changes. This is one of the many forms of buy/sell orders where the time and date of trade is not the same as the value date where the securities themselves are exchanged. Forwards, like other derivative securities, can be used to hedge risk (typically currency or exchange rate risk), as a means of speculation, or to allow a party to take advantage of a quality of the underlying instrument which is time sensitive.
Форвардтық келісімшарттың қалай жұмыс істейтіні
Мысалы, Боб бір жылдан кейін үй сатып алғысы келеді делік. Сонымен бірге, Элис қазір p=$ тұратын үйге ие және оны бір жылдан кейін сатуға ниетті деп ойлайық. Екі тарап та бір-бірімен форвардтық келісімшарт жасасуы мүмкін. Егер екеуі де бір жыл ішінде сату бағасын p=$ деп келіссе (сату бағасының неге осы сома болуы керектігі туралы төменде түсіндіріледі). Элис пен Боб форвардтық келісімшартқа келді. Боб, негізгі активті сатып алушы болғандықтан, ұзақ мерзімді форвардтық келісімшартқа түскен деп есептеледі. Керісінше, Элис қысқа мерзімді форвардтық келісімшартқа түседі. Бір жыл өткен соң, Элис үйінің қазіргі нарықтық құны p=$ болсын делік. Онда Элис Бобқа тек p=$ бағасымен сатуға міндетті болғандықтан, Боб p=$ пайда табады. Мұның себебін түсіну үшін, Бобтың Элистен p=$ бағасымен сатып алып, оны дереу нарықта p=$ бағасымен сата алатынын ескеру жеткілікті. Бобтың пайдасы – осы айырмашылық. Ал Элис p=$ көлемінде әлеуетті шығынға ұшырап, p=$ көлемінде нақты пайда табады. Осыған ұқсас жағдай валюталық форвардтарда да орын алады, онда бір тарап валютаны сатып алу немесе сату бойынша форвардтық келісімшарт ашады (мысалы, канадалық долларды сатып алу туралы келісімшарт), ол болашақта мерзімі аяқталатын/есептесетін күніне дейін жарамды. Олар белгілі бір кезеңде валюта бағамының/валюта тәуекеліне ұшырағысы келмейді. АҚШ доллары мен канадалық долларының айырбас бағамы келісімшарт жасалған күні мен келісімшарт жабылған немесе мерзімі өткен күні арасында өзгеретін болғандықтан, бір валюта екіншісіне қатысты нығайғанда бір тарап пайда табады, ал қарсы тарап шығын көреді. Кейде сатып алынатын форвардтық келісімшарт инвесторға болашақта канадалық доллар қажет болғандықтан ашылады, мысалы, канадалық долларымен есептелетін қарызды төлеу үшін. Басқа жағдайларда, форвардтық келісімшартты ашатын тарап бұл валютаға мұқтаж болғандықтан емес, валюта тәуекелін қорғау үшін емес, валюта бағамына қатысты күмәндануы себеп болады және келісімшартты жабу кезінде пайда табу үшін айырбас бағамының өзгеруін күтеді. Валюталық форвардта валютаның номиналды сомасы көрсетіледі (мысалы, p=$ миллион канадалық доллар сатып алу туралы келісімшарт, ағымдағы бағам бойынша, бұл екі сома номиналды сома деп аталады). Номиналды сома немесе эталондық сома үлкен болуы мүмкін, бірақ мұндай келісімшартты жасау немесе ашу үшін қажетті шығындар немесе маржалар осы сомадан әлдеқайда аз, бұл туынды келісімшарттарға тән қаржылық левереджді көрсетеді.
Suppose that Bob wants to buy a house a year from now. At the same time, suppose that Alice currently owns a p=$ house that she wishes to sell a year from now. Both parties could enter into a forward contract with each other. Suppose that they both agree on the sale price in one year's time of p=$ (more below on why the sale price should be this amount). Alice and Bob have entered into a forward contract. Bob, because he is buying the underlying, is said to have entered a long forward contract. Conversely, Alice will have the short forward contract. At the end of one year, suppose that the current market valuation of Alice's house is p=$. Then, because Alice is obliged to sell to Bob for only p=$, Bob will make a profit of p=$. To see why this is so, one needs only to recognize that Bob can buy from Alice for p=$ and immediately sell to the market for p=$. Bob has made the difference in profit. In contrast, Alice has made a potential loss of p=$, and an actual profit of p=$. The similar situation works among currency forwards, in which one party opens a forward contract to buy or sell a currency (e. g. a contract to buy Canadian dollars) to expire/settle at a future date, as they do not wish to be exposed to exchange rate/currency risk over a period of time. As the exchange rate between U. S. dollars and Canadian dollars fluctuates between the trade date and the earlier of the date at which the contract is closed or the expiration date, one party gains and the counterparty loses as one currency strengthens against the other. Sometimes, the buy forward is opened because the investor will actually need Canadian dollars at a future date such as to pay a debt owed that is denominated in Canadian dollars. Other times, the party opening a forward does so, not because they need Canadian dollars nor because they are hedging currency risk, but because they are speculating on the currency, expecting the exchange rate to move favorably to generate a gain on closing the contract. In a currency forward, the notional amounts of currencies are specified (ex: a contract to buy p=$ million Canadian dollars equivalent to, say at the current rate—these two amounts are called the notional amount(s)). While the notional amount or reference amount may be a large number, the cost or margin requirement to command or open such a contract is considerably less than that amount, which refers to the leverage created, which is typical in derivative contracts.
Форвардтық бағалар туралы келісімге келу үлгісі
Жоғарыдағы мысалды жалғастыра отырып, Алистің үйінің бастапқы бағасы p = $ болсын және Боб бір жылдан кейін үйді сатып алу үшін форвардтық келісімшартқа түседі. Бірақ Алиса бірден p = $ бағасына сата алатынын және түскен қаражатты банкке салып бере алатынын білгендіктен, ол сатудың кейінге қалдырылуы үшін өтемақы талап етеді. Егер бір жылдық тәуекелсіз табыс ставкасы R (банк ставкасы) 4% болса, онда банктегі ақша тәуекелсіз түрде p = $-ға дейін өседі. Сондықтан, Алиса бұл келісімшарттың оған тиімді болуы үшін бір жылдан кейін кем дегенде p = $ алуды қалайды – мүмкіндік шығыны өтелген болар еді.
Continuing on the example above, suppose now that the initial price of Alice's house is p=$ and that Bob enters into a forward contract to buy the house one year from today. But since Alice knows that she can immediately sell for p=$ and place the proceeds in the bank, she wants to be compensated for the delayed sale. Suppose that the risk free rate of return R (the bank rate) for one year is 4%. Then the money in the bank would grow to p=$, risk free. So Alice would want at least p=$ one year from now for the contract to be worthwhile for her – the opportunity cost will be covered.