Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кездейсоқ көздерде кездесетін поэзия. Табылған поэзия – басқа көздерден сөздерді, тіркестерді, кейде толық абзастарды алып, оларды (әдеби коллаж сияқты) аралықтар мен жолдарды өзгерту, немесе мәтін қосу не жою арқылы жаңа мағына беру жолымен жасалатын поэзия түрі. Соның нәтижесінде туындаған өлең терең және жүйелі түрде өңделген, я болмаса, өңделмеген – өлеңнің бастапқы реті, синтаксисі мен мағынасы сақталған деп сипатталады.
Poetry discovered in accidental sources
Found poetry is a type of poetry created by taking words, phrases, and sometimes whole passages from other sources and reframing them (a literary equivalent of a collage) by making changes in spacing and lines, or by adding or deleting text, thus imparting new meaning. The resulting poem can be defined as treated: changed in a profound and systematic manner; or untreated: virtually unchanged from the order, syntax and meaning of the poem.
Тұжырымдамалар
Табылған поэзия ұғымы 20 ғасырда авторлық құқық туралы түсініктерді қайта қараумен тығыз байланысты (Джон Холландер айтқандай, "көптеген адамдар мәтінді "таба" алады; ақын оны "Текст" деп атаушы"). Чарльз Резникоффтың "Куәлік" атты туындысын қараңыз, оның бастапқы материалы Алтын ғасырдағы соттағы куәліктерден алынған, ал оның көптеген нұсқалары елдің зорлық-зомбылық пен кемсітуге толы өткенін жоққа шығаратын ұлттық АҚШ мифосын жоюға бағытталған. Табылған поэзияның кең таралған түрлері мен практикаларына еркін үзінділер мен ремикстер, жою, центо және кесу әдістері кіреді.
The concept of found poetry is closely connected to the revision of the concept of authorship, in the 20th century, (as John Hollander put it, "anyone may 'find' a text; the poet is he who names it, 'Text). See Charles Reznikoff's Testimony, whose source material was courtroom testimonies from the Gilded Age, and whose many iterations were aimed at debunking a national U. S. narrative that denied the country's violent, discriminatory past. Types of common forms and practices of found poetry include free form excerpting and remixing, erasure, cento and cut up.
Салыстырулар мен алдыңғылар
Маркив Стенцель дадаизм қозғалысын, оның дайын заттарды пайдалану философиясымен, кейіннен табылған поэзияға айналған тәжірибенің алғы күші ретінде сипаттайды. Дюшан сияқты дадаистер күнделікті қолданыстағы заттарды эстетикалық ортаға қойып, осылайша сол заттың өнер екендігіне, оны бағалаушыға, эстетикалық ортаға және өнердің мәніне күмән тудырды. Стильдік тұрғыдан алғанда, табылған поэзия "иемдену" деп аталатын көркем өнерге ұқсас, онда екі және үш өлшемді өнер қайта өңделген заттардан жасалады, қарапайым немесе коммерциялық нәрселер күтпеген үйлесімдер мен қатар қою арқылы жаңа контекстке енгізілгенде жаңа мағынаға ие болады.
Marquive Stenzel describes the Dadaism movement with its readymade philosophy as a predecessor for the practice that later became found poetry. Dadaists like Duchamp placed everyday practical objects in an environment that was aesthetic and in so doing called into question that object as art, the observer, the aesthetic environment and the definition of what art is. Stylistically, found poetry is similar to the visual art of "appropriation" in which two and three dimensional art is created from recycled items, giving ordinary/commercial things new meaning when put within a new context in unexpected combinations or juxtapositions.