Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оттокар I (шамамен 1155 – 1230) 1192 жылдан бастап Богемия герцогы болды, содан кейін 1198 жылы Швабиялық Филипптен, 1203 жылы Брансвиккең Отто IV-тен және 1212 жылы (мұрагерлік ретінде) Фредерик II-ден Богемия королі атағын алды. Ол Премислидтер әулетінің көрнекті өкілі болды.
Ottokar I (; c. 1155 – 1230) was Duke of Bohemia periodically beginning in 1192, then acquired the title of King of Bohemia, first in 1198 from Philip of Swabia, later in 1203 from Otto IV of Brunswick and in 1212 (as hereditary) from Frederick II. He was an eminent member of the Přemyslid dynasty.
Алғашқы жылдар
Оттокардың ата-анасы – Богемия герцогы Владислав II және Тюрингиялық Юдит болған. Оның ерте жылдары елде кең таралған тәртіпсіздік пен анархия ортасында өтті. Бірнеше әскери қақтығыстардан кейін, 1192 жылы Киелі Рим императоры Генрих VI оны Богемияның билеушісі деп мойындады. Бірақ ол көп ұзамай неміс князьдерінің Хогенштауфен әулетін құлатуға бағытталған құпия келісіміне қатысқандығы үшін тақтан құлатты. 1197 жылы Оттокар ағасы, герцог Владислав III-ті Богемияны өзіне қалдырып, Моравиямен қанағаттануға мәжбүр етті. Германиядағы Хогенштауфеннің мұрагері Филипп Швабский мен Вельфтік кандидат Отто IV арасындағы азамат соғысынан пайдаланып, Оттокар 1198 жылы өзін Богемия королі деп жариялады және Майнц қаласында таж киді. Бұл атаққа Филипп Швабский қолдау көрсетті, өйткені оған Оттоға қарсы чех әскерінің көмегі қажет болды. 1199 жылы Оттокар Веттин әулетінен шыққан әйелі Адельхайдты Венгрия королі Бела III-нің кішкентай қызы Венгриялық Констанцияға үйлену үшін босатып жіберді. 1200 жылы Отто IV билікке келген кезде Оттокар Филипп Швабскиймен жасаған келісімінен бас тартып, Вельф фракциясына қосылды. Ото IV және кейіннен Папа Иннокентий III Оттокарды Богемияның мұрагерлік королі ретінде мойындады.
Ottokar's parents were Vladislaus II, Duke of Bohemia, and Judith of Thuringia. His early years were passed amid the anarchy that prevailed everywhere in the country. After several military struggles, he was recognized as ruler of Bohemia by Holy Roman Emperor Henry VI in 1192. He was, however, soon overthrown for joining a conspiracy of German princes to bring down the Hohenstaufen dynasty. In 1197, Ottokar forced his brother, Duke Vladislaus III, to abandon Bohemia to him and to content himself with Moravia. Taking advantage of the civil war in Germany between the Hohenstaufen claimant Philip of Swabia and the Welf candidate Otto IV, Ottokar declared himself King of Bohemia in 1198, being crowned in Mainz. This title was supported by Philip of Swabia, who needed Czech military support against Otto. In 1199, Ottokar divorced his wife Adelheid of Meissen, a member of the Wettin dynasty, to marry Constance of Hungary, the young daughter of Hungarian King Béla III. In 1200, with Otto IV in the ascendancy, Ottokar abandoned his pact with Philip of Swabia and declared for the Welf faction. Otto IV and later Pope Innocent III subsequently accepted Ottokar as the hereditary King of Bohemia.
Сицилияның алтын бұқасы
Оттакар императордың Богемияның жаңа герцогы Деполь III-ті жариялағаннан кейін тез арада Филипптің лагеріне қайтаруға мәжбүр болды. Герцог ретінде мойындалу шартымен, Оттакар ажырасқан әйеліне Богемияға оралуға рұқсат беруі керек еді. Осы шарт орындалғаннан кейін, ол қайтадан Филипптің жақтастарының қатарына қосылды, ал кейінірек жас король Фредерик II-ні қолдады. 1212 жылы Фридрих Богемияға Сицилияның Алтын бұқасын сыйлады. Бұл құжат Оттакар мен оның мұрагерлерін Богемия патшалары деп таныды. Патша енді императордың тағайындауына қарамастан, тек Богемия шекарасына жақын өткізілетін мәжілістерге қатысуға міндетті болды. Киелі Рим империясының азаматы болғанымен, Богемия патшасы Киелі Рим империясының жетекші сайлаушы әміршісі болуы керек еді және Римге тәж кию үшін барған барлық императорларды 300 салт аттыдан тұратын қауіпсіздік жасағымен қамтамасыз етуге міндетті болды. Оттакардың билеуі Богемияға неміс иммиграциясының басталуымен және бұрын орманды болған жерлердегі қалалардың өсуімен ерекшеленді. 1226 жылы Оттакар Австрияның герцогы Леопольд VI-ға қарсы соғыс ашты, себебі соңғысы Оттакардың қызын (Богемияның Әйгері Агнес) Фредерик II-нің ұлы Генрих II-ге үйлендіру туралы келісімді бұзған еді. Оттакар содан кейін сол қызын Англияның Генрих III-ке үйлендіруді жоспарлады, бірақ император бұған вето қойды, өйткені Генрихтің Гогенштауфен әулетіне қарсы екенін білді. Жесір император өзі Агнеске үйленгісі келді, бірақ ол кезде Агнес мәжбүрлі үйленуге қатысуға ниеттемеді. Папаның көмегімен ол монастырьға кірді.
Ottokar was quickly forced back into Philip's camp by the imperial declaration of a new duke of Bohemia, Děpolt III. Subject to his recognition as duke, Ottokar had to allow his divorced wife to return to Bohemia. Having been completed this condition, he again ranged himself among Philip's partisans and still later was among the supporters of the young King Frederick II. In 1212 Frederick granted the Golden Bull of Sicily to Bohemia. This document recognised Ottokar and his heirs as Kings of Bohemia. The king was no longer subject to appointment by the emperor and was only required to attend Diets close to the Bohemian border. Although a subject of the Holy Roman Empire, the Bohemian king was to be the leading electoral prince of the Holy Roman Empire and to furnish all subsequent emperors with a bodyguard of 300 knights when they went to Rome for their coronation. Ottokar's reign was also notable for the start of German immigration into Bohemia and the growth of towns in what had until that point been forest lands. In 1226, Ottokar went to war against Duke Leopold VI of Austria after the latter wrecked a deal that would have seen Ottokar's daughter (Saint Agnes of Bohemia) married to Frederick II's son Henry II of Sicily. Ottokar then planned for the same daughter to marry Henry III of England, but this was vetoed by the emperor, who knew Henry to be an opponent of the Hohenstaufen dynasty. The widowed emperor himself wanted to marry Agnes, but by then she did not want to play a role in an arranged marriage. With the help of the pope, she entered a convent.