Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Академиялық үлгерімді стандарттау – оқу үлгерімін өлшеу.
Standardized measurement of academic performance
the measuring of academic achievement
Білім беруде бағалау – курстағы әртүрлі деңгейдегі үлгерімдерге стандартталған өлшемдерді қолдану процесі. Бағалар әріптермен (әдетте A-дан F-қа дейін), диапазонмен (мысалы, 1-ден 6-ға дейін), проценттік түрде немесе мүмкін болатын жалпы санынан (көбінесе 100-ден) сан түрінде беріледі. Кейбір елдерде бағалар орташа баллға (GPA) есептелінеді. GPA студенттің белгілі бір кезеңде алған балл санын пайдаланып есептеледі. GPA көбінесе жоғары мектеп, бакалавриат және магистратура студенттері үшін есептелінеді және потенциалды жұмыс берушілер немесе білім беру ұйымдары үміткерлерді бағалау және салыстыру үшін оны пайдалана алады. Жалпы орташа балл (CGPA), кейде жай ғана GPA деп аталады, студенттің барлық курстары бойынша үлгерімді өлшеу құралы болып табылады.
Grading in education is the process of applying standardized measurements for varying levels of achievements in a course. Grades can be assigned as letters (usually A to F), as a range (for example, 1 to 6), as a percentage, or as a number out of a possible total (often out of 100). In some countries, grades are averaged to create a grade point average (GPA). GPA is calculated by using the number of grade points a student earns in a given period of time. GPAs are often calculated for high school, undergraduate, and graduate students, and can be used by potential employers or educational institutions to assess and compare applicants. A cumulative grade point average (CGPA), sometimes referred to as just GPA, is a measure of performance for all of a student's courses.
Тарих
Йель университетінің тарихшысы Джордж Уилсон Пирсон былай деп жазады: «Дәстүр бойынша, Йельде (немесе мүмкін, елдегі алғашқы) бағалар 1785 жылы берілді, сол кезде президент Эзра Стайлс 58 студентті емтихандап, күнделігіне «Жиырмасы – үздік, он алтауы – екінші үздік, он екісі – орташа (жақсы), оны – нашар» деп жазған. 1837 жылға қарай Йель осы сипаттамаларды 4 балдық шкаладағы сандарға ауыстырды, ал кейбір тарихшылар осыны стандартты қазіргі американдық GPA шкаласының бастауы деп санайды. Боб Марлин студенттердің жұмысын сандық түрде бағалау концепциясын Уильям Фариш есімді тәлімгер әзірлегенін және алғаш рет Кембридж университеті 1792 жылы енгізгенін айтады. Бұл тұжырымды Кристофер Стрей күмәндандырды, ол Фариштің сандық бағаларды ойлап тапқанына қатысты дәлелдерді жеткіліксіз деп тапты. Стрейдің мақаласында емтихан түрінің (ауызша немесе жазбаша) және осы түстер білім беру философиясына қатысты күрделі байланысы түсіндіріледі. Алайда, бұл жүйе 1940 жылдарға дейін кеңінен таралмады және 1971 жылы АҚШ-тағы бастауыш және орта мектептердің 67%-ы ғана қолданды. Сонымен қатар, ұзақ мерзім бойы нашар бағалар алу оқушыларға аз немесе ештеңе үйренбейтінін сезіндіріп, әр баланың ішкі мотивациясын қауіпке тікелей ұшыратады. Оқуға құштарлығы жойылған, тек баға үшін оқитын балалардың ең жоғары баға алғаннан кейін оқуды жалғастыруға себебі болмайды. Неміс философы және публицисі Ричард Дэвид Прехт «Анна, мектеп және Құдайға деген махаббат: білім беру жүйесінің балаларымызды сатуы» атты кітабында мектеп бағалары жүйесін сынап көрсетеді. Оның пікірінше, 1-ден 6-ға дейінгі сандар балалардың тұлғасын толыққанды көрсете алмайды. Оның ойынша, бағалар мағынасыз және ерекшеленбейді, сондықтан да пайдалы емес. Неміс нейробиологы Джеральд Хютер студенттердің өздеріне қызығушылық танытатын және дарыны бар кез келген салаға маманданбай қалуына бағалар жауапты екенін сынап айтады, әйтпесе олардың басқа салалардағы бағалары нашарлап кетеді. Ол сондай-ақ «егер біз барлық балаларды бірдей бағалау стандарттарына бейімдеуге мәжбүрлейтін болсақ, қоғамымыз одан әрі дамымайды» деп санайды.
Yale University historian George Wilson Pierson writes: "According to tradition the first grades issued at Yale (and possibly the first in the country) were given out in the year 1785, when President Ezra Stiles, after examining 58 Seniors, recorded in his diary that there were 'Twenty Optimi, sixteen second Optimi, twelve Inferiores (Boni), ten Pejores.'" By 1837, Yale had converted these adjectives into numbers on a 4 point scale, and some historians say this is the origin of the standard modern American GPA scale. Bob Marlin argues that the concept of grading students' work quantitatively was developed by a tutor named William Farish and first implemented by the University of Cambridge in 1792. That assertion has been questioned by Christopher Stray, who finds the evidence for Farish as the inventor of the numerical mark to be unpersuasive. Stray's article also explains the complex relationship between the mode of examination (oral or written) and the varying philosophies of education these modes imply to both the teacher and the student. However, this system did not become widespread until the 1940s, and was still only used by 67% of primary and secondary schools in the United States in 1971. Likewise, poor grades over a longer period of time would give students the impression that they would learn very little or nothing, which jeopardizes the innate intrinsic motivation of every child to learn. Children who have already lost their desire to learn and only study for their grades have no reason to continue learning after they have achieved the best possible grade. German philosopher and publicist Richard David Precht criticizes the system of school grades in his book Anna, die Schule und der liebe Gott: Der Verrat des Bildungssystems an unseren Kindern. He believes that numbers from 1 to 6 do not do justice to the personalities of the children. In his opinion, grades are neither meaningful nor differentiated and therefore not helpful. German neuroscientist Gerald Hüther criticizes grades for being responsible for ensuring that students cannot specialize in any topic that they are enthusiastic about and have a talent for, since otherwise their grades in other areas would deteriorate. He also believes that "our society will not develop further if we force all children to conform to the same evaluation standards".
Ел бойынша сыныптау жүйелері
Көптеген елдердің өзіндік бағалау жүйесі бар, сондай-ақ бір ел ішіндегі әртүрлі оқу орындары да бағалау жүйелері бойынша өзгеше болуы мүмкін. Дегенмен, соңғы кезде Еуропалық бакалавриат сияқты бірнеше халықаралық бағалау стандарттары пайда болды.
Most nations have their own grading system, and different institutions in a single nation can vary in their grading systems as well. However, several international standards for grading have arisen recently, such as the European Baccalaureate.