Кіріспе

Венесуэланың ұлттық әнұраны "italic=no" (ˈɡloɾja al ˈβɾaβo ˈpweβlo; "Батыр халыққа даңқ") – Венесуэланың ұлттық әнұраны болып табылады. Оның сөздерін 1810 жылы дәрігер және журналист Висенте Салиас жазған, ал музыкасын кейін музыкант Хуан Хосе Ландаета жазған. 1840 жылдан бастап, француз ұлттық әнұранымен музыкалық ұқсастығы болғандықтан, "italic=no" "italic=no" ("Венесуэланың Марсельезасы") деп белгілі болды. 1881 жылғы 25 мамырда президент Антонио Гусман Бланконың жарлығымен бұл әнұран Венесуэланың ұлттық әнұраны деп жарияланды. Жақында жүргізілген зерттеулер әнұранның нақты авторы Висенте Салиас емес, Андрес Белло болғанын, ал музыкасын Лино Галлардо атты басқа музыкант жазғанын көрсетті. Алайда, бұл теория әлі дәлелденбеді және Венесуэла халқының, тарихшылардың және басқа да мамандардың арасында кең танылмады.

Тарих

Патриотикалық қоғам 1810 жылғы 19 сәуірдегі революция нәтижесінде Каракаста құрылды. Оның бір жиыны, «Каракеньос, Otra Época Inicia» патриоттық әнінің табысымен өмір сүрді. Әнді Каетано Карреньо жазды, сөзін Андрес Белло жазды. Олар қоғам үшін патриоттық марш жазуды ұсынды, бұл шешілмегендердің көңілін көтеруге бағытталған болатын. 1868 жылғы 18 сәуірде El Federalista газеті Салиас жазған ресми мәтінді жариялады, онда бір күн бұрын астанада Тәуелсіздіктің 58 жылдығы тойланды. Газетте «Университет залдарында және көпшілік алдында, сөздерден бұрын, жауынгерлік музыка бірнеше пьеса орындады, олардың ішінде Ұлттық әнұран да болды» делінген. Президент Антонио Гусман Бланконың тапсырмасымен, құнды композитор және музыкант доктор Эдуардо Калкано әнұранның музыкалық мәтінін бекіту жұмысын табысты аяқтады. Ол әуеннің жауынгерлік жарқырауын сақтап, оны өзгертуге немесе басқаша түсіндіруге тырыспады. 1881 жылғы 25 мамырда «Gloria al Bravo Pueblo» сол кездегі президент Антонио Гусман Бланконың жарлығымен Венесуэланың Ұлттық әнұраны ретінде ресми түрде қабылданды. Осы жарлықтан және 1883 жылы жарық көрген Ұлттық әнұранның басылымдарынан кейін, 1911 жылы тәуелсіздіктің жүз жылдығына арналған жаңа ресми басылым шығарылды, ол Сальвадор Лламозасқа тапсырылды. 1947 жылы композитор Хуан Баутиста Плаза әнұранның музыкалық және лирикалық құрылымын жаңартты.

Даулы құрам

Алайда, бұл теория толыққанды дәлелденбеді; шындығында Хуан Хосе Ландаэта мен Лино Галлардо екеуі де Педро Паласиос и Сохо құрған «Каракастың архиепископтық ораториясының» орталық қызметі болған «Каракастың музыка мектебіне» қатысты. Осылайша, Патриотикалық қоғамның мүшесі, ақын Висенте Салиас, ұлттық әнұранның алғашқы шумақтарын сол жерде импровизациялап шығарды, ол бастапқыда 1810 жыл шамасында патриоттық гимн ретінде жазылған. Кейіннен Эдуардо Калькано (1881), Сальвадор Лламозас (1911) және Хуан Баутиста Плаза (1947) ресми өзгерістер енгізді.

Ережелер мен пайдалану

Ұлттық әнұранның ресми эфирі барлық радиостанциялар мен ұлттық және өңірлік телеарналарда аптаның әр күні сағат 00:00-де және 06:00-да (кейде Ұлттық мерекелерде сағат 12:00-де) міндетті түрде, 1954 жылы қабылданған заңға сәйкес тарайды (толық нұсқасы немесе хор, бірінші шумақ және хор). Кейбір өңірлік радиостанцияларда мемлекеттік әнұран ұлттық әнұраннан кейін орындалады, мемлекеттік телеарналарда да осылай. Көбінесе тек хор, бірінші шумақ және хор ойнатылады, тіпті тек хор ғана ойнатылуы мүмкін. Кейде хор басында екі рет, ал әнұранның қалған бөлігінде бір рет ойнатылады. Салтанатты шараларда (әскери, концерттік немесе оркестр әнұранды орындаса) форматы: хор (2 рет), бірінші шумақ және хор (2 рет), қалау бойынша кіріспемен. Толық орындалған жағдайда хор екі рет орындалады, кіріспе ноталармен немесе оларсыз.