Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Торнтон аббаттығы – Ульсбидің жанында, Солтүстік Линкольнширдегі Торнтон Кертис деген шағын ауылға жақын орналасқан және Хамбер сағасының ар жағында, Халл қаласының оңтүстігіндегі ортағасырлық аббаттық. Оның қираған қалдықтары I санаттағы ескертулі ғимараттар тізіміне енген, оның ішінде Англиядағы ең үлкен және ең әсерлі сақталған монастырь қақпасы бар. Ол 1139 жылы Йоркшир графы Уильям ле Гроспен приорлық ретінде құрылды және 1148 жылы Папа Евгений III оны аббат деңгейіне көтерді. Бұл Августин немесе қара канондардың үйі болды, олар Әулие Августин ережесі бойынша бірлесіп өмір сүрді, сонымен қатар аббаттан тыс жерлерде діни қызметтер атқарды. Аббаттың қызметкерлерінің арасында аспаз, бурсар, камерагер, сакрист, асханашы және медбике болды. 1322 жылға дейін немесе одан ертерек құрылған ортағасырлық аурухана да аббаттың жанында жұмыс істеді. Торнтон аймақтың дамыған жүн саудасына қатысқандықтан, бай және беделді орын болды, 1534 жылы оның жылдық кірісі £591 0s 2¾d құрады. Аббат 1539 жылы Генрих VIII-нің монастырларды таратуының аясында жабылды. Ол 1547 жылы секулярлық колледждер де жабылғанға дейін секулярлық колледж ретінде сақталды. Торнтон Абби теміржол станциясы жақын жерде орналасқан.
Thornton Abbey was a medieval abbey located close to the small North Lincolnshire village of Thornton Curtis, near Ulceby, and directly south of Hull on the other side of the Humber estuary. Its ruins are a Grade I listed building, including notably England's largest and most impressive surviving monastic gatehouse. It was founded as a priory in 1139 by William le Gros, the Earl of Yorkshire, and raised to the status of abbey in 1148 by Pope Eugene III. It was a house for Augustinian or black canons, who lived a communal life under the Rule of St Augustine but also undertook pastoral duties outside the Abbey. Officers within the abbey included a cellarer, bursar, chamberlain, sacrist, kitchener and an infirmer. A medieval hospital also operated near the abbey, founded no later than 1322. Due to its involvement in the area's burgeoning wool trade, Thornton was a wealthy and prestigious house, with a considerable annual income in 1534 of £591 0s 2¾d. The abbey was closed in 1539 by Henry VIII as part of the Dissolution of the Monasteries. It survived by becoming a Secular College, until Secular Colleges were also closed, in 1547. Thornton Abbey railway station is nearby.
Кейінгі тарих
Монастырлар таратылғаннан бері бұл жерге Генри Рандес (Линкольн епискобы), Кеттлбидің сэр Роберт Тирвитт, 1602 жылы Вестминстердің сэр Винсент Скиннер, сэр Роберт Саттон, Джордж Эпплби және 1816 жылы Чарльз, 1-ші барон Ярборо ие болды. 1859 жылдың мамыр айында Линкольн епархиялық сәулет қоғамының мүшелері бұл жерге сапар жасап, Солтүстік Киллингхолм қаласының пасторы Ж. Байроннан экскурсия өткізді. «Стамфорд Меркьюри» газетінде жарияланған сапар туралы есепте, «заманауи вандалдардың» салдарынан келген зақымдануларға байланысты кіруге шектеулер қойылғаны айтылған. Сонымен қатар, орналасқандарын сақтап қалған және «өсіп келе жатқан шөп арасында шашырап жатқан» мыс мүсіндер, сондай-ақ жер асты жолына кіреберіс те байқалды.
Since the Dissolution of the Monasteries, the site has been owned by: Henry Randes (the Bishop of Lincoln); Sir Robert Tyrwhitt of Kettleby; Sir Vincent Skinner of Westminster (in 1602); Sir Robert Sutton; George Appleby; and in 1816 Charles, 1st Baron Yarborough. In May 1859, members of the Lincoln Diocesan Architectural Society visited the site and were given a guided tour by the Rev. J. Byron of North Killingholme. A report of the tour, published by the Stamford Mercury, records that access to site had been restricted due to damage "by bands of modern Vandals". Brass effigies, some in place, others "strewed amongst the growing grass", and the entrance to a subterranean passageway were also observed.
Археология
Торнтон абаттығы өзінің көлемі мен маңыздылығына қарамастан, 2007 жылы "English Heritage" зерттеу бағдарламасын бастағанға дейін толыққанды зерттелмеген еді. Бұл бастапқы инвазивті емес зерттеуден кейін, 2011 және 2016 жылдар аралығында Хью Уиллмот басшылығымен Шеффилд университетінің археология факультеті қазба жұмыстарын жүргізді. 2013 жылы жалғасқан қазба жұмыстары абаттың ауруханасының зиратында кем дегенде 48 адамның, соның ішінде 27 баланың қаңқасын қамтитын қара өлім обасын ашты. ДНҚ сәтті ізделіп алынып, Yersinia pestis бактериясының табылуымен расталды – бұл обаға себепші бактерия. Бұл Ұлыбританияда қалалық емес, ауылдық жерде табылған қара өлімнің алғашқы жаппай қабірі болды.
Thornton Abbey was relatively under examined for its size and importance, until English Heritage launched a programme of research beginning in 2007. This initial non invasive research was followed by excavations performed by the University of Sheffield Department of Archaeology between 2011 and 2016, directed by Hugh Willmott. In 2013, continuing excavation work uncovered a Black Death plague pit in the cemetery of the abbey's hospital, containing the remains of at least 48 individuals including the skeletons of 27 children. DNA was successfully extracted and tested positive for Yersinia pestis, the bacterium responsible for the plague, making this the first instance in Britain of a Black Death mass grave found in a rural, rather than urban, area.