Кіріспе
"Bolivianos, el Hado Propicio", 1851 жылы қабылданған Боливияның ұлттық әнұраны (lang es), сондай-ақ "italic=no" ("Боливиялықтар, сәтті тағдыр") деп те белгілі және бастапқыда "italic=no" ("Отандық ән") деп аталды, 1851 жылы қабылданды. Боливияның тәуелсіздік жариянамасына және Боливияның алғашқы Конституциясына қол қойған Хосе Игнасио де Санхинес сөздерін жазды. Музыкасын итальяндық Леопольдо Бенедетто Винченти жазған. Бұл 4/4 өлшеміндегі марш, бірақ көбінесе 12/8 өлшемінде орындалады. Ол 1845 жылдың 18 қарашасында сағат 12-де Ла-Пас қаласында, Үкімет сарайының алдында 5-ші, 6-шы және 8-ші батальондардың әскери оркестрлеріне қарасты 90-ға жуық музыканттың орындауымен тұңғыш рет ойнатылды. Сол күні Ингави шайқасының төртінші жылдығы зор мәнді бірнеше шаралармен тойланды, олардың ең бастысы Альберто Сааведра Перес қалалық театрының ашылуы болды. 1851 жылы генерал Мануэль Исидоро Белзу үкімет кезінде Боливияның ұлттық әнұраны жоғары жарлықпен ресми түрде бекітіліп, мектептерге тарату үшін басылды. Одан бері ол барлық мектептік ресми шараларда орындалып, әнтеледі.
The national anthem of Bolivia (lang es), also known as "italic=no" ("'Bolivians, a Propitious Fate'") and originally titled the "italic=no" ("Patriotic Song"), was adopted in 1851. José Ignacio de Sanjinés, a signer of both the Bolivian Declaration of Independence and the first Bolivian Constitution, wrote the lyrics. The music was composed by an Italian, Leopoldo Benedetto Vincenti. It is a march in 4/4 time, although it is popularly sung in 12/8. It was premiered in the city of La Paz, in front of the Palacio de Gobierno, at noon on 18 November 1845, by about 90 instrumentalists belonging to the military bands of the 5th, 6th and 8th battalions. That day, the fourth anniversary of the Battle of Ingavi was celebrated with several acts of extraordinary magnitude, a highlight of which was the opening of the Alberto Saavedra Pérez Municipal Theatre [es]. In 1851, during the government of General Manuel Isidoro Belzu, the national anthem of Bolivia was made official by a supreme decree, and it was sent out to print for distribution in schools. It has since been performed and sung in all official school functions.
Өмірбаян
1835 жылы Чукисака қаласында (қазіргі Сукре) "italic=no" ("Ұлттық марш") деп аталатын композиция жарық көрді, бұл – алғашқы ұлттық әнұран, оны Перу мұғалімі және Чукисака соборының капелмейстері Педро Хименес Абриль Тирадо жазған. Бұл композиция ресми мәртебе алған жоқ, бәлкім, Перу-Боливия Конфедерациясының құрылуы, ұйымдастырылуы және одан кейін таратылуының (1836–1839) салдарынан болды. Түпнұсқа партитуралар Чукисака соборының тарихи мұрағатында сақталады, олар Боливияның музыкалық мұрасының бір бөлігі болып табылады. Мұғалім Мария Антониета Гарсия Меза де Пачеко орындаған фортепианодағы нұсқасы Хименес Абриль Тирадоның еңбегіне құрмет ретінде CD жинағында бар.