Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ральф Роберт Уилер Линген, 1-ші барон Линген (19 желтоқсан 1819 – 22 шілде 1905) – ағылшын мемлекеттік қызметкері.
Ralph Robert Wheeler Lingen, 1st Baron Lingen (19 December 1819 – 22 July 1905) was an English civil servant.
Өмірбаян және білім
Линген өзінің әкесі жұмыс істейтін Бирмингемде дүниеге келген. Ол Оксфордтың Уадхэм колледжінің мүшесі Ральф Лингеннің немересі және 1522 жылы қайтыс болған Элизабет де Бургтың ұрпағы болған. Линген алғаш Бриджнорт грамматикалық мектебінде білім алды, содан кейін 1837 жылы Оксфордтың Тринити колледжінің стипендиаты атанды. Ол 1838 жылы Ирландия және 1839 жылы Хертфорд стипендияларын жеңіп алды; ал 1840 жылы Literae Humaniores пәнінен бірінші сыныпты алғаннан кейін, Баллиол колледжінің мүшесі болып сайланды. Соңынан ол 1843 жылы Канцлердің латын эссесіне және 1846 жылы Элдон заң стипендиясына ие болды.
Lingen was born in Birmingham, where his father was in business. He was the grandson of Ralph Lingen, Fellow of Wadham College, Oxford, and was a descendant of Elisabeth de Burgh (d. 1522). Lingen was first educated at Bridgnorth Grammar School and then became a scholar of Trinity College, Oxford, in 1837. He won the Ireland (1838) and Hertford (1839) scholarships; and after taking a first class in Literae Humaniores (1840), was elected a fellow of Balliol (1841). He subsequently won the Chancellor's Latin Essay (1843) and the Eldon Law Scholarship (1846).
Мансап
Регби мектебінде магистрдің көмекшісі ретінде сабақ бергеннен кейін ол Линкольн қонақүйінде адвокат ретінде сот үйлеріне қабылданды. 1847 жылы ол адвокаттық тәжірибеге кіріспей, Білім министрлігіне қызметке тағайындалды. Осы қызметте ол 1847 жылғы «Көк кітаптар» дау-дамасына қатысты, онда уэльстіктерге деген жек көрушілігі айқын болды. 1849 жылы ол қысқа мерзімнен кейін сэр Джеймс Кей Шаттлвортты ізбасар ретінде таңдалып, оның хатшысы немесе бас штаттық қызметкері болды. Ол бұл лауазымда 1869 жылға дейін қызмет етті. Сол кездегі Білім министрлігі жергілікті мектептерге мемлекеттік гранттардың біршама тәртіпсіз жүйесін басқаруға міндетті болды, ал Линген өзінің қатал дискриминациясымен және қатаң үнемшілдігімен көзге түсті, бұл оның бүкіл мансабын сипаттаған қасиеттер болды. Роберт Лоу (Лорд Шербрук) кеңестің вице-президенті және оның парламенттік жетекшісі болғанда, Линген онымен бірлесіп 1862 жылғы «нәтижелер бойынша төлем» принципін енгізген Жаңартылған кодексті жасады; бірақ білім министрлігіне қарсы сын туды, ал 1864 жылы парламентте Лоудың отставкасына әкелген сенімсіздік дауысы, мектеп инспекторларының есептерін «өзгерту» деген күдікпен (бірақ қате) негізделген, Лингеннің де, Лоудың да әдістеріне деген белгілі бір қарсылықтан туындады. 1870 жылғы Форстердің Білім туралы заңы енгізілуге азық қалғанда, Линген қазынашылықтың тұрақты хатшысы лауазымына ауыстырылды. Ол 1885 жылға дейін осы лауазымда болды, мемлекеттік қаржыны тиімді сақтады және қазынаның кезектегі канцлерлеріне зор күш-қуат берді. Әдетте, қазынашылық хатшысы үшін ең жақсы ұсыныс – «Жоқ» деп айтуға мүмкіндік болған, сондықтан ешкім оны қайталауға батыл болмас. Лингеннің талап-арыздарға қарсы тұрудағы сәттілігі даусыз еді, ал оның қаржыгер ретіндегі таланты үнемшілдікке бағытталғанда ең жақсы көрінді. 1885 жылы ол зейнетке шықты. 1869 жылы CB, ал 1878 жылы KCB ордендерімен марапатталды, зейнетке шыққаннан кейін Херефорд графтығындағы Лингеннің бароны атанды. 1889 жылы ол жаңа Лондон округі кеңесінің алғашқы әкімдерінің бірі болды, бірақ 1892 жылы есту қабілеті нашарлағандықтан лауазымынан кетті. Оның портреті Тринити колледжінің геральдикалық елтаңбасын бейнелейді, ал оның жеке елтаңбасы Берк жұртына тіркелген, ал мойнында KCB ордені ілінген.
After teaching as an assistant master at Rugby School he entered the Inns of Court as a Barrister at Lincoln's Inn. He was called to the bar in 1847; but instead of practising as a barrister, he accepted an appointment in the Education Office. It was in this role that he became involved with the 1847 Blue Books episode in 1847 8 within which his disdain of the Welsh became apparent. After a short period he was chosen in 1849 to succeed Sir James Kay Shuttleworth as its secretary or chief permanent official. He retained this position till 1869. The Education Office of that day had to administer a somewhat chaotic system of government grants to local schools, and Lingen was conspicuous for his fearless discrimination and rigid economy, qualities which characterized his whole career. When Robert Lowe (Lord Sherbrooke) became, as vice president of the council, his parliamentary chief, Lingen worked congenially with him in producing the Revised Code of 1862 which incorporated "payment by results"; but the education department encountered adverse criticism, and in 1864 the vote of censure in parliament which caused Lowe's resignation, founded (but erroneously) on an alleged "editing" of the school inspectors' reports, was inspired by a certain antagonism to Lingen's as well as to Lowe's methods. Shortly before the introduction of Forster's Education Act of 1870, Lingen was transferred to the post of permanent secretary of the treasury. In this office, which he held till 1885, he proved a most efficient guardian of the public purse, and he was a tower of strength to successive chancellors of the exchequer. It used to be said that the best recommendation for a secretary of the treasury was to be able to say "No" so disagreeably that nobody would court a repetition. Lingen was at all events a most successful resister of importunate claims, and his undoubted talents as a financier were most prominently displayed in the direction of parsimony. In 1885 he retired. He had been made a CB in 1869 and a KCB in 1878, and on his retirement he was raised to the peerage as Baron Lingen, of Lingen in the County of Hereford. In 1889 he was made one of the first aldermen of the new London County Council, but he resigned in 1892 with increasing deafness. His portrait contains the heraldic arms of Trinity College and not his personal arms which are recorded in Burke's Peerage and around his neck hangs his KCB order of knighthood.
Жеке өмір
1852 жылы Лорд Линген Роберт Хаттонның қызы Эмма Хаттонға (1826-1908) үйленді. Бұл некеден балалары болмады. Ол 1905 жылдың 22 шілдесінде 85 жасында қайтыс болды және Лондонның Бромптон зиратында жерленді. Қабірі орталық дөңгелек аймақтың батыс жағында орналасқан. Ол қайтыс болғанмен бірге, оның ақсүйек атағы да жойылды. Леди Эмма Линген 1908 жылдың қаңтарында қайтыс болды және ол оның қасына жерленді.
In 1852 Lord Lingen married Emma Hutton (1826 1908), daughter of Robert Hutton. There were no children from the marriage. He died on 22 July 1905, aged 85, and was buried in Brompton Cemetery, London. The grave lies on the western side of the central enclosed roundel. The peerage died with him. Lady Emma Lingen died in January 1908 and is buried with him.