«Жүректің Королі» (1966) фильмі – Франция-Италия комедиясы. Бірінші дүниежүзілік соғыс аясындағы абсурд, соғысқа қарсылық және психикалық аурулар тақырыбы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүрек патшасы (французша атауы: Le Roi de cœur) — 1966 жылы түсірілген француз-итальян халықаралық комедиялық драмалық фильм, режиссері Филипп де Брока, басты рөлдерде Алан Бейтс және Женевиева Буйолд. Фильмнің оқиғасы Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға таяу Францияның шағын қаласында өтеді. Герман әскері шегінетін кезінде, олар қаланың барлық бөлігін миналап, жарылысқа дайындайды. Қала тұрғындары қашып кетеді, ал олардың орнына психикалық аурулары бар, көңілді адамдар тобы бейімделіп, психиатриялық емханадан қашып, қаланы басып алады. Бұл, бомбаны залалсыздандыру үшін жіберілген жалғыз шотланд сарбазын қатты алаңдатады. Фильм Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде болғанымен, фильмдегі соғысқа қарсы басты идея Вьетнам соғысына қатысты, онда Франция сол кезде он жылдан астам уақыттан бері қатысып келеді. "Барлық соғыстарды аяқтайтын соғыс" пен сол кездегі қақтығыс арасындағы байланыс француз кино көрермендеріне анық болды. Сонымен қатар, фильмнің культты фильм ретінде танылуының басты себебі 1960 жылдардағы соғысқа қарсы қозғалыспен байланысты.
King of Hearts (original French title: Le Roi de cœur) is a 1966 French/Italian international co production comedy drama film directed by Philippe de Broca and starring Alan Bates and Geneviève Bujold. The film is set in a small town in France near the end of World War I. As the Imperial German Army retreats, they booby trap the whole town to explode. The locals flee and, left to their own devices, a gaggle of cheerful lunatics escape the asylum and take over the town — thoroughly confusing the lone Scottish soldier who has been dispatched to defuse the bomb. Though the film is set during WWI, the main message against war which the film pushes is intended to be about the Vietnam war, which France had already been involved in for over a decade at that point. The connection between the "war to end all wars" and the then current conflict would have been obvious to French moviegoers at the time. Likewise its status as a cult film is largely because of its connection to the anti war movement in the 1960s.
Шығару
1966 жылы Францияда шыққан кезде "Жүрек патшасы" сыншылардың пікірінде де, кассалық жиынтықтарында да айқын табысқа жете алмады, бар болғаны 141 035 көрермен болды. Дегенмен, ол культты фильм мәртебесіне ие болды, 1973 жылы Рэнди Финли мен Сиэтлдегі Specialty Films АҚШ-тағы тарату құқығын сатып алғанда. Ол Марв Ньюлендтің "Бэмби Годзилламен кездеседі" және Джон Магнусонның "Рахмет саған, маска киген адам" фильмдерімен бірге "Жүрек патшасы және оның адал қысқаметражды фильмдері" деген тақырыппен таныстырылды. 1970-ші жылдардың ортасында ол АҚШ-тағы репертуарлық кинотеатрларда, сондай-ақ университеттер мен колледждердегі кино көрсетулерде көрсетілді. Соңында ол Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы Central Square Cinema (2 зал) кинотеатрында бес жыл бойы көрсетілді.
When it was released in France in 1966, King of Hearts was not especially successful critically or at the box office, with only 141,035 admissions. However, it achieved cult film status, when United States distribution rights were picked up by Randy Finley and Specialty Films in Seattle in 1973. It was paired with Marv Newland's Bambi Meets Godzilla and John Magnuson's Thank You Mask Man and marketed under the heading The King of Hearts and His Loyal Short Subjects. During the mid 1970s, it was presented in repertory movie theaters as well as non theatrical college and university film series across the United States, eventually running for five years at the now defunct film house the Central Square Cinemas (2 screens) in Cambridge, Massachusetts.
Кезеңнен кезеңге бейімдеу
1978 жылы «Жүрек патшасы» Джозеф Стейннің либреттосы, Джейкоб Бракманның ән сөздері, Питер Линктың музыкасы, Билл Бронның оркестрлеуі, Санто Локастоның декорациясы және Рон Филдтің режиссурасы мен хореографиясымен Бродвей мюзиклі ретінде қойылды. Басты рөлді Дон Скардино орындады, кейіпкер американдық солдат Джонни Перкинс ретінде қайта жаңартылды. Памела Блэр, Боб Гунтон және Миллисент Мартин екінші рөлдерде ойнады. 22 қазанда Нью-Йорктегі Минскофф театрында ашылған бұл қойылым, 1978 жылғы Нью-Йорк қаласындағы үш айлық газет ереуілінің салдарынан жарнамасы жеткіліксіз болғандықтан, 48 қойылымнан кейін жабылды.
In 1978, King of Hearts was adapted as a Broadway musical of the same name, with a book by Joseph Stein, lyrics by Jacob Brackman, music by Peter Link, orchestrations by Bill Brohn, set design by Santo Loquasto, and direction and choreography by Ron Field. The cast featured Don Scardino as the lead character, who was reworked as an American soldier named Johnny Perkins. Pamela Blair, Bob Gunton, and Millicent Martin played supporting roles. Opening at New York City's Minskoff Theatre on October 22, amid the three month 1978 New York City newspaper strike that may have impeded its advance publicity, the show closed after 48 performances.