Мандарин өрдегі (Aix galericulata) – Азиядағы әдемі құс. Еркектер мен ұрғашылардың сыртқы түрі өте ерекше. Еуропа мен Солтүстік Америкада да кездеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Мандаринді қаз (Aix galericulata) – Шығыс Палеарктикаға тән, қонақтап отыратын қаз түрі. Олардың жыныстық ерекшеліктері айқын байқалады, аталықтары аналықтарынан күрт өзгешеленеді. Табиғи ареалынан тыс, мандаринді қаз Британ аралдары мен Батыс Еуропада кең таралған, ал Солтүстік Америкада шағын популяциялары енгізілген.
The mandarin duck (Aix galericulata) is a perching duck species native to the East Palearctic. It is sexually dimorphic, males showing a dramatic difference from the females. Outside of its native range, the mandarin duck has a large introduced population in the British Isles and Western Europe, with additional smaller introductions in North America.
Сипаттама
Мандарин қаз - су құстарының кішірек түрлерінің бірі, оның бойы мен жалпы денесінің мөлшері аққан қазға қарағанда кішірек, ал американдық ағаш қаз туыстарынан сәл кіші. Ересектегі аталықтарының кішкентай қызыл мүсіні, көзінің үстінде үлкен ақ ай тәрізді белгі, қызғылт беті және "мұрттары" болады. Аталықтарының кеудесі қызғылт түсті, екі тік ақ жолағы, бүйірлері қызылтым, ал арқасында екі апельсин түсті қауырсыны бар (кеме желкендеріне ұқсас үлкен қауырсындар). Аналықтары ағаш қаздың аналықтарына ұқсас, қауырсындары сұрғылт-лаванды түстес, көзінен ақ сақина мен жолақ өтеді. Аналықтарының ішкі жағы ақшыл, бүйірінде кішкентай ақ жолақ және мүсінінің ұшы сарғыш болады. Оның көбейетін жерлері - өзендер мен көлдердің жиектеріндегі тығыз бұталы орманды жағалар. Көбінесе жазық жерлерде кездеседі, бірақ қыста батпақтарда, су басқан далаларда және ашық өзендерде де кездеседі. Тұщы суды артық жақсы көреді, бірақ кейде жағалау лагуналарында және теңіз құятын жерлерде де қыстайды. Еуропаға әкелінген аймақтарда ол өз мекеніндегіден гөрі ашық жерлерде, көлдердің, сулы шалғындардың және орманға жақын егістік жерлердің жиектерінде өмір сүреді. Адамдармен жиі қарым-қатынасқа түсу нәтижесінде олар көбірек ерінбейді.
The mandarin duck is among the more diminutive types of waterfowl, with a shorter height and smaller overall body size than the dabbling ducks, and is slightly smaller than its American wood duck relatives. The adult male has a petite, red bill, large white crescent above the eye and reddish face and "whiskers". The male's breast is purple with two vertical white bars, the flanks ruddy, and he has two orange feathers at the back (large feathers that stick up similar to boat sails). The female is similar to the female wood duck, with a grayish lavender tone to her plumage, and a white eye ring and stripe running back from the eye. The female is paler on the underside, has a small white flank stripe, and a pale tip to its bill. The habitats it prefers in its breeding range are the dense, shrubby forested edges of rivers and lakes. It mostly occurs in low lying areas, but it may breed in valleys at altitudes of up to In winter, it additionally occurs in marshes, flooded fields, and open rivers. While it prefers fresh water, it may also be seen wintering in coastal lagoons and estuaries. In its introduced European range, it lives in more open habitat than in its native range, around the edges of lakes, water meadows, and cultivated areas with woods nearby. but may become bolder as a result of becoming tame from frequent interaction with humans.
Өсіру
Табиғи жағдайда мандаринді қаздар көлдер мен батпақтарға жақын тығыз орманды жерлерде көбейеді. Көктемде олар суға жақын ағаштардың қуыстарында ұя салады. Сәуір-мамыр айларында 9-12 жұмыртқадан тұратын бір жұмыртқа салады. Аталық қаз инкубация кезінде ұялаған аналықты және жұмыртқаларын қорғайды, бірақ өзі жұмыртқаларды жатқызбайды және олардың шайқалуына дейін тастап кетеді. Балапандар шайқалғаннан кейін анасы жерге түсіп, балапандарды ұядан секіріп шығуға көндіреді. Барлық балапандар ағаштан түскеннен кейін анасына ілесіп, жақын жердегі суға барады. Олардың тағамы – шөл құрттары, ұсақ балықтар, бақалар, моллюскалар және ұсақ жыландар. Мандаринді қаздар жұмыртқаларын өз туыстарының немесе басқа құстардың ұяларына салады. Қытайдың солтүстік-шығысындағы Зуоцзя табиғи қорығында мандаринді қаздардың 46,1% -ы өз түрінің паразиті болып табылған. Әйелдер осы мінез-құлықты танытса, ата-аналық күтім мен инкубацияға кеткен шығындарды азайту арқылы пайда көреді. Үлкен жұмыртқа саны ресурстар үшін бәсекелестікті күшейтеді деген болжамдар болғанмен, зерттеулер көрсеткендей, паразит жұмыртқаларының саны иесінің жұмыртқаларының сәттілігіне кері әсер етпейді. Буыннан буынға беріліп, өз түрінің паразиті әр буындағы ұрпақтардың жалпы санын арттыра алады. Жалпы, осы мінез-құлықты жұмыртқа салу үшін пайдаланған басқа қаз түрлері өз көбею жетістіктерін екі еседен астам арттыра алды.
In the wild, mandarin ducks breed in densely wooded areas near shallow lakes, marshes or ponds. They nest in cavities in trees close to water during the spring. A single clutch of nine to twelve eggs is laid in April or May. Although the male may defend the brooding female and his eggs during incubation, he himself does not incubate the eggs and leaves before they hatch. Shortly after the ducklings hatch, their mother flies to the ground and coaxes the ducklings to leap from the nest. After all of the ducklings are out of the tree, they will follow their mother to a nearby body of water. dew worms, small fish, frogs, mollusks, and small snakes. Typically, Mandarin ducks lay their eggs in nests of their own relatives or other bird species. In the Zuojia Nature Reserve in Northeast China, 46.1% of Mandarin ducks were found to practice conspecific brood parasitism. When females practice this behavior, they can benefit from a decrease in the costs from parental care and incubation. While there was speculation that larger clutch sizes can lead to an increase in resource competition, research has found that the number of parasite eggs had no negative influence on the success of eggs from the host. Over generations, conspecific brood parasitism can increase the net number of offsprings found within each generation. Overall, other duck species that have utilized this behavior to lay their eggs were able to increase their reproductive success by more than double.