Матфей Влачич – 16 ғ. венециялық теолог, лютерандық реформатор. Хорватияда туған, Виттенберг университетінде оқыған. Өмірі мен шығу тегі туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVI ғасырдағы венециялық теолог және лютеран реформаторы
16th century Venetian theologian and Lutheran reformer
Ерте өмір және білім
Флаций Истриядағы Лабинде (Альбона) Андреа Влачич (Андрия Влачич) Франкович және Якобея (Яковица) Лучианидің ұлы болып дүниеге келді. Ол Альбонаның бай және ықпалды азаматтық отбасынан шыққан Якобеяның (Яковица) қызы еді. Сонымен қатар, ол Виттенберг университетінде Матиас Франкович Ильрикус ретінде төлем тіркеуіне қол қойды. Екі тегінің шығу тегі нақты емес, бірақ бұл неке арқылы, оның немесе оның ата-бабаларының бірінің екі тегі болуы мүмкін. Он алты жасында Флаций Венецияға оқуға барып, гуманист Джанбатиста Чипелли (Батиста Эгнатиус / Батиста Эгнацио) сабақ берді. Он жеті жасында ол қасиетті білім алу үшін монастырға кіруді ниеттенді, алайда оның күйеуінің ағасы, Лучани, оны бұл жолдан бұрды. Флаций өзі Лупетиноны "күйеуінің ағасы" (дер Швагер meines Охеимс) деп атады.
Flacius was born in Labin (Albona) in Istria, son of Andrea Vlacich (Andrija Vlačić) alias Francovich and Jacobea (Jakovica) Luciani, daughter of a wealthy and powerful Albonian civic family. Further, he himself signed a payment slip at the University of Wittenberg as Mathias Francovich Illyricus. The origin of the double surname is not clear, but it might have been a double last name resulting from marriage, his or some of his ancestors'. At the age of sixteen, Flacius went to study in Venice, where he was taught by the humanist Giambattista Cipelli (Baptista Aegnatius / Battista Egnazio). At the age of seventeen, he intended to join a monastic order, with a view to sacred learning. His intention, however, was diverted by his uncle in law,efn|As mentioned, his uncle Luciano Luciani, married Ivanka Lupetina, the sister of the friar Baldo. Flacius himself calls Lupetino the "brother in law of his uncle (der Schwager meines Oheims)
Флаций 1539 жылы Базельде оқуын жалғастырды, содан кейін Тюбингенге, ал соңында Виттенбергке жетті, онда (1541) Филипп Меланхтон оны құрметпен қарсы алды. Тюбингенде Флацийді гуманист және Тюбинген университетінің грек тілі профессоры Маттиас Гарбиций (Матия Грбац) қабылдады. Ол, Флаций сияқты, Истриядан шыққандықтан, Флаций оны "жерлесі" (conterraneous) деп атады. Адамның табиғи қабілетсіздігін растап, ол күнәның адам табиғатының кездейсоқ емес, адам құлдырауынан бері оның мәніне енгенін ұстанып, осылайша оның табиғатында болғанын айтты.
Flacius continued his studies in Basel in 1539, then went to Tübingen and finally ended up in Wittenberg, where in (1541) he was welcomed by Philip Melanchthon. In Tübingen, Flacius was received into the house of Matthias Garbitius (Matija Grbac) a humanist and a professor of Greek at the University of Tübingen, who, like Flacius, was from Istria, and was called "fellow countryman" (conterraneous) by Flacius. Affirming the natural inability of man, he adopted a position on sin as not being an accident of human nature, but involved in its substance, since The Fall of Man.
Отбасылық өмір
1545 жылы Виттенбергте Флаций пастордың қызына үйленді. Бірінші әйелі 1564 жылы қайтыс болғанға дейін олардың он екі баласы болды. Ол сол жылы Регенсбургте қайта үйленді және екінші әйелінен тағы алты бала көрді. Оның ұлы Маттиас Флациус кіші Росток қаласында логика және медицина профессоры болды.
In 1545, while at Wittenberg, Flacius married a pastor's daughter. He had twelve children with his first wife before she died in 1564. He remarried the same year in Regensburg and had six more children with his second wife. His son Matthias Flacius der Jüngere was professor of logic and medicine at Rostock.