Америкалық фантаст жазушы А. Мерриттің өмірі мен шығармашылығы
A. Merritt
А. Мерритт – американдық фантастика жазушы, «The American Weekly» журналының редакторы. 1999 ж. Фантастика және ғылыми-ойқынша әлеміне енді. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романист
American novelist
Абрахам Грейс Мерит (20 қаңтар 1884 – 21 тамыз 1943) – «A. Merritt» псевдонімімен танымал – американдық сенбілік журналдың редакторы және фантастикалық көркем әдебиет жазушысы. 1999 жылы ғылыми фантастика мен фэнтези саласындағы арнаулы залға енгізілді, онда екі қайтыс болған және екі тірі жазушы болды. Алғаш заңгерлік білім алған ол журналистикаға ауысты, тілші болып бастап, кейін редактор болды. Питер Хейнингтің сөзіне сәйкес, Мерит «The Philadelphia Inquirer» газетінде жас репортер болып жұмыс істеген кезде қатты қиындыққа тап болды, ол туралы ешқашан айтқысы келмеді, бірақ Хейнингтің пікірінше, бұл Мериттің өміріндегі шешуші сәт болды. 1912 жылдан 1937 жылға дейін Моррилл Годдард басшылығымен «The American Weekly» журналының редакторының көмекшісі, ал 1937 жылдан өмірінің соңына дейін редактор болып жұмыс істеді. Редактор ретінде ол танылмаған жас суретшілер Вирджил Финлей мен Ханнес Бокты жұмысқа алды және әйгілі медбике Элизабет Кеннидің полиомиелитке қарсы күресін насихаттады. Оның туындылары – сегіз толық роман және көптеген әңгімелер – журналистік мансабының бір бөлігі ғана болды. Заманының ең жақсы жалақы алатын журналистерінің бірі Мерит 1919 жылға қарай жылына 25 000 доллар табады, ал өмірінің соңында жыл сайын 100 000 долларға жуық табыс табады – сол кезең үшін өте үлкен сома. Оның қаржылық сәттілігі оған әлемді аралауға мүмкіндік берді – ол Ямайка мен Эквадорда жылжымайтын мүлікке инвестиция жасады – және ерекше хоббилерге құмар болды, мысалы, сиқырмен байланысты орхидеялар мен өсімдіктерді өсіру (монахтың қақпағы, волкбан, көк датура, пейот және қанап). Ол денсаулығына аса қатты алаңдайтын, әріптестерінің үстелінен кез келген тағамды, темекіні және дәрі-дәрмекті сынап көруге бейім болған эксцентрикалық адам ретінде сипатталды. Кейде ол шотландтық киімін киіп, жұмыстағы құлыпталған шкафта сақтаған аспаптар жинағымен әріптестеріне серенада ойнайтын. Ол әділдігімен және қызметкерлерді жұмыстан шығара алмауымен көпке ұнады. Мерит екі рет үйленді, алғаш 1910 жылдары Элеонора Рэтклиффке, олармен бірге асырап алған қызын өсірді, екінші рет 1930 жылдары Элеонора Х. Джонсонға. Ол Нью-Йорк қаласындағы Куинс аймағындағы Холлис Парк Гарденс ауданында тұрды, онда ол саяхаттарынан әкелген қару-жарақ, ою-өрнек және примитивті маскалар жинағын, сондай-ақ 5000 томнан астам оккульттік әдебиет кітапханасын жинады. 1943 жылы Флорида штатының Индиан Рокс Бич қаласындағы қысқы үйінде жүрек талмасынан кенеттен қайтыс болды.
Abraham Grace Merritt (January 20, 1884 – August 21, 1943) – known by his byline, A. Merritt – was an American Sunday magazine editor and a writer of fantastic fiction. The Science Fiction and Fantasy Hall of Fame inducted him in 1999, its fourth class of two deceased and two living writers. Originally trained in law, he turned to journalism, first as a correspondent and later as editor. According to Peter Haining, Merritt survived a harrowing experience while a young reporter at The Philadelphia Inquirer about which he refused to ever speak, but would, as Haining claims, mark a turning point in Merritt's life. He was assistant editor of The American Weekly from 1912 to 1937 under Morrill Goddard, then its editor from 1937 until his death. As editor, he hired the unheralded new artists Virgil Finlay and Hannes Bok and promoted the work done on polio by Sister Elizabeth Kenny. His fiction, eight complete novels and a number of short stories, was only a sideline to his journalism career. One of the best paid journalists of his era, Merritt made $25,000 per year by 1919, and at the end of his life was earning $100,000 yearly—exceptional sums for the period. His financial success allowed him to pursue world travel—he invested in real estate in Jamaica and Ecuador—and exotic hobbies, like cultivating orchids and plants linked to witchcraft and magic (monkshood, wolfbane, blue datura, peyote, and cannabis). He was described as a hypochondriac who talked endlessly about his medical symptoms, and showed eccentric behavior like a need to try out any food, tobacco and medicine he found on his coworkers desks. Occasionally he would dress in a kilt and play serenades for his coworkers with some of his huge collection of instruments he kept in a locked closet at work. He was well liked for his fairness and inability to fire any employees. Merritt married twice, once in the 1910s to Eleanore Ratcliffe, with whom he raised an adopted daughter, and again in the 1930s to Eleanor H. Johnson. He lived in the Hollis Park Gardens neighborhood of Queens, New York City, where he accumulated collections of weapons, carvings, and primitive masks from his travels, as well as a library of occult literature that reportedly exceeded 5000 volumes. He died suddenly of a heart attack, at his winter home in Indian Rocks Beach, Florida, in 1943.
Жазу
Мериттің жазбалары Х. Райдер Хаггард, Роберт У. Чемберс, Хелена Блаватская және Гертруда Барроуз Беннетт (Франсис Стивенс атымен жазған) есімдерімен байланысты болды, Мериттің "Беннеттің алдыңғы стильдері мен тақырыптарын үлгі еткені" айтылады.
Merritt's writings were heavily influenced by H. Rider Haggard, Robert W. Chambers, Helena Blavatsky and Gertrude Barrows Bennett (writing as Francis Stevens), with Merritt having "emulated Bennett's earlier style and themes."
Беделі
Мерит Х.П. Лавкрафт пен Ричард Шеверге зор әсер етті, ал оның досы және жиі серігі, ғылыми-фантастикалық иллюстратор Ханнес Бок оны жоғары бағалады. Карл Эдвард Вагнер 1983 жылғы мамырдағы "The Twilight Zone" журналының санындағы "Он үш үздік табиғи қорқыныш романдары" тізіміне "Burn Witch Burn" кітабын қосты. Майкл Муркок пен Джеймс Коуторн "Иштар кемесі" және "Мираждағы тұрғындар" романдарын "Фантазия: 100 ең жақсы кітап" кітабындағы екі роман ретінде тізімдеді, бұл кітаптардың біріншісін "Мерит өкілеттігінің шыңы" деп сипаттады, ал Мериттің туындыларының барлығын "есте қаларлық бейнелерге" толы деп атады. Роберт Блох та "Burn Witch Burn" кітабын өзінің сүйікті қорқыныш романдарының тізіміне енгізді. "Dungeons & Dragons" ойынының авторы Гэри Гигакс Меритті "Dungeon Masters Guide" кітабының "N қосымшасында" көрсетті және ол өзінің сүйікті фантастикалық авторларының бірі екенін жиі айтты. Е.Е. Смиттің "Lensman" сериясында "Мираждағы тұрғындар" романына сілтеме бар, онда басты кейіпкер Кимболл Киннисон кітапты атап, одан "Лука, дөңгелегіңді бұр, мен осы әйелді өлтірмеуім керек!" деген цитата келтіреді.
Merritt was a major influence on H. P. Lovecraft and Richard Shaver, and highly esteemed by his friend and frequent collaborator Hannes Bok, a science fiction illustrator. Karl Edward Wagner included Burn Witch Burn on his list of "The Thirteen Best Supernatural Horror Novels" in the May 1983 issue of The Twilight Zone Magazine. Michael Moorcock and James Cawthorn list The Ship of Ishtar and Dwellers in the Mirage as two of the novels in their book Fantasy: the 100 Best Books, describing the former book as Merritt "at the peak of his powers", and Merritt's work as a whole being full of "memorable images". Robert Bloch also included Burn Witch Burn on his list of favourite horror novels. Gary Gygax, co creator of the game Dungeons & Dragons, listed Merritt in "Appendix N" of the Dungeon Masters Guide and often noted that he was one of his favorite fantasy authors. In the Lensman series by E. E. Smith, there is a reference to the novel Dwellers in the Mirage in which the protagonist Kimball Kinnison references the book and a quotation from it "Luka—turn your wheel so I need not slay this woman!"
Бейімделулер
Меритттің шығармалары киноға өте сирек бейімделген. Олардың арасында:
Merritt's work has been adapted only rarely for films. These include:
Бенджамин Кристенсеннің режиссерлік еткен "Шайтанның жеті із табаны" (1929) фильмі, сол аттас роман негізінде түсірілген. Тод Браунинг режиссерлік еткен "Жұртқа қарсы қуыршақ" (1936) фильмі, "Отты жақ, ведьманы жақ!" романы бойынша түсірілген. Бенито Алазраки режиссерлік еткен "Muñecos infernales" (1961) фильмі, "Отты жақ, ведьманы жақ!" романы негізінде (автор аталмаған).
Seven Footprints to Satan (1929), adapted from the novel of the same name and directed by Benjamin Christensen. The Devil Doll (1936), adapted from the novel Burn Witch Burn! and directed by Tod Browning. Muñecos infernales (1961), adapted from the novel Burn Witch Burn! (uncredited) and directed by Benito Alazraki.