Кіріспе

Ағылшын фольклорындағы кейіпкер

Том Баяусаусақ – ағылшын фольклорындағы кейіпкер. "Том Баяусаусақтың тарихы" 1621 жылы жарық көрді және ағылшын тілінде басылған алғашқы ертегі болды. Том әкесінің бас бармағынан да кішкентай, ал оның бастан кешкен оқиғаларына сиырдың жұтып қоюы, алыптармен күресуі және Артур патшаның сүйіктісі болуы жатады. Том туралы алғашқы айтулар 16 ғасырдағы Реджинальд Скоттың "Сойылушылықты ашу" (1584) сияқты әртүрлі еңбектерінде кездеседі, онда Том балаларды қорқыту үшін қызметшілер қолданған мистикалық жандардың бірі ретінде сипатталған. Англияның Линкольншир графтығындағы Таттершалл қаласында Том Баяусаусақтың үйі мен қабірі орналасқан деп есептеледі. Өзінің ертегілерінен бөлек, Том Генри Филдингтің 1730 жылғы "Автордың комедиясы" пьесасының қосымшасы болған "Том Баяусаусақ" пьесасында да бейнеленген. 1731 жылы ол "Трагедиялардың трагедиясы немесе Ұлы Том Баяусаусақтың тарихы" деп аталған жеке туындыға ұзартылды. 18 ғасырдың ортасында балаларға арналған кітаптар жарық көру басталды (кейбіреулерінің авторлығы "Томми Баяусаусаққа" жатқызылды), ал 19 ғасырдың ортасына қарай Том балалар кітапханасының тұрақты бөлігіне айналды. Кейбір жазушылар, мысалы Шарлотта Мэри Йонг, күмәнді бөлімдерді өңдеп, тазартты. Алайда Дина Мюлок оның әдепсіз сөздерін өзгертпеді. Том Баяусаусақтың оқиғасы бірнеше фильмге бейімделді.

Тарих

Том Баяушақ 1519 жыл шамасында туған нағыз адам болған болуы мүмкін, себебі оның қабірі бар. Ол Ұлыбританияның Линкольншир графтығындағы Таттершалл қаласындағы Қасиетті Үштік шіркеуінің бас ғибадатханасының дұға оқитын орнының жанындағы еденге орнатылған. Онда: "Т. ТАМБ, 101 жаста, 1620 жылы қайтыс болды" деп жазылған. Қабірдің ұзындығы 40 см ғана. Сақталған ең көне мәтін – 1621 жылы Лондонда Томас Лэнгли үшін басылған 40 беттік кітапша, "Кішкентай болғаны үшін Том Баяушақ, король Артурдың карлигі: оның өмірі мен оқиғалары көптеген ерекше және таңғажайып оқиғаларды қамтиды" деп аталады. Авторы лондондық Ричард Джонсон (1579–1659?) деп есептеледі, өйткені оның әріптері соңғы бетте кездеседі. Қазіргі таңда тек бір данасы Нью-Йорктегі Морган кітапханасы мен мұражайында сақтаулы. Том кітапша басылған кезде-ақ халық арасында белгілі болған, ал Джонсонның алдында да материалдар таралымда болған болуы мүмкін. Ричард Джонсонның "Тарихы" осы мерзімге дейін тараған болуы мүмкін, себебі 1621 жылғы басылымдағы беттік ағаш қалыптасының тозуы айқын байқалады. Джонсон өзі алғы сөзінде Томды "ежелгі және жас күйеулер мен қыздар, сондай-ақ шопан мен жас шабыншы" көптен білетінін нақты айтады. 1863 жылы Дина Мария Крейк Мюлок ертегідегі күмәнді бөлімдерін өңдеуден бас тартып, оқиғаның өзі үшін сөйлеуіне рұқсат берді. Ол материал қосты, және Том қайтадан диқан мен лососьтің жұтып қоюы, егеуқұйрыққа түсуі, Тунстон патшасы мен оның патшайымын ашуландыруы және соңында жәндіктің улағынан өлуі сияқты оқиғаларға қатысады. Томның ертегісі содан бері балалар кітаптарының түрлі нұсқаларында жаңа материалдар қосылып, ескілері өңделген, бірақ оның қиыншылықтарға бейім мінезі мен батылдығы бұрынғыдан кеміген жоқ.

Ұқсас әңгімелер мен кейіпкерлер

Әлемде бармақтай шағын кейіпкерлер көп: Le petit poucet (Франция), Der kleine Däumling (Германия), Tommelise (Дания), Little One Inch / Issun bōshi (Жапония), Si Kelingking (Индонезия), Thumbikin (Норвегия), Garbancito және Pulgarcito (Испания), Pollicino (Италия), Piñoncito (Чили), Липунюшка (Lipunyushka немесе бір бармақтан кішкентай) (Ресей), Palčić (Сербия), Patufet (Каталония), The Hazel nut Child (Буковина), Klein Duimpje және Pinkeltje (Нидерланды), Hüvelyk Matyi (Венгрия), Ko Ko Nga Latt Ma (Мьянма), দেড় আঙ্গুলে (Dēṛa āṅgulē) (Бенгал), Sprīdītis (Латвия) және тағы да басқалары.