Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Географиялық баға белгілеу – маркетингте сатып алушының географиялық орналасқан жеріне қарай негізгі баға тізімін өзгерту тәжірибесі. Ол әртүрлі аймақтарға жөнелту шығындарын ескеруге бағытталған. Тасымалдау құнын бағаға қосудың бірнеше жолы бар.
Geographical pricing, in marketing, is the practice of modifying a basic list price based on the geographical location of the buyer. It is intended to reflect the costs of shipping to different locations. There are several ways to apply the cost of shipping to the prices.
FOB шығу тегі
FOB (Free on Board) бастапқы (немесе FOB зауыт) бағасы бойынша, тасымалдау шығындарын зауыттан немесе қоймадан сатып алушы төлейді. Тауарлардың меншік құқығы, олар ортақ тасымалдаушыға тиелген кезде сатып алушыға өтеді. Әдетте, тасымалдаушыны сатып алушы таңдайды. FOB бағасын өз логистикасын және маркетингтік делдалдарын ұйымдастыра алатын ірі компаниялар пайдаланады. FOB бағасының бір түрі – FOB бастапқы, тасымалдау ақысы қосылған немесе тасымалдау ақысы өтелген жағдайында, шарттар сатып алушыларға тасымалдау құнының барлығын немесе бір бөлігін шоттарынан шегеруге мүмкіндік береді. Бұл бағаға жеңілдік болып табылады және жоғары тұрақты шығындары бар компаниялар тарапынан нарықты кеңейту тактикасы ретінде қолданылады.
With FOB (Free on Board) origin (or FOB plant) pricing, the shipping cost from the factory or warehouse is paid by the purchaser. Ownership of the goods is transferred to the buyer as soon as it is placed aboard a common carrier. Typically the choice of carrier is made by the buyer. FOB pricing is utilized by larger businesses capable of arranging their own logistics and marketing intermediaries. With a variation of the FOB pricing called FOB origin freight allowed or freight absorbed, the terms allow buyers to subtract all or part of the cost of transportation from their bills. This amounts to a price discount, and is used as a market expansion tactic by the companies with high fixed costs.
Біркелкі жеткізілім бағасы
Бірдей жеткізілген баға – FOB бастапқы бағасына керісінше, себебі барлық клиенттерге бірдей баға беріледі. Көлік шығындары барлық сатып алушылар арасында бөліседі, нәтижесінде жақын тұратын клиенттер алыс тұратындарға субсидия төлейді (жеткізу құны сатушыға тиетін шығыннан артық болады, осы айырмашылыққа "көлеңкелі тасымалдау ақысы" деп аталады). Бұл тәсіл бірінші сыныпты пошта тарифтеріне ұқсас, сондықтан бірыңғай бағаны "пошта маркасы бағасы" деп те атайды.
Uniform delivered pricing is the opposite of the FOB origin pricing, as the same price is quoted to all customers. The transportation costs are averaged across all buyers, and the nearby customers are in effect subsidizing the faraway ones (paying more for the delivery than it costs the seller, the difference is called the phantom freight). This approach resembles the fees for the first class mail service, thus uniform pricing has another name, postage stamp pricing.
Аймақтық баға белгілеу
Аймақтық баға белгілеу (сондай-ақ аймақтық баға белгілеу) – бірыңғай баға белгілеудің бір түрі: бағалар «аймақ» ішінде (нарықтың географиялық бөлігінде) бірдей болады, бағалар тасымалдау құнымен бірге өседі және аймақ ішіндегі орташа жеткізу құнын көрсетеді. Мысалы, жүк жіберу қызметтері осы әдісті қолданады. Аймақтық баға белгілеу «көлеңкелі» тасымалдау құнын азайтады, бірақ баға құрылымын салыстырмалы түрде қарапайым етіп сақтайды, соның арқасында сатушы алыс нарықта бәсекелесуге оңайға түседі. Аймақтарды анықтау кейде картада зауыт немесе қойма орталықта орналасқан концентрлі шеңберлер салу арқылы жасалады, әрбір шеңбер баға аймағының шекарасын белгілейді. Шеңберлерді пайдаланудың орнына, географиялық ерекшеліктерді, халық тығыздығын, көлік инфрақұрылымын және тасымалдау құнын ескеретін, дұрыс емес пішіндегі баға шекараларын салуға болады. («Аймақтық баға белгілеу» термині жергілікті бәсекелестік жағдайларды, яғни нарықтық сұраныс пен ұсыныс күштерін көрсететін баға белгілеу тәжірибесін де білдіре алады, бұл жағдайда нақты тасымалдау құны емес.)
Zone pricing (also zonal pricing) is a variant of the uniform pricing: the prices are the same within a "zone" (a geographical slice of the market), prices increase with the costs of shipping and reflect the average delivery cost inside the zone. This is the approach taken, for example, by the parcel delivery services. The zone pricing reduces the phantom freight, yet keeps the pricing structure relatively simple, thus making it easier for the seller to compete in a faraway market. The definition of zones is sometimes done by drawing concentric circles on a map with the plant or warehouse at the center and each circle defining the boundary of a price zone. Instead of using circles, irregularly shaped price boundaries can be drawn that reflect geography, population density, transportation infrastructure, and shipping cost. (The term "zone pricing" can also refer to the practice of setting prices that reflect local competitive conditions, i. e., the market forces of supply and demand, rather than actual cost of transportation.)
Бензин
Бензин сатушылар жергілікті нарықтың қандай бағаны көтере алатынын анықтап, аймақтарды картаға түсіріп, бензин станцияларының иелеріне аймаққа қарай әртүрлі көтерме бағалар белгілейді. Аймақтық баға белгілеу – АҚШ-тағы бензин өнеркәсібінде қолданылатын, бензин бағасын құпия салмақтау арқылы анықтау әдісі. Бұл салмақтау бәсекелес стансалардың саны, көлік құралдарының саны, орташа трафик ағыны, халық тығыздығы және географиялық ерекшеліктер сияқты факторларды қамтиды. Көптеген кәсіпкерлер мен экономистер бензиннің аймақтық бағасы – күрделі және тұрақсыз нарықта бизнес жүргізудің шығындарын көрсетеді деп санайды. Ал сыншылар өнеркәсіптік монополияның және өнеркәсіпке тиесілі "корпоративтік" стансалармен қатар, жеке меншіктегі немесе франшизалық стансаларды бақылау мүмкіндігінің аймақтық бағаны бензин бағасын қалауынша көтеруге мүмкіндік беретін сылтауға айналдырады деп мәлімдейді. Мұнай өнеркәсібінің өкілдері көтерме және дилерлік бағаларды белгісе де, жеке дилерлер өздері қалаған бағаны қоюға құқылы екенін, ал осы практиканың өзі өнеркәсіп бақылауынан тыс кең ауқымды баға өзгерістеріне себеп болады деп санайды.
Gasoline marketers find it profitable to map out zones by determining what price the local market can bear and charging the gas station owners different wholesale prices depending on the zone. Zone pricing, as practiced in the gasoline industry in the United States, is the pricing of gasoline based on a complex and secret weighting of factors, such as the number of competing stations, number of vehicles, average traffic flow, population density, and geographic characteristics. Many businesspeople and economists state that gasoline zone pricing merely reflects the costs of doing business in a complex and volatile marketplace. Critics contend that industry monopoly and the ability to control not only industry owned "corporate" stations, but locally owned or franchise stations, make zone pricing into an excuse to raise gasoline prices virtually at will. Oil industry representatives contend that while they set wholesale and dealer tank wagon prices, individual dealers are free to see whatever prices they wish and that this practice in itself causes widespread price variations outside industry control.
Базалық баға белгілеу
Базалық баға белгілеу жүйесінде белгілі бір орналасқан жерлер базалық пункттер ретінде тағайындалады. Қосымша бағаға клиентке ең жақын базалық пункттен тасымалдау құны кіреді (өнім нақты қайдан жөнелтілгеніне қарамастан). Белгілі бір мысал – "Питтсбург плюс" схемасы, онда АҚШ-тағы барлық болат жеткізілімдері бағасы, болат өндірісі Питтсбургтен алыстаған кезде де, Питтсбургтен жөнелтілгендей есептелді. Базалық баға белгілеуді сатып алушылар жақтырмайды.
With basing point pricing, certain locations are designated as basing points. The quoted price includes the freight fees from the basing point closest to the customer (not necessarily being the place the product is actually shipped from). The well known example was the "Pittsburgh plus" scheme, where all steel deliveries in the US were priced as if the shipment originated in Pittsburgh, even as the steel manufacturing moved away from Pittsburgh. The basing point pricing is unpopular with the buyers.