Эрнст Хайнкель: Ұшақ жасаушы және өндірушінің өмірі мен қызметі
Ernst Heinkel
Эрнст Хайнкель – неміс авиаконструкторы, алғашқы реактивтік және ракеталық ұшақтарды жасаған. Өмірбаяны, Heinkel Flugzeugwerke және екінші дүниежүзілік соғыстағы рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұшақ конструкторы және өндірушісі (1888–1958)
Aircraft designer and manufacturer (1888–1958)
Доктор Эрнст Гейнкель (24 қаңтар 1888 – 30 қаңтар 1958) – неміс ұшақ конструкторы, өндіруші, нацистік Германиядағы Wehrwirtschaftsführer және нацистік партияның мүшесі болған. Оның Heinkel Flugzeugwerke компаниясы әлемдегі алғашқы турбореактивті қозғалтқышты ұшақ – Heinkel He 178 және алғашқы зымырандық ұшақ – Heinkel He 176-ны жасап шығарды.
Dr. Ernst Heinkel (24 January 1888 – 30 January 1958) was a German aircraft designer, manufacturer, Wehrwirtschaftsführer in Nazi Germany, and member of the Nazi party. His company Heinkel Flugzeugwerke produced the Heinkel He 178, the world's first turbojet powered aircraft, and the Heinkel He 176, the first rocket aircraft.
Ерте өмір
Хайнкель Грунбахта, қазіргі Ремшальденнің бір бөлігінде дүниеге келді. Жастығында ол құю фабрикасында слесарь шәкірті болды. Хайнкель Штутгарттың техникалық академиясында оқыды, онда алғашқыда Цеппелиндерге деген қызығушылығы арқылы авиацияға қызығушылық танытты және 1909 жылы Франкфурт-на-Майн қаласында өткен халықаралық авиашоуда болды. Ол ұшудың көліктің болашағы екенін түсінді, ал келесі жылы Анри Фарманның сызбалары бойынша өзінің алғашқы ұшағын құрастырды. 1911 жылы Хайнкель ұшақты құлатып, ауыр жарақат алды.
Heinkel was born in Grunbach, today a part of Remshalden. As a young man he became an apprentice machinist at a foundry. Heinkel studied at the Technical Academy of Stuttgart, where he initially became interested in aviation through a fascination with Zeppelins, and in 1909 attended an international airshow in Frankfurt am Main. He decided that flight was the future of transportation, and the following year he built his first aircraft, working from a set of plans by Henri Farman. Heinkel crashed it in 1911 and suffered severe injuries.
Albatros Flugzeugwerke әуе кемелері
Көп ұзамай ол "Фарман" ұшақтарын құрастыратын "Люфт-Веркес-Гезельшафт" (LVG) компаниясына жұмысқа орналасты. Сол жерден ол "Альбатрос" компаниясына өтті. Соғыстан кейін Хайнкель Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында қолданылған сәтті барлау және оқу-жаттығу ұшағы Альбатрос B.II-ні өзі жасады деп мәлімдеді, бірақ оның негізгі конструкторы Роберт Телен болды. Оның ұшақтары соғыс кезінде Австро-Мажарстан армиясы және Германияның "Кайзерлихе-Марине" флоты қолданды. Жапония инспекциялық комиссия құрамына кірді. Хайнкель өзінің ұшақтарын зауытының артындағы құмдарға жасырып, инспекция кезінде оларды ешқашан таба алмады. 1941 жылдан бастап "Хайнкель" ұшақ зауытында мәжбүрлі еврей еңбегі пайдаланылды. 1942 жылы үкімет "Хайнкель" зауытын "ұлттықтандырды". Шын мәнінде, бұл Хайнкель Герман Герингке зауыттарындағы бақылау үлесін сатқанға дейін ұсталды дегенді білдірді. Хайнкель Венаға көшіп, Венаның Швехат қалашығында жаңа конструкторлық бюро мен кеңсе ашып, Цвелфаксинг және Флоридсдорф қалаларында фирмасы үшін "Хайнкель-Зюд" кешенін құрды, ал бұрынғы Росток "Мариенехе" зауыты (қазіргі Росток-Шмарль ауданы) "Хайнкель-Норд" зауыты болды. "Хайнкель-Зюд" кеңсесінде доктор Хайнкель Heinkel He 274 – төрт қозғалтқышты, жоғары биіктіктегі ауыр бомбалаушының жобасымен айналысты, бұл фирмасының сәтсіз Heinkel He 177A ауыр бомбалаушысын алмастыруға ұсынылған үш жобаның бірі болды, соның ішінде салынбаған "Америкабомбер" жобасы да бар еді. Соғыс аяқталғанға дейін фирманың "Спатц" бір орындық реактивтік истребителінің өндірісі аяқталды.
Soon afterwards, he got a job at Luft Verkehrs Gesellschaft (LVG), who were building Farman aircraft. From there, he went to Albatros. after the war Heinkel claimed to have designed the Albatros B. II, a successful reconnaissance and trainer aircraft used during the early stages of the First World War, but its main designer was in fact Robert Thelen. His aircraft were used by the Austro Hungarian army and Germany's Kaiserliche Marine during the war. Japan was part of the inspection commission. Heinkel hid his aircraft in dunes behind his plant and they were never discovered during inspections. Heinkel Flugzeugwerke used forced Jewish labor, starting in 1941. In 1942 the government "nationalised" the Heinkel works. In practice, this meant that Heinkel was detained until he sold his controlling interest in his factories to Hermann Göring. Heinkel moved to Vienna and started a new design bureau and corporate offices in Vienna's Schwechat suburb, establishing manufacturing facilities in Zwölfaxing and Floridsdorf as the Heinkel Sud complex for his firm, the original Rostock "Marienehe" plant (today's Rostock Schmarl neighborhood) becoming the Heinkel Nord facility. It was at the Heinkel Sud offices that Dr. Heinkel worked on the Heinkel He 274 four engined high altitude heavy bomber design as one of the trio of proposals for aircraft designs to succeed his firm's failed Heinkel He 177A heavy bomber — including an unbuilt Amerikabomber design until the war's end concluded the production of the firm's Spatz single seat jet fighter.
Соғыстан кейінгі
1945 жылдың шілдесінде Хайнкель американдық әскерлерге түсті және «Dustbin» операциясы аясында оны пайдалану немесе сотқа беру мүмкіндігі үшін ұсталып, Франкфурт маңындағы Крансберг қамалында біраз уақыт сақталды. Одақтастар Германияға ұшақ жасауға тыйым салғандықтан, Хайнкель компаниясының құрал-жабдықтарын жеке көлік құралдарын жасауға пайдаланды. 1953 жылы Хайнкель «Турист» скутерін, ал 1954 жылы «Перле» мопедін өндіруді бастады. 1956 жылы ол «Хайнкель Кабина» көпіршік көлігін ұсынды. Ұшақ өндіруге қойылған шектеу алынғаннан кейін көпіршік көліктер мен мопедтердің өндірісі тоқтатылды, бірақ скутерлерді жасау 1965 жылға дейін жалғасты. 1959 жылы Эдмунд Бартл Хайнкель компаниясын Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде құл еңбегі арқылы байығаны үшін сотқа берді; алайда, Германияның Жоғарғы соты оның талабын мерзімі өткендіктен қабылдамады және Бартлге сот шығындарын және адвокаттық қызмет ақысын төлеуді міндеттеді.
In July 1945 Heinkel was captured by American troops and held for possible exploitation and/or possible trial under Operation Dustbin, and was held for a time at Kransberg Castle, near Frankfurt. With Germany forbidden from manufacturing aircraft by the Allies, Heinkel used his company's facilities to build private transportation. In 1953 Heinkel began production of the Tourist scooter, followed by the Perle moped in 1954. In 1956 he introduced the Heinkel Kabine bubble car. Bubble car and moped production ceased shortly after the restriction on aircraft manufacture was lifted, but scooter production continued until 1965. In 1959, Heinkel's company was sued by Edmund Bartl for being enriched by slave labour during World War II; however, the German Supreme Court dismissed his claims for filing too late, and ordered Bartl to pay court costs and attorney's fees.
Өлім және мұра
Эрнст Хайнкель 1958 жылы Штутгартта қайтыс болды. Оның "Қиыршық өмір" атты автобиографиясы 1956 жылы жарық көрді және ағылшын тілінде британдық басылымында He1000, ал американдық басылымында "Ауа ғасырының пионерінің естеліктері: Дауылды өмір" деп аударылды. 1981 жылы Хайнкель Сан-Диего әуе және ғарыш мұражайының Халықаралық әуе және ғарыш даңқы залына енгізілді.
Ernst Heinkel died in 1958 in Stuttgart. His autobiography, Stürmisches Leben, was published in 1956 and translated into English as He1000 in its British edition and Stormy Life: Memoirs of a Pioneer of the Air Age in its US edition. In 1981, Heinkel was inducted into the International Air & Space Hall of Fame at the San Diego Air & Space Museum.