Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Альпілік халық музыкасы (Alpenländische Volksmusik; неміс тілінде Volksmusik «халық музыкасы» дегенді білдіреді, ал герман тіліндегі конотативтік аудармада – «ұлт музыкасы») – Словения, Солтүстік Хорватия, Германия, Австрия, Швейцария және Оңтүстік Тироль (Италия) Альпілік аймақтарындағы дәстүрлі халық музыкасының бірнеше стильдерін қамтитын жалпы атау. Ол көбінесе диалектіге толы болып келеді және жергілікті және аймақтық өмір салтын, мәдениетін және дәстүрлерін, әсіресе Альпілік шаруалар мен крестьян өмірін көрсетеді. Бастапқыда ауызша дәстүр арқылы берілген, ең көне тарихи жазбалар, мысалы Георг Раудың (1488–1548) «Аппенцель Кухрейхен» шығармасы 16 ғасырға дейін сақталып қалған. Альпілік халық музыкасы импровизация мен вариация, күрделі емес мажорлық мелодиялар және қарапайым гармониялармен сипатталады. Типикалық аспаптарға альпенхорн, хакбретт, цитралар мен акустикалық гитаралар, сондай-ақ виолалар мен гармоникалар жатады. Гармониялық ән айту жиі кездеседі, бірақ кейбір шығармалар йодльді талап етуі мүмкін, ал аспаптық аранжировкалар көбінесе жылдам билерге немесе мырыш аспаптарға арналған. Альпілік халық музыкасы Еуропа Альпісіндегі көптеген жергілікті ансамбльдер мен топтармен орындала береді және оны көбінесе радио хабарларында және қосымша тауарларда кездесетін Volkstümliche Musik-пен шатастыруға болмайды. 1970 жылдардан бері Neue Volksmusik жанрының өкілдері, мысалы Вернер Пирхнер немесе Biermösl Blosn, дәстүрлі стильдерді джаз, халық, электронды музыка, рок сияқты түрлермен біріктіруге тырысады, бұл оны әлемдік музыканың бір түріне айналдырады. Халық арасында танымал өкілдері – Хьюберт фон Гойзерн, Атвенгер және Кристин Лаутербург.
Alpine folk music (Alpenländische Volksmusik; German's Volksmusik means "people's music" or as a Germanic connotative translation, "folk's music") is the common umbrella designation of a number of related styles of traditional folk music in the Alpine regions of Slovenia, Northern Croatia, Germany, Austria, Switzerland and South Tyrol (Italy). It tends to be dialect heavy and invokes local and regional lifestyles, cultures and traditions, particularly, those of the Alpine farmers and peasants. Originally transmitted by oral tradition, the oldest historical records like the Appenzell Kuhreihen by Georg Rhau (1488–1548) date back to the 16th century. Alpine folk is characterized by improvisation and variation, uncomplicated major key melodies and simple harmonies. Typical instruments range from alpenhorns to hackbretts, zithers and acoustic guitars, and even violas and harmonicas. Harmonized singing is frequent, but other pieces may require yodeling, while instrumental arrangements are particularly frequent for fast dances or brass pieces. Alpine folk continues to be performed by many local ensembles and bands throughout the European Alps and should not be confused with Volkstümliche Musik, which is largely to be found in broadcasting media and on ancillary merchandise. Since the 1970s, artists of a Neue Volksmusik genre, such as Werner Pirchner or Biermösl Blosn, attempt to combine traditional styles with jazz, folk, electronic music, rock et al. as a kind of world music. Popular proponents include Hubert von Goisern, Attwenger and Christine Lauterburg.