Кіріспе

Сэр Роберт Нонтон (1563 - 27 наурыз 1635) – ағылшын жазушысы және саясаткері, 1606 жылдан 1626 жылға дейінгі кезеңде Парламенттің Төменгі палатасында әр түрлі уақытта депутат болған.

Отбасы

Роберт Нонтон – Суффолк графтығының Альдертон қаласының Генри Нонтон мен Лестершир графтығының Хорнсби қаласының Элизабет Ашебидің ұлы. Шрайбердің сөзіне сүйенсек, Наунтондар "аудандық ақсүйектердің белгілі бір мүшелері болған және екі ғасырдан астам уақыт бойы солай болып келген". Роберт Нонтонның әкесі Уильям Нонтон заңгерлік білім алған және Генри VIII-нің сенімді адамы, сэр Энтони Вингфилдтің қызы Элизабет Вингфилдке үйленген. Уильям Нонтон парламент мүшесі болған, сондай-ақ корольдің інісі, 1-ші Саффолк герцогы Чарльз Брэндонның, ал кейін оның жесірі, Саффолк герцогинясы Кэтрин Вилоубидің маңызды лауазымдарының бірін атқарған. Роберт Нонтонның әкесі Генри жесір герцогиняның жылқы сақшысы болған, ал анасының інісі Уильям Эшби королева Елизаветаның дипломатиялық қызметінде қызмет еткен.

Мансап

Ол Норвич мектебінде және Кембридждегі Тринити колледжінде білім алып, 1585 жылы колледждің мүшесі болды және 1594 жылы университеттің публицисі болды. Роберт Деверэ, 2-ші Эссекс графы, оған Еуропалық істер туралы ақпарат жіберіп, шетелде біраз уақыт өткізуді тапсырды. Қайтып келгеннен кейін Наунтон 1606 жылы Хелстон округінен парламент мүшесі болып сайланды. 1605 жылдың қазан айында Наунтон Лондонға сарайға барды. Ол Данияның Аннасының корсеті жүктілігін жасыруы мүмкін деп ойлады, "Патшайым жүкті деп есептеледі, бірақ қолданыстағы қысқа вардугалдардың салдарынан көзге түспейді" деп жазды. 7 қыркүйекте 1615 жылы Наунтон рыцарь атағына ие болды. 1616 жылы ол тілектердің шебері, кейіннен палаталар сотының инспекторы болды. 1617 жылдың желтоқсанында оның досы Джордж Вильерс, 1-ші Букингем герцогы, Букингемнің інісі Кристофер Вильерсті мұрагер етіп тағайындау шартымен оған Мемлекеттік хатшы лауазымын қамтамасыз етті. Өмірінің барысында Вильерс Наунтонның жылдық 500 фунт стерлингтік мүлігінен пайда тапты. 1621 жылы Наунтон Кембридж университетінен парламент депутаты болып сайланды. Оның беделді протестанттық көзқарастары оны Фридрих V, Палатинат курфюрстің мүдделері үшін Англияның белсенді араласуын және рим католиктеріне қарсы заңдарды қатаң қолдануды қолдауға итермеледі. Наунтон испан елшісі Гондомар король Джеймс I-ге шағымданғаннан кейін сынауға ұшырады. Нәтижесінде, 1623 жылдың қаңтарында Наунтон Мемлекеттік хатшы лауазымынан кетіп, Уордтар мен тәлімгерлік сотының меңгерушісі болды. Сэр Роберт 1624 және 1625 жылдары Кембридж университетінен қайтадан парламент депутаты болып сайланды. 1626 жылы ол Саффолк округінен депутат болып сайланды. Наунтон 71 жасында Саффолк графтығындағы Летерингхемде қайтыс болды.

Некелер мен ұрпақ

Нонтон екінші рет астроном сэр Уильям Лоуэрдің жесірі Пенелопа Перротқа, сондай-ақ сэр Томас Перроттың және Эссекс графы Уолтер Деверудың қызы Дороти Деверудың қызына үйленді. Нонтонның қызы Пенелопа бірінші рет Пол Бэйнинг, 2-ші виконт Бэйнингке (Пол Бэйнинг, 1-ші виконт Бэйнингтің ұлы) және екінші рет Филипп Герберт, 5-ші Пемброк графымен бірінші некеде тұрмысқа шықты, одан Уильям Герберт, 6-шы Пемброк графының әкесі болды.

Шығармалары

Нонтонның Елизавета патшайымның билік құрған кезіндегі оқиғалары оның қайтыс болғанда әлі қолжазба күйінде болған. Сэр Роберт Нонтон жазған «Fragmenta regalia» атты еңбегі 1641 жылы және 1642 жылы қайта басылды, ал 1653 жылы «Fragmenta Regalia немесе соңғы Елизавета патшайым, оның дәуірі мен жақындары туралы байқаулар» деген қайта қарастырылған басылымы жарық көрді. 1824 жылы тағы да басылып, 1870 жылы Эдвард Арбер редакциялаған нұсқасы шықты. Ол сондай-ақ бірнеше жинақта жарияланып, француз және итальян тілдеріне аударылды. Көптеген қолжазба көшірмелері сақталған, ал Нонтонның бірқатар хаттары Британ мұражайында және басқа да коллекцияларда бар. Оның заманауи сындық басылымын Дж. С. Черовски дайындап, 1985 жылы жариялады. Ол Елизаветаның Роберт Дадли, Лестердің 1-ші графына айтқан сөзінің бастауында тұр: «Аллаға ант, мұнда бір ғана билеуші болады, ешқандай билеуші болмайды». Ол Генрих VIII туралы «Ол ашуында еркекті де, құштарлығында әйелді де кешірген емес» деген пікірімен де белгілі. Сэр Джон Перрот, оның әйелінің әкесінің әкесі Генрих VIII-нің заңды емес ұлы деген талапқа ол басты себепкер болды.