Кіріспе
Батыс славян этникалық тобының Словакия халқы туралы мәліметтері. 1876 жылы венгр лингвисті Пал Хунфальви венгрлер келгенге дейін словактар мен славяндар арасындағы үзіліс туралы теория жариялады. Хунфальви словактардың ата-бабалары ежелгі венгрлердің (мажарлардың) келуінен бұрын қазіргі Словакия аумағында тұрмағанын дәлелдеуге тырысты, бірақ словактар кейіннен Венгрия Корольдігіне көрші елдерден 13-шы ғасырдан кейін келген басқа славяндардан пайда болды. Янош Карацсони орталық және солтүстік Словакияда адам тұрмағанын болжады (1901), ал өзінің келесі еңбегінде «Біздің еліміздің аумақтық тұтастығына қатысты тарихи құқығымыз» (1921) деп, түпнұсқа славяндардың қалған бөлігі мажарлармен ассимиляцияланғанын, ал қазіргі словактар Жоғарғы Моравия мен Одерден келген көшпендердің ұрпақтары екенін мәлімдеді (сол кезде бұл аймақтарда халық тығыздығы өте төмен болды және осы аймақтардан көптеген отарлаушылардың келуі мүмкін емес еді). Бұл теория соғыстар аралығындағы венгр ревизионистері тарапынан Словакияға қатысты венгр талаптарын қолдау үшін қолданылып, тарихи байланысты күмәндеңдетті. 1982 жылы, оған қарсы археологиялық дәлелдер жеткілікті болған кезде, осыған ұқсас теорияны венгр тарихшысы Гьёрги Гьёрффи жариялады. Гьёрффи славяндардың шағын топтары Словакия аумағында қалуы мүмкін екенін мойындады, бірақ словактардың шығу тегі әртүрлі славян топтарының сирек қоныстануынан және кейінгі отарлаудан пайда болғанын айтты. Ференц Макк ортағасырлық моравиялықтардың словактардың ата-бабалары емес екенін, ал словак халқының көпшілігі кейінгі славян көшпендерінің ұрпақтары екенін мәлімдеді. Чех және словак халықтарының бұрынғы ортақ тарихын қолдайтын, осылайша біртұтас чехословакия ұлтының құрылуын заңдылыққа айналдырған қарсы теория соғыстар аралығындағы Чехословакияда саяси қолдау тапты және чехословакия тарихнамасымен жоққа шығарылды. Ал соғыстар аралығындағы словак автономистері этникалық чехословакизмге қарсы шығып, словак ұлтының пайда болуын Прибина заманына дейін (словактардың ерте славян дәуірінде, яғни Само империясы кезінде өмір сүргенін құжаттауға жасалған әрекеттер маргиналды және қазіргі словак тарихнамасынан тыс) мерзімдеді. 1993 жылы Чехословакия тарағаннан кейін тәуелсіз Словакияның құрылуы ерекше словак ұлттық бірегейлігіне қызығушылықты арттырды. Бұның бір көрінісі – жалпы чехословакия ұлттық бірегейлігін қабылдамай, тек словак бірегейлігін бағалау болды. Балатон княздығын 839/840 жылдан 861 жылға дейін құрды және басқарды. Ұлы Моравия (833 – 902/907) – 9-шы және 10-шы ғасырлардағы славян мемлекеті, оның негізін қалаушылар – чехтер мен словактар. Бұл кезеңде Кирилл мен Мефодийдің миссиясы, глаголит әліпбиінің (кириллицаның ерте түрі) дамуы және Ескі шіркеу славян тілінің ресми және әдеби тіл ретінде қолданылуы сияқты маңызды оқиғалар орын алды. Оның құрылуы және бай мәдени мұрасы 19-шы ғасырдан бері қызығушылық тудырып келеді. Славян тайпалары қоныстанған бастапқы аумаққа қазіргі Словакия ғана емес, сонымен қатар қазіргі Польшаның бір бөлігі, Оңтүстік-Шығыс Моравия және қазіргі Венгрияның солтүстік жартысы кірді.
information on the population of Slovakia
In 1876, Hungarian linguist Pál Hunfalvy published a theory about missing continuity between Slovaks and Slavs before the arrival of the Hungarians. Hunfalvy tried to prove that ancestors of Slovaks did not live in the territory of the present day Slovakia before arrival of the old Hungarians (Magyars), but Slovaks emerged later from other Slavs who came to the Kingdom of Hungary from neighbouring countries after the 13th century. János Karácsonyi assumed that central and northern Slovakia were uninhabited (1901) and in his next work "Our historical right to the territorial integrity of our country" (1921) he claimed that the remainder of the original Slavs were assimilated by Magyars and modern Slovaks are descendants of immigrants from Upper Moravia and Oder (the population density on these territories was too low in that time and large numbers of colonists coming from these areas was not possible). The theory was then misused by inter war Hungarian revisionists, who questioned continuity to support Hungarian claims on Slovakia. In 1982, when rich archaeological evidence proving the opposite was already available, a similar theory was published by Hungarian historian György Györffy. Györffy accepted that smaller groups of Slavs could remain in the territory of Slovakia, but stated that the Slovaks' origin was in sparse settlement of various Slavic groups strengthened by later colonization. According to Ferenc Makk, the medieval Moravians are not the ancestors of Slovaks and the majority of the Slovak people are descended from later Slavic newcomers. The opposite theory, supporting the supposed former common past of the Czech and Slovak nations, thus also legitimizing the creation of the united Czechoslovak nation, gained political support in inter war Czechoslovakia. and rejected by Czechoslovak historiography. On the other hand, inter war Slovak autonomists, opposing ethnic Czechoslovakism, dated the existence of the Slovak nation to the time of Pribina (trials to document existence of Slovaks in early Slavic era, i. e. in the time of Samo's empire, are marginal and exist outside of modern mainstream Slovak historiography). After the dissolution of Czechoslovakia in 1993, the formation of independent Slovakia motivated interest in a particularly Slovak national identity. One reflection of this was the rejection of the common Czechoslovak national identity in favour of a purely Slovak one. established and ruled the Balaton Principality from 839/840 to 861.]] Great Moravia (833 – 902 907) was a Slavic state in the 9th and early 10th centuries, whose creators were the ancestors of the Czechs and Slovaks. Important developments took place at this time, including the mission of Byzantine monks Cyril and Methodius, the development of the Glagolitic alphabet (an early form of the Cyrillic script), and the use of Old Church Slavonic as the official and literary language. Its formation and rich cultural heritage have attracted somewhat more interest since the 19th century. The original territory inhabited by the Slavic tribes included not only present day Slovakia, but also parts of present day Poland, southeastern Moravia and approximately the entire northern half of present day Hungary.
Венгрия Корольдігі
Қазіргі Словакияның аумағы 907 жылдан 14 ғасырдың басына дейін Венгрия Корольдігінің (Венгрия билігімен кезең-кезеңмен) Үстіңгі Венгрия және 1527-1848 жылдар аралығында Габсбургтер билігінде болған Корольдік Венгрияға (1848 жылғы Венгрия революциясына да қараңыз) бөлінді, және 1918 жылы Чехословакия құрылғанға дейін осылай болды. Дегенмен, басқа тарихшылардың пікірінше, 895-902 жылдар аралығында қазіргі Словакияның барлық аумағы өсіп келе жатқан Венгрия княздығының құрамына кірді, ал бір ғасырдан кейін Венгрия Корольдігінің бөлігіне айналды. Осы кезде Венгрия Корольдігінің құрамында Нитра шекаралық герцогтығы деген жеке бірлік болды. Бұл герцогтық 1107 жылы таратылды. Қазіргі Венгрияда словактар қоныстанған аумақ біртіндеп қысқарды. 1541 жылы Осман империясы Венгрияның көп бөлігін басып алғанда (Осман Венгриясына қараңыз), қазіргі Словакия аумағы Венгрияның, кейін Габсбургтердің билігінде қалған, ресми түрде Корольдік Венгрия деп аталған қысқартылған корольдіктің жаңа орталығына айналды.