Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам Сент-Виктор (Adamus Sancti Victoris; 1146 жылы қайтыс болды) – латын тілінде әнұрандар мен реті бар поэзиялық шығармалардың көптеген авторы, өнімді ақын және композитор. Ол "XII ғасырдағы литургиялық поэзияның қайта жандануының ең көрнекті өкілі" деп аталды. Адам сол дәуірдегі маңызды теологтармен, ақындармен және музыканттармен, соның ішінде Петр Абелярд пен Сент-Викторлық Гюмен байланыста болған болуы мүмкін, және ол Альбертус Паризиенстің ұстазы болған десе де болады. Ол Париж қаласының маңында орналасқан, бірақ кейін қаланың өсуімен бірге оның құрамына енген теологиялық орталық саналатын аббатханада өмір сүрді. Ол 1172 және 1192 жылдар аралығында қайтыс болды.
Adam of Saint Victor (Adamus Sancti Victoris; died 1146) was a prolific poet and composer of Latin hymns and sequences. He has been called " the most illustrious exponent of the revival of liturgical poetry which the twelfth century affords." Adam likely had contact with a number of important theologians, poets, and musicians of his day, including Peter Abelard and Hugh of St Victor, and he may have taught Albertus Parisiensis. He lived in the abbey, which was somewhat of a theological center, then in the suburbs of Paris but included in it subsequently through the city's growth. He died there some time between 1172 and 1192.
Алғыс айту
Джон Джулианның айтуынша, "Оның ең басты қасиеттерін қысқалық және әдемі тілмен өрнектеу; Қасиетті Жазуларды терең және нақты білу, әсіресе оның символикасы; өлеңнің ұтымдылығы; рифманың байлығы, ол өлеңнің соңына жақындаған сайын артып отырады; және оның барлық туындыларына сіңген құдайға деген ықылас, оның еңбегінің "махаббат еңбегі" екеніне оқырманды сендіреді." Англикан архиепискобы Ричард Ченевикс Тренч Адам де Сент-Викторды "орта ғасырлардағы қасиетті латын поэзиясының ең көрнекті өкілі" деп сипаттады.
According to John Julian, "His principal merits may be described as comprising terseness and felicity of expression; deep and accurate knowledge of Scripture, especially its typology; smoothness of versification; richness of rhyme, accumulating gradually as he nears the conclusion of a Sequence; and a spirit of devotion breathing throughout his work, that assures the reader that his work is "a labour of love." Anglican Archbishop Richard Chenevix Trench characterized Adam of Saint Victor as "the foremost among the sacred Latin poets of the Middle Ages".
Шығармалары
Адам Сент-Виктордың сақталған еңбектері – діни трактаттар емес, литургиялық қолданысқа арналған әндер жинағы. 16 ғасырдағы католик теологы Жодокус Кликтовей өзінің отыз жеті гимнін Elucidatorium Ecclesiasticum (1516) еңбегінде жариялаған. Қалған жетпіс гимн Француз революциясы кезінде таратылғанға дейін Сент-Виктор аббаттығында сақталды. Кейін олар Ұлттық кітапханаға ауыстырылды, онда Леон Готье оларды тауып, олардың алғашқы толық басылымын шығарды (Париж, 1858).
Adam of St Victor's surviving works are sequences for liturgical use, not theological treatises. Jodocus Clichtovaeus, a Catholic theologian of the 16th century, published thirty seven of his hymns in the Elucidatorium Ecclesiasticum (1516). The remaining seventy hymns were preserved in the Abbey of Saint Victor until its dissolution during the French Revolution. They were then transferred to the Bibliothèque Nationale, where they were discovered by Léon Gautier, who edited the first complete edition of them (Paris, 1858).