Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Умм әл-Фарадж (أم الفرج, крестшілерде La Fierge деп белгілі болған) 1948 жылы халқынан айырылған палестиналық ауыл болды.
Umm al Faraj (أم الفرج, known to the Crusaders as La Fierge), was a Palestinian village, depopulated in 1948.
Орналасқан жері
Ауыл Акра жазығындағы тегіс жерде, Акраның солтүстік-шығысында орналасқан.
The village was situated on a flat spot in the Acre plain, northeast of Acre.
Тарих
Мұнда рим және византия дәуірлерінен қалған археологиялық іздер табылды. Мұндағы қант қалыптары 11-ші ғасырда, Фатимидтер кезеңінде қант өндірісінің басталғанын көрсетеді. 1256 жылы, одан немесемесе, Иоанн Ибелин Аз-Зеебті және оның барлық қарасты ауылдарын (Ле-Фиржесін қоса) 10 жылға Тевтон орденіне жалға берді. 1261 жылы Аз-Зееб, Ле-Фирже және Ле-Квибр Тевтон орденіне сатылды, Акра христиандардың қолында болғанша жыл сайынғы белгілі бір сома төленді. 1283 жылы ол әлі де крестшілер мемлекеттерінің құрамында болды, себебі Аккадағы крестшілер мен мамлюк сұлтаны Калаун арасындағы келісімде олардың иелігінің бір бөлігі ретінде еске алынды. Әл-Макризидің мәліметінше, 1291 жылы ол мамлюктердің билігіне көшті, сол кезде әл-Ашраф Халил сұлтан ауылдың кірісін Каирдегі вақфқа бөлгенде, ол Фарах деп аталды. Қант өндірісі крестшілер және мамлюктер кезеңінде жалғасты. Мұндағы қант өндірісі 17-шы ғасырдың басына дейін созылды. Ауыл мешітінің қақпасының үстіне орнатылған мәрмәр жазу бұл ғимаратты 1254 жылға (1838-39 жылдар) даражайды. 1875 жылдың мамырында француз саяхатшысы Виктор Герин бұл ауылға келді. Ол оны Нахр әл-Мафшухтан суарылатын «әдемі» бақтармен қоршалған деп сипаттады. Көптеген үйлер мұқият салынған, ал кейбіреулерінде ескі тас бөліктері қолданылған. Ол сондай-ақ «ескі шіркеудің орны белгілі бір дәрежеде танылатынын» және 200 тұрғынның барлығы мұсылман екенін атап өтті. 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеуі оны тастан салынған және 200 халқы бар деп сипаттады. Ауыл тұрғындары инжір, зәйтүн, тутов және анар ағаштарын отырғызды. 1887 жылғы халық санағында Ум-эль-Фержде 690 тұрғын бар екені анықталды, олардың барлығы мұсылман.
Archaeological remains from the Roman and Byzantine eras have been found here. Sugar Moulds found here indicate that sugar productions started in the 11th century, under the Fatimid era. Shortly after, in 1256, John of Ibelin leased Az Zeeb and all its depending villages (including Le Fierge) to the Teutonic Order for 10 years. In 1261, Az Zeeb, together with Le Fierge and Le Quiebre, were sold to the Teutonic Order, in return for an annual sum for as long as Acre was in Christian hands. In 1283 it was still a part of the Crusader states, as it was mentioned as part of their domain in the hudna between the Crusaders based in Acre and the Mamluk sultan Qalawun. According to al Maqrizi, it had come under Mamluk rule in 1291, when it was mentioned under the name of Farah when sultan al Ashraf Khalil allocated the village's income to a Waqf in Cairo. Sugar production continued here during the Crusader and Mamluk eras. Sugar production continued here to the beginning of the seventeenth century CE. An inscription in marble, built into the wall above the gate of the village mosque, dates this building to 1254 H, (1838 39 C. E.). In May 1875, the French explorer Victor Guérin visited the village. He described it as being surrounded by "delightful" gardens, irrigated with water from Nahr al Mafshukh. Many houses were built with great care, and some had old pieces of stone built into them. He further noted that "the location of an old demolished church is still to a certain extent recognisable", and that all the 200 villagers were Muslim. In 1881, the PEF's Survey of Western Palestine described it as being built of stone and with a population of 200. The villagers planted fig, olive, mulberry and pomegranate trees. A population list from about 1887 showed Um el Ferj to have about 690 inhabitants, all Muslims.
Британдық мандат дәуірі
1922 жылы Палестинада британдық мандат билігі жүргізген халық санағында Умм әл-Фарадж ауылының халқы 322 адамды құрады, олардың барлығы мұсылман. 1931 жылғы халық санағында халық саны 415 адамға өсті, оның ішінде 2 христиан және 413 мұсылман болды, барлығы 94 үйді құрады. Ауылдағы ескі үйлер тығыз орналасып, шеңбер құрады, ал 1936 жылдан кейін салынған үйлер жеміс бақшалары арасында шашыраңқы орналасқан. 15 дунам жер құрылыс (қалалық) аймақ ретінде пайдаланылды.
In the 1922 census of Palestine conducted by the British Mandate authorities Umm al Faraj had a population of 322, all Muslims, increasing in the 1931 census to 415, 2 Christians and 413 Muslims, in a total of 94 houses. The older houses in the village were built close together and formed a circle, while the homes build after 1936 were scattered among the orchards. while 15 dunams were built up (urban) areas.
1948 жылғы соғыс және соңынан
1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде Умм әл-Фарадж Израильдің Кармели бригадасы Бен-Ами операциясының екінші кезеңінде шабуылға ұшырады. 1948 жылғы 19 мамырда шығарылған операциялық бұйрықта "басып алу, ересек ер адамдарды өлтіру, қирату және өртеп жіберу мақсатымен шабуыл жасау" деп көрсетілген. Шабуыл 1948 жылғы 20-21 мамырда жасалды, онда Кармели күштері Умм әл-Фарадж, Кабри, әл-Телл және Нахарға бірге шабуыл жасады, содан кейін Моррис айтқандай, "оларды қиратты". Соғыстан кейін бұл аймақ Израиль мемлекетінің құрамына енді. Бен-Ами мошавы 1949 жылы, ішінара ауылдық жерлерде құрылды. Палестиналық тарихшы Валид Халиди 1992 жылы ауылдың қалдықтарын былай сипаттады: "Тек тас мешіт ғана сақталған. Ол жабық, құлап қалған күйде, биік жабайы шөп арасында тұр. Ауылдың қирауына дейін өскен болуы мүмкін көптеген ағаштар көрінеді. Жақын маңдағы жерлер өңделген; Бен-Ами елді мекеніне банан бағы тиесілі".
During the 1948 Arab Israeli War, Umm al Faraj was assaulted by Israel's Carmeli Brigade in the second stage of Operation Ben'Ami. The operational order, issued 19 May 1948, was to "attack with the aim of conquest, the killing of adult males, destruction and torching." The assault came on the 20–21 May 1948, when Carmeli forces attacked Umm al Faraj together with Kabri, al Tell and Nahar, and then "demolished them," according to Morris. Following the war the area was incorporated into the State of Israel. The moshav of Ben Ami was established in 1949, in part on village land. The Palestinian historian Walid Khalidi described the village remains in 1992: "Only the stone mosque remains. It is shut and stands in a state of decay amid tall wild grass. Many trees that might predate the village's destruction can be seen. The nearby lands are cultivated; a banana grove belongs to the Ben Ammi settlement."