Кіріспе
Максим, сондай-ақ Максим I немесе Циник Максим (Μάξιμος ὁ Κυνικός) деп белгілі, 380 жылы Константинополь архиепископы болып тағайындалды, ол Григорий Назианзбен бәсекелестікке түсті.
Өмірбаян
Александрияда кедей отбасында дүниеге келген Максимнің ата-анасы христиан болған, олар діні үшін зорлық-зомбылыққа ұшыраған; бірақ бұл зорлық-зомбылықтың түрлідінге табынушылардан немесе арийлерден болғаны нақты емес. Максим православие сенімін циник философтардың киім-кешегімен және мінез-құлқымен үйлестірді. Бастапқыда православие партиясының жетекші теологтары оны жоғары бағалаған. Афанасий шамамен 371 жылы жазылған хатында православие дінін қорғаған еңбегі үшін оған бірнеше мақтау айтқан. 374 жылы император Валенттің тұсында Александрияның арий патриархы Луцийдің қудалауы кезінде Максим қамшыланып, Оазиске жер аударылды, себебі ол православиеге адалдығымен және сол себепті зардап шеккендерге көмектесуімен көзге түскен. Шамамен төрт жылдан кейін, мүмкін Валенттің қайтысынан кейін босатылды; босатылғаннан кейін Миланда император Грацианға арийлерге қарсы жазған "Пερὶ τῆς πίστεως, De Fide" атты еңбегін ұсынды. Ол басқа да еретиктерге қарсы жазған, бірақ бұл жұмыста ма, әлде басқада ма, белгісіз; Максим Александрияға оралды және Петрдің Константинопольде өзін қайта орналастыруға көмектесуін сұрады. Петр префектке жүгінді, ол Максимді Мысырдан қуды. Петрдің қайтысы мен Александриялық Тимофей I-нің таққа отыруы 380 жылдың 14 ақпанында болғандықтан, бұл оқиғалар 379 жылы болған болуы керек. Григорийдің отставкаға кетуі және Нектарийдің Константинополь патриархатының орнына келуі Максимге пайда әкелмеді. 381 жылы Константинополь соборы шақырылғанда, Максимнің Константинополь тағына талапкерлігі бірауыздан қабылданбады, оның алғашқы төрт канонының соңғысы "ол епископ емес, және оның тағайындағандары да діни шендеуде жоқ" деп шешім қабылдады. Максим Шығыс шіркеуінен Батыс шіркеуіне шағымданды. 381 жылдың күзінде Амвросий төрағалығымен Аквилеяда немесе Миланда өткен синод Максимнің талаптарын қарастырды. Олардың тек Максимнің өзі берген мәлімдемелеріне сүйенгендігі және Григорийдің ауысуы канондық емес екеніне күмән болмағандықтан, ал Нектарийдің сайлануы шомылдырылмаған мирянин ретінде ауыр сынға ұшырады, Максим сонымен қатар Петрдің, бұрынғы құрметті патриархтың хаттарын ұсынды, ол Александрия шіркеуімен байланыста екенін растады, итальяндық епископтар Максимді қолдады және Григорийді де, Нектарийді де мойындаудан бас тартты. Амвросий мен оның ағалары Теодосийге жазған хатында Нектарийдің әрекеттеріне қарсы наразылық білдірді, өйткені Константинополь тағы Максимге тиесілі, оның қайта орналасуын талап етті, сондай-ақ даулы епископтық мәселелерді және Антиохия мәселесін шешу үшін Шығыс және Батыс кеңесі Римде өткізілуі керек екенін мәлімдеді. 382 жылы Римде өткен провинциялық синод, толыққанды мәлімет алғаннан кейін, Максимнің талаптарын жоққа шығарды. Григорий Назианздың Максимға қарсы айтқан сөздері патриархат үшін күрестен кейін жазылды және оның жиырма бесінші сөзіндегі мақтауларынан өте өзгеше. Максимнің "De Fide" атты еңбегі, туралы Иероним жақсы пікір білдірген, жоғалып кетті.