Джон Кассаветис: Американдық тәуелсіз киноның шебері

Кіріспе

Джон Николас Кассаветес (9 желтоқсан 1929 – 3 ақпан 1989) – грек-американдық кинорежиссер және актер. Ол кино мен теледидарда актер ретінде мансабын бастап, кейін қазіргі американдық тәуелсіз киноның дамуына үлкен үлес қосты, сценарийші және режиссер ретінде өзінің фильмдерін өзінің қаржатымен өндіріп, таратып жүрді. Ол үш рет «Оскар» сыйлығына, екі рет BAFTA сыйлығына, төрт рет «Алтын глобус» сыйлығына және бір рет «Эмми» сыйлығына ұсынылған. Америкалық драма өнері академиясында оқығаннан кейін Кассаветес теледидардағы мансабын көптеген арналық драмалардағы рөлдермен бастады. 1959-1960 жылдары ол NBC детективтік сериясы «Джонни Стаккато» басты рөлін ойнады. Содан кейін ол Мартин Ритттің «Қала шетінде» (1957) фильмінде, Роман Поланскидің «Розмаринің баласы» (1968) және Элейн Мейдің «Майки мен Никки» (1976) криминалды драмасында ойнады. Роберт Олдричтің «Лас он екілік» (1967) соғыс фильміндегі рөлі үшін «Оскар» сыйлығының «Үздік қосалқы актер» номинациясына ие болды. Кассаветес сыншылар тарапынан жоғары бағаланған тәуелсіз фильмдердің қатарын түсіргенімен танылды, олардың ішінде «Көлеңкелер» (1959), «Жүздер» (1968), «Тұрмысқа шыққандар» (1970), «Әсердегі әйел» (1974), «Премьера кеші» (1977), «Глория» (1980) және «Махаббат ағындары» (1984) фильмдері бар. Оның фильмдері актерге бағытталған тәсілді қолданды, бұл кейіпкерлердің шынайы қарым-қатынасына және «ұсақ сезімдерге» басымдық берді, сонымен қатар дәстүрлі голливудтық әңгімелеу, актерлік шеберлік пен стильдеуден бас тартты. Оның фильмдері импровизациялық эстетикамен және «cinéma vérité» сезімімен байланысты болды. Ол «Үздік түпнұсқа сценарийі» («Жүздер») және «Үздік режиссер» («Әсердегі әйел») номинациялары бойынша «Оскар» сыйлығына ұсынылды. Ол американдық актриса Жена Роулендспен (1954 жылдан 1989 жылы қайтыс болғанға дейін үйленген) және достары Питер Фолк, Бен Газзара және Сеймур Кассельмен жиі бірлесіп жұмыс істеді. Оның көптеген фильмдері Роулендспен бірге Лос-Анджелестегі үйінде түсіріліп, монтаждалды. Олардың Ник есімді ұлы және Александра мен Зои есімді екі қызы болды, олардың барлығы актерлік және режиссерлік мансаптарын жалғастырды.

Greek American filmmaker and actor (1929–1989)

John Nicholas Cassavetes (December 9, 1929 – February 3, 1989) was a Greek American filmmaker and actor. He began as an actor in film and television before helping to pioneer modern American independent cinema as a writer and director, often producing and distributing his films with his own money. He received nominations for three Academy Awards, two BAFTA Awards, four Golden Globe Awards, and an Emmy Award. After studying at the American Academy of Dramatic Arts, Cassavetes started his career in television acting in numerous network dramas. From 1959 to 1960 he played the title role in the NBC detective series Johnny Staccato. He then acted in notable films such as Martin Ritt's film noir Edge of the City (1957), Roman Polanski's horror film Rosemary's Baby (1968) and Elaine May's crime drama Mikey and Nicky (1976). He earned an Academy Award for Best Supporting Actor nomination for his performance in the Robert Aldrich war film The Dirty Dozen (1967). Cassavetes became known for directing a string of critically acclaimed independent films including Shadows (1959), Faces (1968), Husbands (1970), A Woman Under the Influence (1974), Opening Night (1977), Gloria (1980), and Love Streams (1984). His films employed an actor centered approach which prioritized raw character relationships and "small feelings" while rejecting traditional Hollywood storytelling, method acting, and stylization. His films became associated with an improvisational aesthetic and a cinéma vérité feel. He received Academy Award nominations for Best Original Screenplay (Faces) and Best Director (A Woman Under the Influence). He frequently collaborated with American actress Gena Rowlands (to whom he was married from 1954 until his death in 1989) and friends Peter Falk, Ben Gazzara, and Seymour Cassel. Many of his films were shot and edited in his and Rowlands' own Los Angeles home. He and Rowlands had a son named Nick and two daughters named Alexandra and Zoe, all of whom followed them into acting and filmmaking.

Ерте өмір және білім

Джон Николас Кассаветес 1929 жылдың 9 желтоқсанында Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Ол грек-американдық актриса Кэтрин Кассаветес (туған аты Деметре) мен грек иммигранты Николас Джон Кассаветестің ұлы болды. Оның балалық шағы Грекияда отбасымен бірге өтті; жеті жасқа келгенде Нью-Йоркке оралғанда ол ағылшын тілін білмеді. Ол Лонг-Айлендте өсті, онда 1945-1947 жылдары Пол Д. Шрайбер аға орта мектебінде (сол кезде Порт-Вашингтон орта мектебі деп аталған) оқыды және «Порт Weekly» (мектеп газеті), «Red Domino» (сыныптар аралық қойылым), футбол және «Порт Лайт» (жылдық кітап) сияқты іс-шараларға қатысты. Кассаветес Нью-Джерсидегі Блэр академиясына түсіп, Нью-Йорк штатының Платсбург қаласындағы Шамплен колледжінде бір семестр оқыды, бірақ үлгерімсіздігі үшін оқудан шығарылды. efn|Кассаветес Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлері үшін жоғары білім беру мекемесі ретінде ашылған Шамплен колледжіне қатысты. Ол 1946 жылдан 1953 жылға дейін бұрынғы Платсбург казармасында жұмыс істеді және АҚШ әскері осы орынды Платсбург әуе күштері базасының бөлігі ретінде пайдалану үшін қайтарып алғаннан кейін жабылды. Ол бірнеше апта Флоридаға автостоппен саяхат жасап, содан кейін жақында тіркелген достарының ынталандыруымен Америка драмалық өнер академиясына ауысты, олар мектептің «қыздарға толы» екенін айтқан. 1950 жылы бітіріп, 1953 жылы академияға түсу үшін емтихан берген кезде болашақ әйелі Джина Роулендспен танысты. Олар төрт айдан кейін, 1954 жылы үйленді. Ол театрдегі актерлық қызметін жалғастырып, фильмдерде эпизодтық рөлдер ойнады және «Alcoa Theatre» сияқты антологиялық сериалдарда теледидарда жұмыс істей бастады.

Орындау шеберханасы

1956 жылы Кассаветс өзінің Нью-Йорктегі досы Берт Лейнмен бірге құрған шеберханасында актерлік әдіске балама тәлім беруді бастады. Онда актерлік өнер кейіпкерді жасауға негізделеді, ал емес, оның өткеніне немесе сюжеттік талаптарға. Кассаветс Ли Страсбергтің әдіс-тәсілге негізделген актерлер студиясын айқын жек көреді, себебі ол бұл әдістің «актерлік емес, психотерапияның бір түрі» деп санайтын, нәтижесінде сезімталдыққа толы клишелер мен жеке бастың құштарлығына ұласатын жағдай туатын еді. 1960-шы жылдардың басында Кассаветс Голливуд үшін екі фильм түсірді: «Too Late Blues» (1961) және «A Child Is Waiting» (1963). «A Child Is Waiting» (1963) фильмінде Бёрт Ланкастер мен Джуди Гарланд түсті. Ол сондай-ақ CBS телеарнасының батыс жанрындағы «Rawhide» сериалында «Incident Near Gloomy River» (1961) атты эпизодта ойнады. 1963–1964 жылдары ол ABC телеарнасының психиатрия тақырыбындағы «Breaking Point» медициналық драмасында түсті. 1964 жылы ол қайтадан әйелімен бірге «Альфред Хичкок сағаты» антологиялық бағдарламасының бір эпизодында ойнады, ал 1965 жылы ABC телеарнасының батыс жанрындағы «The Legend of Jesse James» сериалында пайда болды. Сол жылы ол екінші дүниежүзілік соғыс тақырыбындағы «Combat!» сериалында «S.I.W.» эпизодында, сондай-ақ «Voyage to the Bottom of the Sea» сериалының 2-ші маусымындағы «The Peacemaker» эпизодында ядролық ғалым Эверетт Ланг рөлінде қонақ ретінде ойнады. Телевизиядағы жұмысы үшін алған төлемі мен бірнеше кинодағы актерлік рөлдерінің арқасында ол Калифорнияға көшіп, «Shadows» фильмі түсірілгендей, өзінің келесі фильмдерін студияға тәуелсіз түсіре алды. Осы мақсатпен түсірілген фильмдердің қатарында Дон Сигельдің «The Killers» (1964), мотоциклшілер тобы туралы «Devil's Angels» (1967), «The Dirty Dozen» (1967) фильмдері бар, соңғысы үшін ол «Үздік қосалқы актер» номинациясына ие болды, Роман Поланскинің «Rosemary's Baby» (1968) фильмінде Роберт Редфордқа арналған Гай Вудхаус рөлі және «The Fury» (1978). Кассаветс 1972 жылы «Коломбо» телесериалының «Étude in Black» атты эпизодында кісі өлтіруші рөлін сомдады. Кассаветс пен сериалдың жұлдызы Питер Фолк бұрын 1969 жылы «Machine Gun McCain» триллерінде бірге ойнаған еді. «Faces» (1968) Кассаветстің режиссерлік етіп, қаржыландырған екінші фильмі болды. Фильмде оның әйелі Жена Роулендс – ол актерлік күндері күрескен кезде үйленген – Джон Марли, Сеймур Кассель және Вал Эйвери, сондай-ақ Линн Карлин сияқты жаңа актерлер мен Винс Барби сияқты индустрияның маргиналдары түсті. Фильм заманауи некенің баяу ыдырауын көрсетеді. Фильмді түсіруге үш жыл кеткені және көбінесе Кассаветстің үйінде түсірілгені хабарланды. «Faces» үш «Оскар» сыйлығына ұсынылды: «Үздік түпнұсқа сценарий» және «Үздік қосалқы актриса». Осы уақытта Кассаветс өзінің барлық фильмдерін таратқан «Faces International» дистрибьюторлық компаниясын құрды.

By 1956, Cassavetes had begun teaching an alternative to method acting in his own workshop—co founded with friend Burt Lane in New York City—in which performance would be based on character creation, rather than backstory or narrative requirements. Cassavetes particularly scorned Lee Strasberg's Method based Actors Studio, believing that the Method was "more a form of psychotherapy than of acting" which resulted in sentimental cliches and self indulgent emotion. Cassavetes directed two movies for Hollywood in the early 1960s – Too Late Blues (1961) and A Child Is Waiting (1963). A Child Is Waiting (1963) starred Burt Lancaster and Judy Garland. He also starred in the CBS western series Rawhide, in the episode "Incident Near Gloomy River" (1961). In the 1963–1964 season he was cast in the ABC medical drama about psychiatry, Breaking Point. In 1964, he again co starred with his wife, this time in an episode of The Alfred Hitchcock Hour anthology program, and in 1965, he appeared on ABC's western series, The Legend of Jesse James. In the same year, he also guest starred in the World War II series Combat!, in the episode "S. I. W.", and as the insane nuclear scientist Everett Lang in Voyage to the Bottom of the Sea, season 2, episode "The Peacemaker". With payment for his work on television, as well as a handful of film acting jobs, he was able to relocate to California and to make his subsequent films independent of any studio, as Shadows had been made. The films in which he acted with this intention include Don Siegel's The Killers (1964), the motorcycle gang movie Devil's Angels (1967), The Dirty Dozen (1967), for which he was nominated for an Academy Award for Best Supporting Actor, the Guy Woodhouse lead originally intended for Robert Redford in Roman Polanski's Rosemary's Baby (1968), and The Fury (1978). Cassavetes portrayed the murderer in a 1972 episode of the TV crime series Columbo, titled "Étude in Black". Cassavetes and series star Peter Falk had previously starred together in the 1969 mob action thriller Machine Gun McCain. Faces (1968) was the second film to be both directed and independently financed by Cassavetes. The film starred his wife Gena Rowlands—whom he had married during his struggling actor days—John Marley, Seymour Cassel and Val Avery, as well as several first time actors, such as lead actress Lynn Carlin and industry fringies like Vince Barbi. It depicts the slow disintegration of a contemporary marriage. The film reportedly took three years to make, and was made largely in the Cassavetes home. Faces was nominated for three Academy Awards: Best Original Screenplay, and Best Supporting Actress. Around this time, Cassavetes formed "Faces International" as a distribution company to handle all of his films.

1970 жылдар

1970 жылы Кассаветес «Күйеулер» фильмін режиссерлік етіп, сонымен қатар актерлік ойнады, онда Питер Фальк және Бен Газзара да қатысты. Олар Нью-Йорк пен Лондонда ең жақын досының біреуінің жерлеуінен кейін, үйленген үш ер адамның еркін өмір салтын көрсетеді. Кассаветес бұл фильмнің өзі үшін жеке туынды екенін айтты, себебі оның ағасы 30 жасында қайтыс болған. 1971 жылғы «Минни мен Московиц» екі күтпеген ғашық туралы фильмде Роулендс пен Кассель ойнады. 1974 жылғы «Әсердегі әйел» фильмінде Роулендс көбірек қиындыққа тап болған үй шаруасының рөлін сомдады. Роулендс «Оскар» сыйлығының «Үздік әйел актер» номинациясына, ал Кассаветес – «Үздік режиссер» номинациясына ұсынылды. 1976 жылғы «Қытайлық букмекерді өлтіру» фильмінде Газзара қарызын өтеу үшін қылмыс жасауға мәжбүр болған, құмар ойындарына тәуелді, шағын стриптиз клубының иесінің рөлін ойнайды. 1977 жылғы «Премьера кеші» фильмінде Роулендс Кассаветеспен бірге басты рөлді ойнады, сондай-ақ Газзара мен Джоан Блонделл де қатысты. Роулендс театрда жұмыс істеп, жеке дағдарысқа ұшыраған, қартайған киножұлдыз Мертл Гордон рөлін ойнайды. Өзінің жұлдыздығына байланысты жалғыздыққа толы, әріптестерінен сыйлылық күтпейтін, қартаюдан қорқатын және басқалардан оқшауланған ол, жас жанкүйерінің қазасын көргеннен кейін алкоголь мен галлюцинацияларға беріліп кетеді. Ақырында Гордон бәрімен күресіп, өмірінің ең маңызды спектаклін сахналады. Роулендс өзінің игерген рөлі үшін 28-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде «Үздік әйел актер» сыйлығының күміс аюын жеңіп алды.

1980 жылдар

Кассаветес 1980 жылы «Глория» фильмін түсірді, онда Роулендс мафия өлтіруді қалаған жетім балаға қамқорлық жасауға тырысатын мафия мүшесінің рөлінде ойнады, бұл оған тағы бір «Үздік әйел актер» номинациясын әкелді. 1982 жылы Кассаветес Пол Мазурскийдің «Темпест» фильмінде ойнады, онда Роулендс, Сьюзан Сарандон, Молли Рингвальд, Рауль Джулия және Витторио Гассман да қатысты. Кассаветес «Бүгін» атты пьеса жазды, ал оның алғашқы нұсқасын 1978 жылы «On Stage» журналының тұңғыш санында жариялауға рұқсат берді. Бұл журнал Америкалық театр қауымдастығының тоқсандық басылымы болып табылады. Пьеса 1981 жылы Калифорния штатының Голливуд қаласындағы «Орталық театр» сахнасында «Махаббат пен жеккөрудің үш пьесасы» аясында қойылды және режиссерлік жұмысын өзі атқарды. Пьесалардың құрамына канадалық драматург Тед Алланның «Үшінші күн келеді» және «Махаббат ағындары» пьесалары кірді, соңғысы Кассаветестің 1984 жылғы осы аттас фильмінің негізі болды. Кассаветес «Cannon Films» компаниясының қаржыландыруымен «Махаббат ағындары» (1984) фильмін түсірді, онда ол жақында ажырасқан әпкесінің тым күшті сезіміне тап болған қартайған playboy рөлінде ойнады. Фильм 34-ші Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысып, «Алтын аю» жүлдесін жеңіп алды. Бұл фильм көбінесе Кассаветестің «соңғы фильмі» деп есептеледі, себебі ол оның бұрынғы фильмдерінің көптеген аспектілерін біріктірген. Ол «Үлкен қиындық» (1986) фильмін ұнатпады, түсірілім барысында оны бастапқы сценарийдің авторы Эндрю Бергманнан қабылдады. Кассаветес бұл фильмді «Атауына сай «Үлкен қиындық» деп атады, өйткені студия оның фильмге қатысты көптеген шешімдерін қабылдамады және ақырында оның көп бөлігін Кассаветес келіспейтін тәсілмен өңдеді. 1987 жылдың қаңтар айында Кассаветес денсаулығымен күресіп жатқанда, үш актілі «Жұмбақ әйел» пьесасын жазып, мамыр және маусым айларында Лос-Анджелестегі «Корт театры» сахнасында қойды. Кассаветес өмірінің соңғы жылында «Ол керемет» атты соңғы фильмді түсіру үшін жұмыс істеді. Ол Шон Пенннің басты рөлде ойнауы мүмкіндігі туралы келіссөздер жүргізді, бірақ құқықтық және қаржылық қиындықтар еңсерілмейтін болды және жоба Кассаветестің өлімінен кейін ғана ұмытылды, оның ұлы Ник оны «Ол соншалықты сүйкімді» (1997) деген атпен түсірді.

Cassavetes directed the film Gloria (1980), featuring Rowlands as a Mob moll who tries to protect an orphan boy whom the Mob wants to kill, which earned her another Best Actress nomination. In 1982, Cassavetes starred in Paul Mazursky's Tempest, which co starred Rowlands, Susan Sarandon, Molly Ringwald, Raúl Juliá and Vittorio Gassman. Cassavetes penned the stage play Knives, the earliest version of which he allowed to be published in the 1978 premiere issue of On Stage, the quarterly magazine of the American Community Theatre Association, a division of the American Theatre Association. The play was produced and directed as one of his Three Plays of Love and Hate at Hollywood, California's Center Theater in 1981. The trio of plays included versions of Canadian playwright Ted Allan's The Third Day Comes and Love Streams, the latter of which served as the blueprint for Cassavetes' 1984 film of the same name. Cassavetes made the Cannon Films financed Love Streams (1984), which featured him as an aging playboy who suffers the overbearing affection of his recently divorced sister. It was entered into the 34th Berlin International Film Festival where it won the Golden Bear. The film is often considered Cassavetes' "last film" in that it brought together many aspects of his previous films. He despised the film Big Trouble (1986), which he took over during filming from Andrew Bergman, who wrote the original screenplay. Cassavetes came to refer to the film as "The aptly titled 'Big Trouble,'" since the studio vetoed many of his decisions for the film and eventually edited most of it in a way with which Cassavetes disagreed. In January 1987, Cassavetes was facing health problems, but he wrote the three act play Woman of Mystery and brought it to the stage in May and June at the Court Theatre, Los Angeles. Cassavetes worked during the last year of his life to produce a last film that was to be titled She's Delovely. He was in talks with Sean Penn to star, though legal and financial hurdles proved insurmountable and the project was forgotten about until after Cassavetes' death, when his son Nick finally directed it as She's So Lovely (1997).

Режиссерлік

Кассаветтің фильмдері Голливуд киносы жиі басып тастаған "ұсақ сезімдерді" бейнелеуді мақсат етеді, сюжетке, түсініктемеге немесе стильдеуге емес, кейіпкерлерді жақыннан зерттеуге және қарым-қатынастарға баса назар аударады. Кассаветт сондай-ақ Голливуд пен көркем фильмдерде сәнге айналған "импрессионистік түсірілім, сызықтық монтаж және жұлдызға бағытталған сахна құруды" елемеді. Оның орнына, актерлер өнер көрсетулерімен еркін тәжірибе жасап, актерлік клишелерден немесе "алдын ала бағдарланған мінез-құлықтан" асып түсетін қолайлы және бейресми орта жасауға тырысты. Ол "стильдік біртүтастық мәтіннің адамгершілігін жояды" деп мәлімдеді. Көптеген түрлі және мүмкін толыққанды жетілмеген адамдардың оқиғалары, бір ғана шешен адамның қиялында ғана бар жасалма әңгімеден гөрі қызықтырақ.

Кассаветт сонымен қатар "актерлерді өздеріне қарсы қолданылатын нәрселерді ашып жатыр деп ойламай, өздерін күлкіге тосып алатын жағдайға жеткізу" үшін күш салыпты. Кассаветтің импровизацияны қолдану жолы жиі дұрыс түсінілмейді: "Көлбеудің" бастапқы нұсқасынан басқа, оның фильмдері мұқият сценарий бойынша түсірілген. Маршалл Файнның айтуынша, "Америкадағы тәуелсіз кино қозғалысына бастама берген Кассаветт өзінің мансабының көп бөлігін Голливудтың коммерциялық уайымдарына тәуелді емес, фильмдерін "желіден тыс" жасауға жұмсады. Ол қалаған фильмдерді жасау үшін осы "қоғамдық", "желіден тыс" атмосферада жұмыс істеу қажет болды, себебі Голливудтың "негізі экономикалық, саяси немесе философиялық емес", және Голливуд басшылары Кассаветтің адам мінез-құлқы туралы зерттеулеріне қызығушылық танытпады. Ол "Тәуекелдеген әйелді" түсіру үшін қаражатты алу үшін үйін ипотекаға берді, фильмді нарыққа шығару үшін сценарийді өзгертуге тырысатын инвестордан ақша іздеудің орнына.

Музыка

Кассаветес джаздан классикалық музыкаға, тіпті рокқа дейін әртүрлі музыканы жақсы көріп, «Мен барлық музыканы ұнатамын. Ол тірі сезінуге мүмкіндік береді. Үнсіздік – өлім» дейтін. «Shadows» фильмінің саундтрегі үшін Кассаветес джаз композиторы және музыкант Чарльз Мингус пен Шафи Хадимен бірлесіп жұмыс істеді. Мингустың досы Диана Дорр Доринк Кассаветстің кино жасау әдісін джаз тілімен былай сипаттады: Сценарий – актерлер сол сәттегі жағдайға байланысты сөздерді өзгерте немесе қосымша сөздер айта алатын қаңқа болды, сондықтан әр ойналыс сәл өзгеше болатын. Джаз музыканты да осылай жұмыс істейді, берілген музыкалық қаңқаны пайдаланып, содан жаңа нәрсе жасайды, белгілі бір сәттегі музыкалық тұтастықты құрады, әріптестерімен тыңдап, өзара әрекеттеседі. Егер джаз музыканттары актерлермен жұмыс істесе, көрермендерге олар ешқашан көрмеген ең әсерлі және жанды театрды сыйлауға болады. Андре С. Лабарте «Беттер» фильмін түсірген кезде, ол музыкалық фильм түсіруге ниетті ме деп сұрағанда, Кассаветес тек бір музыкалық фильм жасағысы келетінін, ол – Достоевскийдің «Қылмыс және жаза» романы екенін айтты. Кассаветес 1970 жылдан 1984 жылға дейін Бо Харвудпен алты фильмде әртүрлі қызметтерде жұмыс істеді, тіпті Харвуд бастапқыда «Күйеулер» үшін «біршама монтаж», ал «Минни мен Московиц» үшін «біршама дыбыс монтажы» жасауға келіскен болатын. Харвуд Кассаветстің келесі үш фильміне лирикалық музыка жазды және олардың екеуі үшін «дыбыс режиссері» ретінде көрсетілді. Осы жобалар барысында Харвуд бірнеше ән жазды, ал кейбіреулеріне Кассаветес өлеңдер мен қарапайым мелодиялар қосты. Кассаветеспен жұмыс істеген кезде Харвуд, режиссердің әдетте өте болжамсыз екенін, композицияларын оркестрмен қайта жазып, жетілдіруге рұқсат беруден гөрі, олардың «демо-трегін» пайдалануды ұнататынын айтты. Осы демо-тректердің кейбіреулері Кассаветстің кеңсесінде фортепиано немесе гитарамен жазылған, содан кейін соңғы фильмге енді. Бұл Кассаветстің көптеген фильмдеріне тән шикі, жалаңдалмаған стильге сай болғанымен, Харвуд кейде таңғалып, ұялды. Харвуд пен Кассаветес арасындағы қарым-қатынас достықпен аяқталды. Кассаветстің соңғы фильмі «Love Streams» түсірілімі кезінде деректі фильм режиссері Майкл Вентура Харвудтан Кассаветеспен жұмыс істеуден не үйренгенін сұрағанда, ол былай деп жауап берді: Мен Джоннан көп нәрсе үйрендім. Мен оның үшін көп монтаж жасадым: сурет, дыбыс, музыка, дыбыс режиссері, музыкалық қосымша, мен адалдық туралы көп нәрсе білдім. Менің айтқанымды түсінесіздер деп ойлаймын. Білесіз бе, трица жылдан кейін мен Билли Кидпен бірге болдым дей аламын.

Cassavetes was passionate about a wide range of music, from jazz to classical to rock, saying "I like all music. It makes you feel like living. Silence is death." For the soundtrack of Shadows, Cassavetes worked with jazz composer and musician Charles Mingus and Shafi Hadi to provide the score. Mingus's friend, Diane Dorr Dorynek, described Cassavetes' approach to film making in jazz terms:
The script formed the skeleton around which the actors might change or ad lib lines according to their response to the situation at the moment, so that each performance was slightly different. A jazz musician works in this way, using a given musical skeleton and creating out of it, building a musical whole related to a particular moment by listening to and interacting with his fellow musicians. Jazz musicians working with actors could conceivably provide audiences with some of the most moving and alive theater they have ever experienced. When asked by André S. Labarthe during the making of Faces whether he had the desire to make a musical film, Cassavetes responded he wanted to make only one musical, Dostoyevsky's Crime and Punishment. Cassavetes worked with Bo Harwood from 1970 to 1984 on six films in several different capacities, even though Harwood had initially only signed on to do "a little editing" for Husbands, and "a little sound editing" for Minnie and Moskowitz. Harwood composed poignant music for Cassavetes' following three films, and was also credited as "Sound" for two of them. During these projects Harwood wrote several songs, some with Cassavetes contributing lyrics and rudimentary tunes. During his work with Cassavetes, Harwood claimed the notoriously unpredictable director preferred to use the "scratch track" version of his compositions, rather than to let Harwood refine and re record them with an orchestra. Some of these scratch tracks were recorded in Cassavetes' office, with piano or guitar, as demos, and then eventually ended up in the final film. While this matched the raw, unpolished feel that marks most of Cassavetes' films, Harwood was sometimes surprised and embarrassed. The relationship between Harwood and Cassavetes ended amicably. When asked by documentarian Michael Ventura during the making of Cassavetes' last film Love Streams, what he had learned from working with Cassavetes, Harwood replied:
I learned a lot through John. I've done a lot of editing for him. Picture editing, sound editing, music editing, shot sound, composed score, and I've learned a lot about integrity I think you know what I mean. You know, thirty years from now, I can say I rode with Billy the Kid.

Неке

Кассаветес 1954 жылдан 1989 жылы қайтыс болғанға дейін американдық актриса Жена Роулендспен үйленген. Оның көптеген фильмдері оның және Роулендстің Лос-Анджелестегі үйінде түсіріліп, монтаждалды. Олар Роулендспен бірге Ник есімді ұл және Александра мен Зои есімді екі қызды тәрбиеледі, олардың барлығы актерлік және кино өнеріне қадам басты.

Өлім

Көп жыл бойы алкоголизммен күрескен Кассаветес 1989 жылғы 3 ақпанда 59 жасында бауыр циррозының салдарынан Лос-Анджелесте қайтыс болды. Ол Лос-Анджелестегі Вествуд Вилидж Мемориал Парк зиратында жерленген. Қайтыс болған кезде Кассаветес 40-тан астам жарық көрмеген сценарийлер жинағын, сондай-ақ "Тұрмыстас" романын жинаған еді. Ол сонымен қатар үш жарық көрмеген пьесаны қалдырды: "Sweet Talk", "Кірулер мен шығулар" және "Бегину бастаңыз". Соңғысы неміс тіліне аударылып, Бельгияның Needcompany және Венаның Бургтеатры бірлесіп қойып, 2014 жылы Венаның Академитеатрында алғаш рет сахнаға шықты.

Мұра және қабылдау

Кассаветт – бірнеше өмірбаянның тақырыбы. *Cassavetes on Cassavetes* – Бостон университетінің кинотанушысы Рей Карни жинаған немесе жүргізген сұхбаттар жинағы, онда режиссер өзінің тәжірибесі, ықпалдары және киноиндустрияға деген көзқарасын еске алады. *Vanity Fair* журналының 2005 жылғы «Оскар» басылымында Кассаветтке оның труппасының үш мүшесі – Роулендс, Гаццара және Фолк құрмет көрсеткен мақала жарияланды. Кассаветттің көптеген фильмдері *Faces Distribution* компаниясына тиесілі, оны Гена Роулендс және Джулиан Шлоссберг басқарады, ал таратуын *Jumer Films* (Шлоссбергтің жеке компаниясы) жүзеге асырады, сондай-ақ *Janus Films* қосымша сату және таратумен айналысады. 2004 жылдың қыркүйегінде *The Criterion Collection* оның бес тәуелсіз фильмінен тұратын DVD жиынтығын шығарды: *Shadows*, *Faces*, *A Woman Under the Influence*, *The Killing of a Chinese Bookie* және *Opening Night*. Жиынтыққа сонымен қатар Кассаветттің өмірі мен шығармашылығы туралы деректі фильм, *A Constant Forge*, режиссердің еңбектеріне сын пікірлер және ескі достарының құрмет көрсетулерін қамтитын буклет кірді. *Criterion* 2013 жылдың қазан айында жиынтықтың Blu-ray нұсқасын шығарды. 2005 жылы *Optimum Releasing* сол фильмдердің 2-аймақтық жиынтығын шығарды. *Shadows* фильмінің *Optimum* DVD нұсқасында Сеймур Кассельдің дауысты комментарийі бар. 2014 жылы *Faces/Jumer* кітапханасы *Shout! Factory* компаниясының меншігіне өтті, ол *Westchester Films* холдингтік компаниясын сатып алды. Кассаветттің ұлы Ник әкесінің қадамдарымен еріп, актер және режиссер болды, 1997 жылы Джон Кассаветттің тілегі бойынша Шон Пенннің басты рөлде ойнаған *She's So Lovely* фильмін жасады, бұл әкесі жазған *She's Delovely* сценарийіне негізделген. Александра Кассаветес 2004 жылы *Z Channel: A Magnificent Obsession* деректі фильмін түсірді, ал 2006 жылы ағасы Никтің *Alpha Dog* фильмінде екінші режиссер болып жұмыс істеді. Кассаветттің кіші қызы Зои 2007 жылы Роулендс пен Паркер Позидің қатысуымен *Broken English* фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік етті. *The New Yorker* журналы Кассаветттің «соңғы жарты ғасырдағы ең ықпалды американдық режиссер болуы мүмкін» деп жазды, оның барлық фильмдері мен ойнаған фильмдері Бруклиндегі Музыка академиясында 2013 жылдың шілдесінде көрсетілді. *AllMovie* Кассаветтті «иконокласт маверик» деп атады. *Independent Spirit Awards* өздерінің бір номинациясын Кассаветттің құрметіне атады – *Independent Spirit John Cassavetes Award*. Джон Кассаветтке арналған бір актерлік қойылым *Independent* 2017 жылдың тамызында Атлантадағы *Essential Theatre* театрында дебют жасады. Пьесаны Джон Д. Бэбкок III жазды, ал актер Дэн Триандифлу Кассаветттің рөлін ойнады. *Le Tigre* тобының «*What's Yr Take on Cassavetes?*» әні Джон Кассаветтке арналған, ол оның феминист болып санала ма деген сұрақтарды қозғайды. *Fugazi* тобының «*Cassavetes*» әні Джон Кассаветттің киноиндустриядан тәуелсіздігін топтың жазба индустриясынан тәуелсіздігімен салыстырады. Концертте әнші Гай Пиччиотто оны «өз жолыңды жасау туралы ән» деп таныстырды.

Cassavetes is the subject of several biographies. Cassavetes on Cassavetes is a collection of interviews collected or conducted by Boston University film scholar Ray Carney, in which the filmmaker recalled his experiences, influences and outlook on the film industry. In the Oscar 2005 edition of Vanity Fair, one article features a tribute to Cassavetes by three members of his stock company, Rowlands, Gazzara, and Falk. Many of Cassavetes' films are owned by Faces Distribution, a company overseen by Gena Rowlands and Julian Schlossberg, distributed by Jumer Films (Schlossberg's own company), with additional sales and distribution by Janus Films. In September 2004, The Criterion Collection produced a Region 1 DVD box set of his five independent films: Shadows, Faces, A Woman Under the Influence, The Killing of a Chinese Bookie and Opening Night. Also featured in the set is a documentary about the life and works of Cassavetes, A Constant Forge, a booklet featuring critical assessments of the director's work and tributes by old friends. Criterion released a Blu ray version of the set in October 2013. In 2005, a box set of the same films was released in Region 2 by Optimum Releasing. The Optimum DVD of Shadows has a voice over commentary by Seymour Cassel. Then, in 2014, the Faces/Jumer library became the property of Shout! Factory, which acquired the films' holding parent company, Westchester Films. Cassavetes' son Nick followed in his father's footsteps as an actor and director, adapting the She's Delovely screenplay his father had written into the 1997 film She's So Lovely, which starred Sean Penn, as John Cassavetes had wanted. Alexandra Cassavetes directed the documentary Z Channel: A Magnificent Obsession in 2004, and in 2006 served as 2nd Unit Director on her brother Nick's film, Alpha Dog. Cassavetes' younger daughter Zoe wrote and directed the 2007 film Broken English, featuring Rowlands and Parker Posey. The New Yorker wrote that Cassavetes "may be the most influential American director of the last half century"—this in announcing that all the films he directed, plus others he acted in, were being screened in a retrospective tribute at the Brooklyn Academy of Music throughout July 2013. AllMovie called Cassavetes "an iconoclastic maverick". The Independent Spirit Awards named one of their categories after Cassavetes, the Independent Spirit John Cassavetes Award. A one person show about John Cassavetes titled Independent premiered at Essential Theatre in Atlanta in August 2017. The play was written by John D. Babcock III and starred actor Dan Triandiflou as Cassavetes. The song "What's Yr Take on Cassavetes?" by the band Le Tigre is about John Cassavetes and questions whether he can be considered a feminist. The song "Cassavetes" by the band Fugazi parallels John Cassavetes' independence from the film industry with the band's own independence from the record industry. In concert, singer Guy Picciotto introduced it as "a song about making your own road."

Марапаттар мен ұсыныстар

Кинорежиссер ретінде ол "Түзелер" (1968) фильмі үшін "Ең үздік түпнұсқа сценарий" номинациясы бойынша және "Тәубеге түскен әйел" (1974) фильмі үшін "Ең жақсы режиссер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Independent Spirit Awards оның құрметіне Джон Кассаветес сыйлығын тағайындады. Жыл Сыйлық Санаты Номинациялық жұмыс Нәтиже Ref.1960 Венеция халықаралық кинофестивалі Пасинетти сыйлығы Көлеңкелер 1960 Британдық кино және телеарналар академиясы сыйлығы Үздік фильм Un сыйлығы 1967 "Оскар" сыйлығы Ең жақсы қосалқы актер "Жыйырма кір жуас" 1968 "Алтын глобус" сыйлығы Ең жақсы қосалқы актер 1968 "Оскар" сыйлығы Ең үздік түпнұсқа сценарий "Түзелер" 1968 Венеция халықаралық кинофестивалі Пасинетти сыйлығы "Алтын арыстан" 1969 Америка жазушылар гильдиясы Ең үздік түпнұсқа сценарий 1969 Ұлттық кино сыншылар қоғамы Ең үздік сценарий 1969 Нью-Йорк кино сыншылар шеңбері Ең үздік режиссер 1973 Америка жазушылар гильдиясы Ең үздік түпнұсқа сценарий "Минни мен Московиц" 1974 "Оскар" сыйлығы Ең үздік режиссер 1974 "Алтын глобус" сыйлығы Ең үздік режиссер, Ең үздік сценарий 1975 Америка жазушылар гильдиясы Ең үздік түпнұсқа сценарий 1978 Берлин халықаралық кинофестивалі "Алтын аю" "Ашылу түні" 1980 Венеция кинофестивалі "Алтын арыстан" "Глория" Құрметті айдар 1980 "Эмми" сыйлығы (Премьерлік уақыт) Шешілген фильмдер сериясы немесе фильмдегі ең үздік қосалқы актер "Ет пен қан" 1984 Берлин халықаралық кинофестивалі "Алтын аю" сыйлығы "Махаббат ағындары" FIPRESCI сыйлығы 1986 Лос-Анджелес киносыншылар қауымдастығының сыйлығы Өмір бойы жетістіктері Джон Кассаветес сыйлығы.