Кіріспе

Қытайлық адам құқықтары белсендісі (1950 жылы туған)

Вэй Цзиньшен (; 1950 жылдың 20 мамырында туған) – қытайлық адам құқықтары белсендісі және диссидент. Ол қытай демократиялық қозғалысына қатысқандығымен ең көп танымал. 1978 жылы Бейжіңдегі Демократиялық қабырғаға жарияланған "Бесінші модернизация" атты мақаласымен көзге түсті. Манифесті үшін жаза ретінде Вэй тұтқындалып, "контрреволюциялық" қызметтері үшін сотталды және 1979 жылдан 1993 жылға дейін саяси тұтқын ретінде ұсталды. 1993 жылы қысқа мерзімге босатылғаннан кейін Вэй келіп тұратын журналистермен сөйлесіп, диссиденттік қызметін жалғастырды. Осының салдарынан 1994 жылдан 1997 жылға дейін тағы да түрмеге қамалды, барлығы түрмеде өткізген жылдары 18 жылды құрады. 1997 жылдың 16 қарашасында ол медициналық себептермен Америка Құрама Штаттарына депортацияланды. Әлі де қытай азаматы болып табылатын Вэй 1998 жылы Нью-Йоркте (қазір Вашингтонде орналасқан) Вэй Цзиньшен қорына негіз салды. Қордың мақсаты – Қытайдағы адам құқықтарын жақсарту және демократияны қолдау.

Алғашқы жылдар

Вэй Қытай Коммунистік партиясының кадрлары тәрбиелеген төрт баланың ең үлкені болды. 1966 жылы Вэй Мәдени революция кезінде 16 жастағы студент ретінде Қызыл гвардияға қосылды. Ол Солтүстік Қытайдың шалғай ауылдарында тұрып, шаруалармен бірнеше жыл бұрын, Ұлы секіріс кезінде болған кең таралған ашаршылық туралы әңгімелесе алды. Ол Мао Цзэдун басқарған коммунистік үкіметтің аштықтарға себепкер болған рөлін анықтады, бұл Вейді өзі өмір сүрген жүйенің мәніне күмән келтіруге итермеледі. 1973 жылы Пекин зообағында электрик болып жұмыс істей бастады. Вэй эссеге өз аты-жөні мен мекенжайымен қол қойды. Эссе өзінің батылдығымен және автордың анонимді болмауымен бірден қызу пікір тудырды. Бұл Дэн Сяопинге тікелей атымен сілтеме жасайтын және оны диктатор деп атаған жалғыз эссе болды. Вэй Демократиялық қабырға қозғалысының бағытынан (қозғалыс бюрократиялық топ пен халық арасындағы қақтығыс басты мәселе деп есептеген) өзгешеленді, себебі қозғалысқа қатысушылардың көпшілігінен айырмашылығы, ол тоталитарлық саяси жүйенің халықтың наразылығының түпкі себебі деп сақты. Ол Марксизмге және марксистік партия басшылығына ашық қарсылық білдірген белсенділердің санатында болды.

Тұтқындау және қамауға алу

Вэй 1979 жылы қысқа ғұмырлы болған "Explorations" журналындағы редакторлық жұмысымен де белгілі болды. Ол 1979 жылғы наурыз айында өз атынан жазған хатында 10-шы Панчен-лама түрмеге қамалған Пекиннің Циньчэн түрмесіндегі адамдық емес жағдайларды айыптаған болатын. Оның диссиденттік жазбалары оны сотталып, түрмеге қамауға алып келді. Қытайды зерттейтін жазушы және ғалым Орвилл Шелл былай деп жазды:

Вэй Қытайдың түрлі түрмелерінде барлығы 18 жыл өтті. Осы уақыт ішінде ол өзінің көзқарастарын түсіндіретін хаттар жазды, олар "Жалғыз тұруға батылдық: түрмеден хаттар және басқа да жазбалар" деген кітапқа жинақталды. Кейбір хаттар тікелей Дэн Сяопинге, ал басқалары Вэйдің отбасының басқа мүшелеріне жолданған. Ол 1993 жылдың 14 қыркүйегіне дейін түрмеде отырды, ол Халықаралық Олимпиада комитеті 2000 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын Пекинге немесе Сиднейге тапсыру туралы дауыс беруге бір апта қалғанда босатылды. Қамауға алу қаупіне қарамастан, ол үнсіздік танытпады. 1994 жылдың 27 ақпанында Вэй АҚШ Мемлекеттік хатшысының адам құқықтары жөніндегі орынбасары Джон Шаттакпен Қытайдағы адам құқықтары жағдайын талқылау үшін кездесті, сондай-ақ журналистермен де кездесті. Келесі аптада Вэй тағы он бес демократия және еңбек белсенділерімен бірге тұтқындалды. Бірақ ол көп ұзамай босатылып, Тяньцзиньге жер аударылды, алайда 1994 жылдың 1 сәуірінде Пекинге қайтуға тырысқанда тағы да тұтқындалды. Мемлекетке қарсы құтқарушылық әрекеттер жасады деген айыппен 14 жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ ол 1997 жылдың 16 қарашасына дейін түрмеде отырды, содан кейін медициналық себептермен босатылып, дереу АҚШ-қа депортацияланды. Ол сондай-ақ Қытайдың вирусты мойындағаннан бұрын көп бұрын білгенін және 2019 жылдың 19-27 қазанында Уханьде өткен Әлемдік әскери ойындар кезінде вирусты қасақана таратып, таратуға тырысқанын мәлімдеді.

Тану

1996 жылы Вэй Цзиншенге Сахаров атындағы ой еркіндігі сыйлығы табысталды. Ол көптеген басқа да адам құқықтары және демократия саласындағы сыйлықтардың иегері, оның ішінде 1996 жылғы Роберт Ф. Кеннедидің адам құқықтары сыйлығы, 1997 жылғы Демократияны қолдау қорының сыйлығы, 1994 жылғы Олоф Пальме естелік сыйлығы және 1993 жылғы Глейцман қорының халықаралық белсенді сыйлығы.