Кіріспе

Адкинс қарсы Балалар ауруханасы, 261 U.S. 525 (1923) – АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі, онда әйелдерге арналған ең төменгі жалақы заңнамасы Бесінші түзетуде қорғалған шарттық бостандықтың конституциялық емес шектеуі болып танылды. "Адкинс" ісі "Вест-Кост қонақ үйі компаниясы" қарсы "Парриш" ісінде күшін жойды.

Фактілер

1918 жылы Конгресс Колумбия округіндегі әйелдер мен балалар үшін ең төменгі жалақы мөлшерін белгілейтін заң қабылдады. Басқа да жағдайларда болғандай, бұл мәселе Конгрестің жұмыс және тұру жағдайларын реттеуге қатысты полициялық өкілеттігін, жеке тұлғалардың заң шығарушы органдардың араласуынсыз өз істерін жүргізу құқығымен теңестіру туралы болды. Балалар ауруханасы және бір қонақүйдің әйел лифт операторы Джесси К. Адкинс және жалақы комиссиясының тағы екі мүшесінің заңды әрекеттерін тоқтатуға шағымданып сотқа жүгінді.

Үкім

Соттың шешімі, судья Сазерлендтің пікірінше, бұрынғы шешімдер (Мюллер Орегонға қарсы, 208 АҚШ 412 (1908) және Бантинг Орегонға қарсы, 243 АҚШ 426 (1917)) келісім-шарт еркіндігін қорғаған Лохнер Нью-Йоркке қарсы, 198 АҚШ 45 (1905) ісіндегі шешімді күштен шығармаған. Ол бұрынғы шешімдердің жұмыс уақытының лимитіне қатысты екенін атап өтті. Ал аталған іс ең төменгі жалақы туралы мәселені қарастырды. Жұмыс уақытының лимитіне қатысты заңдар тараптарға жалақыны еркін келісуге мүмкіндік берді, ал қазіргі заң жұмыс беруші тарапының келісімге қатысуын шектеді. Сот, егер заң шығарушы органдарға ең төменгі жалақыны белгілеуге рұқсат берілсе, оларға ең жоғары жалақыны да белгілеуге рұқсат етілетінін мәлімдеді. Сазерленд былай деді: "Қазіргі қаралып отырған заң, Бесінші түзетуде көзделген тең процестің кепілдіктеріне енетін келісім-шарт жасау еркіндігіне конституцияға қайшы келетін араласуға рұқсат етеді деген үгітпен шабуылға ұшырады. Жеке істеріңіз туралы келісім-шарт жасау құқығы осы соттың шешімдерімен бекітілген және енді күмәнді емес, осы баппен қорғалатын жеке тұлғаның бостандығының бір бөлігі болып табылады. Әрине, абсолютті келісім-шарт еркіндігі деген нәрсе жоқ. Ол көптеген шектеулерге жатады. Бірақ келісім-шарт еркіндігі – жалпы ереже, ал шектеу – ерекшелік, және оны қысқартуға заңнамалық биліктің қолданылуы тек ерекше жағдайлардың болуымен ғана ақталады. Осы жағдайда осы жағдайлар бар ма, жоқ па, деген сұраққа жауап беру қажет." Сазерленд Мюллер ісінен кейін болған өзгерістерді, әсіресе әйелдерге дауыс беру құқығын кепілдендірген Он тоғызыншы түзетуді атап өтті. Ол Мюллер және басқа да істерде әйелдер мен ерлер арасындағы айырмашылықтар әйелдерге арнайы қорғауды қажет етуіне негізделгенін айтты, бірақ "[Мюллерден] бастап әйелдердің келісім-шарттық, саяси және азаматтық мәртебесінде болған үлкен – тіпті революциялық – өзгерістерді ескерсек, осы айырмашылықтар қазірге дерлік жойылып бара жатыр деп айтуға болады".

Тафт

Бас судья Тафт, келіспейтін пікір білдіріп, ең төменгі жалақы заңдары мен ең көп жұмыс уақыты заңдары арасында ешқандай айырмашылық жоқ екенін, себебі екеуі де негізінен келісімшартты шектеулер екенін айтты. Ол Лохнердің шектеулері Мюллер және Бантинг істерінде жоққа шығарылған сияқты екенін атап өтті. "Жұмыс беруші мен жұмысшы арасындағы келісімшарт еркіндігін шектейтін заң шығарушылар, ең төменгі жалақы алатын жұмысшылар толыққанды таңдау мүмкіндігіне жұмыс берушілерімен тең емес және қажеттілік жағдайында оларға ұсынылған кез келген нәрсені қабылдауға бейім деп есептейді. Олар қатал және ашкөз жұмыс берушілердің әрекеттеріне жиі ұшырайды. Тер басқандық жүйенің, сондай-ақ оның ерекшелігі болып табылатын ұзақ жұмыс уақыты мен төмен жалақының зияндары жақсы белгілі. Мен саяси экономика саласындағы бұл мәселенің даулы екендігіне келісемін – ең көп жұмыс уақытын немесе ең төменгі жалақыны заңмен белгілеу осы зияндарды емдеуге пайдалы шара бола ма, әлде қанаушылыққа ұшыраған жұмыскердің жағдайын нашарлата ма? Бірақ бұл соттың функциясы емес, егер олар соттың ақылға сыймас немесе дұрыс емес деп санайтын экономикалық көзқарастарды іске асыру үшін қабылданған болса, Конгресс актілерін жарамсыз деп тану. "Ең көп жұмыс уақытын немесе ең төменгі жалақыны талап ететін заң шығарушы органдар, тер басқан жұмыс берушілерге заңмен тыйым салынғанда, олар өздерінің жұмыскерлерінің қажеттіліктерінен алынған пайдасының бір бөлігін азайтып, бизнесін жалғастырады және заңмен талап етілген жақсы шарттарға келіседі деп есептеуге болады. Жеке жағдайларда қиындықтар туындауы мүмкін, бірақ бұл шектеу заң қабылданған жұмыскерлердің жалпы тобына және соның салдарынан қоғамға пайда әкеледі. Менің ойымша, Бесінші және Он төртінші түзетулерге сәйкес, жұмыскердің денсаулығын қорғау мақсатында жұмыс уақытын шектеуге заң шығарушы биліктің құқығы берік орнатылған."

Холмс

Сотшы Холмс, сондай-ақ, келісімшартқа қатысты көптеген басқа шектеулер бар екенін атап өтті (мысалы, көк заңдар мен пайдақорлық заңдары). Ол Лохнерде айтқан норманы келтірді: егер ақылға қонымды адам Конституцияда билікті көре алса, Сот осындай билікті қолданатын заңға мойынсұнуға тиіс. "Егер осы мәселені бізден де көп зерттеп көрген көптеген ақылды адамдар бұл әдістер тиімді және құнға лайық деп ойласа, онда ақылға қонымды адамдар осы сенімге сенетінін жоққа шығару мүмкін емес сияқты. Егер заң қарсылықтарға тап болмаса, онда құралдар мақсатқа қатысы жоқ немесе олар тым қымбат деп ойлаймын, ешкім оны жаман деп айтуға батылы бар деп ойламаймын. Әрине, жоғарыда айтылған талаптарға жауап беретін заң Конституцияның нақты ережелерімен күшін жоя алады деп келісемін. Мысалы, ол жеке меншікті өтемақысыз алуы мүмкін. Бірақ қазіргі жағдайда, тек қана Бесінші түзетуде белгіленген тәртіпте ғана қарсылық білдіруге болады. Ол кез келген адамды заңмен белгіленген тәртіпсіз бостандықтан немесе мүлкінен айыруға тыйым салады. Мен бұрылып қараймын. "14-ші түзетудегі осы сөздерден басталған шешімдер біздің жадымызда сақталып, қарапайым шақыруларды орындау бостандығының жай ғана дәлелденгенін білдірді. Кейін бұл зиянсыз жалпылық догмаға, келісім-шарт бостандығына кеңейтілді. Келісім-шарт біз түсіндіруге тиіс мәтінде арнайы айтылмаған. Бұл тек еркіндік сөзінде көрініс тапқан, өз еркіңмен істеуге болатын үлгі ғана. Бірақ барлық заңдар адамдар өздері қалаған нәрселерді жасауға тыйым салады, ал келісім-шарт басқа актілерден гөрі заңнан тыс емес. Барлық шектеуші заңдарды санамалап өтпей-ақ, менің ойымша, келісім-шарт еркіндігіне дәл осы заң сияқты тікелей және тікелей араласқан бірнеше заңдарды атап өткім келеді. Пайдақорлық заңдары қарыз берген ақшаға артық пайыз алатын келісімшарттарға тыйым салады. Алдамшылық туралы заң көптеген келісімшарттарды белгілі бір нысандарға шектейді. Кейбір жексенбілік заңдар өмірдің жетіден бір бөлігінде барлық келісімшарттарға тыйым салады. Сақтандыру мөлшерлемелері реттелуі мүмкін. "Мен әйелдердің жалақысының ең төменгі мөлшерін белгілеу құқын олардың жұмыс уақытының ең жоғары мөлшерін белгілеу құқын мойындаған адамдар жоққа шығара алатын принципті түсінбейтіндігімді мойындаймын. Мен бұл жерде де, басқа жерлерде де заңның айырмашылығы дәрежесінің айырмашылығы деген тұжырымға толықтай келісемін, бірақ мен бір жағдай мен екіншісі арасындағы еркіндікке, біздің қамқорлығымыздағы жалғыз мәселеге араласудың түрі мен дәрежесінде ешқандай айырмашылықты байқамаймын. Келіссөздер сіздердің қай жартысын реттесеңіз де бірдей әсер етеді. "Бұл заң ешкімді ештеңе төлеуге мәжбүрлемейді. Ол тек қана денсаулық пен дұрыс өмір сүрудің ең төменгі талаптары ретінде белгіленгеннен төмен жұмыс істеуге тыйым салады. Әйелдер ең төменгі жалақымен жұмыс істемейді деп болжауға болады, егер олар оны таппаса немесе жұмыс берушінің бизнесі жүктемені көтермейтін болса. Бір сөзбен айтқанда, заңның сипаты мен жұмыс істеу тәртібі жүздеген полиция заңдарына ұқсайды. Заңда белгіленген стандартты қолдану үшін кеңесті пайдаланудың басқа комиссияларға қарағанда немесе басқа жағдайларда лицензияны талап етуден артық қарсылығын көрмеймін. "Конституциялық талаптардың орындалуының критерийі - заңның қоғамдық мүддеге арналған екендігіне сену емес. Біз Ұлыбритания, Виктория және осы Одақтың бірқатар мемлекеттерінің заңнамаларын ескере отырып, ақылға қонымды адамның осындай сенімде бола алатынын жоққа шығаруға дайын емеспіз. Бұл сенім апелляция берушілер атынан ұсынылған өте керемет құжаттар жинағымен нығайтылады, бұл жердегі материалдар, менің ойымша, тек қана сенімнің орынды болатынын көрсетеді. Австралияда еңбек ақының ең төменгі мөлшерін белгілеу құқығы кез келген штаттың шегінен тыс кеңістіктегі еңбек даулары кезінде сотқа берілді және оның президенті оның жұмыс істеуінің өте қызықты есебін жазды. 29 Harv. Law Rev. 13. Егер заң шығарушы орган барлық мектептердің заманауи экономистерінің ілімін қабылдаса, онда "шарт еркіндігі - бұл жұмыс беруші мен қарапайым жеке қызметкер арасындағы келісім-шартқа қатысты дұрыс емес термин", Ibid. 25, мен ақылға қонымды адамдар көңілді мүмкін емес келісемін пікір айта алмадым. Егер сол заң шығарушы оның жоғарыда аталған өкілеттіктерге ие Соттың құрылғысымен өнеркәсіптік бейбітшілікке қол жеткізуге болады деген қосымша пікірін қабылдаса, мен өзімді оны жоққа шығаруға немесе соңғысының мақсатына жеткенін жоққа шығаруға дайын емеспін, қандай болмасын, жексенбілік туралы сенімдер немесе ескірген пайдақорлық теориялары сияқты. Менің күмәнім болар еді, мен осы заңға қатысты күмәнім бармын, бірақ әрбір пайда үшін төленетін құн, тіпті жасырын зиян ретінде жасырылған болса да, пайдадан гөрі үлкен емес пе: мен шеше алмайтын мәселе."