Кіріспе

Инджия () – Сербияның Воеводина автономды провинциясының Срем ауданында орналасқан қала және муниципалитет. 2024 жылғы мәлімет бойынша, қаланың халқы 28 450 адамды, ал муниципалитетте 47 433 адам тұрады. Ол Сирмия географиялық аймағында жатыр.

Атауы

Аңыз бойынша, қала атауы түрік сөзі "икиндия" – кешкі намаз дегенді білдіреді және 1699 жылдан кейін қала түрік үкімдігіне өткен кезбен байланысты. Екінші жағынан, қала православиелік әйел есімі – Инджиядан шыққан деген де болжам бар. Жаңа зерттеулер қала атауының латын тіліндегі "Indigena" сөзінен алынғанын көрсетеді, яғни "жергілікті" деген мағынаны білдіреді. Бұл теория ең сенімдісі, себебі қазіргі Инджияның жанында ежелгі иллириялық, кельт және римдік қоныстардың болғаны мәлім. Серб-хорват тілінде қала Инджия (Инђија), венгр тілінде Ингия, неміс тілінде Индия, словак тілінде Индия немесе Инджия, ал русин тілінде Индїя деп аталады.

Тарих

Инджияның бар екендігі туралы алғашқы растамаланған мәлімет 1496 жылғы деспот Йован Бранковичтің жарғысында кездеседі, бірақ ол 1455 жылға дейін венгр ақсүйектері Сюлюк отбасының меншігінде болуы мүмкін. Османдық билік кезінде (16-18 ғасырлар) Инджияның халқының көп бөлігі сербтерден тұрды және ол Османдық Сырмия санджағының құрамына кірді. 1717 жылдан бастап Инджия Габсбург монархиясының құрамына енді және Чипровци, Болгариядан шыққан Пеячевичтер әулетінің графы Марко Пеячевичтің феодалдық иелігіне айналды. Ескі ортағасырлық Инджия қазіргі қаладан сәл солтүстікке орналасқан. Қазіргі Инджия 1746 жылы Бешка мен Паткадан келген серб қоныс аударушылармен негізделді. 1746 жылғы сипаттамаға сәйкес, онда 60 шаңырау болды, ал 1791 жылы ол 1054 тұрғыны бар 122 шаңырауға дейін өсті. 18 ғасырдың екінші жартысында бұл жаңа қоныста сербтер басымдық құрды. 19 ғасырдың басында немістер мен чехтар Инджияға қоныстанды, ал венгрлер ғасыр соңына қарай көшіп келді. Осы кезеңде қалада немістердің саны басым болды. 18 ғасырдың ортасында Инджия Славония Корольдігінің Сырмия округінің құрамына кірді, ол сонымен қатар Габсбург Хорватия Корольдігінің және Габсбург Венгрия Корольдігінің құрамында болды. 1848-1849 жылдары ол автономиялы Сербия Воеводинасының бөлігі болды, ал 1849 жылдан 1860 жылға дейін Сербия воеводиясының және Темешвар банатының құрамына кірді. 1860 жылдан бастап Инджия қайтадан Славония Корольдігінің құрамына енді, ол сол кезде Габсбургтың толыққанды тәуелсіз корольдік жері болды. Славения Корольдігі кейіннен (1868 жылы) Хорватия Корольдігімен бірігіп, жаңа құрылған Хорватия-Славения Корольдігін құрады, ол 1868 жылғы хорват-венгр келісімінен кейін Габсбург Венгрия Корольдігі мен Австрия-Венгрияның құрамындағы автономиялы корольдікке айналды. Инджияда алғашқы жәрмеңкелер 19 ғасырдың басында, мемлекеттік пошта қызметі құрылған кезде басталды. Телеграф 1850 жылы, ал пошта арқылы ақша аударулар 1886 жылы қолданысқа енгізілді. Алғашқы банк 1897 жылы, ал алғашқы сауда мектебі де 1897 жылы ашылды. Инджиядағы алғашқы электр станциясы 1911 жылы жұмыс істей бастады. Инджиядағы өнеркәсіптік даму 19 ғасырдың ортасында диірмендердің құрылуымен басталды, ал алғашқы ірі бумен жұмыс істейтін диірмен, күніне 10 вагон бидай өңдейтін, 1890 жылы Будапешттен келген компания салды. Диірмендерден кейін кірпіш зауыттары салынды, ал ағаш өңдеу дәстүрі мен жиһаз өндірісі 1876 жылы басталды. 20 ғасырдың басында танымал тері фабрикасы құрылды, ал 1912 жылы спирт зауыты салынды. Инджияның өнеркәсіптік дамуы көбінесе теміржол инфрақұрылымының дамуымен байланысты. Теміржол 1883 жылы Инджияға екі бағыттан келді: солтүстіктен Суботицадан және батыстан Загребтен, кейін Белградқа қарай жалғасты. Бұл Инджияны Балқанның екі маңызды теміржол бағытының торабына орналастырды. 1918 жылдан бастап Инджия Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінің құрамына кірді (1929 жылы Югославия Корольдігі болып аталды). Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін балалар арбалары, шегелер, джем, ұнтақталған жұмыртқалар, парашюттерден бастап, екінші дүниежүзілік соғыстан кейін тоқыма және металл өңдеу өнеркәсібіне дейін әртүрлі өнімдер шығаратын алғашқы зауыттар құрылды. 20 ғасырдың бірінші жартысында Инджия дәстүрлі сауда орталығына айналды және сәтті сауда компанияларының бас кеңсесі болды. Сербиядағы алғашқы заманауи жол – «Халықаралық жол» (Нови Сад – Белград) 1939 жылы Инджиядан өтті. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін 7900 тұрғынның 5900-і этникалық немістерден тұрды. Қала сол кезде Воеводинадағы ең дамыған елді мекендердің бірі және Сырмия аймағындағы немістердің рухани және мәдени орталығы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1941-1944) қала Тәуелсіз Хорватия мемлекетіне қарасты. 1944 жылы Осі державаларының жеңілісінен кейін неміс әскері қуылды және югослав немістерінің көпшілігі елден күштеп шығарылды. Югославияда қалғандары түрмелерге жабылды. Лагерьлер таратылғаннан кейін (1948 жылы) қалған югослав немістерінің көпшілігі Германияға депортацияланды. 1944 жылдан кейін жаңа көші-қон үлгілері күшейді және 1953 жылғы санақ бойынша Инджияда негізінен сербтер тұратын. Қала халқы 1948 жылы 7758-ден 2002 жылы 26247-ге дейін өсті. 2002 жылғы санақ бойынша қала халқының 87,61%-ы сербтерді құрайды. Инджия сонымен қатар Сербияның экономикалық жағынан ең дамыған муниципалитеттерінің бірі және жоғары инвестициялық тартымдылығы бар аймақ.

Демография

2011 жылғы халық санауының нәтижесі бойынша Инджия муниципалитетінде 47 433 адам тұрады.

Мәдениет

Көптеген тарихи-мәдени ескерткіштер, қазіргі және тарихи заманғы, осы өңірдің күрделі тарихына куәлік етеді. Рим және ортағасырлық бекіністердің қалдықтары мен Сланкамен шайқасының ескерткіші Дунайдың осы аймағының стратегиялық маңыздылығын көрсетеді, ол тарих барысында әртүрлі империялардың шекарасы болған. Индия қалалық ядросы XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында, өнеркәсіптік даму кезеңінде және неміс ұлтының тұрғындары қоныстанған кезде қалыптасты, сол кезде Әкімшілік ғимараты, Войновичтер үйі, Әулие Петрдің католик шіркеуі, пасторлық ғимарат және барокко, классикалық, Ренессанс және модерн элементтерімен әсем безенділген үйлер салынды. Одан бұрын "Vavedenja presvete Bogorodice" шіркеуі салынды, ол пропорцияларымен Сремдегі ең әдемі және сақталған ең сәнді ғимараттардың бірі болып табылады. Жаңа жаяу жүргіншілер аймағы, монументалды алаң, Мәдениет орталығының заманауи ғимараты, гүлзарлар мен көше жиһаздарымен Индия заманауи адамға бейімделген еуропалық қаланың имиджін құрады. 2007 жылдың 26 маусымында Индияда The Red Hot Chili Peppers тобының концерті өтті. Концерт шамамен 1 сағат 20 минутқа созылды және Green Fest аясында өткізілді. 90 000-100 000-ға жуық адам, олардың көп бөлігі көрші елдерден келген, бүгінгі таңдағы ең танымал топтардың бірін көру үшін жиналды.

Спорт

Инджияда Сербия бірінші лигасына қатысатын FK Inđija футбол клубы және SAAF лигасына қатысатын Inđija Indians американдық футбол клубы бар. ŽRK Železničar Inđija әйелдер гандбол клубы Сербия әйелдер гандбол суперлигасында алтыншы орынды иеленді. Železničar деп аталатын баскетбол клубы қазіргі уақытта үшінші дивизионда ойнап жатыр, бірақ 2011-12 маусымда Сербия баскетбол лигасына қатысқан. Инджия 2009 жылғы жазғы Универсиаданың қабылдаушы қалаларының бірі ретінде таңдалды, ол 2009 жылдың шілдесінде Сербияда өткізілді.

Дін

Инджияда екі негізгі шіркеу бар: Серб православ шіркеуі (1756 жылдан бері) және Рим-католик шіркеуі (1867–1872 жылдары салынған). Жаңа православие шіркеуі де бар. Сонымен қатар, үйлерде жиналатын кішкентай протестант қауымдары да кездеседі.