Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пожаревац (серб. Пожаревац) – Сербияның шығысындағы Браничево ауданының әкімшілік орталығы. Қала Дунай, Үлкен Морава және Млава өзендерінің арасында, Чачалица төбесінің (208 м) төменгі жағында орналасқан. 2022 жылғы мәлімет бойынша, қаланың халқы 51 271 адамды құрайды, ал қалалық әкімшілік ауданында 68 648 адам тұрады.
Požarevac (, ) is a city and the administrative centre of the Braničevo District in eastern Serbia. It is located between three rivers: Danube, Great Morava and Mlava and below the hill Čačalica (208m). As of 2022, the city has a population of 51,271 while the city administrative area has 68,648 inhabitants.
Атауы
Сербия тілінде қала Пожаревац (Пожаревац) деп аталады, румын тілінде Pojarevăț немесе Podu Lung, түрік тілінде Pasarofça, неміс тілінде Passarowitz, ал венгр тілінде Pozsarevác. Атауы серб тілінде "өрт қаласы" дегенді білдіреді (Бұл жағдайда "өрт" сөзі апатты білдіру үшін қолданылады).
In Serbian, the city is known as Požarevac (Пожаревац), in Romanian as Pojarevăț or Podu Lung, in Turkish as Pasarofça, in German as Passarowitz, and in Hungarian as Pozsarevác. The name means "fire town" in Serbian (In this case, the word "fire" is used in the sense of a disaster).
Ежелгі заман
Ежелгі заманда бұл аймақта фракиялықтар, дакиялықтар және келттер қоныстанған. Б.з.б. бірінші ғасырда Рим жаулап алғаннан кейін, бұл жерде латын тілінде Маргус деп аталатын қала болған. 435 жылы Шығыс Рим империясының Маргус қаласы Византия империясы мен гунн басшылары Аттила мен Бледа арасындағы келісім орны болды. 442 жылы Шығыс Рим империясына гунндардың шабуыл жасауының бір себебі – Маргус епискобы Дунай өзенін кешіп, Дунайдың солтүстік жағалауындағы гунн патшалық қабірларын тонап, ұлықтамауы болды. Римдіктер епископты тапсыруды талқылағанда, ол қашып, қаланы гунндарға сатты, олар қаланы тонап, тікелей Константинополь қақпаларына дейін шабуыл жасады. Гунн империясы құлағаннан кейін, аймақ тағы да Шығыс Рим империясының бақылауына өтті. 6 ғасырда ол қысқа мерзімге Гепидтер патшалығының билігінде болды. 6 ғасырдан бері аймақты славяндар мекендеген, бірақ Шығыс Рим империясы 8 ғасырға дейін аймаққа номиналды бақылауды сақтап келді, сол кезде Балқан славяндары Шығыс империясынан де-факто тәуелсіздік алды. Бұл аймақ Авар қағанатының билігінде де болды. Кейіннен аймақ Болгария империясына қосылды және 13 ғасырға дейін Болгария империясы, Византия империясы және Венгрия патшалығы кезекпен билік етті. 13 ғасырда аймақты дербес жергілікті славян-болгар билеушілері Дрман мен Куделин басқарды. Кейіннен ол серб патшасы Стефан Драгутин басқарған Сырмия патшалығына, содан кейін Стефан Душан басқарған Сербия патшалығы мен Сербия империясына қосылды.
In ancient times, the area was inhabited by Thracians, Dacians, and Celts. There was a city at this locality known as Margus in Latin after the Roman conquest in the first century BC. In 435, the city of Margus, under the Eastern Roman Empire, was the site of a treaty between the Byzantine Empire and the Hun leaders Attila and Bleda. One pretext for the Hun invasion of the Eastern Roman Empire in 442 was that the Bishop of Margus had crossed the Danube to ransack and desecrate the royal Hun graves on the north bank of the Danube. When the Romans discussed handing over the Bishop, he slipped away and betrayed the city to the Huns, who then sacked the city and went on to invade as far as the gates of Constantinople itself. After the fall of the Hunnic Empire, the area was again controlled by the Eastern Roman Empire. In the 6th century, it was briefly controlled by the Kingdom of the Gepids. Since the 6th century, the area was populated by Slavs, but the Eastern Roman Empire held a nominal control over the region until the 8th century when Balkan Slavs achieved de facto independence from the Eastern Empire. It was also ruled by Avar Khaganate before their demolition by Charlemagne. The area was subsequently included into the Bulgarian Empire and was alternately ruled by the Bulgarian Empire, the Byzantine Empire and the Kingdom of Hungary until the 13th century. In the 13th century, the area was ruled by independent local Slavic Bulgarian rulers, Drman and Kudelin. It was subsequently included into the Kingdom of Syrmia, ruled by Serbian king Stefan Dragutin and into the Kingdom of Serbia and Serbian Empire ruled by Stefan Dušan.
Археология
Кличевац ауылындағы қабірден "Кличевацтың құлпынасы" деп аталатын қола дәуірінің мүсіні табылды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жойылды. Белград және Пожаревацтағы Ұлттық мұражайда Виминациумнан табылған 40 000-ға жуық зат бар, олардың 700-ден астамы алтын мен күмістен жасалған. Олардың ішінде сансыз құнды жәдігерлер кездеседі. 2008 жылдың маусым айында Трибалли (Тракиялық) қабірі керамикалық ыдыстармен (құмыралармен) бірге табылған. Бұл б.з.б. бірінші мыңжылдыққа жатады.
A Bronze Age figurine "The Idol of Kličevac" was found in a grave in the village of Kličevac. It was destroyed during World War I. The National Museum in Belgrade and Požarevac has some 40,000 items found in Viminacium, of which over 700 are of gold and silver. Among them are many invaluable rarities. In June 2008, a Triballian (Thracian) grave was found with ceramics (urns). These date from the first millennium BC.
Қазіргі заманғы қала
Қазіргі Пожаревац қаласы алғаш рет 14 ғасырда Пупораче деген атпен танылды; ал 1476 жылы қазіргі атауымен ең алғаш рет айтылды. Қала 1459 жылы Осман империясының басып алуына дейін Моравия Сербиясы мен Сербия деспотының құрамында болды. Османдық билік кезінде Смедерево санджағының бір бөлігі болды. 1688-1690 жылдары Австрия империясымен оккупацияланды. 1718 жылы Пожаревацта Пожаревац шартына қол қойылды, содан кейін қала Габсбургтердің бақылауына өтіп, Габсбургтер Сербия Корольдігінің құрамына енді (1718-1739 жылдар). 1739 жылдан кейін қала Османдық билікке қайта оралды, бірақ 1789-1791 жылдар аралығында соңғы австриялық оккупация болды. Бірінші серб көтерілісі (1804-1813) кезінде қала Караджордже Сербиясының құрамына кірді. 1813 жылы көтеріліс аяқталғаннан кейін қала қысқа мерзімге Осман империясының тікелей билігіне қайта түсті. Алайда, 1815 жылғы екінші серб көтерілісінен кейін қала Сербияның тәуелсіз Осман княздығының құрамына кірді. Пожаревац серб князі Милош Обреновичтің екінші астанасы болды және 1821 жылы Сербиядағы тұрақты мемлекеттік сот алғаш рет осы қалада құрылды. 1878 жылдан бастап Пожаревац тәуелсіз Сербия княздығының бөлігі болды, ал 1882 жылдан бастап Сербия Корольдігінің құрамына кірді. 1918 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысы аяқталғаннан кейін қала Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінің (1929 жылы Югославия Корольдігі болып қайта аталды) құрамына кірді. 1929-1941 жылдары Пожаревац Югославия Корольдігінің Дунай Бановинасының бөлігі болды. 1941-1944 жылдары Югославияны Оккупациялық әскерлер басып алған кезде Сербиядағы әскери басшының аумағының бір бөлігі болды. 1944 жылдан бастап Пожаревац социалистік Югославия құрамындағы жаңа социалистік Сербияның бөлігі болды. 1992 жылдан бастап қала Югославия Федеративтік Республикасының құрамына кірді (2003 жылы Сербия және Черногория болып аталды). 2006 жылдан бері Сербия Республикасының құрамында.
The modern town of Požarevac was first mentioned in the 14th century under the name Puporače; it first being mentioned under its present day name in 1476. The town became part of Moravian Serbia and Serbian Despotate, until the Ottoman conquest in 1459. During Ottoman administration, it was part of the Sanjak of Smederevo. It was occupied by Austrian Empire between 1688 and 1690. In 1718, Požarevac was the site of the signing of the Treaty of Požarevac, with the town then falling under Habsburg control and becoming part of the Habsburg Kingdom of Serbia (from 1718 to 1739). After 1739, the town reverted to Ottoman control except final Austrian occupation between 1789 and 1791. During the First Serbian Uprising (1804–1813), the town was part of the Karađorđe's Serbia. At the end of the uprising in 1813, the town came briefly once more under direct Ottoman control. However, following the Second Serbian Uprising from 1815, the town then became part of the autonomous Ottoman Principality of Serbia. Požarevac was the second capital of the Serbian prince, Miloš Obrenović with the first regular state court in Serbia being established here in 1821. Since 1878, Požarevac became part of the independent Principality of Serbia and since 1882 as part of the Kingdom of Serbia. Following the end of the First World War in 1918, the town was part of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (renamed the Kingdom of Yugoslavia in 1929). From 1929 to 1941, Požarevac was part of the Danube Banovina of the Kingdom of Yugoslavia. During the Axis occupation of Yugoslavia, from 1941 to 1944, it was part of the Territory of the Military Commander in Serbia. From 1944, Požarevac became part of the new socialist Serbia within socialist Yugoslavia. And from 1992, the town became part of the Federal Republic of Yugoslavia (renamed as Serbia and Montenegro in 2003). Since 2006 it has been part of the Republic of Serbia.