АҚШ Демократиялық партиясының бұрынғы орталық ұйымы

Кіріспе

АҚШ Демократиялық партиясының бұрынғы орталық бағытты ұйымы – Демократиялық көшбасшылық кеңесі (ДКК) 1985 жылдан 2011 жылға дейін қызмет еткен коммерциялық емес 501(c)(4) корпорациясы болды. Аль Фром құрып, басқарған кеңес, 1960 жылдардың соңынан бері Демократиялық партияның солға қарай бұрылуынан бас тарту қажет екенін айтты. Оның басты мақсаты – ақ нәсілді орта таптың сайлаушыларын олардың алаңдаушылықтарын шешетін идеялармен қайта жеңу болды. ДКК Билл Клинтонның сайлануын және қайта сайлануын «үшінші жол» саясаткерлерінің тиімділігінің дәлелі және ДКК-ның табысқа жеткенінің мысалы ретінде бағалады. ДКК-мен байланысты зерттеу институты – Прогрессивті саясат институты. ДКК-ның философиясын ұстанған демократтар өздерін «Жаңа демократтар» деп атады. Бұл терминді ұқсас көзқарастарды ұстанатын басқа да топтар қолданды, оның ішінде Жаңа демократтар желісі және «Үшінші жол» сияқты ұйымдар. 2011 жылдың 7 ақпанында Politico басылымы ДКК таратылатынын хабарлады. Сол жылдың 5 шілдесінде ДКК-ның негізін қалаушы Аль Фром ұйымның сайтында жариялаған мәлімдемесінде ДКК-ның тарихи құжаттары Клинтон қорына сатылғанын мәлімдеді. ДКК-ның соңғы төрағасы Теннесси штатынан Харольд Форд, ал вице-төрағасы Делавэр штатынан Том Карпер болды. Ұйымның бас директоры – Брюс Рид.

Құрылғы және ерте тарихы

DLC 1985 жылы Аль Фром тарапынан құрылды, бұл 1984 жылғы президенттік сайлауда демократтық кандидат және бұрынғы вице-президент Уолтер Мондейлдің қазіргі президент Рональд Рейганнан күйреуінен кейін болды. Басқа негіздеушілерге демократ губернаторлары Чак Робб (Вирджиния), Брюс Бэббит (Аризона) және Лоутон Чайлз (Флорида), сенатор Сэм Нанн (Джорджия) және өкіл Дик Гепардт (Миссури) кірді. Демократиялық көшбасшылық кеңесінің негізі болған модель – Демократиялық көпшілік үшін коалиция. 1972 жылы Джордж Макговерннің Ричард Никсонға ауыр жеңіліске ұшырауына жауап ретінде «Скуп» Джексон демократтары құрған CDM екі президенттік сайлаудағы сәтсіздікке ұшырады және ұйымның мақсаты партияны 1960 жылдардың соңынан бері демократиялық партияға сіңіп кеткен «Жаңа солшыл» әсерінен ауыстырып, ФДР коалициясын шамамен 40 жыл бойы сайлауда табысқа жеткізген саясатқа қайта оралу болды. Сенатор Джексон уақыттың оң емес екенін ойлап, ұйымды қолдаудан бас тартса да, болашақ DLC негіздеушілері мен ерте мүшелері, мысалы сенаторлар Сэм Нанн және Чарльз С. Робб қатысты. 1980 жылдардың басында Конгрестің ең жас мүшелері, соның ішінде Пенсильваниядан Уильям Грей, Колорадодан Тим Вирт, Теннессиден Ал Гор, Миссуриден Ричард Гепардт және Луизианадан Гиллис Лонг, Палата демократтарының партиялық тиімділік комитетін құруға көмектесті. Лонг пен оның одақтастары 1980 жылғы президенттік сайлаудан кейін құрған CPE Демократиялық партияны жаңартудың негізгі құралы болуы үмітінде болды. CPE «Жаңа демократтардың алғашқы ұйымдық бейнесі» деп аталды. DLC 43 сайланған лауазымды тұлға мен екі қызметкер, Аль Фром мен Уилл Маршаллдан тұратын топ ретінде басталды және олардың алдыңғылары Демократиялық партияны 1960 жылдардың соңынан бері кең таралған солшыл әсерінен қайтарып алу мақсатын бөлісті. Олардың бастапқы мақсаты 1988 жылы оңтүстік консервативті демократтардың, мысалы Нанн мен Роббтың президенттікке үміткер болуын қамтамасыз ету болды. 1988 жылғы «Супер сейсенбі» алғашқы сайлауда оңтүстік штаттарында жеңіске жеткен DLC-нің ашық сыншысы Джесси Джексонның табысынан кейін, топ өзінің назарын қоғамдық пікірталасқа әсер етуге аударды. 1989 жылы Маршалл Прогрессивті саясат институтын құрды, ол DLC үшін саяси жоспарларды жасаған ой-сараптау орталығы болды. Оның ең кең таралған мақалалар сериясы – Жаңа экономика саясаты туралы есептер сериясы.

The DLC was founded by Al From in 1985 in the wake of Democratic candidate and former Vice President Walter Mondale's landslide defeat by incumbent President Ronald Reagan in the 1984 presidential election. Other founders include Democratic Governors Chuck Robb (Virginia), Bruce Babbitt (Arizona) and Lawton Chiles (Florida), Senator Sam Nunn (Georgia) and Representative Dick Gephardt (Missouri). The model on which the Democratic Leadership Council was built was the Coalition for a Democratic Majority. Founded by "Scoop" Jackson Democrats in response to George McGovern's massive loss to Richard Nixon in 1972, the CDM was dismayed by two presidential election losses and the organization's goal was to steer the party away from the New Left influence that had permeated the Democratic party since the late 1960s and back to the policies that made the FDR coalition electorally successful for close to 40 years. Although Senator Jackson declined to endorse the organization, believing the timing was inappropriate, future DLC founders and early members were involved, such as Senators Sam Nunn and Charles S. Robb. In the early 1980s, some of the youngest members of Congress, including Representative William Gray of Pennsylvania, Tim Wirth of Colorado, Al Gore of Tennessee, Richard Gephardt of Missouri, and Gillis Long of Louisiana helped found the House Democratic Caucus' Committee on Party Effectiveness. Formed by Long and his allies after the 1980 presidential election, the CPE hoped to become the main vehicle for the rejuvenation of the Democratic Party. The CPE has been called "the first organizational embodiment of the New Democrats." The DLC started as a group of forty three elected officials and two staffers, Al From and Will Marshall, and shared their predecessor's goal of reclaiming the Democratic Party from the left's influence prevalent since the late 1960s. Their original focus was to secure the 1988 presidential nomination of a southern conservative Democrat such as Nunn or Robb. After the success of Jesse Jackson, a vocal critic of the DLC, in winning a number of southern states in 1988's "Super Tuesday" primary, the group began to shift its focus towards influencing public debate. In 1989, Marshall founded the Progressive Policy Institute, a think tank which has since turned out policy blueprints for the DLC. Its most extensive series of papers is the series of New Economy Policy Reports.

Міндеттер

DLC "прогрессивті идеалдарға, негізгі құндылықтарға және инновациялық, бюрократиялық емес, нарыққа негізделген жаңа қоғамдық философияны қалыптастыруға және оған халықтың қолдауын ұйымдастыруға тырысады" деп мәлімдеді. Ол әлеуметтік реформаны, соның ішінде Жеке жауапкершілік және жұмыс мүмкіндіктері заңын, президент Клинтонның еңбек табысына байланысты салық жеңілдіктерін кеңейтуін және AmeriCorps құруды қолдады. 2004 жылы журналист Дэвид Сирота DLC-ді корпоративтік мүдделерге сатылған деп қатты сынады. Сиротаның "Демократтардың Да Винчи коды" атты мақаласында прогрессивті саясаткерлердің табыстырақ екені айтылды. 2006 жылы DLC Сенаттағы демократтарды Буш ұсынған Самуэль Алитоны АҚШ Жоғарғы Сотына тағайындауына қарсы дауыс беруге шақырды, бірақ кандидатқа қатысты кез келген кешіктіру тактикасына (филибустерге) қарсы шықты.

Сайлау және саяси табыстар

Демократиялық Ұлттық Комитет мүшелерінің Gallup сауалнамасы (2005 жылдың ақпан айында) DNC мүшелерінің екіден астамға қарсы біреуінің (52% 23%) партияның көбірек либералды емес, орталыққа қарай ықпалдануын қалағанын көрсетті. Бұл пікірді ұлттық деңгейдегі демократтар да бөлісті; 2005 жылдың қаңтар айындағы Gallup сауалнамасы көрсеткендей, демократтардың 59% партияның орташа бағытты ұстануын қалады. Прогрессивті сыншылар DLC-нің орталық саясаты Демократиялық партияны бірнеше сайлауда жеңіліске ұшыратқанын айтса да, DLC кандидаттары, лауазым иелері және олардың орташа саясаты американдық сайлаушылардың көпшілігі тарапынан жақсы қабылданды. Демократиялық партия 1986 жылы Сенатта көпшілік мәртебесіне ие болғанда, бұл орталық және DLC-мен байланысты кандидаттар – Барбара Микульски (DLC-нің Ұлттық қызмет сапарының қатысушысы), Гарри Рид (жақында демократтардың «мақтаныштарын жұтып», ортаға қарай жылжуы керек деді), консервативті демократ Ричард Шелби, DLC мүшелері Боб Грэм, Кент Конрад және Том Дэшл арқылы мүмкін болды. 1992 жылы DLC-нің бұрынғы төрағасы Билл Клинтон президенттікке кандидат болуға шешім қабылдағанда, DLC өзінің мақсатын ілгерілету үшін дұрыс кандидатты анықтады. Билл Клинтон 1992 және 1996 жылғы сайлау кампанияларын «Жаңа демократ» ретінде өткізді және (Обаманың 2012 жылғы президенттік сайлауына дейін) президент Франклин Д. Рузвельттен кейін екі рет сайланған жалғыз демократ президенті болды (ФДР-ден кейінгі жылдары Джимми Картер екінші мерзімге кандидат болғанымен). «Жаңа демократтар» 2006 жылғы аралық және 2008 жылғы сайлауларда маңызды жетістіктерге жетті. 2003 жылы DLC-мен тікелей байланысы жоқ екенін мәлімдегенімен, 2009 жылдың мамырында президент Обама «Мен – Жаңа демократпын» деді. Кеннет Бейр сияқты кейбір саяси сарапшылар DLC Труман-Кеннеди дәуіріндегі демократтардың рухын бейнелейді және либералдар Джордж Макговерн, Уолтер Мондейл және Майкл Дукакистің сайлаудағы жеңілістерінен кейін Демократиялық партияның қайта жандануына үлкен үлес қосты. Демократиялық партияның көп жылғы кампаниялық операторы және стратегиясы Саймон Розенберг жақында: «DLC соңғы бір буын ішінде американдық саясаттағы ең ықпалды ой-саналар тобы болғанын дәлелдеуге болады. DLC партияны жаңғырту процесін бастауға көмектесті, бұл Демократиялық партияның жаңа оңшылдардың күшті және ақырында құрылысқа жеткізбейтін өрлеуінен жеңіп шығуына көмектесті» деді.

A Gallup poll of Democratic National Committee members (in February 2005) showed that, by more than two to one (52% 23%) the DNC members wanted the party to become more moderate, rather than more liberal. That view was shared by Democrats nationally; in a January 2005 survey, Gallup found that 59% of Democrats wanted the party to take a more moderate course. Although progressive critics argue the DLC's centrism has led the Democratic party to multiple electoral defeats, DLC candidates, office holders, and their moderate policies have been generally favored by the American electorate. When the Democratic party won majority status in the Senate in 1986, it was done with centrist and DLC affiliated candidates Barbara Mikulski (a participant in the DLC's National Service Tour), Harry Reid (who recently said Democrats have to "swallow their pride" and move toward the middle), Conservative Democrat Richard Shelby, DLCer Bob Graham, DLCer Kent Conrad, and DLCer Tom Daschle. When Bill Clinton, former Chairman of the DLC, made up his mind to run for the presidency in 1992, the DLC spotted the right candidate to promote its mission. Bill Clinton ran his 1992 and 1996 campaigns as a New Democrat and (prior to Obama's 2012 presidential re election) became the only twice elected Democratic president since President Franklin D. Roosevelt (though only one other Democratic president in the years after FDR, Jimmy Carter, was ever a candidate for a second term). New Democrats made significant gains in both the 2006 midterms and the 2008 elections. While explicitly denying any direct connection to the DLC in 2003, in May 2009 President Obama reportedly declared to the House New Democrat Coalition, "I am a New Democrat." Some political analysts like Kenneth Baer contend the DLC embodies the spirit of Truman Kennedy era Democrats and were vital to the Democratic party's resurgence after the election losses of liberals George McGovern, Walter Mondale, and Michael Dukakis. Simon Rosenberg, a long time Democratic campaign operative and strategist, said recently, "there is a strong argument to be made that the DLC has been the most influential think tank in American politics over the past generation the DLC helped set in motion a period of party modernization that has helped the Democratic Party overcome the potent and ultimately ruinous rise of the New Right."

2004 жылғы президенттік праймериз

2003 жылдың мамыр айында 2004 жылғы президенттік науқанның Демократиялық партия ішіндегі алғашқы сайлауы қарқын ала бастағанда, ұйым Демократиялық үміткерлердің жалпы сайлаушылардың басым бөлігінен тым солға қарай бұрылуы мүмкін екеніне алаңдаушылық білдірді. Бастапқы көшбасшы Говард Дин, Вермонт штатының орталық саясатты ұстанатын губернаторы ретінде танылғанына қарамастан, көбінесе соғысқа қарсы ұстанымының арқасында халықтың қолдауын алды. DLC-нің негізін қалаушы және бас директоры Ал Фром оны айрықша сынға алды. Сенатор Джон Керри Демократиялық партияның алғашқы сайлауында жеңіске жетіп, өзінің серігі ретінде алғашқы үміткерлердің бірі – сенатор Джон Эдвардсты таңдады. Екеуі де Сенаттағы «Жаңа демократтар» коалициясының мүшелері болды.

2008 жылғы президенттік праймериз

2008 жылғы Демократиялық сайлауда Нью-Йорк штатының сенаторы Хиллари Клинтон, белгілі DLC мүшесі, Иллинойс штатының сенаторы Барак Обамаға қарсы шықты. Бұрын Обама NAFTA, Ирак соғысы және барлық азаматтарға арналған медициналық көмек жөніндегі пікірлерінің оны "DLC-ге мүше болуға лайық емес" ететінін айтқан болатын. Дегенмен, президент Обама өзін DLC мүшелерімен қоршап алды және тіпті Клинтонды Мемлекеттік хатшы қызметіне тағайындады. 2009 жылдың мамыр айында президент Обама DLC-нің парламенттік бөлімі – "Жаңа демократтар коалициясына" "Мен жаңа демократпын" деп мәлімдеді.

Орындықтар

Миссури штатының Дик Гепард (1985–1986) (1995–2003 жылдары Өкілдер палатасының азшылық көшбасшысы)
Вирджиния штатының бұрынғы губернаторы Чак Робб (1986–1988) (1989–2001 жылдары сенатор)
Джорджия штатының сенаторы Сэм Нанн (1988–1990)
Арканзас штатының губернаторы Билл Клинтон (1990–1991) (1993–2001 жылдары президент)
Луизиана штатының сенаторы Джон Бро (1991–1993)
Оклахома штатының өкілі Дейв МакКарди (1993–1995)
Коннектикут штатының сенаторы Джо Либерман (1995–2001) (2000 жылғы Демократиялық партияның вице-президенттікке үміткері)
Индиана штатының сенаторы Эван Бай (2001–2005)
Айова штатының губернаторы Том Вилсак (2005–2007)
Теннесси штатының бұрынғы өкілі Харольд Форд-младший (2007–2011)

(Қайталанған лауазымдар төрағалыққа кіріскен кездегі лауазымдары.)

Республикалық эквиваленті

Республикалық партия тарапынан тағы бір орталық саясатты ұстанатын ұйым құрылды, оны республикашылдардың орташа және солшыл көзқарастағылары бірігіп, Республикалық партия үшін ортақ мақсатпен құрды. Республикалық көшбасшылық кеңесін Нью-Джерси штатының бұрынғы губернаторы Кристин Тодд Уитман және Миссури штатының бұрынғы сенаторы, сондай-ақ епископ дін қызметкері Джон Данфорт құрды.