Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Равенна экзархы Евтихий (Ευτύχιος (Eutúkhios)) – Равенна экзархатының соңғы экзархы, 726 немесе 727 жылдан 751 жылға дейін экзархатқа жетекшілік етті.
Exarch of Ravenna
Eutychius (Ευτύχιος (Eutúkhios)) was the last Exarch of Ravenna, heading the Exarchate from 726 or 727 until 751.
Италияға келу және алғашқы күрес
Равенна экзархаты 726 жылы иконоборшылықтың енгізілуіне наразылық білдіріп, көтеріліс ұйымдастырды; экзарх Павел көтерілісті басуға тырысып, қаза тапты. Жауабында, император III Лео Исавр (717–741 жылдары билеген) Евтихийді жағдайды бақылауға жіберді. Кейбір тарихи еңбектерде Евтихий 710/11–713 жылдары Иоанн III Ризокоп пен Сколастикус экзархтығынан кейін экзарх қызметін атқарған деп айтылады. Алайда, бұл Liber pontificalis-тің қате түсіндірілуіне негізделген қазіргі заманғы қосымша мәлімет. Евтихий Неаполь қаласына келді, онда адал азаматтарды папа II Григорийді өлтіруге шақырды. Азаматтар папаны қорғауға және оны қорғап өлуге ант берген соң, Евтихий Ломбардтарға көшті, папа II Григорийді тастап кетсе, король Лиутпранд пен Ломбард герцогтарына пара ұсынды. Бәріне қарамастан, Джеффри Ричардстың сөзіне сүйенсек, папа II Григорий Италиядағы императорлық билікті сақтап қалуға тырысты. Евтихийдің күш-жігері ақырында нәтиже берді: король Лиутпранд экзархпен келісімге келді және Беневенто мен Сполето герцогтіктерін бағындыруға көмектесу шартымен оны қолдауға уәде берді. Алайда, папа II Григорий Лиутпрандпен кездесіп, оны бұл әрекеттен бас тартуға көндірді, содан кейін Лиутпрандтың көмегімен Евтихиймен келісімге келді. Тиберий Петасий Тускияда өзін император деп жариялағанда және Евтихийдің жеткілікті әскері болмағанда, папа II Григорий Рим әскеріне көтерілісті басуға көмектесуді бұйырды, нәтижесінде Петасий қаза тапты.
The Exarchate of Ravenna had risen in revolt in 726 at the imposition of iconoclasm; the Exarch Paul lost his life attempting to quash the revolt. In response, Emperor Leo III the Isaurian (r. 717–741) sent the eunuch Eutychius to take control of the situation. In certain historical works, Eutychius is mentioned as having served as exarch already in 710/11–713, between the tenures of John III Rizocopus and Scholasticus. This is however a modern interpolation based on an erroneous reading of the Liber pontificalis. Eutychius landed in Naples, where he called upon loyal citizens to assassinate Pope Gregory II. When the citizens responded by pledging to defend the Pope and to die in his defense, Eutychius turned his attention to the Lombards, offering King Liutprand and the Lombard dukes bribes if they would abandon Pope Gregory. Despite all of this, according to Jeffrey Richards, Pope Gregory persisted in his efforts to preserve imperial rule in Italy. Eutychius's efforts eventually gained results: King Liutprand came to an agreement with the Exarch, and agreed to support him in return for assistance in subjecting the duchies of Benevento and Spoleto. Pope Gregory, however, met with Liutprand, and convinced him to abandon the effort, then with Liutprand's help effected a reconciliation with Eutychius. When one Tiberius Petasius proclaimed himself emperor in Tuscia and Eutychius found himself critically short of manpower, Pope Gregory ordered the Roman army to help him put down the rebellion, and Petasius was killed.
Шөгеру және көмек сұрауы
Ломбардтармен болған қақтығыс 737 жылы апатқа ұшырады, осы кезде экзархаттың астанасы Равенна Лютпрандтың қолына түсті. 739 жылы тағы да соғыс жаңғырды. Папа Григорий III Беневенто және Сполето герцогтарын Лютпрандқа қарсы қолдады, осының салдарынан ол орталық Италияға шабуыл жасады. Экзархат, сондай-ақ Рим герцогтығы талқандалды, Равенна ломбардтардың билігіне көшті; Евтихий Венеция аралдарында паналауға мәжбүр болды. Ол Равеннаны босатуға халықтан көмек сұрады, және Венеция флоты онымен бірге қаланы қайтарып алу үшін жолға шықты.
Conflict with the Lombards resulted in disaster in 737, when the exarchate's capital, Ravenna, was seized by Liutprand. Further warfare erupted in 739. Pope Gregory III had supported the dukes of Benevento and Spoleto against Liutprand, causing the latter to invade central Italy. The exarchate, as well as the Duchy of Rome, was ravaged and Ravenna fell to the Lombards; Eutychius was forced to seek refuge in the Venetian islands. He appealed to the inhabitants to help liberate Ravenna, and the Venetian fleet sailed with him to recover the city.
Папаның Равеннаға араласуы
741 жылы Папа Захарий таққа отырғаннан кейін Лиутпранд оған қарсы шыққан Сполето ломбард герцогтығына қарсы жорық жоспарлады. Алайда Захарий солтүстікке, ломбардтардың астанасы Павияға барып, Лиутпрандты жорықты тоқтатуға және ол басып алған жерлерді қайтаруға көндірді. Бірақ Лиутпранд бұл келісімді тек өзі мен Папа арасындағы келісім деп есептеді; Джеффри Ричардстың сөзімен айтқанда, "ол экзархты әділ нысана ретінде қарастырды". 743 жылы Лиутпранд Равеннаға жорық жасады, ал Евтихий ресурстардан соншалықтай қырысып қалғандықтан, ол, Равенна архиепископы Иоанн V және қаланың басшылары Папаға араласуды сұрап өтініш жасады. Папа Захарий Лиутпрандты Равеннаны басып алудан қайтарту үшін дипломатиялық күш-жігер жұмсады. Ол ломбардтардың Тицинумдағы сарайына бара жатқанда, Аквила қаласындағы Кирпитофор шіркеуінде экзарх Евтихий мен Равенна азаматтарымен кездесті. Ричардс байқап айтады: "Экзархтың Пападан ломбардтардан құтқаруды сұрап жалбарынуы экзархаттың толыққанды әлсіреуіне және католик Византия Италиясында биліктің императорлық басшыдан Папаға ауысуына куәлік етеді". Папа Захарий Лиутпрандты жоспарланған жорығын кейінге шегеріп, Равенна маңындағы басып алған ауылдық жерлерді қайтаруға көндірді.
Shortly after the accession of Pope Zachary in 741, Liutprand planned to campaign against the Lombard Duchy of Spoleto, which had defied him. Zachary, however, marched north to the Lombard capital of Pavia and convinced Liutprand to abort the expedition and to restore some of the territory he had captured. Nevertheless, Liutprand saw this treaty as between him and the Pope alone; in the words of Jeffrey Richards, "he still regarded the exarch as fair game." In 743, Liutprand marched on Ravenna, and Eutychius was so impoverished in resources that he, Archbishop John V of Ravenna, and the leading citizens petitioned the pope to intervene. Pope Zachary began a diplomatic offensive to dissuade Liutprand from conquering Ravenna, and on his journey to the Lombard court at Ticinum, he was met at the church of St. Christopher at Aquila by Exarch Eutychius and citizens of Ravenna. "The sight of the exarch begging the pope to save him from the Lombards testifies more powerfully than anything else to the utter enfeeblement of the exarchate and the effective transfer of authority in Catholic Byzantine Italy from the imperial governor to the pope," observes Richards. Pope Zachary was successful in convincing Liutprand to put off his intended campaign and return the rural districts around Ravenna he had seized.
Экзархаттың құлдырауы
Бірнеше жыл өткен соң, алайда, 751 жылы Ломбард патшасы Аистульф Равеннаны жаулап алды. Экзархат жойылды, ал Византия Италиясы Сицилиямен және оңтүстік, грек тілінде сөйлейтін аймақтармен шектелді.
Several years later, however, in 751, the Lombard king Aistulf captured Ravenna. The Exarchate came to an end, and Byzantine Italy was confined to Sicily and the southern, Greek speaking regions.