Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1935 жылдан 1980 жылға дейін Испаниядағы солшыл саяси партия.
Far left political party in Spain from 1935 to 1980
Марксистік бірігудің жұмысшы партиясы (исп. Partido Obrero de Unificación Marxista; POUM) – Екінші республика кезінде құрылған және негізінен Испания азамат соғысы кезінде белсенділік танытқан испандық коммунистік партия. Ол Троцкишіл Коммунистік Испания сол жағы (исп.) және Жұмысшылар мен шаруалар блогының (BOC, Оң оппозициямен байланысты) бірігуі арқылы құрылды, бұл Леон Троцкийдың қарсылығына қарамастан болды, одан бұрынғысы онымен арасын үзген болатын.
The Workers' Party of Marxist Unification (lang es, POUM; , POUM) was a Spanish communist party formed during the Second Republic and mainly active around the Spanish Civil War. It was formed by the fusion of the Trotskyist Communist Left of Spain (lang es) and the Workers and Peasants' Bloc (BOC, affiliated with the Right Opposition) against the will of Leon Trotsky, with whom the former broke.
Құрылу
1935 жылы Андреу Нин және Хоакин Маурин революционерлері Кеңес Одағы тарапынан қолдау тапқан сталиндік коммунизмнің түріне қарсы коммунистік оппозиция ретінде POUM құрылды. Нин Леон Троцкийнің, әсіресе оның үнемі революция туралы тезисіне зор ықпал етті. Бұл, Испания Коммунистік партиясының Сол қанаттағы оппозициясы (Испанияның троцкишіл коммунистік сол жағы) мен Оң қанаттағы оппозициясының (Жұмысшылар мен шаруалар блогы) бірігуі нәтижесінде туындады. Бұл одақ Троцкийдің пікіріне қайшы болды, және Испания Коммунистік партиясының Сол қанаты одан бөлінді.
In 1935, POUM was formed as a communist opposition to the Stalinist form of Communism promoted by the Soviet Union, by the revolutionaries Andreu Nin and Joaquín Maurín. Nin was heavily influenced by the thinking of Leon Trotsky, particularly his permanent revolution thesis. It resulted from the merging of the Communist Party's Left Opposition (the Trotskyist Communist Left of Spain) and the Right Opposition (the Workers and Peasants' Bloc). This alliance was against the wishes of Trotsky, with whom the Communist Left of Spain broke.
Орны
Партия Испанияның ресми Коммунистік партиясынан (ПСЕ) ұлттық деңгейде де, Каталония мен Валенсияның коммунистік ошақтарында да басып өтті, онда ПСЕ-ні Каталонияның Біріккен Социалистік партиясы (PSUC) өкілдік етті. POUM Иосиф Сталин мен Коминтерн жақтаған халық фронты стратегиясын қатаң сынады; алайда, ол Аксьон Републикана жетекшісі Мануэль Азанья бастаған испандық Халық фронтына қатысты. POUM Халық фронты үкіметінің құрамында өздерінің кейбір радикалды саясатын іске асыруға тырысты, бірақ оларға көбінесе орталықшыл фракциялар қарсылық көрсетті. Азамат соғысында POUM-мен бірге шайқасқан Джордж Оруэлл 1936 жылдың шілдесінде партия мүшелерінің саны шамамен 10 000, 1936 жылдың желтоқсанында 70 000, ал 1937 жылдың маусымында 40 000 болғанын хабарлады, бірақ бұл көрсеткіштер POUM деректерінен алынғанын және шамадан тыс екенін атап өтті. POUM Барселонада кеңсесі бар шағын партия ретінде және ай сайын жарық көретін «La Batalla» газеті арқылы түрлі солшыл партиялар арасындағы ынтымақтастыққа шақырды, бірақ 1978 жылы өткен «Бірігу конгресінде» Коммунистік әрекет және Марксистік бірігу үшін ұжыммен бірігу әрекеті сәтсіз аяқталды. Осы соққыдан кейін POUM 1979 жылғы сайлауға қатыспауға шешім қабылдады. POUM филиалдары бірнеше қалаларда жергілікті коалицияларға қосылып, әртүрлі солшыл топтармен бірігуге тырысты. 1980 жылы POUM соңғы сайлау науқанын жүргізіп, Баск елінде Херри Батасунаны қолдады және Каталония парламенті сайлауында Ұлттық азаттық үшін солшыл блок (BEAN Unitat Popular) коалициясына қатысты, бірақ партия ыдырауға бет бұрды. 1980 жылдың мамырында «La Batalla» газеті жабылды, бұл POUM-нің ұйымдасқан партия ретінде өмірінің аяқталғанын білдірді, бірақ ол ресми түрде таратылмады. Соңғы қалдық ретінде Валенсия филиалы 1981 жылға дейін белсенді қызметін жалғастырды. POUM-нің бұрынғы мүшелері партиялық және идеологиялық ағымның мұрасын сақтау мақсатында Андреу Нин қоры (Fundación Andreu Nin) құрды.
The party grew larger than the official Communist Party of Spain (PCE) both nationally and in the communist hotbeds of Catalonia and the Valencian Country, where the Unified Socialist Party of Catalonia (PSUC) represented the PCE. The POUM was highly critical of the popular front strategy advocated by Joseph Stalin and the Comintern; nevertheless, it participated in the Spanish Popular Front initiated by Manuel Azaña, leader of Acción Republicana. The POUM attempted to implement some of its radical policies as part of the Popular Front government, but they were resisted by the more centrist factions. George Orwell, who fought alongside the POUM in the civil war, reports that its membership was roughly 10,000 in July 1936, 70,000 in December 1936, and 40,000 in June 1937, although he notes that the numbers are from POUM sources and are probably exaggerated. The POUM continued to exist as a small party with an office in Barcelona and a monthly newspaper, La Batalla, calling for cooperation among the various far left parties, but an attempted merger with Communist Action and the Collective for Marxist Unification failed during a "Unification Congress" in 1978. After this setback, the POUM decided not to participate in the 1979 elections. POUM branches in several cities became part of local coalitions and unification attempts with various far left groups. In 1980, the POUM made its last electoral efforts, supporting Herri Batasuna in the Basque country and participating in the Left Bloc for National Liberation (BEAN Unitat Popular) coalition in the Catalan parliamentary election, but the party was disintegrating. La Batalla ceased publication in May 1980, marking the end of the POUM as an organized party, though it was never officially dissolved. As a last remnant, the Valencia branch remained active until 1981. Former members of the POUM formed the Fundación Andreu Nin (Andreu Nin Foundation) to preserve the heritage of their party and ideological current.
Мәдени сілтемелер
Британдық жазушы Джордж Оруэлл POUM жасақтарының құрамында Тәуелсіз Еңбек партиясының мүшелерімен бірге соғысты; ол өзінің "Каталонияға құрмет" кітабында осы тәжірибені баяндады. Сондай-ақ, Кен Лоуч режиссерлік еткен "Жер мен бостандық" фильмі соғыста күресетін POUM сарбаздарының тобы туралы, Ұлыбритания Коммунистік партиясының мүшесінің көзқарасынан айтады. Ол бастапқыда POUM үшін күресіп, кейін Халықаралық бригадалардағы CPGB жолдастарына қосылды. Әсіресе, фильмде оның Халықаралық бригадалармен соғысып жүрген кезінде Кеңес Одағының саясатына деген көңілі толуы көрсетіледі. Содан кейін ол 1937 жылғы маусымда POUM-ның тараттырылуына аз уақыт қалғанда POUM жолдастарына қайта оралуға шешім қабылдады. POUM Джо Холдеманның "Мәңгілік соғыс" ғылыми-фантастикалық романында қысқаша еске алынады, онда “(с)із бұйрықты толық түсіндіргеннен кейін ғана орындайсыз; егер ол түсініксіз болса, бас тарта аласыз” делінеді. Виктор Серж "Жарты ғасырдың түн ортасы" кітабын Андреу Нин мен POUM-ның басқа да қаза тапқан көшбасшыларына арнады. Хемингуэйдің "Кім үшін қоңырау соғылады" (Коллиер басылымы, 247-бет) кітабында POUM туралы айтылады. Уильям Херриктің "Германос!" романында американдық коммунист кейіпкер Испанияға фашизмге қарсы күресу үшін келеді, бірақ POUM мүшелерін іздеуге бұрылады. Басты кейіпкер азаптап өлтіретін POUM белсенділері өте мейірімділікпен бейнеленген, олар батыл түрде қарсылық көрсетеді және соңына дейін өз ұстанымдарында тұрады, нәтижесінде басты кейіпкер ар-ождан дағдарысына ұшырап, партиядан бөлініп, өзі де диссидент болады. Иан Флемингтің "Ресейден махаббатпен" (Signet басылымы, 50-бет) романында Роза Клебб POUM-ға кіріп, Андрес Нин Пересті өлтірген болуы мүмкін екені айтылады. Маргарет Атвудтың жүлделі "Соқыр сасқан" романындағы ойдан шығарылған газет есебі Барселонада POUM мен Сталин қолдаған коммунистер арасындағы нақты шайқастарды баяндайды. Газет мақаласының тақырыбы – "Барселонадағы қызыл кек", онда Сталиндік коммунистердің POUM-ға қарсы тазалаулары "Ресеймен жақсы қаруланған" деп сипатталады.
British author George Orwell fought alongside members of the Independent Labour Party as part of POUM militias; he recounted the experience in his book Homage to Catalonia. Likewise, the film Land and Freedom, directed by Ken Loach, tells of a group of POUM soldiers fighting in the war from the perspective of a member of the Communist Party of Great Britain who initially fought for the POUM before he later joined his CPGB comrades in the International Brigades. In particular, the film goes on to deal with his disillusionment with the Soviet Union's policies in the war while he was fighting with the International Brigades, after which he decided to return to his POUM comrades shortly before the POUM's June 1937 suppression. The POUM is briefly mentioned in Joe Haldeman's science fiction novel The Forever War as a militia where "(y)ou obeyed an order only after it had been explained in detail; you could refuse if it didn't make sense." Victor Serge dedicates Midnight in the Century to Andreu Nin and other slain leaders of the POUM. Discussion of POUM in Hemingway's For Whom the Bell Tolls (Collier edition, p. 247). In William Herrick's novel "Hermanos! ", the American Communist protagonist comes to Spain in order to fight Fascism, but gets diverted into hunting down members of POUM. The POUM activists which the protagonist tortures and executes are depicted very sympathetically, shown bravely defiant and sticking to their positions to the bitter end eventually causing the protagonist to undergo a crisis of conscience, break with the Party and become a dissident himself. Ian Fleming's From Russia with Love (Signet edition, p. 50) states that Rosa Klebb infiltrated the POUM and may have murdered Andrés Nin Pérez. In Margaret Atwood's prize winning novel, The Blind Assassin, a fictional newspaper account details the actual battles between the POUM and the Stalin backed Communists in Barcelona; the title of the newspaper article is Red Vendetta in Barcelona and mentions the purges against the POUM by Stalinist Communists "well armed by Russia".