Кіріспе

Жасқа келгендегі нашар ойлау, сөйлеу мен тілдік қолдану арқылы көрінеді.
Психологиялық симптомдар, соның ішінде сөздің жеткіліксіздігі және сөз мазмұнының жеткіліксіздігі.
Психологияда, алогия ( /eɪˈloʊdʒiə/, /əˈlaʊdʒiə/, /əˈlɒdʒiə/, /əˈlɔːdʒiə/; грекше ἀ-, "сыз", және λόγος, "сөз" + Жаңа латын ia)
Қалыпты сөйлеуде қосымша, сұраныссыз мазмұнның жалпы жетіспеуі болуы мүмкін, сондықтан сұрақтарға жауаптар қысқа және нақты болуы мүмкін, спонтанды сөйлеу азайған болуы мүмкін. Бұл сөздің жеткіліксіздігі деп аталады.
Сөздің көлемі қалыпты болуы мүмкін, бірақ ол нашар, бос, стереотиптік, тым нақты, тым абстрактілі немесе қайталанатын болғандықтан аз ақпарат береді. Бұл мазмұнның жеткіліксіздігі деп аталады.

Бұл жағдай шизофрения, деменция, ауыр депрессия және аутизммен байланысты. Симптом ретінде, ол шизофрения және шизотиптік тұлғалық бұзылысы бар пациенттерде жиі кездеседі және дәстүрлі түрде теріс симптом ретінде қарастырылады. Бұл психотерапияны қатты қиындата алады, өйткені ағынмен әңгімелесудің қиындығы зор. Алогияның баламалы мағынасы - орталық нерв жүйесінің дисфункциясынан туындаған сөйлеуге қабілетсіздік.
Бұл жағдайға қатысты термин афазиямен синонимді.

Алогия сөйлеудің жетіспеуімен сипатталады, көбінесе ойлау процесінің бұзылуынан туындайды. Әдетте, мидың сол жағындағы зақымдану адамда алогияның пайда болуына себеп болуы мүмкін. Әңгімелесу кезінде алогиямен ауыратын пациенттер өте аз жауап береді және олардың сұрақтарға жауаптарында спонтанды мазмұн болмайды; кейде олар тіпті жауап бере алмайды. Олардың жауаптары қысқа болады, әдетте тек сұраққа немесе сұрауға жауап ретінде ғана көрінеді. Жауаптың мазмұнынан басқа, адамның жауап беру манері де әсер етеді. Алогиямен ауыратын пациенттер жиі жауаптарын бұрмалайды және әдеттегіден гөрі дауыссыз әріптерді анық айта алмайды. Аз сөздер көбінесе сыбырға айналады немесе екінші буынмен аяқталады. Зерттеулер жеке адамдардың алогиялық бағалары мен зерттеуші қойған бірқатар сұрақтарға жауап берген кезде олардың сөйлеуіндегі үзілістердің мөлшері мен ұзақтығы арасындағы байланысты көрсетті. Сөйлеуге қабілетсіздік терең психикалық қабілетсіздіктен туындайды, бұл алогиямен ауыратын пациенттерге дұрыс сөздерді ойша ұстау және ойларын қалыптастыру қиынға соғады. Егер жағдайды пациенттің ана тілінен өзге тілде бағаласа, медициналық қызметкер мәселенің тілдік кедергілерден туындамағанын тексеруі керек. Бұл жағдай шизофрения, деменция және ауыр депрессиямен байланысты.

| Сөздің жеткіліксіздігі
| Қалыпты сөйлеу
|
С: Сенде балаларың бар ма? Ж: Иә. С: Қанша? Ж: Екі. С: Олардың жасы қанша? Ж: Алты және он алты. С: Олар ұлдар ма, қыздар ма? Ж: Әрқайсысынан бір. С: Он алты жасар кім? Ж: Ұл. С: Оның есімі қандай? Ж: Эдмонд. С: Ал қыздың? Ж: Әлиса. |
С: Балаларың бар ма? Ж: Иә, ұл мен қыз. С: Олардың жасы қанша? Ж: Эдмонд он алтыда, ал Әлиса алтыда. |

"Сөз мазмұнының жеткіліксіздігі" мысалы: пациенттің ауруханада неге жатқаны туралы сұраққа берген жауабы. Сөйлеу түсініксіз емес, бірақ ақпарат аз және сөздің көлемі азайтылмаған. "Мен көбінесе ойланамын - бұл әлемге қатысты жалпы ұстаным - бұл уақыттан уақытқа өзгеретін бейімділік - бұл басқа нәрселерге қарағанда нәрселерді анықтайды - бұл әдет қалыптасуының мәні - мен осыны айтқым келеді, бәрін түсіндіру үшін."

Себептер

Алгогия фронтостриаттық дисфункция салдарынан туындауы мүмкін, бұл тілдегі мағынаны өңдейтін уақытша бөлігіндегі семантикалық қойманың нашарлауына әкеледі. Сөздерді атау экспериментіне қатысқан созылмалы шизофрениямен ауыратын науқастардың бір тобы, ауырмаған адамдарға қарағанда аз сөздер айтты және олардың сөздік қоры шектеулі болды, бұл семантикалық қойманың әлсіреуін көрсетеді. Тағы бір зерттеуде шизофрениямен ауыратын науқастарға бір категориядағы заттарды атау тапсырмасы берілгенде, олар үлкен қиындыққа тап болды, бірақ тәжірибешілер екінші стимулды қолданып, әрекетті бейсана түрде басқарғанда жақсару байқалды. Бұл қорытынды Хантингтон және Паркинсон ауруларымен ауыратын науқастардан алынған нәтижелермен де сәйкес келеді, бұл аурулар да фронтостриаттық дисфункцияны қамтиды.

Емдеу

Медициналық зерттеулер кейбір қосымша дәрілер шизофренияның жағымсыз белгілерін, әсіресе алогияны тиімді түрде жеңілдетеді деген қорытындыға келді. Бір зерттеуде Maprotiline алогия симптомдарын ең көп азайтып, 10 науқастың ішінде 50%-ының (5 адам) симптомдарының ауырлығын төмендетті. Шизофренияның жағымсыз белгілерінің ішінде алогия дәрілерге екінші жақсы жауап берді, одан жоғары жауап беретіні – назар жетіспеушілігі ғана.

Шизофрениямен байланысы

Алогия әртүрлі денсаулық бұзылыстарында симптом ретінде кездеседі, бірақ көбінесе шизофренияның теріс симптомдарының бірі болып табылады. Алдыңғы зерттеулер мен талдаулар шизофренияның оң және теріс симптомдарын қамтитын кем дегенде үш фактор қажет екенін көрсетеді: психоз, дезорганизация және теріс симптом факторлары. Зерттеулерде бұрыс әсердің ерекше мінез-құлықпен және оң формальды ойлау бұзылысымен дезорганизация факторы арқылы тығыз байланысты екені анықталды; назардың нашарлауы психоздық, дезорганизациялық және теріс симптом факторларымен маңызды корреляцияны көрсетеді. Алогияда оң және теріс симптомдардың екеуі де бар, сөйлеу мазмұнының жеткіліксіздігі дезорганизация факторы болып табылады, ал сөйлеудің кедейлігі, жауап берудің кешігуі және ойдың тоқтауы теріс симптом факторлары болып табылады. Алогия – органикалық психикалық аурулар жоқ деп есептелген кезде шизофренияның маңызды диагностикалық белгісі. Теріс симптомдар аурудың продромальды және қалдық кезеңдерінде жиі кездеседі және ауыр болуы мүмкін. Бірінші жыл ішінде теріс симптомдар, әсіресе алогия прогрессірлеуі мүмкін, тіпті салыстырмалы түрде төмен деңгейден басталады. Екі жыл ішінде пациенттердің 25%-на дейін айқын теріс симптомдарды дамытады. Психоздық симптомдар жас ұлғайған сайын азаяды, бірақ теріс симптомдар көбінесе сақталады. Аурудың бастапқы кезеңіндегі айқын теріс симптомдар, соның ішінде алогия, нашар нәтижелердің сенімді көрсеткіші болып табылады. Теріс симптомдар басқа психиатриялық симптомдармен бірге пайда болуы мүмкін. Оң симптомдар апатияның, әлеуметтік оқшаланудың және алогияның жиі себебі болып табылады. Теріс симптомдардың екінші себептері, мысалы, депрессия және әлсіздік, көбінесе бір жыл ішінде жоғалады, бұл оларды бастапқы теріс симптомдардан ажыратуға көмектеседі. Дәрі-дәрмектермен бір жылдан астам уақыт бойы азаймайтын симптомдарды бастапқы теріс симптомдар ретінде қайта қарастыру қажет.