Александр Регно: Француз суретшісінің өмірі мен шығармалары
Henri Regnault
Александр Регно, француз суретшісі (1843-1871). Рим сыйлығының иегері, "Тетис Ахиллеске қару әкеледі" еңбегімен танымал. Өнері мен реализмімен ерекшеленеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз суретшісі (1843–1871)
French painter (1843–1871)
Александр Жорж Анри Регно (31 қазан 1843 – 19 қаңтар 1871) – француз суретшісі.
Alexandre Georges Henri Regnault (31 October 1843 – 19 January 1871) was a French painter.
Өмірбаян
Рего Парижде Анри Виктор Регоның ұлы болып дүниеге келді. Мектепті бітіргеннен кейін ол Антуан Монфор, Луи Ламот және Александр Кабанель студияларында білім алды, 1863 жылы Рим сыйлығына Жозеф Лейрод пен Ксавьер Моншаблоннан жеңіліп қалды, ал 1864 жылы Париж салонында екі көзге түспейтін портретті көрсетті. Бірақ 1866 жылы ол ерекше күш пен айрықшалыққа ие болған «Тетис Вулкан жасаған қаруды Ахиллге әкеледі» (École de Beaux Arts) туындысымен Рим сыйлығын жеңіп алды. Италиядағы өткен уақыты оған әсер етпеді, бірақ Вейдің «Рим» атты еңбегіне салған суреттері оның нақты өмір мен әдет-ғұрыптарды қаншалықты ұқыпты байқағанын көрсетті; тіпті Академиялық ережелерге сәйкес орындалған «Автомедон» (Сәндік өнер мектебі) картинасы да карнавалдағы ат жарысының жарқын естелігі болды. Римде Рего қазіргі испан-итальян мектебімен байланысқа келді, бұл мектеп өте материалистік болғандықтан, тіпті адам бейнесін де визуалды ләззаттың көптеген көздерінің бірі деп қарастырды. Бұл мектептің күшті, бірақ шешімділігі тар болған әсері Регоның өмірінің соңғы жылдарында оған күштірек әсер етті. 1868 жылы ол Салонға әйелдің толық бой суретін жіберді, онда ол заманауи өмірдің нақты мінезін бейнелеуге алғашқы қадамдардың бірін жасады. Испанияда саяхат жасап жүргенде ол генерал Хуан Примнің әскерлерінің басында өтіп бара жатқанын көрді және кейін сурет салғанда өзінің кейіпкерінің наразылығына орай, әскери демагогтың жарқын бейнесін алды. Бірақ бұл туынды көпшіліктің қиялын қозғады, ал Регоның кейінгі жұмыстары тек көзге арналған болды. Солтүстік Африкаға тағы бір сапардан кейін, Рим мектебінің шәкірті ретіндегі өзінің жағдайының талаптарымен шектелгеннен кейін, ол Юдитті, содан кейін 1870 жылы Саломені суреттеді және Рим мектебінің тапсырмасы ретінде Танжерден үлкен «Мұрапатсыз жазалау» (Мұрапатсыз жазалау) картинасын жіберді. Франко-пруссия соғысы басталды және Рего Бузенваль шайқасында қаза тапты, ол 1871 жылдың 19 қаңтарында қайтыс болды. Оның досы, композитор Камиль Сен-Санс өзінің «Батырлық маршын» (1871) Регоның естелігіне арнады. Мүсінші Анри Шапу 1872 жылы Эколь де Боз-Арттың ауласында оған ескерткіш орнатты. Жан Луи Эрнест Мейсонье оны өзінің «Париж қоршауы» картинасының ортасында, Паристің бейнесіне құлап жатқан солдат ретінде бейнеледі.
Regnault was born in Paris, the son of Henri Victor Regnault. On leaving school he successively entered the studios of Antoine Montfort, Louis Lamothe and Alexandre Cabanel, was beaten for the Prix de Rome (1863) by Joseph Layraud and Xaiver Monchablon, and in 1864 exhibited two unremarkable portraits at the Paris Salon. In 1866, however, he carried off the Prix de Rome with a work of unusual force and distinction Thetis bringing the Arms forged by Vulcan to Achilles (École de Beaux Arts). The past in Italy did not touch him, but his illustrations to Wey's Rome show how observant he was of actual life and manners; even his Automedon (School of Fine Arts), executed in obedience to Academical regulations, was but a lively recollection of a carnival horse race. At Rome, moreover, Regnault came into contact with the modern Hispano Italian school, a school highly materialistic and inclined to regard even the human subject only as one amongst many sources of visual amusement. The vital, if narrow, energy of this school told on Regnault with ever increasing force during the few remaining years of his life. In 1868 he had sent to the Salon a life size portrait of a lady in which he had made one of the first attempts to render the actual character of fashionable modern life. While making a tour in Spain, he saw General Juan Prim pass at the head of his troops, and received that lively image of a military demagogue which he afterwards put on canvas, somewhat to the displeasure of his subject. But this work made an appeal to the imagination of the public, while all the later productions of Regnault were addressed exclusively to the eye. After a further trip to North Africa, abridged by the necessities of his position as a pensioner of the school of Rome, he painted Judith, then, in 1870, Salomé, and, as a work due from the Roman school, dispatched from Tangier the large canvas, Execution Without Hearing Under the Moorish Kings. The Franco Prussian War arose, and found Regnault at the Battle of Buzenval, where he was killed on 19 January 1871. His friend, the composer Camille Saint Saëns dedicated his Marche héroïque (1871) to Regnault's memory. The sculptor Henri Chapu erected a monument to him in the courtyard of the École des Beaux Arts in 1872. Jean Louis Ernest Meissonier painted him in the centre of his Le siège de Paris as the soldier collapsed against the personification of Paris.