Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалияның ақсүйектер тізіміндегі мұрагерлік атақ – Браганса герцогы (Duque de Bragança) атағы Браганса әулетіндегі Португалияның ең маңызды атақтарының бірі. 1640 жылдан бастап, Браганса әулеті Португалия тағына отырған кезде, Португалия тағының ер адам мұрагері Браганса герцогы, сонымен қатар Бейра принці немесе (1645 жылдан 1816 жылға дейін) Бразилия принці деп аталды. Португалия Республикасы 1910 жылдың 5 қазанында құрылғаннан кейін, таққа талапкерлер таққа мұрагердің Браганса герцогы атағын қайта жаңғырту дәстүрін қолданды.
Hereditary title in the Peerage of Portugal
The title Duke of Braganza (Duque de Bragança) in the House of Braganza is one of the most important titles in the peerage of Portugal. Starting in 1640, when the House of Braganza acceded to the throne of Portugal, the male heir of the Portuguese Crown were known as Duke of Braganza, along with their style Prince of Beira or (from 1645 to 1816) Prince of Brazil. The tradition of the heir to the throne being titled Duke of Braganza was revived by various pretenders after the establishment of the Portuguese Republic on 5 October 1910 to signify their claims to the throne.
Феодалдық герцогтар
Браганса герцогы Португалиядағы ең маңызды герцогтіктердің біріне ие, қараңыз Браганса герцогтығы (Bragança). 1442 жылы Португалия королі Афонсу V Барселос графы Афонсоға (Португалия королі I Жоаоның заңды емес ұлы) бұл құқықты берді. Бұл Португалиядағы ең көне феодалдық иеліктердің бірі. Брагансаның бесінші герцогы (Теодосиу I, т.ж. 1510 ж.) халықаралық сауда тарихшылары үшін ерекше маңызды, себебі ол 1563 жылы қайтыс болғанда, Вила-Викосадағы отбасының басты сарайының барлық мүлігі толыққанды тізімделді. Португалия герцог қайтыс болған кезде алпыс жылдан астам уақыттан бері әлемдік сауда желісін құрғандықтан және әскери, діни және коммерциялық беделін орнату үстінде болғандықтан, теңізшілер, саудагерлер, дін қызметкерлері мен патшалық шенеуніктер әлемдік тауарларға қатысты күрделі, құрлықтарды қамтитын сауда тәжірибесін дамытты. Осы тізім өнер тарихшылары үшін құнды дереккөз болып табылады, себебі ол Мозамбик, Үндістанның батыс жағалауы, Малакка, Қытай, Жапония, Марокко және Бразилиядан әкелінген артефактілерді қамтиды. Тізімге құлдар да енген; герцогтың құлы болған, өте талантты суретші, тізімдегі ең қымбат 100 заттың ішінде болды. 1640 жылы Португалия испандық Габсбургтердің билігіне қарсы көтеріліс күшіне енді, сондықтан жаңа португал королін табу қажет болды. Таңдау Португалия тағына әжесі Гвимараэстің Екатеринасы арқылы, король I Мануэльдің заңды немересі, сондай-ақ, король I Мануэльдің шөбересі, Брагансаның 4-ші герцогы арқылы құқығы бар 8-ші герцог Жоаоға түсті. Жоао тәжге ерекше құштарлығы жоқ, қарапайым адам болды. Аңыз бойынша, оның әйелі Луиза Гусман оған: «Мен өмір бойы герцогиня болғанымнан гөрі бір күндік патшайым болғанымды қалаймын» деп, ұсынысты қабылдауға ынталандырды. Ол Испанияға қарсы көтерілістің жетекшісі болды, ол сәтті аяқталды және 1640 жылдың 1 желтоқсанында Португалия королі IV Жоао деп жарияланды.
The Duke of Braganza holds one of the most important dukedoms in Portugal, see Duchy of Braganza (Bragança). Created in 1442 by King Afonso V of Portugal for his uncle Afonso, Count of Barcelos (natural son of King John I of Portugal), it is one of the oldest fiefdoms in Portugal. The fifth Duke of Braganza (Teodósio I, b. 1510) is especially important to historians of international trade as when he died in 1563, the contents of the family's main palace in Vila Vicosa, were inventoried in their entirety. Because Portugal had established a global trade network for sixty odd years by the time of the Duke's death, and was "in the process of establishing their military, religious and commercial presence, sailors, merchants, priests and crown officials had developed sophisticated, transcontinental trading practices that involved all sorts of global commodities, the inventory is a priceless resource to art historians as it lists artefacts originating in Mozambique, the western coast of India, Malacca, China, Japan, Morocco, and Brazil. Slaves were also included in the inventory; one of the duke's slaves, a gifted artist, ranking amongst the "top 100 most expensive items in the whole inventory". By 1640, Portugal was on the verge of rebellion against Spanish based Habsburg rule, and a new Portuguese king had to be found. The choice fell upon John, 8th Duke of Braganza, who had a claim to the throne of Portugal both through his grandmother Catherine of Guimarães, a legitimate granddaughter of King Manuel I, and through his great great grandfather, the 4th duke of Braganza, a nephew of King Manuel I. John was a modest man without particular ambitions to the crown. Legend has it that his wife Luisa of Guzman urged him to accept the offer by saying, "I'd rather be queen for one day than duchess for a lifetime". He accepted the leadership of the rebellion against Spain, which was successful, and was acclaimed King John IV of Portugal on 1 December 1640.
Браганса монархиясындағы герцогтік
1640 жылы испандық Габсбургтардың Филиппин әулетінен кейін Браганса әулеті португал тағына отырғанда, Браганса герцогтығы тәжбен байланысты болды. «Браганса герцогы» португал тағының мұрагерінің дәстүрлі атағы болды, «Бейраның ханзадасы» атағымен бірге немесе онымен алмаса отырып, Ұлыбританиядағы «Уэльс ханзадасы» сияқты. 8-ші герцог патша тағына отырғаннан кейін, ол 1645 жылы ұлы және мұрагері Теодосионы жаңадан құрылған Бразилияның ханзадасы дәрежесіне көтерді, бірақ Браганса герцогтығын 1649 жылы испан тұтқындағында қайтыс болған інісі Инфанте Дуартеге берді. Кейін бұл билік корольдің екінші ұлы, болашақ Португалия королі Афонсу VI-ға берілді. Осы уақыттан бастап «Браганса герцогы» атағы тақтың тікелей мұрагері үшін сақталды. «Бразилияның ханзадасы» деген тағы бір атақ кейде тіпті әйел мұрагерлерге де берілсе, Браганса герцогтығы 1683 және 1711 жылдары болған екі ерекше жағдайдан басқа, әрқашан еркек мұрагерге ғана берілді. Кейбір заңгерлер осы екі жағдайды жарамсыз деп санайды, сондықтан герцогтарды Португалияның соңғы монархиясы кезеңіндегі Брагансаның соңғы герцогы Луис Филипе 21-ші герцог ретінде есептеледі. Осы тізімде ол 21-ші герцог ретінде көрсетілген. 1831 жылы Бразилия императоры Педро I тақтан бас тарғанда, ол Браганса герцогы атағын алды. 1908 жылдың 1 ақпанында Португалия королі Карл I және оның үлкен ұлы, мұрагері Луис Филипе қаза тапты – монархия кезеңінде осы атақты соңғы рет алған адамдар олар еді. Карл I-ге Мануэль II Португалияның тағына отырды, бірақ ол аз ғана уақытқа созылды: 1910 жылдың 5 қазанында республика жарияланды, ал король жер аударылды. Король Мануэль II кейін Англияға қоныстанды.
After the accession of the House of Braganza to the Portuguese throne in 1640 as a replacement for the Philippine Dynasty of Spanish Habsburgs, the Dukedom of Braganza became linked to the crown. "Duke of Braganza" became the traditional title of the heir to the Portuguese throne, together with or alternate to "Prince of Beira", much as "Prince of Wales" is in the United Kingdom. After the 8th Duke had ascended the royal throne, he elevated his son and heir Teodósio to the newly created rank of Prince of Brazil in 1645, but granted the Duchy of Braganza to his brother, the Infante Duarte, who died in 1649 in Spanish captivity. Then it was granted to the king's second son, the future Afonso VI of Portugal. From this time onwards, the title "Duke of Braganza" was kept for the heir apparent of the throne – in its strictest sense. Although the other title for an unavoidable heir, that of "Prince of Brazil", was from time to time granted even to female heirs, the Dukedom of Braganza was always reserved only for the male heir except for two extraordinary creations, in 1683 and 1711. These two creations are deemed invalid by some legalists, who accordingly number the dukes in a way that Luís Filipe, Prince Royal of Portugal, the last Duke of Braganza during the period of Portuguese monarchy, is reckoned to be the 21st Duke. The present table reflects a numbering that specifies him as the 21st Duke. When Emperor Pedro I of Brazil abdicated his throne in 1831, he claimed the title of Duke of Braganza. On 1 February 1908 King Charles I of Portugal was murdered along with his eldest son and heir, Luís Filipe, the last individual during the monarchy to carry that title. Carlos was succeeded by Manuel II of Portugal but for a short time: on 5 October 1910, a republic was instituted, and the king was exiled. King Manuel II then settled in England.
Монархиядан кейінгі дәуірдегі герцогтар
1910 жылы Португалия Республикасы құрылғаннан кейін, тақ мұрагерінің Браганса герцогы аталуының дәстүрі, таққа өздерінің құқығын көрсету үшін әртүрлі үміткерлер тарапынан қайта жаңғыртылды. Португалияның құлатылған королі Мануэль II-нің өмірінің соңғы жылдарында Браганса герцогтігіне, Австрия империясында тұратын, қуғынға ұшыраған Португалия королі Мигель I-нің ұлы Мигель Януарио Браганса талап етті. Оның Браганса әулетінің тармағы 1932 жылы Мануэль II баласыз қайтыс болған кезде тәждің мұрагері деп есептелді. Осы Браганзалар 1950 жылы елге ресми түрде оралуға рұқсат алды және содан бері осы жерде тұрып келеді. Қазіргі таңда Браганса герцогы және Португалия мұрагері деп Дуарте Пио Браганса (1945 жылы туған) мойындалады. Өз жерлерінде бұрынғы патшалық үйлердің болуын қабылдамайтын басқа еуропалық республикалардан (мысалы, Грекиядан) өзгеше, республикалық Португалия мен оның таққа үміткерлері ұзақ жылдар бойы келісімге келді, бұл факт Дуарте Пионың үйлену тойында Португалия Республикасының Президенті мен ел Премьер-министрінің қатысуында көрінді. Дуарте Пио мен оның отбасының талабына қарамастан, Мария Пиа Саксен-Кобург және Гота Браганса 1932 жылдан бері Браганса герцогинясы және Португалия королевасы лауазымына құқығын жариялап келеді.
After the foundation of the Portuguese Republic in 1910, the tradition of the heir to the throne being titled Duke of Braganza was revived by various pretenders to signify their claims to the throne. In the last years of the deposed king Manuel II of Portugal, the dukedom of Bragança was claimed by Miguel Januário of Braganza, son of the exiled king Miguel I of Portugal, who was living in the Austrian Empire. His branch of the Braganza family allegedly became heirs to the crown in 1932, when Manuel II died without children. These Braganzas were officially allowed to return to the country in 1950 and have lived there ever since. Presently, the commonly acknowledged duke of Braganza and Portuguese heir is Duarte Pio of Braganza (born 1945). Unlike other European republics (such as Greece) which attempt to prevent the presence of former royal houses in their lands, republican Portugal and its claimants to the throne have long been reconciled, a fact shown when among the guests at the wedding of Duarte Pio was the President of the Portuguese Republic and the country's prime minister. In contrast to Duarte Pio and his family's claim, Maria Pia of Saxe Coburg and Gotha Braganza has made claim to the title of Duchess of Braganza and Queen of Portugal, since 1932.
Португалия Республикасындағы атақтарды қолдану
1910 жылы португал монархиясының жойылуымен португал дворяндығының барлық атақтары бастапқыда таратылды. Дегенмен, 1910 жылдан бері дворяндық мәртебесі заңмен мойындалмаса да, заңды дворяндық атақтары (1910 жылғы 5 қазанға дейін биліктегі монарх бергендері) Португалия Конституциясының 26-бабымен, Азаматтық кодекстің 70 және 72-баптарымен сәйкес, Португалия Жоғарғы Әділет Сотының 2014 жылғы шешімімен заңды түрде мойындалып, қорғалады.
With the end of the Portuguese monarchy in 1910, all titles of Portuguese nobility were initially abolished. Notwithstanding, although the status of nobility has not been recognised in law since 1910, legitimate titles of nobility (those granted by a reigning monarch before the 5th October 1910) have been given legal recognition and protection, including under article 26 of the Portuguese Constitution, in conjunction with articles 70 and 72 of the Civil Code, as established by decision of Portugal's Supreme Court of Justice in 2014.