Англия премьер-министрі Огастус Генри Фитцрой: Өмірбаяны мен саяси мансабы
Augustus FitzRoy, 3rd Duke of Grafton
Август Генри Фитцрой, 3-ші Графтон – Ұлыбританияның экс-премьер-министрі (1768-1770). Биліктегі ең жас премьер, саяси қиындықтарға тап болды. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның 1768 - 1770 жылдардағы 11-ші премьер-министрі Август Генри Фицрой, 3-ші Графтон герцогы, (28 қыркүйек 1735 – 14 наурыз 1811), 1747 және 1757 жылдар аралығында Юстон графы титулын алған, грузин дәуірінің британдық виг саясаткері. Премьер-министр қызметін атқарған аз ғана герцогтардың бірі. Ол 1768 жылы 33 жасында Уильям Питттің қолдаушыларын басқарып премьер-министр болды және Уильям Питт кіші 15 жылдан кейін тағайындалғанға дейін осы лауазымды ең жас адам атқарды. Дегенмен, ол жеті жылдық соғыстағы жеңістен кейін Ұлыбританияның әлемдік үстемдігіне наразылықтарды тоқтатудағы қабілетін көрсетуге күш салды. Францияның Корсиканы аннексиялауына жол бергені үшін көп сынға ұшырады және 1770 жылы Лорд Нортқа билікті тапсырып, қызметтен кетті.
11th Prime Minister of Great Britain from 1768 to 1770
Augustus Henry FitzRoy, 3rd Duke of Grafton, (28 September 173514 March 1811), styled Earl of Euston between 1747 and 1757, was a British Whig statesman of the Georgian era. He is one of a handful of dukes who have served as prime minister. He became prime minister in 1768 at the age of 33, leading the supporters of William Pitt, and was the youngest person to hold the office until the appointment of William Pitt the Younger 15 years later. However, he struggled to demonstrate an ability to counter increasing challenges to Britain's global dominance following the nation's victory in the Seven Years' War. He was widely attacked for allowing France to annex Corsica, and stepped down in 1770, handing over power to Lord North.
Өмірбаян және білім
Ол Корольдік теңіз күштерінің капитаны, Лорд Август Фицройдың және полковник Уильям Косбидің қызы, Нью-Йорк колониясының губернаторы болған Элизабет Косбидің ұлы болды. Оның әкесі Графтонның 2-ші герцогы мен Леди Генриетта Сомерсеттің үшінші ұлы еді, бұл Фицройды Графтонның 1-ші герцогы мен Ворстер маркизінің шөбересі етті. Ол ерекше айта келерлік жайт, король Чарльз II мен Кливлендтің 1-ші герцогинясының төртінші буын ұрпағы болды; Фицрой тегі осы заңды емес туудан шыққан. Оның кіші інісі 1-ші Саутгемптон бароны болды. 1747 жылы оның еңбексіз ағасы қайтыс болғаннан кейін, ол әкесінің мұрагері ретінде Эустон графы атағын алды. Лорд Юстон Хакнидегі Ньюком мектебінде және Вестминстер мектебінде оқыды, «Гранд Тур» саяхатын жасады және Кембридж университетінің Питерхаус колледжін бітірді.
He was a son of Lord Augustus FitzRoy, a captain in the Royal Navy, and Elizabeth Cosby, the daughter of Colonel William Cosby, who served as a colonial Governor of New York. His father was the third son of the 2nd Duke of Grafton and Lady Henrietta Somerset, which made FitzRoy a great grandson of both the 1st Duke of Grafton and the Marquess of Worcester. He was notably a fourth generation descendant of King Charles II and the 1st Duchess of Cleveland; the surname FitzRoy stems from this illegitimacy. His younger brother was the 1st Baron Southampton. Since the death of his uncle in 1747, he was styled Earl of Euston as his grandfather's heir apparent. Lord Euston was educated at Newcome's School in Hackney and at Westminster School, made the Grand Tour, and obtained a degree at Peterhouse, University of Cambridge.
Саяси мансап
1756 жылы ол Бэробридж, қалталық округтен Парламент депутаты ретінде Парламентке енді; бірнеше айдан кейін сайлау округін Бэри-Сент-Эдмундсқа ауыстырды, оны оның отбасы бақылап отырды. Бірақ бір жыл өткен соң, оның әкесі қайтыс болды, ол Грэфтонның 3-ші герцогы болды, бұл оны Лордтар палатасына көтерді. Ол саясатта алғаш рет король Георг III-нің жақын досы лорд Бьюттің қарсыласы ретінде танылды. Графтон Ньюкасл герцогымен бірігіп лорд Бьютке қарсы тұрды, оның премьер-министрлік мерзімі қысқа болды, себебі Париж келісімі бойынша бейбіт шарттар Ұлыбританияның жеті жылдық соғыстағы еңбегіне лайықты емес деп есептелді. 1765 жылы Графтон Ұялы кеңесші болып тағайындалды; содан кейін Уильям Питт Ақсақалмен кеңескеннен кейін Лорд Рокингемнің бірінші үкіметінде Солтүстік хатшы болып тағайындалды. Алайда, ол келесі жылы қызметтен кетті, ал Питт (сол кезде лорд Чатем) министрлік құрды, онда Графтон Қазынашылықтың бірінші лорды болды, бірақ премьер-министр емес. 1769 жылдың 20 қыркүйегінде ол "Жартер" орденінің рыцары атанды.
In 1756, he entered Parliament as MP for Boroughbridge, a pocket borough; several months later, he switched constituencies to Bury St Edmunds, which was controlled by his family. However, a year later, his grandfather died, and he succeeded as the 3rd Duke of Grafton, which elevated him to the House of Lords. He first became known in politics as an opponent of Lord Bute, a favourite of King George III. Grafton aligned himself with the Duke of Newcastle against Lord Bute, whose term as prime minister was short lived largely because it was felt that the peace terms to which he had agreed at the Treaty of Paris were not a sufficient return for Britain's performance in the Seven Years' War. In 1765, Grafton was appointed a Privy Counsellor; then, following discussions with William Pitt the Elder, he was appointed Northern Secretary in Lord Rockingham's first government. However, he retired the following year, and Pitt (by then Lord Chatham) formed a ministry in which Grafton was First Lord of the Treasury but not the prime minister. On September 20, 1769, he was appointed a Knight of the Order of the Garter.
Премьер-министр
1767 жылдың соңында Чатемнің ауруы салдарынан Графтон үкіметтің нақты басшысы болды (1768 жылы премьер-министр лауазымына кіргені үшін оған есеп беріледі), бірақ саяси келіспеушіліктер, Корсика дағдарысының ықпалы және "Юниус" шабуылдары 1770 жылдың қаңтарында оның отставкаға кетуіне себеп болды. Сонымен қатар, 1768 жылы Графтон Кембридж университетінің канцлері атанды. Ол Лорд Норттың министрлігінде (1771) Лорд Приви-Мерке болды, бірақ 1775 жылы американдық колонистерге қатысты келісімдік шараларды қолдағандықтан отставкаға кетті. 1782 жылғы екінші Рокингем министрлігінде ол тағы да Лорд Приви-Мерке болды және келесі Шелберн министрлігінде 1783 жылдың наурызына дейін осы лауазымды сақтап қалды.
Chatham's illness, at the end of 1767, resulted in Grafton becoming the government's effective leader (he is credited with entering the office of prime minister in 1768), but political differences, the impact of the Corsican Crisis and the attacks of "Junius" led to his resignation in January 1770. Also, in 1768, Grafton became Chancellor of Cambridge University. He became Lord Privy Seal in Lord North's ministry (1771) but resigned in 1775, being in favour of conciliatory action towards the American colonists. In the second Rockingham ministry of 1782, he was again Lord Privy Seal and continued in the post in the following Shelburne ministry until March 1783.
Діни қызығушылықтар
Кейінгі жылдары ол көрнекті унитарий болды, 1774 жылы құрылған Эссекс-стрит шіркеуінің алғашқы мүшелерінің бірі болып, пастор Теофилус Линдсейдің басшылығымен қызмет етті. Грэфтон Кембридж университетінде оқыған кезінде бірнеше либералды англикандық теологтармен байланыста болды және премьер-министр қызметінен кеткеннен кейін теологиялық зерттеулер мен жазуға көп уақыт арнады. 1773 жылы Лордтар палатасында ол англикан дін қызметкерлерін барлық отыз тоғыз қағидаға жазылудан босату туралы заң жобасын қолдады. Ол байлар арасында моральдық реформаны және шіркеудегі өзгерістерді жақтады. Ол мына еңбектердің авторы:
In later years, he was a prominent Unitarian, being one of the early members of the inaugural Essex Street Chapel under Rev. Theophilus Lindsey when it was founded in 1774. Grafton had associated with a number of liberal Anglican theologians when at Cambridge, and devoted much time to theological study and writing after leaving office as prime minister. In 1773, in the House of Lords, he supported a bill to release Anglican clergy from subscribing to all the Thirty nine Articles. He became a supporter of moral reform among the wealthy and of changes to the church. He was the author of:
"Діни қызметкерлердің, ақсүйектердің және помещиктердің назарына ұсынылған кеңестер" (1789). 1788–1797 жылдардағы "Ақылды христианның терең ойлары". Ол Ричард Уотсонның "Англия шіркеуінің литургиясы мен қағидаларын қайта қараудың маңыздылығы туралы" (1790 жылы жарияланған) еңбегіне демеушілік етті және 1796 жылы Грисбахтың грек тіліндегі Жаңа өсиеттің 700 данасын басып шығаруға қаржы жұмсады.
Hints Submitted to the Serious Attention of the Clergy, Nobility and Gentry, by a Layman (1789). Serious Reflections of a Rational Christian from 1788–1797. He was a sponsor of Richard Watson's Consideration of the Expediency of Revising the Liturgy and Articles of the Church of England (published in 1790), and he funded the printing of 700 copies of Griesbach's edition of the Greek New Testament in 1796.
Ат жарысы
Герцог ат жарысына да қызығушылық танытқан. Оның жарыс түстері аспан көгі, ал қалпағы қара болған.
The Duke also had horse racing interests. His racing colours were sky blue, with a black cap.
Мұра
АҚШ-тағы Нью-Гэмпшир штатының Графтон округі оның құрметіне аталған, сондай-ақ Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Графтон қаласы, Нью-Йорк штатындағы Графтон қаласы, Вирджиния штатындағы Графтон ауданы және, мүмкін, Батыс Вирджиния штатындағы Графтон қаласы (1856 жылдан бері қала статусын иеленген). Графтон сауда орталығы Кембриджде орналасқан және оның атымен аталып, Фицрой көшесінде жатыр. Солтүстік Квинслендтегі Графтон мүйісіне Джеймс Кук лейтенант өзінің алғашқы саяхаты барысында оның есімін берген. Графтон британ тарихындағы премьер-министрлердің арасында ең ұзақ қызмет еткені, оның мерзімі .
Grafton County, New Hampshire, in the United States, is named in his honour, as is the city of Grafton, New South Wales, Australia, the town of Grafton, New York, the unincorporated community of Grafton, Virginia, and possibly the township (since 1856 a city) of Grafton, West Virginia. The Grafton Centre Shopping Mall in Cambridge is also named after him and indeed lies on Fitzroy Street. Cape Grafton in Far North Queensland was named after him by Lieutenant James Cook during his first voyage of discovery. Grafton had the longest post premiership of any prime minister in British history, totalling .