Кіріспе

Heinkel He 70 Blitz ("шамадан жарған") – 1930 жылдары Heinkel Flugzeugwerke компаниясы жасаған, кейіннен бомбалаушы және әуеде барлау үшін пайдаланылған неміс пошталық ұшағы, жолаушылар монопланы және жеңіл бомбалаушы ұшақ. Ол үлкен түрлерге ауыстырылмас бұрын қысқа коммерциялық мансапқа ие болды. 1933 жылдың басында He 70 сегіз жылдамдық бойынша әлемдік рекордтарды орнатыпты.

Жобалау және әзірлеу

Heinkel He 70 Blitz (Lightning) 1930 жылдардың басында Deutsche Lufthansa компаниясы үшін пошта тасымалдауға арналған ұшақ ретінде жобаланды. Бұл, Swissair компаниясы қолданған Lockheed Model 9 Orion ұшағынан жылдам болуын қажет ететін қысқа қашықтықтағы бағыттарды қамтитын сұранысқа жауап ретінде жасалды. Ұшақ консольдік төмен қанатты моноплан болып табылады, оның аэродинамикалық тиімді эллипстік қанаты, кіретін шассисі және біржақты, алдыңғы бөлігіне орнатылған қозғалтқышы бар. Қатты жылдамдық талаптарын орындау үшін, қарсылықты азайтуға ерекше көңіл бөлінді, тегіс бетін қамтамасыз ететін бедерсіз бұрандалар және толық кіретін негізгі қону шассисы қолданылды. Артындағы дөңгелек кіретін болмады. Ұшақ BMW VI V 12 қозғалтқышымен жабдықталған, ол судың орнына этиленгликольмен салқындатылды. Бұл кішірек радиаторды пайдалануға мүмкіндік берді, ол қарсылықты одан әрі азайту үшін жоғары жылдамдықтарда кіретін болды. Ұшқыш және радиооператор бір-бірлерінен кейін отырды, ал олардан кейін төрт жолаушыға арналған кабина орналасқан, олар жұптарға бөлініп, бір-біріне қарама-қарсы отырды. Алғашқы прототип 1932 жылдың 1 желтоқсанында ұшырылды және өте жақсы көрсеткіштерді көрсетті, қашықтық бойынша жылдамдық бойынша сегіз әлемдік рекордты орнатты және ең жоғары жылдамдыққа жетті.

Пайдалану тарихы

Luft Hansa 1934 және 1937 жылдар аралығында Берлин, Франкфурт, Гамбург және Кельн қалаларын байланыстыратын, сондай-ақ Кельн мен Гамбург арасындағы жылдам қызмет үшін He 70 ұшақтарын пайдаланды. He 70 ұшақтары 1934 және 1936 жылдар аралығында Штутгарттан Севильяға халықаралық рейстермен орындалды. Бұл бағыт Luft Hansa компаниясы ұсынған Оңтүстік Америка почтасының бір бөлігі болды және Батерст (Гамбия) арқылы жалғасып, Бразилияның Наталь қаласына дейін Junkers Ju 52/3m және Dornier Wal гидроұшақтарымен қамтамасыз етілді. Қалған ұшақтар 1937 жылы Люфтваффеге берілді.

Әскери мақсатта

Люфтваффе 1935 жылдан бастап He 70 ұшақтарын жеңіл бомбалаушы және барлау ұшағы ретінде пайдаланды. Арнайы құрастырылған үлгілер қолжетімді болған соң, ол байланыс және хабар алмасу ұшағы ретінде қолданылуға көшті. 1930 жылдардың соңында 28 ұшақ неміс құрамындағы "Кондор легионымен" бірге Испанияға жіберілді, онда олар Испания азаматтық соғысы кезінде жылдам барлау ұшақтары ретінде қолданылды. Испанияда оларды "Райо" деп атады, бұл испан тілінде "найзағай" деген мағынаны білдіреді. Бір данасын Rolls Royce қозғалтқышты сынау үшін сатып алды, ол 1944 жылға дейін пайдаланылды.

Ол 170

He 70K (кейін RLM нөмірі берілді: He 170) – Венгрия әуе күштері қолданған, жылдам барлау ұшағының экспорттық түрі. Gnome Rhône Mistral Major радиалды қозғалтқышымен жабдықталған, осы қозғалтқыштар Венгрияда лицензия бойынша WM K 14 деп өндірілді, бірақ ұшақ корпусын құрастыру және соңғы жинау Германияда жүзеге асырылды. Жаңа қозғалтқыштар ұшақтың максималды жылдамдығын арттырды. 1937 жылдан 1942 жылға дейін Корольдік Венгрия әуе күштері осы ұшақтарды пайдаланды.

Кемшіліктері

Әскери қолданыста He 70 ұшағының басты кемшілігі өрт қаупі болды. Ұшақтың кейбір бөліктері "Электрон" деп аталатын, өте тез тұтанатын магний қорытпасынан жасалған, бірақ монокок фюзеляждың көп бөлігі дуралюминнен жасалған. Электрон өте жеңіл, бірақ берік, бірақ тұтанғанда тез жанады және сөндіруі қиын. Сонымен қатар, әрбір қанатта мөрленбейтін жанармай бакі болды, бұл ұшақтың өртке оңай тұтануына себеп болуы мүмкін. Басқа да мәселелерге нашар қорғаныс қару-жарағы, ұшу қашықтығының қысқалығы және кабинадан нашар көрініс жатты, осының салдарынан Венгрияның He 170A паркі мерзімінен бұрын қызметтен шығарылып, Focke Wulf Fw 189 "Uhu" орта биіктіктегі барлау ұшағы қолданысқа енгенге дейін ескірген Heinkel He 46 парашют қанатты монопландарымен ауыстырылды.

Ықпал

Екінші дүниежүзілік соғыста He 70 негізінен оқу мақсатында қолданылса да, ол Люфтваффенің алғашқы жылдам бомбалаушысы (Schnellbomber) болды және Британия шайқасына қатысқан бомбалаушылардың кейбіреулеріне бастау берді.

Неміс үлгілері

He 70 көбінесе ұқсас эллипстік қанаттары мен екі қозғалтқышты конфигурациядағы ағынды фюзеляжы бар Heinkel He 111 ұшағының алдағысы ретінде танымал. 1936 жылы Люфтваффеде пайдалануға түскен He 111 ұшағы, Екінші дүниежүзілік соғыстың басындағы жылдары барлығы 5600-ден астам данасы жасалған Люфтваффедегі ең көп санды бомбалаушы түріне айналды. He 70 негізінен He 112 истребителін жасау үшін кішірейтілді, ол Messerschmitt Bf 109 бәсекесінде жеңіліп қалды, бірақ одан да аз санда салынды.

Жапондық үлгілер

He 70 ұшағы Жапонияға зерттеу мақсатымен экспортталды және «Валь» деп аталған Айчи D3A палубалық шабуылдық бомбалаушы ұшағының жасалуына түрткі болды. Бұл ұшақ He 70-тің ерекше белгісі – төмен орналасқан эллипстік қанатын мұра етті.

Британдық үлгілер

Беверли Шенстон, Р. Дж. Митчеллдің аэродинамикалық кеңесшісі, «Спитфайр» қанатының He 70-тен көшірілгенін жоққа шығарды. Шенстон былай деді:

«Біз, Supermarine компаниясында, He 70 көлік ұшағының қанат пішінін көшіріп алдық деген пікір айтылды. Бірақ бұл рас емес. Эллипстік қанат басқа ұшақтарда да қолданылған және оның артықшылықтары жақсы белгілі еді. Біздің қанатымыз «Хайнкель» қанатына қарағанда әлдеқайда жұқарақ және қимасы мүлдем өзгеше болды. Әйтеуір, мүлдем басқа мақсатта жасалған ұшақтың қанат пішінін көшіруге тырысу қаупін тудыратын еді. Гюнтер ағайындары Heinkel компаниясына қосылғанға дейін Bäumer Sausewind спорттық ұшағында эллипстік қанатты пайдаланған. Шенстонның сөзіне қарағанда, He 70 ұшағының «Спитфайр» дизайнына тигізген әсері аэродинамикалық тегістіктің өлшемі ретінде қолданумен ғана шектелген».