Томас Тинн, Бейт Маркизі: 18 ғасырдағы британ саяхатшысы, Ирландияның лорд-лейтенанттары, және Фолкленд дағдарысының маңызды тұлғасы. Тарихты зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVIII ғасырдағы ағылшын ақсұлуы Томас Тинн, Баттың 1-ші маркизі, КГ, ПК (13 қыркүйек 1734 – 19 қараша 1796), Уилтширдегі Лонглитте тұрған, король Георг III тұсында қызмет атқарған британдық саясаткер. Ол Оңтүстік хатшысы, Солтүстік хатшысы және Ирландияның Лорд-лейтенанты қызметтерін атқарды. 1751 мен 1789 жылдар аралығында ол Веймуттың 3-ші виконты деп аталды. Ол 1770 жылғы Фолкленд аралдары дағдарысындағы рөлімен ең көп танылды.
18th century English noble
Thomas Thynne, 1st Marquess of Bath, KG, PC (13 September 173419 November 1796), of Longleat in Wiltshire, was a British politician who held office under King George III. He served as Southern Secretary, Northern Secretary and Lord Lieutenant of Ireland. Between 1751 and 1789, he was known as the 3rd Viscount Weymouth. He is possibly best known for his role in the Falklands Crisis of 1770.
Ерте өмір
Ол 1734 жылдың 13 қыркүйегінде Томас Тинннің (1710–1751) тұңғыш ұлы және мұрагері ретінде дүниеге келді. Анасы – Луиза Карререт (шамамен 1712–1736), Джон Карререттің қызы, 2-ші граф Гранвилл және 2-ші барон Карререт (1690–1763). Оның шешесінің әкесінің тарапынан қарағанда, ол Джон Гранвиллдің (1-ші Бат графы, 1628–1701) шөбересі болды. Ал оның әкесінің бірінші туысы Уильям Гранвилл, 3-ші Бат графы (1692–1711) еді, оның қайтысымен Бат графтығы тоқтатылды.
He was born on 13 September 1734, the eldest son and heir of Thomas Thynne, 2nd Viscount Weymouth (1710–1751) by his wife Louisa Carteret (c. 1712–1736), a daughter of John Carteret, 2nd Earl Granville, 2nd Baron Carteret (1690–1763). On her father's side, she was a great granddaughter of John Granville, 1st Earl of Bath (1628–1701), and her father's first cousin was William Granville, 3rd Earl of Bath (1692–1711), on whose death the Earldom of Bath became extinct.
Отбасылық шығу тегі
Тинндер сэр Джон Тинннің (шамамен 1515–1580) ұрпақтары, ол Уилтширдегі отбасылық резиденциясы Лонглит үйін салған және монастырлар таратылғаннан кейін кең аумақтарға ие болған. Сэр Джон өзінің байлығы мен жоғары мәртебесін Лорд-протектор Эдвард Сеймурға, Сомерсет герцогына деген адалдығының арқасында ие болды. Ол болашақ Англия королевасы Елизавета I-нің үй шаруашылығын басқарды. Тағы бір танымал атасы – Томас Тинн (1648–1682), ол өте бай болғандықтан "Он мыңдық Том" деп аталды және Драйденнің "Абессалом мен Ахитофел" поэмасында Исахар рөлімен бейнеленді, ол 1682 жылдың ақпанында Лондонда қаза болды.
The Thynnes are descended from Sir John Thynne (c. 1515–1580), the builder of Longleat House, the family seat in Wiltshire, who acquired vast estates after the Dissolution of the Monasteries. Sir John owed his wealth and position to the favour of his master, the Lord Protector Edward Seymour, 1st Duke of Somerset. He was comptroller of the household of the future Queen Elizabeth I of England. Another famous ancestor was Thomas Thynne (1648–1682), called on account of his wealth "Tom of Ten Thousand" and celebrated by Dryden as Issachar in Absalom and Achitophel, who was murdered in London in February 1682.
Мансап
Ол 1751 жылғы қаңтарда әкесінен кейін Уэймуттың 3-ші виконты лауазымын мұраға алды және 1765 жылы қысқа мерзімге Ирландияның Лорд-лейтенанты қызметін атқарды, бірақ ол бұл елге ешқашан бармады. Британ саясатында белгілі бір деңгейге жеткен ол 1768 жылғы қаңтарда Солтүстік бөлімінің Мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды және Джон Уилкс пен 1768 жылғы Миддлсек сайлауынан туған ала-қорлық кезінде үлкен шапшаңдық танытты. Одан кейін Уилкс оған шабуыл жасап, қаралап жазды, осының салдарынан ол Парламенттен қуылды.
He succeeded his father as 3rd Viscount Weymouth in January 1751 and served as Lord Lieutenant of Ireland for a short time during 1765, although he never visited that country. Having become prominent in British politics, he was appointed Secretary of State for the Northern Department in January 1768 and acted with great promptitude during the unrest caused by John Wilkes and the Middlesex election of 1768. He was then attacked and libeled by Wilkes, who was consequently expelled from the House of Commons.
Фолклендтер дағдарысы
1768 жылдың соңына дейін ол Солтүстік бөлімнен Оңтүстік бөлімнің Мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды, бірақ 1770 жылдың желтоқсанында "Фолкленд аралдары дағдарысы" кезінде, Испаниямен Фолкленд аралдарының иелігі үшін болған даудың ортасында отставкаға шықты.
Before the close of 1768, he was transferred from the Northern Department to become Secretary of State for the Southern Department, but he resigned in December 1770 in the midst of the "Falklands Crisis", a dispute with Spain over the possession of the Falkland Islands.
Американың Тәуелсіздік соғысы
1775 жылдың қараша айында Уэймут бұрынғы Оңтүстік департаментінің мемлекеттік хатшысы лауазымына қайта келді, сонымен қатар 1779 жылы бірнеше айға солтүстік департаментке қатысты міндеттерді де қосымша атқарды, бірақ сол жылдың күзінде екі лауазымнан да бас тартты. Осы кезеңде Америка Тәуелсіздік соғысы жүрді.
In November 1775, Weymouth returned to his former office of Secretary of State for the Southern Department, undertaking in addition the duties attached to the northern department for a few months in 1779, but he resigned both positions in the autumn of that year. This period covered the American War of Independence.
Кейінгі өмірі
Ол 1781 жылдан 1796 жылдың қарашасында қайтыс болғанға дейін Саттон Колдфилд корольдік қаласының Жоғары басқарушысы болды, ал 1789 жылы Бат маркизі титулы берілген. Оның Гранвилл әулетінен шыққан бабасы иеленген Бат графы атағы сол кезде қол жетімді болмады, себебі ол Пултенни әулетінің бір мүшесі үшін жаңадан құрылған еді.
He was High Steward of the Royal Town of Sutton Coldfield from 1781 until his death in November 1796, having been created Marquess of Bath in 1789. The title of Earl of Bath that had been held by his Granville ancestor was then unavailable, as it had been recreated for a member of the Pulteney family.
Мұра
Мэрилебон қаласындағы Уэймут көшесі оның құрметіне аталған. Оның әйелінің туған-туыстары бұл көшенің салынуына дейін бұл жердің иесі болған.
Weymouth Street in Marylebone is named after him. His wife's family once owned the land on which the street was later built.