Дороти Джейн Робертс: Американ ақыны және паранормаль құбылыстар зерттеушісі

Кіріспе

Америкалық ақын және психик (1929–1984)

Дороти Джейн Робертс (8 мамыр 1929 – 5 қыркүйек 1984) – американдық жазушы және ақын, өзін "Сет" деп атаған бір тұлғаның арнасы болған психик және рух медиумы екенін мәлімдеген. Оның "Сет материалы" деп белгілі Сет мәтіндерін жариялауы, оны паранормальды құбылыстар әлеміндегі көрнекті тұлғалардың бірі ретінде бекітті.

Ерте өмір және мансап

Робертс Нью-Йорк штатының Олбани қаласында дүниеге келді және жақын маңдағы Саратога-Спрингс қаласында өсті. Оның ата-анасы, Делмер Хаббелл Робертс және Мари Бурдо, ол екі жаста болғанда ажырасты. Жалғыз баласымен бірге жас Мари өз ата-анасына және отбасы бірнеше жыл бойы жалға алған үйге оралды: кедей аудандағы екі пәтерлі үйдің жартысы. Мари 1932 жылы ревматоидты артриттің алғашқы белгілерін сезіне бастады, бірақ мүмкіндігінше көп жұмыс істеді. Соңында Робертстің әкесінің әкесі, Джозеф Бурдо, ол терең мистикалық байланысқа ие болған, екі қосымша адамды асырауға шамасы келмеді, ал отбасы мемлекеттік жәрдемге мұқтаж болды. Робертстің анасының анасы 1936 жылы автокөлік апатында қаза тапты. Келесі жылы оның әкесі үйден шығып кетті. Сол кезде Маридің денсаулығы нашарлап, әлеуметтік қызметтер департаменті ана мен қызына уақыт-уақыт көмектесетін, бірақ оған толығымен сенім болмады. Мари төсекке жатқанда, оған күтім жасау Джейннің міндеті болды. Оның ашулы анасы Джейнге түнгі уақытта газды жағып, екеуін де өлтіретінін айтатын. Бесінші рет өзіне-өзі зиян келтіруге тырысқан анасы ұйықтар дәрі ішіп, ауруханаға түсті. Джейн әлеуметтік қызметкерге барып: "Мен енді шыдай алмаймын. Мен кетуге тиіспін" деді. Мари Джейнге қайта-қайта өзінің жақсы емес екенін, қызының дүниеге келуі анасының ауруына себеп болғанын, одан бас тартқанын және енді оны қызы деп санамайтынын айтты. 10 жасқа толғанға дейін Джейнде ішек қабынуының тұрақты белгілері пайда болды. Жасөспірім шағында қалқанша безінің қызметі күшті болды. Оның көру қабілеті нашар болды, өте күшті көзілдірік қажет еді (ол оны сирек тағайтын). 1940 жылдың көп бөлігінде және 1941 жылдың жартысында Джейн Нью-Йорк штатының Трой қаласындағы католиктердің жетімханасында болды, ал анасы артритке байланысты басқа қаладағы ауруханада емделді. Діни қызметкерлер үнемі үйге келіп, әкесіз отбасыға қолдау көрсетті. Джейннің діннің мәдени сенімдеріне деген алғашқы байланысы, сүйіспеншілік пен қамқорлық көрмейтін отбасының орнын толтыру үшін өте күшті болды. Бір кезде ол екі түрлі сенімнің арасында қалды. 1945 жылдың жазында, 16 жасында Джейн түрлі-түрлі тауарлар сататын дүкенде жұмыс істей бастады. Бұл оның алғашқы жұмысы еді. Сол күзде ол мектептен кейін де, кейде сенбі күндері де жұмыс істеді. Мемлекеттік мектептерде оқығаннан кейін ол 1947 жылдан 1950 жылға дейін поэзия бойынша стипендия алып Скидмор колледжінде оқыды. Робертстің әкесінің әкесі 19 жасында қайтыс болды. Бұл оның үшін қатты соққы болды. Ол діни сенімдерін ғылыми көзқараспен алмастыра бастады. Сол кезде Джейн Саратога-Спрингстің досы Уолт Земен кездесіп жүрді. Олар бірге мотоциклмен батыс жағалауға Джейннің әкесіне барды, ол да үйден шыққан еді. Кейін Джейн Уолтке үйленді және басқа да түрлі жұмыстар істеп, жазуын жалғастырды, соның ішінде Саратога газетінің қоғамдық жаңалықтар бөлімінің редакторы және радио фабрикасының басшысы болып жұмыс істеді. Уолт пен Джейн үш жыл бірге тұрды. 1954 жылдың ақпан айында, "билеп, ойын-қуанышпен әлек болып жүргенде" Джейн бұрынғы коммерциялық суретші Роберт Фабиан Баттс, кішімен алғаш рет кездесті. Төртінші рет олар басқа бір кеште кездескенде Джейн "оған қарап: "Мен Уолттан кетіп барамын, мен өзім ғана өмір сүремін немесе сізбен бірге тұрамын, сондықтан маған хабарлаңыз" деді. Соңында екеуі қаладан кетіп, Джейн ажырасуға өтініш берді. Джейн мен Роб 1954 жылдың 27 желтоқсанында Пенсильвания штатының Сайр қаласында оның ата-анасының үйінде үйленді. Робертс әр түрлі жанрларда жазды: поэзия, әңгімелер, балалар әдебиеті, ғылыми фантастика, қиял-фантастика және романдар. Ол 1956 жылы Милфордта (Пенсильвания) өткен алғашқы ғылыми фантастика жазушылар конференциясына шақырылған жалғыз әйел болды. 1960 жылы олар Эльмираға (Нью-Йорк) көшіп барды, тұрақты жартылай штат жұмысын табу үшін – Робт жергілікті әйнелмелер компаниясында, Джейн өнер галереясында жұмыс істеді. Қазір 30-ға толған ол және оның күйеуі "Сет" деп аталатын тұлғадан келген хабарларды жазып, осы тәжірибе туралы бірнеше кітап жазды.

Roberts was born in Albany, New York, and grew up in nearby Saratoga Springs, New York. Her parents, Delmer Hubbell Roberts and Marie Burdo, divorced when she was two years old. With her only child, the young Marie then returned to her own parents, and the home that the family had rented for a number of years: half of a double dwelling in a poor neighborhood. Marie had begun experiencing the early stages of rheumatoid arthritis by 1932 but worked as much as possible. Eventually, Roberts' grandfather, Joseph Burdo, with whom she shared a deep mystical identification, was unable to support two extra people, and the family had to rely upon public assistance. Roberts' grandmother was killed in an automobile accident in 1936. The next year, her grandfather moved out of the house. By then Marie was partially incapacitated, and the Welfare Department began to furnish mother and daughter with occasional and often unreliable domestic help. When Marie became a bedridden invalid, it was Jane's responsibility to take care of her. This included cooking, cleaning, bringing her the bedpan, and getting up in the middle of the night to refuel the stove. Her embittered mother would tell Jane she was going to turn on the gas jets in the middle of the night and kill them both. When her mother attempted suicide for about the fifth time, she took sleeping pills and was in the hospital. Jane wrote that she went to the welfare worker and said, 'I can't take it anymore. I've just got to leave.'" Over and over Marie told Jane she was no good, that the daughter's birth had caused the mother's illness, and that she was disowned and considered no longer her daughter. Well before she was 10 years old Jane had developed persistent symptoms of colitis. By her early teens, she had an overactive thyroid gland. Her vision was poor; she required very strong glasses (which she seldom wore). For most of 1940 and half of 1941, Jane was in a strictly run Catholic orphanage in Troy, New York while her mother was hospitalized in another city for treatment of her arthritis. Priests came to the house regularly and support was offered to the fatherless family. Jane's initial bonding to the cultural beliefs of religion was very strong to make up for the lack of a loving, nurturing family. For a time she was left between belief systems. In the summer of 1945, when she was 16 years old, Jane began working at a variety store. It was her first job. That fall she continued on the job after school hours and on an occasional Saturday. After attending public schools she went to Skidmore College from 1947 to 1950 on a poetry scholarship. Roberts' grandfather died when she was age 19. It was a time of severe shock for her. She began to substitute scientific world view for religious belief. At that time Jane was dating Walt Zeh, a long time Saratoga Springs friend. Together they went to the west coast by motorcycle to see Jane's father who had also come from a broken home. Jane then married Walt and continued to write while taking a variety of other jobs, including society editor for the Saratoga newspaper, and as a supervisor in a radio factory. Walt and Jane lived together for three years. It was then in February 1954 while "cutting up, dancing, and raisin' hell at a party," that Jane first met the former commercial artist Robert Fabian Butts, Jr. The fourth time they met at another party and Jane "just looked at him and said, 'Look, I'm leaving Walt, and I'm going to live by myself or I'm going to live with you, so just let me know.'" Eventually the two left town together and Jane filed for divorce. Jane and Rob married on December 27, 1954, at the home of his parents in Sayre, Pennsylvania. Roberts wrote in a variety of genres: poetry, short stories, children's literature, nonfiction, science fiction, and fantasy, and novels. She was the only woman invited to the first science fiction writer's conference in 1956 in Milford, Pennsylvania. The couple moved to Elmira, New York, in 1960, to find steady part time work – Rob in the local greeting card company, Jane in an art gallery. Now in her 30s, she and her husband began to record what she said were messages from a personality named "Seth," and she wrote several books about the experience.

Сет материалдары

1963 жылдың қыркүйек айының бір кешінде Робертс үстеліне отырып, поэзиямен айналысты; Бетс артқы бөлмедегі студиясында сурет салып отырды. "Бұл өте үйлі, өте қалыпты, ешқандай психоделикалық емес жағдай болды", - деп есіне алды ол кейін. Содан кейін "бір минуттан екіншісіне дейін, менің басыма күшті күшпен жаңа, радикалды идеялардың қатты құлаған ағыны кірді. Денелі әлем шынымен қағаз сияқты жұқа болғандай, шындықтың шексіз өлшемдерін жасырып, мен үлкен жыртылыс дыбысымен қағаздың ішіне лақтырылып кеттім". "Есін жиғанда" Робертс өзінің жазбаларының тақырыбын: "Физикалық ғалам – идеялық құрылыс ретінде" деп жазып жатқанын көрді. Бұған дейін оның көркем шығармалары көбінесе көрегендік және реинкарнация сияқты тақырыптармен айналысса, зияткерлік тұрғыдан ни Робертс, ни Бетс сезімнен тыс қабілеттерге сенбеген. Бірақ осы оқиғадан кейін көп ұзамай Робертс түстерін еске түсіре бастады, оның ішінде екісі болашақты болжады. Олардың қызығушылығы оянған соң, жұбайлар одан әрі зерттеуді шешті, ал ол Нью-Йорк баспасымен қосымша сезімдік қабылдау туралы өзіңіз жасай алатын кітап үшін келісімшарт жасады. 1963 жылдың соңында Робертс пен Бетс кітапқа Робертстің зерттеулерінің бөлігі ретінде Уиджа тақтасымен тәжірибе жүргізе бастады. Робертс пен Бетс айтқандай, 1963 жылдың 2 желтоқсанында олар өзін Сет деп таныстырған еркек тұлғадан түсінікті хабарлар ала бастады. Көп ұзамай Робертс оның есінде хабарлар пайда болатынын айтты. Алғашқы жеті сеанс толығымен Ouija тақтасымен өтті. 1964 жылдың 2 қаңтарындағы үш сағаттық сеанс Ouija тақтасын қолданбай, хабарларды диктанттауды бастаған алғашқы сеанс болды. Біраз уақыт ол кеңеспен кездесулерді бастады, бірақ ақыры 1964 жылдың 19 ақпанындағы 27-ші сеанстан кейін одан бас тартты. Робертс Сет кітаптарын жазу процесін транс күйіне ену деп сипаттады. Ол Сеттің оның денесін бақылауға кірісіп, ол арқылы сөйлейтінін, ал күйеуі оның айтқан сөздерін жазып отыратынын айтты. Олар мұндай оқиғаларды "оқулар" немесе "сеанстар" деп атады. 1964 жылдың 18 ақпанында өткен 26-шы сеанс басқа адамның – досының қатысуымен өткен алғашқы сеанс болды. 1964 жылдың 17 қаңтарында Робертс жақында қайтыс болған әйелге хабарласып, ол Бетске олардың Сетпен бірге жасаған жұмысы өмір бойына созылатынын, оның қолжазбаларын жариялайтынын және оның идеяларын таратуға көмектесетінін айтты. 27-ші сеанста Сет жұбайларға пәтердегі жиһаздарды олардың энергиясына сәйкес етіп қайта орналастыру туралы айтты. Екі хабарға да сенбеушілік сезімін сезіне отырып, жұбайлар біршама қарсылық білдіріп келісті. Екі күннен кейін олар үш апта бұрын хат жазған реинкарнацияға қызығушылық танытқан психологтан жауап алды. Психолог оларға материалдың өте еркін айтылуы оның Робертстің санасынан шыққанын білдіреді, бірақ оны анықтау мүмкін емес екенін айтты. Ол сондай-ақ кейбір жағдайларда әуесқой медиумдық әрекет психикалық проблемаларға әкелуі мүмкін екенін ескертті. Хат оның көңілін қалдырды, бірақ күмәндануын жеңуге көмектесті. Ол өзінің мінез-құлқында "алаңдатарлық өзгерістер" болмағанын сезді. "Мен бұрын жасаған шығармашылық жұмысымнан екі есе көп жұмыс істедім. Мен Сет материалының сапасына қанағаттандым, ол мен өз қолыммен жасай алатын кез келген нәрседен әлдеқайда жоғары болды. Ең болмаса, мен бұл сеанстар терең санадағы білімді үнемі қолжетімді етудің бір жолы деп ойладым". "Бізге жын-перілер туралы әдебиеттер қатты ұнамайтындықтан, мұндай құбылыстардан қорқатын ырым-жырымдар бізге кедергі болмады. Мен құдайлар мен жындарға сенбейтіндіктен, олардан қорықпайтынмын. Мен үйренгім келді. Роб екеуміз жаңа әлемді бірге таптық, біз оны зерттеуге барамыз". Робертс Сетті сананың астындағы қиял деп есептеді, өйткені ол рухтарға немесе өлімнен кейінгі өмірге сенбейтін. Ол өзінің мінез-құлқын бақылап, психологқа барды. Бірақ ол: "Сет психологқа қарағанда әлдеқайда жетілген және теңгерімді болып көрінді, сондықтан мен ақырында уайымдамай қалдым. Бұл тәжірибе жаңа салаға жасалған кез келген пайдалы іске ілесе алатын белгілі бір қиындықтар мен стресстерді тудырмады деген сөз емес". Робертс сонымен қатар басқа бірнеше адамдардың, Рембрандт пен импрессионист суретші Пауль Сезаннның дүниетанымын "автоматты түрде" жазу үшін жазу машинасын пайдалану процесі арқылы өткізді. Робертс 1984 жылы қайтыс болғанға дейін 21 жыл бойы (оның соңғы ауруына байланысты бір жылдық үзіліспен) Робертс 1500-ден астам тұрақты немесе жеке "ESP сынып" транстық сеанстарын өткізді, онда ол Сеттің атынан сөйледі. Бетс стенограф ретінде қызмет етіп, хабарларды өзі ойлап тапқан қысқаша жазумен жазып, кейде сеанстардың жазбаларын жасау үшін басқаларды шақыратын. Сеттен Робертс арқылы жеткен хабарлар көбінесе әртүрлі тақырыптар бойынша монологтардан тұрды. Олар Prentice Hall баспасынан "Сет материалы" деген атаумен жарияланды. Арада жылдар өткен соң, жүздеген адамдар Робертстің "Сетті" шақыруын көрді. Кейбіреулері Робертстің өткізген ESP сыныптарына (қыркүйек 1967 – ақпан 1975 ж. сейсенбі және кейбір бейсенбі кештері) бір кешке келді, ал басқалары ұзақ мерзімге қатысты. (Осы уақытқа қарай Джейн галереядағы жұмысын тастап, біршама уақыт балалар бағында оқытқан). ESP сыныптарының құрылымынан тыс Робертс әртүрлі адамдарға көмек сұрап хат жазғандарға көптеген жеке Сет сеанстарын өткізді. Ол олар үшін ақы алған жоқ; алайда, бір кезде ол 5-тен 40 адамға дейінгі ESP сыныбы үшін 2,50-ден 3,50 долларға дейін ақы алды. Кітаптар жеткілікті санда сатыла бастағанда, ол бұл төлемді тоқтатты. Кітап сеанстары көбінесе жеке өткізілді, 1967 жылдан 1982 жылға дейін дүйсенбі және сәрсенбі кештері куәгерлерсіз (1981 жылдың тамызынан қарашасына дейін сейсенбі және бейсенбі күндерінен басқа). 1969 жылға дейінгі материал Робертс жазған "Сет материалы" кітабында жинақталған. 1970 жылдың қаңтарынан бастап Робертс Сеттің диктанттаған кітаптарын жазды. Робертс осы кітаптардың авторы емес екенін, оның рөлі тек медиум екенін мәлімдеді. Осы "Сет кітаптарының" сериясы он томнан тұрады. Соңғы екі кітап Робертстің ауруына байланысты толық емес болып көрінеді. Бетс барлық Сет кітаптарына кеңейтілген түсіндірмелер, қосымшалар және басқа да түсініктемелер берді, осылайша олардың барлығында бірлескен автор болды. Бұл қосымшалар Робертс пен оның өміріндегі сеанстар кезінде болған жағдайларды, олармен бірге оқыған материалдар мен қазіргі сенімдерге сәйкес сипаттайды, кейбір жанкүйерлердің хаттары мен Сеттің материалдары туралы өз салаларынан мамандардың пікірлерін келтіреді және, әсіресе кейінірек, көптеген кітаптарды баспагермен бірге өндірудің көптеген қадамдары туралы түсінік береді. 1982 жылдың ақпанына қарай олар әлі де өздерінің әртүрлі кітаптарының оқырмандарынан "аптасына 30-дан 50 хат пен жұмсақ пакеттер" алып отырды. Робертстің ертерек және кейінгі поэзиясының кейбір үлгілері Сеттің кейбір тұжырымдамаларына оның қалай тигенін көрсету үшін енгізілді. Робертс сондай-ақ Сеттің реинкарнация және жоғарғы жандар туралы ұғымдарына қатысты ойларды көркем шығарма арқылы зерттеу үшін "Жоғарғы жан жетілік" трилогиясын жазды. Робертс айтуынша, Сет өзін "қазір физикалық материяда шоғырланбаған энергиялық тұлғалық мән" деп сипаттаған және Робертстің санасынан тәуелсіз болған. Робертс бастапқыда Сеттің шығу тегіне күмәнмен қарады, ол өзінің жеке тұлғасының бір бөлігі ме деп ойлады. Оның үй мысықтары өзгерісті байқады. Транс күйінде сөйлейтін Эдгар Кейстің синтаксисі ескірген және күрделі болғанымен, Робертстің Сет ретінде сөйлейтін синтаксисі мен сөйлем құрылымы заманауи және анық болды. Кейінгі кітаптар бұрынғы жұмыстарда ұсынылған материалды дамыта берді, бірақ оған қайшы келмеді. Кейбір "Тәжірибелік элементтер" осы ұғымдардың бірнешеуін тәжірибелік түрде сезінуге қалай көмектесетіні туралы да қосылды. Кейбір қазіргі заманғы әлемдік оқиғаларға, мысалы, Джонстаун, Гайанадағы өлім және Үш шақырым аралындағы апат туралы пікір білдірілді. Сет де...

On a September evening in 1963, Roberts sat down at her table to work on poetry; Butts was in his back room studio, painting. "It was very domestic, very normal, very unpsychedelic," she would later remember. And then "Between one normal minute and the next, a fantastic avalanche of radical, new ideas burst into my head with tremendous force It was as if the physical world were really tissue paper thin, hiding infinite dimensions of reality, and I was flung through the tissue paper with a huge ripping sound." When she "came to," Roberts found herself scrawling the title of this batch of notes: The Physical Universe as Idea Construction. Before this, though her fiction typically dealt with such themes as clairvoyance and reincarnation, intellectually neither she nor Butts believed in extrasensory abilities. Yet soon after this episode, Roberts suddenly began recalling her dreams, including two that were precognitive. Their curiosity piqued, the couple decided to investigate further, and she managed to land a contract with a New York publisher for a do it yourself book on extra sensory perception. In late 1963, Roberts and Butts started experimenting with a Ouija board as part of Roberts' research for the book. According to Roberts and Butts, on December 2, 1963, they began to receive coherent messages from a male personality who eventually identified himself as Seth. Soon after, Roberts reported that she was hearing the messages in her head. The first seven sessions were entirely with the Ouija board. The three hour session on the evening of January 2, 1964, was the first where she began to dictate the messages instead of using the Ouija board. For a while, she still opened her sessions with the board, but finally abandoned it after the 27th session on Feb. 19, 1964. Roberts described the process of writing the Seth books as entering a trance state. She said Seth would assume control of her body and speak through her, while her husband wrote down the words she spoke. They referred to such episodes as "readings" or "sessions." The 26th session on Feb. 18, 1964, was the first held in the presence of another person—a friend. On January 17, 1964, Roberts channeled an allegedly recently deceased woman who told Butts that his and his wife's work with Seth was a life time project, that they would publish his manuscripts, and help spread his ideas. At the 27th session Seth also told the couple how to rearrange the furniture in their apartment which would better suit their energies. Despite feelings of disbelief toward both messages, the couple somewhat reluctantly agreed. Two days afterward they heard from a psychologist interested in reincarnation to whom they had written three weeks earlier with some session copies enclosed. The psychologist told them that the very fluency of the material suggested that it might come from Roberts' subconscious, though it was impossible to tell. He also cautioned that in some circumstances, amateur mediumship could lead to mental problems. The letter upset her but helped her deal with her doubts. She felt there were no "alarming changes" in her personality. "I was doing twice the creative work I had done earlier. I was satisfied with the quality of the Seth Material; it was far superior to anything I could do on my own. If nothing else, I thought the sessions presented a way of making deeply unconscious knowledge available on a consistent basis." "Because we were so innocent about psychic literature, we weren't hampered by superstitious fears about such [psychic] phenomena. I didn't believe in gods or demons, so I didn't fear them. I wanted to learn. Rob and I had discovered a whole new world together, and we were going to explore it." Roberts assumed Seth was a subconscious fantasy, personified because she did not believe in spirits or life after death. She monitored her personality characteristics and went to a psychologist. But she felt that "Seth seemed far more mature and well balanced than the psychologist, so finally I stopped worrying. This is not to say the experience did not cause certain strains and stresses that could accompany any worthwhile venture in an entirely new field." Roberts also purportedly channeled the world views of several other people, Rembrandt, and the Impressionist painter Paul Cézanne, through a process she described as using a typewriter to write "automatically." For 21 years until Roberts' death in 1984 (with a one year hiatus due to her final illness), Roberts held more than 1500 regular or private "ESP class" trance sessions in which she spoke on behalf of Seth. Butts served as the stenographer, taking the messages down in shorthand he had made up, having others on occasion make recording of some sessions. The messages from Seth channeled through Roberts consisted mostly of monologues on a wide variety of topics. They were published by Prentice Hall under the collective title Seth Material. Over the years, hundreds of people witnessed Roberts channeling "Seth". Some went to the ESP classes Roberts held (Tuesday and some Thursday nights, Sept. 1967 – Feb. 1975) for an evening, others attended for longer periods. (By this time Jane had given up her gallery work, and was teaching nursery school during part of this time.) Outside of the ESP class structure, Roberts gave many personal Seth sessions to various individuals who had written her, asking for help. She never charged for those sessions; however, at some point, she did charge $2.50 to $3.50 per ESP class of 5 to 40 people. When the books began to sell in sufficient numbers, she dropped that fee. Book sessions were almost always private, held on Monday and Wednesday evenings without witnesses from 1967 through 1982 (except for Tues and Thurs from Aug. to Nov. 1981). The material through 1969 was published in summary form in The Seth Material, written by Roberts from the output of the channeling sessions. Beginning in January 1970, Roberts wrote books which she described as dictated by Seth. Roberts claimed no authorship of these books beyond her role as a medium. This series of "Seth books" totaled ten volumes. The last two books appear to be incomplete due to Roberts' illness. Butts contributed extensive footnotes, appendices, and other comments to all the Seth books, and thus was a co author on all of them. These additions describe what was going on in Roberts' and his life at the time of the various sessions, annotated in light of contemporary beliefs and materials he and Roberts were reading, described excerpts from some fan mail and letters from professionals commenting on Seth's material about their fields, and, especially later, provided insight as to the many steps of production of multiple books with the publisher. By February 1982 they were still receiving "from 30 to 50 letters and packages a week" from readers of their various books. Some of Roberts' earlier and later poetry was occasionally included to show how she had touched upon some of Seth's concepts. Roberts also wrote The Oversoul Seven trilogy to explore via fiction some of Seth's teachings on the concepts of reincarnation and oversouls. According to Roberts, Seth described himself as an "energy personality essence no longer focused in physical matter," and was independent of Roberts' subconscious. Roberts initially expressed skepticism as to Seth's origins, wondering if he was a part of her own personality. Her housecats notice the change. Unlike the psychic Edgar Cayce, whose syntax when speaking in trance was antiquated and convoluted, Roberts' syntax and sentence structures were modern and clear when speaking as Seth. Later books continued to develop but did not contradict the material introduced in earlier works. Some "Practice Elements" were even included on how a few of the concepts could be practically experienced. A few contemporary world events were commented upon, such as the Jonestown Guyana deaths and the Three Mile Island accident. Seth also provided an alternative creation myth to that of the Big Bang or Intelligent Design. Roberts' father died in November 1971 at the age of 68; her mother died six months later at the same age. In early 1982 Roberts spent a month in the hospital for severely underactive thyroid gland, protruding eyes and double vision, an almost total hearing loss, a slight anemia, budding bedsores, and a hospital caused staph infection. She recovered to an extent, but died two and a half years later in 1984, having been bedridden with severe arthritis, like her mother, for the final year and a half of her life. Roberts had spent 504 consecutive days in a hospital in Elmira, N. Y. The immediate causes of her death were a combination of protein depletion, osteomyelitis, and soft tissue infections. These conditions arose out of her longstanding rheumatoid arthritis. (Butts believed for some 15 years that in Roberts' case, at least, the young girl's psychological conditioning was far more important—far more damaging, in those terms—than any physical tendency to inherit the disease.) Roberts was cremated the next day in a process she and Butts had agreed upon several years earlier. After Roberts' death, recorded in The Way Toward Health (1997), Butts continued his work as a guardian of the Seth texts and continued to supervise the publication of some of the remaining material, including The Early Sessions, making sure all of the recordings, manuscripts, notes, and drawings would be given to the Yale Library. Butts remarried, and his second wife, Laurel Lee Davies, supported his work during the more than 20 years they were together and helped answer mail and proofread manuscripts. Butts died of cancer on May 26, 2008. Jane Roberts Butts and Robert F. Butts Jr., are interred together in the Wayne County, NY, Furnaceville cemetery; however, there is another gravestone with their names on it in the Sunnyside cemetery in Tunkhannock, Pennsylvania. A number of groups have compiled anthologies of quotes from Seth, summarized sections of his teachings, and further relayed the material via classes and conventions.

Қабылдау және ықпал

Сеттің Жаңа дәуір ойшылдарына тигізген әсері зор болды. 1994 жылы қайта басылған "Жеке тұлғаның шындығының табиғаты, Сет кітабы" кітабының сыртында (Amber Allen/New World Library) қозғалыстағы ең белгілі ойшылдар мен жазушылардың куәліктері бар. Марианна Уильямсон, Дипак Чопра, Шакти Гауэйн, Дэн Миллман, Луиза Хей, Ричард Бах және тағы басқалар Сет Материалының олардың рухани оянуына тигізген әсерін білдірді. Уильямсонның сөздерімен саякес, олар былай деді: "Сет менің алғашқы метафизикалық ұстаздарымның бірі болды. Ол мен үшін білім мен шабыттың тұрақты көзі болып қала береді". Чикаго университетінің дінтану профессоры Кэтрин Л. Албанес 1970 жылдары Сет Материалы "жалпыұлттық деңгейде хабардарлық дәуірін" бастады деп мәлімдеді. Ол бұл Жаңа дәуір қозғалысының өзіндік ерекшелігін қалыптастырғанын және оның қатарын арттырғанын айтады. Джон П. Ньюпорт, Жаңа дәуір сенімдерінің қазіргі мәдениетке тигізген әсерін зерттей келе, Сет Материалының негізгі идеясы әрбір адам үшін: "сен өзіңнің шындығыңды жасайсың" екенін атап көрсетті. (Қысқаша айтқанда, біздің сенімдеріміз эмоцияларды тудырады, олар естеліктерімізді оятып, ассоциацияларымызды ұйымдастырады. Соңында, бұл сенімдер физикалық өмірімізге және денсаулығымызға көрініс береді.) Ньюпорттың сөзіне қарағанда, Жаңа дәуір қозғалысының бұл негізгі тұжырымдамасы алғаш рет "Сет Материалында" дамыды. Брэдли университетінің дінтану профессоры Роберт Фуллер Сеттің "дінге жатпайтын американдық руханилығының" негізін қалағанын жазды, ол қайта туу, карма, еркін таңдау, ежелгі метафизикалық білім және "Христос санасы" сияқты ұғымдармен байланысты. Кейбір жазушылар Роберт Баттс, күйеуі, Сеттің идеялары мен Жақын, Орта және Шығыс Азияның түрлі діни, философиялық және мистикалық ілімдерінің арасындағы ұқсастықтарды айтқанын, ал олар буддизм, индуизм, Дзен және даосизм туралы, сондай-ақ шаманизм, вудуизм және оба сияқты тақырыптар туралы оқығандарын атап өтті. Жаңа дәуір жазушысы Майкл Талбот былай деп жазды: "Менің үлкен таңғалуым мен аздап ренжігенімге орай, Сет шындыққа деген көзқарастың өте көрнекті және анық түсіндірмесін берді, оған мен паранормальды құбылыстар мен кванттық физиканы жан-жақты зерттегеннен кейін ғана қол жеткіздім". Йель университетінің кітапханалық қолжазбалар мен мұрағаттары Джейн Робертстің материалдарынан (MS 1090) тұратын жинақты сақтайды, онда Джейн Робертстің мансабы мен жеке өмірі туралы, соның ішінде күнделіктері, өлеңдері, хат алмасуы, аудио және бейне жазбалары және оның күйеуі мен басқа да тұлғалар мен ұйымдар сыйлаған басқа материалдар бар. Йель университетінің "Джейн Робертс материалдары" деп аталатын жинағы 498 қорапта орналасқан және 164,08 сызықтық фут сөре кеңістігін алып жатыр.

Seth's effect upon New Age thinkers has been profound. The title jacket of "The Nature of Personal Reality, A Seth Book," republished in 1994 (Amber Allen/New World Library), contains testimonials from some of the most notable thinkers and writers within the movement. Marianne Williamson, Deepak Chopra, Shakti Gawain, Dan Millman, Louise Hay, Richard Bach, and others express the effect the Seth Material had upon their own awakening. In words similar to Williamson's they state: "Seth was one of my first metaphysical teachers. He remains a constant source of knowledge and inspiration in my life." Catherine L. Albanese, professor of religious history at the University of Chicago, stated that in the 1970s the Seth Material "launched an era of nationwide awareness" of the channeling trend. She believes it contributed to the "self identity of an emergent New Age movement and also augment[ed] its ranks." John P. Newport, in his study of the impact of New Age beliefs on contemporary culture, described the central focus of the Seth material as the idea that for each individual: "you create your own reality." (Briefly summarized, our beliefs generate emotions that trigger our memories and organize our associations. Eventually, those beliefs become manifested in our physical lives and health.) Newport wrote that this foundational concept of the New Age movement was first developed in the "Seth Material." Historian Robert C. Fuller, a professor of religious studies at Bradley University, wrote that Seth filled the role of guide for what Fuller called "unchurched American spirituality," related to concepts of reincarnation, karma, free will, ancient metaphysical wisdom, and "Christ consciousness." Some writers noted, "Husband Robert Butts stated that similarities exist between Seth's ideas and those of various religious, philosophical, and mystical doctrines from the Near, Middle, or Far East and we've done a little reading on Buddhism, Hinduism, Zen, and Taoism, for example, not to mention subjects like shamanism, voodooism, and obeah." New Age writer Michael Talbot wrote, "To my great surprise—and slight annoyance—I found that Seth eloquently and lucidly articulated a view of reality that I had arrived at only after great effort and an extensive study of both paranormal phenomena and quantum physics." The Yale University Library Manuscripts and Archives maintains a collection entitled Jane Roberts Papers (MS 1090), which documents the career and personal life of Jane Roberts, including journals, poetry, correspondence, audio, and video recordings, and other materials donated after her death by Roberts' husband and other individuals and organizations. Yale University's collection entitled "Jane Roberts papers" occupies 164.08 linear feet of shelf space and is contained in 498 boxes.

Дәйексөздер

Джейн Робертстің корпусы панпсихизмді және денеден тыс уақыттан тыс шындық құруды қолдайды. Ол ғалымдарға "жасушалар болашақты сезеді" деген түсінікпен эволюциядан ары қарауға кеңес береді және қиналған адамдарға "қуат нүктесі – қазіргі сәтте" және "сенімдер шындықты жасайды" деп сену арқылы өздерін-өздері емдеуді ұсынады. 1970 жылдардың соңында ғалымдар вирустарды ешқандай әрекеті жоқ зиянды жәндіктер және тіршілік емес деп есептегенде, Сет "біз білетін өмір үшін вирустар қажет" деп мәлімдеді. Содан бері ғалымдар көптеген органикалық ДНҚ-ның вирус текті екенін және пайдалы вирустардың тобы көпжасушалы организмдерді эндосимбиоз арқылы сақтайтынын анықтады.