Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Біріктіруге дейінгі патшалықтар (б.з.д. 57 – 68 жж.)
Қытайдың үш патшалығы
Pre unification kingdoms (57 BC – 68 AD)
the Three Kingdoms of China
Кореяның үш патшалығы немесе Самгук (Гогурё, Бэкдже және Силла) Корея тарихының ежелгі кезеңінде Корея түбегінде үстемдік үшін күресті. Үш патшалық дәуірінде (хангул=삼국시대) көптеген мемлекеттер мен ұсақ мемлекеттер бірікті, ал 494 жылы Буйо, 562 жылы Гай аннексияланғаннан кейін Корея түбегінде тек үшеуі қалды: Гогурё, Бэкдже және Силла. «Кореяның үш патшалығы» қазіргі Кореяның қалыптасуына үлес қосты, ал Гогурё, Бэкдже және Силла халықтары корей халқына айналды. Үш патшалықтың билігінде бүкіл түбек және Маньчжурияның шамамен жартысы (қазіргі Солтүстік-Шығыс Қытай және Ресейдің Қиыр Шығысының кішкентай бөліктері) болды. Гогурё түбектің солтүстік жартысын, сондай-ақ Ляодун түбегі мен Маньчжурияны бақылады. Бэкдже және Силла түбектің оңтүстік бөлігін басып алды. Тамна және Усан аралдық патшалықтары тиісінше Бэкдже және Силлаға бағынды. Үш патшалықтың мәдениеті мен тілі ұқсас болды. Бэкдже мен Гогурёде Буйодан бастау алған мифтер кеңінен таралды. 3-шы ғасырда Үндістаннан Тибет және Қытай арқылы Кореяға келген буддизм, 372 жылы Гогурёден бастап үш патшалықтың барлық құрамдас бөліктерінің мемлекеттік дініне айналды. Бұл кезең 7-шы ғасырда Силланың Тан Қытайымен одақтасып, тарихта алғаш рет түбекті біріктіруімен аяқталды. Бэкдже мен Гогурё құлағаннан кейін Тан әулеті Корея түбегінің бір бөлігін басқару үшін қысқа мерзімді әскери үкімет құрды. Силлаға Гогурё және Бэкдже адалдары қосылып, Корея түбегіндегі үстемдік үшін Танмен күресті. Ақырында Силла Кейінгі үш патшалыққа бөлініп, соңында жаңа Гогурё қайта жаңғырған Горьо мемлекетіне қосылды.
The Three Kingdoms of Korea or Samguk (Goguryeo, Baekje and Silla) competed for hegemony over the Korean Peninsula during the ancient period of Korean history. During the Three Kingdoms period (hangul=삼국시대), many states and statelets consolidated until, after Buyeo was annexed in 494 and Gaya was annexed in 562, only three remained on the Korean Peninsula: Goguryeo, Baekje and Silla. The "Korean Three Kingdoms" contributed to what would become Korea; and the Goguryeo, Baekje and Silla peoples became the Korean people. The three kingdoms occupied the entire peninsula and roughly half of Manchuria (modern day Northeast China and small parts of the Russian Far East). Goguryeo controlled the northern half of the peninsula, as well as Liaodong Peninsula and Manchuria. Baekje and Silla occupied the southern half of the peninsula. The island kingdoms of Tamna and Usan were subordinated to Baekje and Silla respectively. All three kingdoms shared a similar culture and language. Baekje and Goguryeo shared founding myths which likely originated from Buyeo. Buddhism, which arrived in Korea in 3rd century AD from India via Tibet and China, became the state religion of all constituents of the three kingdoms, starting with Goguryeo in 372 AD. The period ended in the 7th century, after Silla allied with Tang China and unified the peninsula for the first time in history. After the fall of Baekje and Goguryeo, the Tang dynasty established a short lived military government to administer parts of the Korean Peninsula. Silla was joined by Goguryeo and Baekje loyalists and fought the Tang for hegemony over the Korean Peninsula. Silla was eventually divided into the Later Three Kingdoms and ultimately annexed by the new Goguryeo revivalist state of Goryeo.
Номенклатура
VII ғасырдан бастап "Самхан" атауы Кореяның Үш Патшалығымен астасып кетті. Корея Империясының, Даехан Йегук және Корея Республикасының (Оңтүстік Корея) "Хан" атаулары Кореяның Үш Патшалығына сілтеме жасайды, Корея түбегінің оңтүстігіндегі ежелгі конфедерацияларға емес. Самгук саги мен Самгук юсаға сәйкес, Силла Бейкдже мен Когурё қашқындарын біріктіру мақсатында "Самхан Біріктіру" (삼한일통) ұлттық саясатын жүзеге асырды. 1982 жылы Чхонджу қаласында 686 жылға жататын ескерткіш тастан: "Үш Хан біріктірілді және иелігі кеңейтілді" деген жазу табылды. Самхан атауын Кореяның Үш Патшалығын көрсету үшін қолдану Тан әулеті кезінде кең таралған. Гогурёны Тан әулеті 645 жылы Гогурё генералдарын "Махан басшылары" (마한추장) деп атаған Тан құжатында көрсетілгендей, кезекпен Махан деп атаған. Үшін Самхан жылдам басып алды, ал соңғысы 313 жылы Гогурёмен жойылды. Баекдже мен Силланың алғашқы нысандары Прото Үш Патшалық кезеңінде шағын мемлекеттер желісінде кеңейді, ал Гогурё Маньчжуриядағы Буйо сияқты көршілес мемлекеттерді және Окджеодағы, Дуньёдағы басшылықтарды жаулап алды, олар солтүстік-шығыс Корея түбегін мекендеді. Үш саяси бірлік бірінші – үшінші ғасырлар аралығында қабырғалы қала-мемлекеттерден толыққанды мемлекеттік деңгейдегі қоғамдарға өтті. Бұл кезеңдегі негізгі дереккөздер Кореядағы Самгук саги мен Самгук юса, ал Қытайдағы Үш Патшалықтың жазбаларынан Вэй кітабының (魏書) "Шығыс варварлары" (東夷傳) бөлімі болып табылады. Үш патшалықтың мәдениеті мен тілі ұқсас болды. Суй кітабының (81-ші том) мәліметінше: "Гогорьё, Бэкче және Силланың әдет-ғұрыптары, заңдары мен киімдері көбінесе бірдей". Олардың бастапқы діндері шамандық болғанға ұқсайды, бірақ олар қытай мәдениетінің, әсіресе конфуциандық және даосизмнің күшті ықпалына түсті. IV ғасырда буддизм жарым аралға енгізіліп, тез тарады, қысқа мерзімге үш патшалықтың ресми дініне айналды. Лиза Кей Бейлидің сөзіне сүйенсек, Үш Патшалықтың материалдық мәдениетін оңай ажыратуға болады, өйткені олар әртүрлі аймақтардың мәдени ықпалын көрсетті. Гогурё мәдениеті солтүстік қытай өнерінен, Бэкче оңтүстік қытай өнерінен, ал Қытайдан алыс болған Силла еуразиялық далалық көшпелі мәдениеттерінен күшті әсер алды және жергілікті дәстүрлерді жақсы сақтады. Бұл кезеңде Үш Патшалық әлі өздерінің жеке ерекшеліктерін біріктіруге тиіс болды. Әр патшалық өз тарихын жазды, тек Горео әулеті кезінде Корея түбегінің ортақ тарихы бірге жазылды. "IV ғасырда қытай билігінің әлсіреуі Кореяда мемлекет құру процесін жеделдеткен босқындар толқынын тудырды, бұл Үш Патшалық дәуірін бастады".
Beginning in the 7th century, the name "Samhan" became synonymous with the Three Kingdoms of Korea. The "Han" in the names of the Korean Empire, Daehan Jeguk, and the Republic of Korea (South Korea), Daehan Minguk or Hanguk, are named in reference to the Three Kingdoms of Korea, not the ancient confederacies in the southern Korean Peninsula. According to the Samguk sagi and Samguk yusa, Silla implemented a national policy, "Samhan Unification" (삼한일통), to integrate Baekje and Goguryeo refugees. In 1982, a memorial stone dating to 686 was discovered in Cheongju with an inscription: "The Three Han were unified and the domain was expanded." The use of the name Samhan to indicate the Three Kingdoms of Korea was widespread in the Tang dynasty. Goguryeo was alternately called Mahan by the Tang dynasty, as evidenced by a Tang document that called Goguryeo generals "Mahan leaders" (마한추장) in 645. and present Liaoning. Three fell quickly to the Samhan, and the last was destroyed by Goguryeo in 313. The nascent precursors of Baekje and Silla expanded within the web of statelets during the Proto Three Kingdoms period, and Goguryeo conquered neighboring state like Buyeo in Manchuria and chiefdoms in Okjeo, Dongye which occupied the northeastern Korean Peninsula. The three polities made the transition from walled town state to full fledged state level societies between 1st – 3rd century AD. The primary sources for this period include Samguk sagi and Samguk yusa in Korea, and the "Eastern Barbarians" section (東夷傳) from the Book of Wei (魏書) of the Records of the Three Kingdoms in China. All three kingdoms shared a similar culture and language. The Book of Sui (Volume 81) recorded: "The customs, laws and clothes of Goguryeo, Baekje and Silla are generally identical." Their original religions appear to have been shamanistic, but they were increasingly influenced by Chinese culture, particularly Confucianism and Taoism. In the 4th century, Buddhism was introduced to the peninsula and spread rapidly, briefly becoming the official religion of all three kingdoms. According to Lisa Kay Bailey, the material culture of the Three Kingdoms can be clearly distinguished as they displayed cultural influence from different regions. Goguryeo's culture showed stronger influence from northern Chinese art, Baekche showed stronger influence from southern Chinese art, and Silla, which was more distant from China, showed greater influence from Eurasian steppe nomad cultures and greater preservation of native traditions. During this period, the Three Kingdoms had yet to unify their separate identities. Each kingdom produced their own individual histories; only in the Goryeo dynasty period was the collective history of the Korean Peninsula written together. "The decline of Chinese power in the fourth century unleashed a wave of refugees that proved pivotal in speeding up the process of state building in Korea," starting the Three Kingdoms era.
Гогурё
Гожусон құлағаннан кейін Гогурьё Ялу (Амрок) өзенінің солтүстік және оңтүстік жағалауларында пайда болды. Қытай жазбаларында Гогурьё туралы алғашқы айғақ 75 жылға дейін жетеді, ол Қытай Хан әулеті құрған билік орнына қатысты, бірақ «Гури» (구리) деген ертерек атаулар да осы мемлекетке жатуы мүмкін. Дәлелдер Гогурьёның үш патшалықтың ең дамыған және, мүмкін, ең алғаш құрылғанын көрсетеді. Соңында үш патшалықтың ішіндегі ең ірісі болған Гогурьёда бірнеше астаналар кезекпен орналасқан: Ялу өзенінің жоғарғы ағысындағы екі астана, ал кейіннен Пхеньян қаласының құрамына кірген Нангранг (қытайша Лэланг). Бастапқыда мемлекет Қытаймен шекаралас орналасқан; ол біртіндеп Маньчжурияға дейін кеңейіп, 313 жылы қытайлық Лэланг билігін жойды. Қытай мәдениетінің ықпалы сақталды, өйткені буддизм 372 жылы мемлекеттік дін ретінде қабылданды. Гогурьё жоғары деңгейдегі әскериленген мемлекет болды, ол қуатты империя және Шығыс Азиядағы маңызды державалардың бірі еді. Мемлекет өркендеген кезеңі 5 ғасырда Ұлы Гвангето және оның ұлы Чансу патшалардың билігінде болды, әсіресе Маньчжуриядағы жорықтарында. Келесі бір ғасыр бойы Гогурьё Маньчжурия және Корея түбегінің солтүстігінде үстемдік құрды. Гогурьё соңында Маньчжуриядағы Ляодун жазығын және бүгінгі Сеул аймағын басып алды. Гвангето Кореяның үш патшалығын шартты түрде біріктірді. Гогурьё Маньчжуриядағы тунгус тайпаларын да бақылады. Қытайда Суй және кейін Тан әулеттері құрылғаннан кейін, патшалық 668 жылға дейін Қытай, Силла және Бэкче шабуылдарына қарсы белсенді әрекеттер жасады, содан кейін одақтас Силла-Тан әскерлерімен жеңіліске ұшырады. Оның аумағының көп бөлігі Қытайдың Тан әулетіне, ал Бэкче аумағы Силлаға қосылды.
Goguryeo emerged on the north and south banks of the Yalu (Amrok) River, in the wake of Gojoseon's fall. The first mention of Goguryeo in Chinese records dates from 75 BC in reference to a commandery established by the Chinese Han dynasty, although even earlier mentions of "Guri" (구리) may be of the same state. Evidence indicates Goguryeo was the most advanced, and likely the first established, of the three kingdoms. Goguryeo, eventually the largest of the three kingdoms, had several capitals in alternation: two capitals in the upper Yalu area, and later Nangrang (Lelang in Chinese) which is now part of Pyongyang. At the beginning, the state was located on the border with China; it gradually expanded into Manchuria and destroyed the Chinese Lelang commandery in 313. The cultural influence of the Chinese continued as Buddhism was adopted as the official religion in 372. Goguryeo was a highly militaristic state; it was a powerful empire and one of the great powers in East Asia. The state was at its zenith in the 5th century, during the rule of King Gwanggaeto the Great and his son King Jangsu, and particularly during their campaign in Manchuria. For the next century or so, Goguryeo was the dominant nation in Manchuria and the northern Korean peninsula. Goguryeo eventually occupied the Liaodong Plains in Manchuria and today's Seoul area. Gwanggaeto achieved a loose unification of the Three Kingdoms of Korea. Goguryeo also controlled Tungusic tribes in Manchuria. After the establishment of the Sui dynasty and later the Tang dynasty in China, the kingdom continued to take aggressive actions against China, Silla, and Baekje attacks until it was conquered by allied Silla–Tang forces in 668. Most of its territory was absorbed by the Tang dynasty of China, and the territory of Baekje was absorbed by Silla.
Бейкжэ
Бейкжэ Махан конфедерациясының құрамында құрылды. Когурёның негізін қалаушының екі ұлы, мұрагерлік үшін болған талас салдарынан қашып, қазіргі Сеул аймағында Бейкжэ мемлекетін құрды. Бейкжэ басқа Махан тайпаларын біріктіріп немесе жаулап алды және 4-ші ғасырдағы өркендеген шағында Корея түбегінің батыс бөлігінің көп бөлігін бақылады. 384 жылы Когурёдан буддизм Бейкжэге әкелінді, оны Бейкжэ құлшынса қарсы алды. Оның теңізшілік шеберлігі, оны Шығыс Азияның Финикиясы етіп, буддизмді Шығыс Азияға және континенттік мәдениетті Жапонияға таратуға септігін тигізді. Бейкжэ ежелгі Жапонияға мәдени және материалдық жетістіктерді жеткізуде маңызды рөл атқарды, оның ішінде қытай жазу жүйесін, қытай және корей әдебиетін, темір кенін өңдеу және керамика сияқты технологияларды, сәулеттік стильдерді, жібек құртын өсіруді және буддизмді жеткізді. Бейкжэ Джедзюдоны басқарған Тамна патшалығына саяси ықпалын жүргізді. Бейкжэ Тамнамен тығыз қарым-қатынас жасады және одан салық жинады. Бейкженің діни және өнер мәдениеті Когурё мен Силлаға әсер етті. Бейкжэ бір кезде Корея түбегіндегі қуатты әскери держава болды, әсіресе Гынчжоо билеген кезеңде, бірақ Гванггетодан жеңіліп, құлдырады. 5-ші ғасырдың соңында Когурёның шабуылына ұшыраған Бейкжэ астанасы оңтүстікке Унгжинге (қазіргі Гонгжу) және кейіннен оңтүстікке Сабиге (қазіргі Буйо) көшірілді. 660 жылы Силла-Тан одағы Бейкжені жаулап алып, Біріккен Силлаға бағындырды.
Baekje was founded as a member of the Mahan confederacy. Two sons of the founder of Goguryeo are recorded to have fled a succession conflict, to establish Baekje around the present Seoul area. Baekje absorbed or conquered other Mahan chiefdoms and, at its peak in the 4th century, controlled most of the western Korean Peninsula. Buddhism was introduced to Baekje in 384 from Goguryeo, which Baekje welcomed. its nautical skill, which made it the Phoenicia of East Asia, was instrumental in the dissemination of Buddhism throughout East Asia and continental culture to Japan. Baekje played a fundamental role in transmitting cultural and material developments to ancient Japan, including Chinese written characters, Chinese and Korean literature, technologies such as ferrous metallurgy and ceramics, architectural styles, sericulture and Buddhism. Baekje exerted its political influence on Tamna, a kingdom that ruled Jejudo. Baekje maintained a close relationship with and extracted tribute from Tamna. Baekje's religious and artistic culture influenced Goguryeo and Silla. Baekje was once a great military power on the Korean Peninsula, especially during the time of Geunchogo, but was critically defeated by Gwanggaeto and declined. In the late 5th century, under attack from Goguryeo, the capital of Baekje was moved south to Ungjin (present day Gongju) and later further south to Sabi (present day Buyeo). Baekje was conquered by Silla Tang alliance in 660, submitting the Unified Silla.
Силла
Кореялық жазбаларға сәйкес, б.з.д. 57 жылы аралдың оңтүстік-шығысындағы Сеорабеол (немесе Саро, кейін Силла) бірігіп, Цзиньхан деп аталатын қала-мемлекеттер конфедерациясын кеңейтті. Самгук Саги Силланың үш патшалықтың ең алғашқысы екенін айтса да, басқа жазба және археологиялық деректер Силланың орталықтандырылған үкімет құру үшін соңғы патшалық болғанын көрсетеді. Силла Кореяның үш патшалығының ең кіші және әлсіз патшалығы болды, бірақ ол шебер дипломатиялық амалдар арқылы пайдалы келісімдер мен одақтар жасады, осылайша күшті Корея патшалықтарымен және ақырында Тан Қытайымен өзіне тиімді қарым-қатынас орнатты. 503 жылы Саро Силла деп қайта аталды, ал 6 ғасырдың бірінші жартысында патшалық Гай конфедерациясын (бұрын Бьёнханды сіңіріп алған) өз құрамына қосты. Гогурё мен Бэкдже оған одақ құрып жауап берді. Гогурё мен Бэкджеден болған шабуылдарға қарсы тұру үшін Силла Тан династиясымен қарым-қатынасын нығайтты, Сары теңізге қол жеткізуі Танмен тікелей байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Тан одақтастарымен Гогурё мен Бэкжені басып алғаннан кейін, Силла патшалығы Тан әскерлерін түбектен шығарып, Пхеньянның оңтүстігіндегі жерлерді иеленді. Силланың астанасы Сеорабеол болды (қазіргі Гьёнджу; "Сеорабеол", "서라벌", ежелгі корей тілінде "астана" деген мағынаны білдіреді деп саналады). Буддизм 528 жылы мемлекеттік дін ретінде қабылданды. Силла патшалығынан қалған материалдық мәдениет, соның ішінде ерекше алтын бұйымдары, солтүстік көшпелі далалардың ықпалын көрсетеді, бұл оны қытай мәдениетінің күшті ықпалында болған Гогурё мен Бэкджеден ерекшелендіреді.
According to Korean records, in 57 BC, Seorabeol (or Saro, later Silla) in the southeast of the peninsula unified and expanded the confederation of city states known as Jinhan. Although Samguk Sagi records that Silla was the earliest founded of the three kingdoms, other written and archaeological records indicate that Silla was likely the last of the three to establish a centralized government. Silla was the smallest and weakest of the Three Kingdoms of Korea, but it used cunning diplomatic means to make opportunistic pacts and alliances with the more powerful Korean kingdoms, and eventually Tang China, to its great advantage. Renamed from Saro to Silla in 503, the kingdom annexed the Gaya confederacy (which in turn had absorbed Byeonhan earlier) in the first half of the 6th century. Goguryeo and Baekje responded by forming an alliance. To cope with invasions from Goguryeo and Baekje, Silla deepened its relations with the Tang dynasty, with her newly gained access to the Yellow Sea making direct contact with the Tang possible. After the conquest of Goguryeo and Baekje with her Tang allies, the Silla kingdom drove the Tang forces out of the peninsula and occupied the lands south of Pyongyang. The capital of Silla was Seorabeol (now Gyeongju; "Seorabeol", "서라벌", is hypothesized to have been the ancient Korean term for "capital"). Buddhism became the official religion in 528. The remaining material culture from the kingdom of Silla including unique gold metalwork shows influence from the northern nomadic steppes, differentiating it from the cultures of Goguryeo and Baekje where Chinese influence was more pronounced.
Дін
Буддизм Үндістанда пайда болғаннан кейін бірнеше ғасыр өткен соң, Махаяна буддизмі біздің заманымыздың 1-ші ғасырында Жібек жолы арқылы Тибеттен Қытайға келді, содан кейін 3-ші ғасырда Корея түбегіне, ал одан Жапонияға тарады. Кореяда үш мемлекеттік бірлестік оны мемлекеттік дін ретінде қабылдады: алдымен 372 жылы Гумгван Гайяның Гогорё билеуші тайпасы, 528 жылы Силла және 552 жылы Бэкдже.
Centuries after Buddhism originated in India, the Mahayana Buddhism arrived in China through the Silk Route in 1st century AD from Tibet, then to Korean Peninsula in the 3rd century from where it transmitted to Japan. In Korea, it was adopted by the state religion by three constituent polities, first by the Goguryeo ruling tribe of Geumgwan Gaya in 372 AD, by the Silla in 528 AD, and by the Baekje in 552 AD.
Құлдырау
Тан әулеті кезінде Қытаймен одақтасқан Силла 668 жылы Гогурёны жаулап алды, ал бұрын 562 жылы Гаяны және 660 жылы Бэкжені жаулап алған болатын. Осылайша, Солтүстік-Оңтүстік мемлекеттер кезеңі басталды, оның оңтүстігінде Кейінгі Силла, ал солтүстігінде Балхае орналасты. Бұл кезде бұрынғы Гогурё әскери офицері Дэ Джо Янг Тан Қытайының үстемдігіне қарсы көтеріліп, Гогурёнің бұрынғы аумақтарын қайта басып алуға кірісті.
Allied with China under the Tang dynasty, Silla conquered Goguryeo in 668, after having already conquered Gaya in 562 and Baekje in 660, thus ushering in the North–South states period with Later Silla to the south and Balhae to the north, when Dae Jo young, a former Goguryeo military officer, revolted against Tang Chinese rule and began reconquering former Goguryeo territories.
Археологиялық дерек
Археологтар мемлекет деңгейіндегі қоғамды анықтайтын ұғымға антропология, этнология, аналогия және этнотарихтан алынған теориялық нұсқауларды қолданады. Бұл Корея тарихы пәніндегі мемлекет түсінігінен (гук немесе қытайша ко: 國, қабырғалы қала-мемлекет, т.б.) өзгеше. Антропологиялық археологияда қалалық орталықтардың болуы (әсіресе астаналардың), монументалды сәулет, қолөнерге мамандану және өндірістің стандартына келтірілуі, әсем жерлеулер, жазу немесе тіркеу жүйелері, бюрократия, әдетте бір өзен алқабынан гөрі ауданы кеңірек географиялық аймақтарға саяси бақылау және т.б. мемлекеттерді анықтайтын байланыстардың бір бөлігін құрайды. Кореяның Үш Патшалығы дәуіріне жататын археологиялық орындардан мыңдаған жерлеулермен жүздеген зираттар қазылып алынды. Кореяның Үш Патшалық дәуіріндегі археологиялық деректердің басым көпшілігі жерлеулерден тұрады, бірақ 1990 жылдардан бастап Оңтүстік Кореядағы археологиялық зерттеулердің өркендеуіне байланысты ежелгі өнеркәсіптік өндіріс орындары, жолдар, сарайлар мен элиталық аудандар, салтанатты орындар, қарапайым халықтың үйлері және бекіністердің қазбалары көбейді. Ри мен Чой Кореяда мемлекеттік деңгейдегі қоғамдардың пайда болуына ішкі даму мен сыртқы факторлардың бірлескен әсері себеп болды деп болжайды.
Archaeologists use theoretical guidelines derived from anthropology, ethnology, analogy, and ethnohistory to the concept of what defines a state level society. This is different from the concept of state (guk or Sino ko: 國, walled town state, etc.) in the discipline of Korean history. In anthropological archaeology the presence of urban centres (especially capitals), monumental architecture, craft specialization and standardization of production, ostentatious burials, writing or recording systems, bureaucracy, demonstrated political control of geographical areas that are usually larger in area than a single river valley, etc. make up some of these correlates that define states. Among the archaeology sites dating to the Three Kingdoms of Korea, hundreds of cemeteries with thousands of burials have been excavated. The vast majority of archaeological evidence of the Three Kingdoms Period of Korea consists of burials, but since the 1990s there has been a great increase in the archaeological excavations of ancient industrial production sites, roads, palace grounds and elite precincts, ceremonial sites, commoner households, and fortresses due to the boom in salvage archaeology in South Korea. Rhee and Choi hypothesize that a mix of internal developments and external factors lead to the emergence of state level societies in Korea.
Негізі (шамамен б.з. 300/400 жылдары)
Күрделі қоғамдардың кейбір жеке корреляттары Кореяның шамамен 700 ж.б.з. б. тайпалық басшылықтарында кездеседі. Археологиялық деректердің ең сенімді дәлелі мемлекеттердің б.з.д. 300 және б.з. 300/400 жылдары аралығында қалыптасқанын көрсетеді. Дегенмен, археологтар бұл б.з.д. дәуірінде мемлекеттер болды деген тұжырымға келуге дайын емес. Мемлекеттік деңгейдегі қоғамдардың белгілері бірдей жиынтық ретінде емес, керісінше, үзіліс-үзіліспен және әртүрлі уақыттарда дамыды. 100 және 400 жылдары аралығында мемлекеттік қоғамдардың жеке корреляттары жеткілікті мөлшерде және ауқымда жетілді, сондықтан археологиялық деректерді қолдана отырып, мемлекеттік деңгейдегі қоғамдарды сенімді түрде анықтау мүмкін болды.
Some individual correlates of complex societies are found in the chiefdoms of Korea that date back to c. 700 BC. The best evidence from the archaeological record indicates that states formed between 300 BC and 300/400 AD. However, archaeologists are not prepared to suggest that this means there were states in the BC era. The correlates of state level societies did not develop as a package but rather in spurts and starts and at various points in time. It was some time between 100 and 400 AD that individual correlates of state societies had developed to a sufficient number and scale that state level societies can be confidently identified using archaeological data.
Жерлеу
Ли Сунг Джу Силла және Гайя мемлекеттерінің аумағындағы көптеген элиталық зираттардың айырмашылықтарын талдап, 2-ғасырдың соңына дейін беделді зират заттарының таралуында зираттар ішіндегі өзгерістер болғанын, бірақ зираттар арасындағы аймақтық деңгейде иерархиялық айырмашылықтар болмағанын анықтады. 2-шы ғасырдың аяғына қарай элиталық жерлеулердің ішкі кеңістігі ұлғайып, элиталар ағаш камералы жерлеу құрылысы техникаларын көбірек қолдана бастады. 3-шы ғасырда, барлық басқа зираттармен салыстырғанда ең жоғары мәртебеге ие болған бірнеше элиталық зираттар салынды. Мұндай зираттар биік тау жоталары мен төбелерде орналасты. Сонымен қатар, ең жоғарғы элиталар берілген зираттың ең биік нүктесінде салынған ірі мазарларда жерленген. Оксенг ри, Янгонг ри, Дасеонг донг және Бокчон донг сияқты "ең жоғарғы элита" жерленген зираттар осы үлгіні көрсетеді.
Lee Sung Joo analyzed variability in many of the elite cemeteries of the territories of Silla and Gaya polities and found that as late as the 2nd century there was intra cemetery variation in the distribution of prestige grave goods, but there was an absence of hierarchical differences on a regional scale between cemeteries. Near the end of the 2nd century AD, interior space in elite burials increased in size, and wooden chamber burial construction techniques were increasingly used by elites. In the 3rd century, a pattern developed in which single elite cemeteries that were the highest in status compared to all the other cemeteries were built. Such cemeteries were established at high elevations along ridgelines and on hilltops. Furthermore, the uppermost elite were buried in large scale tombs established at the highest point of a given cemetery. Cemeteries with 'uppermost elite' mounded burials such as Okseong ri, Yangdong ri, Daeseong dong, and Bokcheon dong display this pattern.
Керамика және шатыр плиткаларын зауыттық өндіріс
Ли Сунг Джу жерлеулерді талдау арқылы көрінетін аймақтық саяси иерархиялардың дамуымен қатар, қыш ыдыстар өндірісінің әртүрлілігі біртіндеп жойылды және IV ғасырдың соңынан бастап толық уақытты мамандану – қыш ыдыстар өндірісінің жалғыз танылған түріне айналды. Ыдыстар өндірісінің орталықтандырылуы және элиталық бақылауы Гьонджудағы Сонгок-донг және Мулчон-нидегі археологиялық қазбалардың нәтижелерімен көрсетілген. Бұл орындар Силла астанасының солтүстік-шығыс жағындағы өзара байланысты және кең жайылған ежелгі өнеркәсіп кешенінің бір бөлігі болды. Сонгок-донг және Мулчон-ри – Үш патшалық және Біріккен Силла дәуіріндегі ірі масштабты, мамандандырылған фабрикалық өндірістің мысалдары. Қазба жұмыстары 1990-шы жылдардың соңында жүргізілді, археологтар қыш құмыра жасау пештері, черепица жасау пештері, көмір пештері және өндіріспен байланысты ғимараттар мен шеберханалардың қалдықтарын тапты.
Lee Sung Joo proposed that, in addition to the development of regional political hierarchies as seen through analysis of burials, variation in types of pottery production gradually disappeared and full time specialization was the only recognizable kind of pottery production from the end of the 4th century A. D. At the same time the production centers for pottery became highly centralized and vessels became standardized. Centralisation and elite control of production is demonstrated by the results of the archaeological excavations at Songok dong and Mulcheon ni in Gyeongju. These sites are part of what was an interconnected and sprawling ancient industrial complex on the northeast outskirts of the Silla capital. Songok dong and Mulcheon ri are examples of the large scale of specialized factory style productions in the Three Kingdoms and Unified Silla Periods. The site was excavated in the late 1990s, and archaeologists found the remains of many production features such as pottery kilns, roof tile kilns, charcoal kilns, as well as the remains of buildings and workshops associated with production.
Елордалар, элиталық аудандар және монументалды сәулет
Гогурё құрылғаннан бері оның ерте тарихы археологиялық тұрғыдан жақсы расталган: бірінші және екінші астаналары – Джолбон және Гунгаэ қалалары қазіргі Джиань, Цзилинь облысында және оның төңірегінде орналасқан. 2004 жылы ЮНЕСКО бұл орынды Әлемдік мұра ретінде таныды. 1976 жылдан бері қазіргі Кёнджу қаласының оңтүстік-шығыс бөлігінде жүргізіліп келе жатқан археологиялық қазба жұмыстары «Силла Вангёң» (Силла патшалық астанасы) деп аталатын жердің бір бөлігін ашты. Жылдар бойында жүргізілген қазба жұмыстары Хвангньонса, Бунхванса, Хынрюнса және тағы 30 ғибадатхана орнын анықтады. Пэкче астаналарының іздері де Сеулдегі Мончхон және Пунгнап бекіністерінде қазылып алынды.
Since the establishment of Goguryeo, its early history is well attested archaeologically: the first and second capital cities, Jolbon and Gungnae city, are located in and around today's Ji'an, Jilin. In 2004, the site was designated as a World Heritage Site by UNESCO. Since 1976, continuing archaeological excavations concentrated in the southeastern part of modern Gyeongju have revealed parts of the so called Silla Wanggyeong (Silla royal capital). A number of excavations over the years have revealed temples such as Hwangnyongsa, Bunhwangsa, Heungryunsa, and 30 other sites. Signs of Baekje's capitals have also been excavated at the Mongchon Fortress and the Pungnap Fortress in Seoul.