Жон Майкл Уэлш: Шотландиялық Келісімшіл қозғалысының қайраткері
John Welsh of Irongray
Жон Майкл Уэлш Иронгрей – шотландтық Covenanter қозғалысының басшысы. Өмірбаяны Wodrow, Kirkton және мемлекеттік құжаттарда сақталған. Covenanter тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд министрі
Scottish minister
Джон Майкл Уэльш Иронгрейлік (шамамен 1624–1681) – шотландтық Келісім қозғалысының жетекшісі болған. 20 ғасырдың басындағы жазушы Данлоп былай дейді: "Иронгрейлік Джон Уэлш туралы ескертпелердің жоқтығы таңғаларлық, өйткені ол Руллион Грин шайқасынан бастап Ботвелл көпіріне дейін Шотландиядағы ең белгілі Келісім министрі болды. Егер ол Грассмаркетте Алланы дәріптеген болса, немесе Клэверхаус драгундарымен болған қақтығыста қаза тапса, тіпті оның досы Троквирлік Блэкэддер сияқты Басс тасында түрмеде отырса, оның өмірін жазуға бір ізгі жан қол созған болар еді." Данлоп сондай-ақ былай деп жазды: "Уэлштің өміріне қатысты оқиғаларды Водроу мен Кирктонның еңбектерінен, Карл II патшалығының хаттары мен мемлекеттік құжаттарынан іздеу керек. Британ мұражайында оны іздеуге екі апта жұмсағаннан кейін, мен Клэверс пен оның драгундарына көңіл білдіремін. Джон Уэлш мырза – өте жасырын тұлға."
John Michael Welsh of Irongray (c. 1624–1681) was a leader of the Scottish Covenanter movement. Dunlop, an early 20th century writer, says: "It is a noteworthy fact that there exists no memoir of John Welsh of Irongray, though from the Battle of Rullion Green till Bothwell Bridge he was the most conspicuous Covenanting minister in Scotland. Had he glorified God in the Grassmarket, or fallen in some scuffle with Claverhouse's dragoons, or even like his friend Blackadder of Troqueer languished in prison on the Bass Rock, some pious hand would have been moved to write his story." Dunlop also wrote: "The events of Welsh's life must be sought for in the pages of Wodrow and Kirkton and in the letters and State papers of the reign of Charles II. After spending a fortnight hunting him in the British Museum, I have come to sympathise with Clavers and his dragoons. Mr John Welsh is a most elusive gentleman."
Ерте өмір және қызметі
Джон Уэлш, шамамен 1624 жылы туған, Джозиас Уэлштің ұлы, Темплпатрик, Антрим графтығының пасторы, Айрлық Джон Уэлштің немересі және Джон Нокстың шөбересі болған. Ол 1647 жылы Глазго университетін магистр дәрежесімен бітірді және 1653 жылғы 21 қаңтарда Дамфриширдегі Клуден суының жанындағы Иронгрейге қабылданды. Неварк және Алмагиллдің иесі Дэвид М'Бриар, Кирккдбрайттың Стюартриясының депутаты, 1662 жылғы маусымда Миддлтонның Парламентін "маскүнем Парламент" деп атады деп айыптады, бірақ куәлердің жауабы үйлеспегендіктен ақталды. Эпископалдық қайта орнатылғаннан кейін көп ұзамай ол қызметінен алынды. Оның қауымы жаңа пастордың орналасуына қарсылық көрсету үшін күш қолданды. Тарихи кеңес өз қалауын күшпен жүзеге асырды. Джон Уэлштің 1663 жылғы ақпанда Иронгрейден қуылғаны болжамдалады. Ол Корсактың Джон Нилсонынан пана тапқан сияқты, онда басқа қуылған уағызшылар, Киркпатрик Дурхемнің Габриэль Сэмплі мен Трокердің Блэкэддері де баспана тапты. Қуылған пасторларға өздерінің приходтарынан жиырма шақырымнан аспайтын қашықтықта, Эдинбургтен немесе кез келген кафедралық шіркеуден алты шақырымнан аспайтын қашықтықта, немесе кез келген патшалық қаладан үш шақырымнан аспайтын қашықтықта тұруға тыйым салынды. "Бұл шарттарды ең білгір географияшы да орындау қиын", - деп атап өткен Водроу. Уэлштің жағдайында бұл шарттар орындалды деуге болады. Корсакта Уэлштің бірінші әйелі қайтыс болды. (Водроу II, 4, 5, 6, Вейчтің естеліктері, Blackadder 24.) Бәлкім, Уэлш "Иронгрейге 50 екі нұсқау" атты памфлетін де Корсакта жазған шығар.
John Welsh was born, probably in 1624, son of Josias Welsh, minister at Templepatrick, County Antrim, grandson of John Welsh of Ayr, and great grandson of John Knox. He graduated with an M. A. from Glasgow University in 1647, and was admitted to Irongray on the Cluden Water, Dumfrieshire, on 21 January 1653. At the instance of a heritor, David M'Brear of Newark and Almagill, M. P. for the Stewartry of Kirkcudbright, he was accused before the Privy Council, June 1662, of having called Middleton's Parliament "a drunken Parliament", but was acquitted since the witnesses' testimony did not agree. Soon after the restoration of Episcopacy he was deprived. His congregation used force to prevent a new minister being settled. The Privy Council imposed their will with increased force. It was probably in February, 1663, that John Welsh was outed from Irongray. He seems to have sought refuge with John Neilson of Corsack, where other outed preachers, Gabriel Semple of Kirkpatrick Durham and Blackadder of Troqueer also found shelter. Ejected ministers were forbidden to reside within twenty miles of their parishes, six miles of Edinburgh or any cathedral church, or three miles of any royal burgh. "Conditions which," as Wodrow remarks, " the nicest geographer would find hard to satisfy." They were pretty nearly satisfied in Welsh's case. At Corsack Welsh's first wife died. (Wodrow ii., 4, 5, 6, Veitch's Memoirs, Blackadder 24.) It was probably too at Corsack that Welsh penned his pamphlet, " Fifty and Two Directions to Irongray."
Ауладағы уағыздау және Руллион Грин
Уэльс заңға қарсы далада уағыз айтуды бастағандардың бірі болды, тіпті ол Келісімділердің далалық жиындарындарын ұйымдастырушы деп есептеледі. 1666 жылдың қаңтар айында ол Семпл мен Блэкэддермен бірге Құпия Кеңеспен ізгілікке алынды. "Атап айтқанда, аталған Джон Уэльс мырза аптасына кем дегенде бір рет Дамфрис пресвитериінің Айронгрей ауылында уағыз айтуға тырысады, ал ол және оның жиындарына қатысушылар қылыштар мен тапаншалармен қаруланған күйде жиналады; осындай жиындарда ол наразы адамдар әкелген балаларды крещение рәсімімен шомылдырады." Ол Джон Блэкэддермен бірге Бишоп орманында, Ирронгрейде 3000-6000 адамға қатысты діни тағайындама жасаған. Скеуч төбесінде ескерткіш пен қауымдық тастар сақталған. Ол, мүмкін, далалық уағыздаушылардың алғашқысы болған; Пентленд көтерілісіне қатысты және Руллион Гринде Дейллдің жасағынан қашып кетті. Уэльс шайқаста болды және көтерілісшілердің басшысы полковник Уоллеспен бірге қалды. Ол Уоллеспен бірге Голландияға қашқан-қашпағаны белгісіз, бірақ шамамен екі жыл бойы одан ешқандай хабар болған жоқ. Осы шайқаста Скаар және Корнлиден есімдері Уэльспен бірдей екі адам қатысқан. Олар Пентлендтен кейін кешірім алғандардың қатарында болды.
Welsh was among the first who decided to preach in the fields against law, indeed, he is credited with being the inventor of the field conventicles of the Covenanters. In January, 1666, he was proclaimed for this, along with Semple and Blackadder, by the Privy Council. "Particularly the said Mr John Welsh does presume frequently, at least once every week, to preach in the parish of Irongray in the Presbytery of Dumfries, and himself and those who frequent his conventicles do convene together armed with swords and pistols; at which meetings he also baptizes children which are brought to him by disaffected persons." He is recorded as giving communion to between 3000 and 6000 people along with John Blackadder at Bishop's Forest, Irongray. There is a monument and Communion Stones at Skeoch Hill. He was probably the first of the field preachers; was concerned in the Pentland Rising, and fled before Dalyell's troopers at Rullion Green. Welsh was at the battle, and left it with the insurgent leader, Colonel Wallace. Whether he fled with Wallace to Holland is not known, but for nearly two years we hear nothing about him. Two parishioners and namesakes of Welsh were present at the battle, Welsh of Skaar and Welsh of Cornlee. They were among those who were exempted from the indemnity after Pentland.
Фиф қаласында
Ол Фифте әртүрлі топтардан жиналған үлкен жұртшылыққа уағыз айтты. Бір күні Джон Уэлш Сент-Эндрюс қаласының жанындағы Кинкеллде көп адамға уағыз жасады. Сэр Джеймс Стендфилдтің ұлы, Сент-Эндрюс университетінің студенті Филипп Стендфилд уағызды тыңдап, уағыздаушыға тиген бір нәрсені лақтырды. Уэлш: "Мәсіхке осылай қорлауды кім жасағанын білмеймін, бірақ ол кім болса да, оның өлімі бүгін менің уағызымды естуінен гөрі ауыр болады", - деді. Бұл сөз рас болды, себебі жас жігіт кейін әкесін өлтіргені үшін дарға асылды.
He preached in Fife to large crowds drawn from all classes. On one occasion, John Welsh preached to a large crowd at Kinkell, near St Andrews. Philip Standfield, son of Sir James Standfield and a student at St Andrews University, attended the sermon and threw some missile that struck the preacher. Welsh said "I do not know who has put this public affront on Christ; but, be he who he may, there shall be more at his death than hearing me preach today". This turned out to be true, for the young man was later hanged for murdering his father.
Солтүстік Англияда
Роберт Трейл онымен көп уақыт өткізді. Англияда ол Карлайлда біраз уақыт өткізді. 1671 жылдың тамызында ол Нортумберлендте болды, онда, Водроудың айтуынша, "біршама уақыт өте жайлы тұрды". Ол "Твид өзені ортасынан қатып қалғанда уағыз айтты, бұл оның екі елдің наразылығын болдырмау үшін болған жол болды, немесе екі мемлекет оның қылмысы үшін дауласуы мүмкін". 1677 жылы ол Иронгрейдегі Скеохиллде Қасиетті Тамақ рәсімін өткізді, сол жерде әлі де "Қасиетті Тамақ тастары" көрсетіліп тұрады. Ол Драмклог және Ботвелл көпірі шайқасында болды.
Robert Traill spent much time with him. When in England he spent some time in Carlisle. In August 1671 he was in Northumberland, where, says Wodrow, " he dwelt for some time very pleasantly." He preached "when Tweed was frozen in the midst of the river, that either he might shun the offence of both nations, or that two kingdoms might dispute his crime." In 1677 he dispensed the Communion at Skeochhill, in Irongray, where the "Communion Stones" are still pointed out. He was present at Drumclog and Bothwell Bridge.
Шотландияға оралу
1677 жылдың көктемінде Уэльс және басқа да Ода жасаушы уағыздаушылар Шотландияға қайта келді. Блэкадер мен Ридделмен бірге ол Тевиотдейлдегі Экфордта қасиетті тағам (коммуния) өткізді.
In the spring of 1677 Welsh and other Covenanting preachers wece back in Scotland. With Blackader and
Riddel he held a communion at Eckford in Teviotdale.
Отбасылық өмір
Ол 18 ақпанда 1653 жылы Холирудта Элизабет Сомервиллға тұрмысқа шықты, ол Корсокта қайтыс болды. Содан кейін 1674 жылы аты белгісіз әйелге қайта үйленді. Ұлы: Эдвард Александр Уэльс, Сара Гейнсқа үйленген: Немересі: Роберт Александр Уэльс, Джудит Баррға үйленген: Шөбересі: Джон Роберт Уэльс, Энн Элизабет Хеггертиге үйленген: Екінші шөбересі: Уильям Патрик Уэльс, Джоанна Клаулланға үйленген: Үшінші шөбересі Майкл Патрик Уэльс, Мэри Энн Даннға үйленген.
He married his first wife at Holyrood, on 18 February 1653, Elizabeth Somerville, who died at Corsock. He then remarried in 1674, a lady whose name is unknown. Son: Edward Alexander Welsh md (married) Sarah Gaines: Grandson: Robert Alexander Welsh md Judith Barr: Great Grandson: John Robert Welsh md Anne Elizabeth Heggerty: 2nd Great Grandson: William Patrick Welsh md Johanna Cloughlan: 3rd Great Grandson Michael Patrick Welsh md Mary Ann Dunn.