Кіріспе

Ричард Чарльз Альберт Холбрук (24 сәуір 1941 - 13 желтоқсан 2010) – американдық дипломат және жазушы. Ол әлемнің екі әртүрлі аймағында (1977 жылдан 1981 жылға дейін Азияда және 1994 жылдан 1996 жылға дейін Еуропада) Мемлекеттік хатшының көмекшісі қызметін атқарған жалғыз адам болды. 1993-1994 жылдары АҚШ-тың Германиядағы елшісі болды. Ол журналистер мен дипломатиялық ортада бұрыннан мәлім болған. Холбрук 1995 жылы бұрынғы швед премьер-министрі Карл Бильдтпен бірге Босниядағы соғысқан тараптар арасында бейбіт келісімге қол жеткізіп, Дейтон бейбіт келісіміне қол қоюға ықпал еткен кезде кең жұртшылыққа танылды. Ол Уоррен Кристоферден кейін Мемлекеттік хатшы лауазымына ең басты үміткер болды, бірақ 1996 жылы президент Билл Клинтон Мадлен Олбрайтты таңдағандықтан, оның кандидатурасы қабылданбады. 1999 жылдан 2001 жылға дейін Холбрук АҚШ-тың Біріккен Ұлттар Ұйымындағы елшісі қызметін атқарды. 2004 жылы сенатор Джон Керридің президенттік науқанына кеңесші болды. Содан кейін 2008 жылы сенатор Хиллари Клинтонның президенттік науқанына қосылып, сыртқы саясат жөніндегі жетекші кеңесшісі болды. Егер Керри немесе Хиллари Клинтон президент болып сайланғанда, Холбрук Мемлекеттік хатшы лауазымына үміткер деп есептелді. 2009 жылдың қаңтар айында Холбрук Пәкістан және Ауғанстан мәселелері бойынша арнайы кеңесші болып тағайындалды, ол президент Барак Обама мен Мемлекеттік хатшы Хиллари Клинтонның басшылығымен жұмыс істеді. Холбруктың орындалмаған арманы – Мемлекеттік хатшы болу еді; ол Джордж Кеннан мен Чип Боленмен бірге осы лауазымға ешқашан қол жеткізбеген ең беделді американдық дипломаттардың бірі саналды. Кейбір сарапшылар Холбруктың Дейтон келісіміндегі рөлі Нобель бейбіт сыйлығына лайық деп есептейді.

Ерте өмір

Холбрук 1941 жылғы 24 сәуірде Нью-Йорк қаласында дәрігер Дэн Холбрук пен керамикашы Труди Керлдің (туған қызы Моос) отбасында дүниеге келді, оның інісі Эндрю әлі тірі. Холбруктың анасы, 1933 жылы Гамбургтен Буэнос-Айреске, содан кейін Нью-Йоркқа көшіп келген еврей отбасынан шыққан, оны жексенбі күндері квакерлер жиналысына алып барды. Ол былай деді: «Мен атеист едім, оның әкесі де атеист еді. Ричардты еврейлік дәстүрде тәрбиелеу туралы біз ойламадық. Квакерлер жиналысы қызықты сияқты көрінді». Холбруктың әкесі, Ричард 15 жасқа келгенде ішек рагынан қайтыс болды. Жастық шағында Холбрук өз үйінен гөрі досы Дэвид Расктың үйінде көбірек уақыт өткізді. Дэвидтің әкесі Дин Раск болды, ол 1960 жылы президент Кеннедидің мемлекеттік хатшысы болды. Раск Холбрукқа үлгі болды, бірақ оның мансабында оған ерекше көңіл бөлген жоқ. Холбрук 1962 жылы Браун университетін тарих мамандығы бойынша бітірді, оқуға толық оқу ақысы бойынша стипендия алды. Кейін ол Принстон университетінің Вудро Вильсон атындағы қоғамдық және халықаралық істер мектебінде оқыды, 1970 жылы оқуын аяқтады. Колледжді бітіргеннен кейін бірнеше аптадан соң Холбрук Сыртқы істер қызметіне қабылданып, вьетнам тілін үйренді. Ол Вьетнамда алты жыл қызмет етті, алдымен Меконг дельтасында, Халықаралық даму агенттігінің азаматтық өкілі ретінде ауылды тыныштандыру бағдарламасында жұмыс істеді, бұл бағдарлама Оңтүстік Вьетнам үкіметін экономикалық дамумен және жергілікті саяси реформаларды жүзеге асырумен қолдады. Кейіннен Холбрук өзінің жақын досы Энтони Лейк арқылы елшілер Максвелл Тейлор мен Генри Кэбот Лодждың штаб көмекшісі лауазымын иеленді. Осы тапсырмалардан кейін Холбрук Принстон университетінің Вудро Вильсон мектебінде бір жыл бойы мансапты дамыту бағдарламасын аяқтады.

Бейбітшілік корпусы және сыртқы саясат (1970-1976)

1970 жылы өзінің тілегі бойынша Холбрук Мароккодағы Бейбітшілік корпусының директоры болып тағайындалды. Бастапқыда ол "Foreign Policy" журналының редакторы болу ұсынысын қабылдамай, оның орнына досы Джон Кэмпбеллді ұсынды. Екі жылдан кейін ол сыртқы қызметтен кетіп, Кэмпбеллдің қалқанша безінің қатерлі ісігінен қайтыс болғаннан кейін журналдың бас редакторы болды. Холбрук 1972–1976 жылдары осы лауазымды атқарды. Оның қызмет ету кезеңінде журнал Вьетнам және Таяу Шығыс туралы жеке тергеулер жүргізді, бұл сыртқы саясатпен айналысатын мамандардың кейбіреулерін мазалады. Сонымен қатар (1974–1975 жж.), ол сыртқы саясатты жүргізу үшін үкімет ұйымы жөніндегі Президент комиссиясының кеңесшісі және Newsweek International журналының ынтымақтас редакторы болды. Мемлекеттік департаментте жұмыс істеген кезде ол Мемлекеттік хатшы Сайрус Вэнстің сенімді кеңесшісі болды. Қызметі барысында ол Картердің ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі Збигнев Бжезинскимен келіспеушіліктерге ұшырады, бірақ екеуі де саясатта бірдей көзқарас білдірді.

АҚШ-тың Германиядағы елшісі (1993-1994)

1993 жылы Билл Клинтон президент болғаннан кейін Холбрук терең білімі мен Азия істеріндегі мол тәжірибесінің арқасында Жапониядағы елшілік қызметіне үміткер ретінде қарастырылды. Алайда, бұл тағайындау бұрынғы вице-президент Уолтер Мондейлге берілді, ал Холбрук күтпеген жерден Германиядағы елші болып тағайындалды. 1992 жылы Холбрук Карнеги комиссиясының «Америка және өзгеретін әлем» тақырыбындағы мүшесі болды, сондай-ақ Карнеги қоры мен Петерсон институтының қолдауымен құрылған екі партиялық «Үкімет және жаңару» комиссиясының төрағасы және негізгі авторы атанды. Ол «Президентке жолдама: Мақсатқа жету үшін процесті пайдалану» атты комиссиялық баяуламаның төрағасы және негізгі авторы болды, оған Карнеги халықаралық бейбітшілік қоры мен Халықаралық экономика институты демеушілік етті. Холбрук Германиядағы қызметін драматикалық кезеңде атқарды: Германияның бірігуінен кейін бірнеше жыл өткен соң, ол АҚШ-тың жаңа Германиямен қарым-қатынасын қалыптастыруға көмектесті. Оның қызметінің жарқын сәті – 1994 жылдың шілдесінде президент Билл Клинтонның Берлинге жасаған сапары болды, сол кезде мыңдаған немістер американдық көшбасшыны құшақ жайып қарсы алу үшін көшелерге жиналды. Германияда болғанда Холбрук НАТО-ның кеңеюіне және Босния соғысына қатысты АҚШ саясатын қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. 1994 жылы АҚШ-тың Германиядағы елшісі қызметін атқарып жүргенде, ол Берлин мен американдықтар арасындағы мәдени алмасу орталығын құру идеясын ұсынды. Германияның бұрынғы президенті Рихард фон Вайцзекер және Генри А. Киссинджермен бірлесіп төрағалық еткен бұл мекеме – Берлиндегі Америка академиясы 1994 жылдың 9 қыркүйегінде, АҚШ армиясының Берлин бригадасы Берлиннен кеткен күні ресми түрде жарияланды. Берлиндегі Америка академиясы үш жылдан кейін Ванзее көліндегі, бұрын неміс-еврей банкирі Ханс Арнгольдқа тиесілі болған виллада есігін ашты. Берлиндегі Америка академиясы қазір (2009 жылғы мәлімет бойынша) Германия мен АҚШ арасындағы ең маңызды байланыстардың біріне айналды. Оның мүшелеріне жазушылар (оның ішінде Пулитцер сыйлығының лауреаттары Артур Миллер және Джеффри Евгенидес), экономистер, үкіметтік қызметкерлер және Деннис Росс, сондай-ақ Қытай Халық Республикасындағы АҚШ-тың бұрынғы елшісі Дж. Степлтон Рой сияқты саясаттану сарапшылары кіреді. 2008 жылы Берлиндегі Америка академиясы жыл сайын табыс ететін Генри А. Киссинджер сыйлығын Трансатлантикалық қатынастарға қосқан үлесі үшін Джордж Х. В. Бушқа берді. 2007 жылы бұл сыйлықтың алғашқы иегері Германияның бұрынғы канцлері Хельмут Шмидт атанды.

Еуропа және Еуразия істері жөніндегі мемлекеттік хатшының көмекшісі (1994-1996)

1994 жылы Холбрук Вашингтонға Еуропа және Еуразия істері жөніндегі мемлекеттік хатшының көмекшісі болып қайтып келді. Ол 1996 жылға дейін бұл қызметте болды, содан кейін жеке себептермен (жақында ол жазушы Кати Мартонға үйленген еді және Нью-Йоркке оралуды қалаған) қызметтен кетті. Көмекші хатшы қызметін атқарып жүргенде Холбрук НАТО-ны кеңейту саясатын іске асыруға бағытталған жұмысты жетекшілік етті және Балқан аймағындағы дағдарысты шешуге арналған келіссөздер тобын басқарды. 19 тамызда Холбрук отырған "Хамви" көлігінің артынан келе жатқан бронетранспортер Сараево маңындағы Игман тауынан құлап кетті. Оқиғада Холбруктың бес адамнан тұратын делегациясының үш мүшесі қаза тапты. Холбрук оқиғаны баяндағанда, өзі мен делегациясының тағы бір аман қалған мүшесі генерал Кларк құтқару операциясына белсенді қатысқандарын айтты. Алайда, Холбруктың өмірбаяуын жазған Джордж Пэкер Холбруктың сөзін жоққа шығарды, делегациямен бірге жүрген полковник Банки, Холбрук пен Кларк "Хамви" көлігінің жанында күтіп тұрғанда бронетранспортерді іздеген адам екенін мәлімдеді. 1996 жылы ол Германия Қорғаныс министрлігінің "Еуропадағы бейбітшілік пен бостандыққа ерекше үлес қосқан" қоғамдық қайраткерлерге табыс ететін Манфред Вёрнер медалімен марапатталды.

Балқан елшісі (1996-1999)

Мемлекеттік департаменттен кеткеннен кейін Холбруктан президент Клинтон жеке азамат ретінде Балқанға арнайы елші болуын сұрады. 1997 жылы Холбрук жеке азамат ретінде Кипр мен Балқанға арнайы елші болды. 1998 және 1999 жылдары, арнайы президенттік елшісі ретінде Холбрук Югославия Федеративтік Республикасының қарулы күштері мен Косовоның Тәуелсіздік Армиясы (КТА) арасындағы қақтығысты тоқтату үшін жұмыс істеді. Ол екі жылдан кейін Боснияға оралып, Сараево қаласына келді. 1999 жылдың наурыз айында ол НАТО-ның шабуылы басталғанға дейін Югославия президенті Слободан Милошевичке ультиматум беру үшін Белградқа барды. Холбрук Сербияға қарсы болды және сербтерді "адам өлтіретін қатыгездер" деп атады. Ол Балқандағы тәжірибесі туралы көптеген мақалалар жазды, ал 1998 жылы кеңінен танымал болған "Соғысты аяқтау" атты кітабын жариялады, онда Босниядағы азаматтық соғысты аяқтаған Дейтон бейбіт келісімінің бас келіссөзшісі болған уақытындағы естеліктерін баяндады. "Нью-Йорк Таймс" газеті бұл кітапты 1998 жылғы ең жақсы он бір кітаптың бірі деп атады. Кітабында ол босниялық президент Алия Изетбеговичті теріс бағалап, "ол көпұлтты мемлекет принциптерін ауызша қолдағанмен, Батыстағы кейбір жақтастары көріп тұрған демократ емес" деді. Радован Караджич пен Боснияның бұрынғы сыртқы істер министрі Мұхамед Сацирбейдің айтуынша, Холбрук Караджичпен келісімге келді: егер ол саясаттан шықса, Гаага трибуналына жіберілмейді. Холбрук бұл шарттарды жоққа шығарып, Караджичтің мәлімдемесін "жалғандық" деп атады. Дейтон бейбіт келісімінің нәтижесінде Холбрук пен Бильдт Нобель сыйлығына үміткерлер деп есептелді. Алайда, Холбруктың жеке лоббилеуі олардың мүмкіндіктеріне кері әсер еткен болуы мүмкін. Елшілік қызметін атқару кезінде Холбрук ресми елшінің Уолдорф Астория қонақ үйіндегі резиденциясын пайдаланбады, оның орнына бас штабына уақытша пайдалануға рұқсат берді. Холбрук АҚШ-тың БҰҰ-ға төлемдерін азайтуға қол жеткізді, тіпті АҚШ экономикасы гүлденгеніне қарамастан, БҰҰ-ның ескірген қаржы жүйесін жаңартуға бағытталған кең ауқымды күш-жігер арқылы АҚШ позициясын нығайтты. Келіссөздер 2000 жылдың күзінде шешуші кезеңге жеткенде, Холбрук АҚШ-тың заң бойынша төлеуге рұқсат етілген сома мен БҰҰ мүшелерінің қалғаны төлеуге дайын болған сома арасындағы айырмашылықты жойды, БҰҰ қорының негізін қалаушы миллиардер Тед Тернерден бұрын-соңды болмаған үлкен үлес алуға қол жеткізді. Холбрук пен оның командасы келісім шарттары ұсынылғанда АҚШ Сенатының Сыртқы қатынастар комитетінде тұрған орындықтан шапалақтарды алды. БҰҰ елшісі ретінде Холбруктың басқа да жетістіктерінің қатарында БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінде ХИВ/СПИД мәселесін талқылауға және қабылдауға мүмкіндік беру болды, бұл органдың халық денсаулығын жаһандық қауіпсіздік мәселесі ретінде қарастырған алғашқы рет еді. 2000 жылдың қаңтар айында Холбрук АҚШ-тың БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің төрағалығын Африкадағы бірқатар дағдарыстарды жариялау үшін пайдаланды, аймақтық және әлемдік көшбасшыларды, соның ішінде Оңтүстік Африканың бұрынғы президенті Нельсон Манделаны және АҚШ вице-президенті Аль Горды біріктірген алты тізбектелген БҰҰ пікір алмасуын өткізді, бұл Конго Демократиялық Республикасы, Ангола және басқа да елдерде БҰҰ-ның тиімді әрекеттерін ынталандыруға бағытталды. Холбрук африкалық қақтығыстарға жеткіліксіз көңіл бөлінетін "екі стандартты" сынады. 2000 жылы Холбрук БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің делегациясын Африка бойынша дипломатиялық келіссөздер сериясына, соның ішінде Конго Демократиялық Республикасына, Замбияға, Зимбабвеге, Руандаға және Угандаға жетекшілік етті. Ол сондай-ақ Израильдің БҰҰ-ның Батыс Еуропа және басқа да аймақтық тобына мүше болуын қамтамасыз етті, бұл Израильдің аймақтық топтың талқылауларынан тарихи шеттетілуін тоқтатты және оған БҰҰ ішкі органдарында басшылық лауазымдарға сайлануға алғаш рет мүмкіндік берді. Өзінің қызметінің соңғы апталарында Холбрук кейбір араб делегацияларының қарсылығын жеңіп, еврей әйелдерінің қызметтік ұйымы Хадассаға Біріккен Ұлттар Ұйымында консультативтік мәртебе берді.

GBCHealth

2000 жылдың қаңтар айында АҚШ БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің кезекті төрағалығын жүзеге асырған кезде, елші Холбрук Африкадағы ЖИТС мәселесін талқылау үшін Қауіпсіздік Кеңесінің бесiншi емес отырысын өткізді. БҰҰ тарихында осы тарихи кездесуге дейін Қауіпсіздік Кеңесінің ешбір отырысы денсаулық сақтау мәселесіне арналған емес еді. Вице-президент Ал Гор Қауіпсіздік Кеңесіне төрағалық етіп, ЖИТС-тің барлық елдердің қауіпсіздігіне қатер екенін жариялады. Бір жылдан кейін БҰҰ-дан кеткен соң Холбрук ЖИТС-ке қарсы күресте бизнесті және корпорацияларды жұмылдыруға бағытталған, дерлік құлап жатқан үкіметтік емес ұйымды басқарды. Ол кезде ұйымда 17 мүше болды. Келесі алты жылда Холбрук бұл ұйымды – бастапқыда ЖИТС/АИТВ бойынша жаһандық бизнес кеңесі деп аталған – 225-тен астам мүшесі бар әлемдік ұйымға айналдырды. 2006 жылы ол ЖИТС/АИТВ, туберкулез және безгекке қарсы жаһандық бизнес коалициясына айналды. 2011 жылы ұйым GBCHealth болып өзгерді және оның міндеттері денсаулық сақтау мәселелерін қамту үшін кеңейтілді. GBCHealth ЖИТС, туберкулез және безгекпен күрес жөніндегі жаһандық қорды қолдау үшін бизнес қауымдастығын жұмылдырудың ресми орталығы болып табылады және осы үш ауруға қарсы үздіксіз күресте маңызды рөл атқарады.

Хиллари Клинтонның 2008 жылғы президенттік науқаны

Холбрук 2008 жылғы президенттік науқанында Клинтонның сыртқы саясат жөніндегі бас кеңесшісі болды және ол Мемлекеттік хатшы лауазымына Клинтонның басты үміткері саналды. Обама Клинтонды жеңіп, оны Мемлекеттік хатшы етіп тағайындағанда, Холбрук Мемлекеттік хатшының орынбасары лауазымына Клинтонның ұсынысы болды, бірақ Обама бұған қарсы шықты.

Ауғанстан мен Пәкістанның арнайы өкілі (2009-2010 жж.)

2009 жылдың қаңтар айында президент Обама Холбрукты Ауғанстан және Пәкістан жөніндегі арнайы өкіл (SRAP) етіп тағайындады. Холбрук Обаманың мемлекеттік хатшы лауазымына үміткер болғанмен, бәсекеге түспеді. Хиллари Клинтон мемлекеттік хатшы болғаннан кейін, ол бұрын қолдаған жаңадан құрылған SRAP лауазымына Холбрукты тағайындауды сұрады. Холбруктың SRAP лауазымындағы қызметі нәтижелі болмады деп есептеледі. Президент Обамамен арақатынасы жоқ дерлік болса, Джо Байденмен арақатынасы одан да нашар болды. Ол Ауғанстан президенті Хамид Карзайдың қайта сайлануына қарсы кандидаттарына көмектесуге тырысқан кезде әкімшілікте беделін жоғалтты. Ол сондай-ақ: «Вашингтонның ең тиімді қадамы – Ауғанстанның ауыл шаруашылығы секторын дамыту болар еді, өйткені бұл сектор бұрын экспорттың өнімді және табысты көзі болған», – деді. Ол өткендегі табысты қайта жаңғырту арқылы ауғандықтардың ақшасы мен жұмыс орындары болады, ал бұл елде тұрақтылықты қамтамасыз етеді деді. Холбрук Ауғанстандағы есірткі мәселесін «толыққанды қайта қарауға» шақырды, сондай-ақ оны жоюға бағытталған қатаң шаралар сәтсіз аяқталады деп мәлімдеді. Алайда, Дэвид Корнның сөзіне сүйенсек, «Холбруктың біліктілігі Ауғанстанда көп нәтиже бермеді. Ол Хамид Карзаймен тиімді қарым-қатынас орната алмады, әкімшіліктегі басқа шенеуніктермен келіспеушіліктер тудырып, еуропалық әріптестерінен сыни пікірлер естіді. Ол ешқандай маңызды жаңалыққа қол жеткізбеді». Холбрук Берлиндегі Америка академиясының негіздеуші төрағасы, HIV/СПИД, туберкулез және безгекке қарсы күрестегі Глобалды бизнес коалициясының президенті және бас директоры, президент Барак Обаманың арнайы елшісі болып тағайындалғанға дейін HIV/СПИД-ке қарсы бизнес альянсының басшысы, сондай-ақ Азия қоғамының төрағасы болды. Холбруктың басқа да кеңес мүшеліктеріне Америка табиғат тарихы мұражайы, Малярияны жою (2006 жылғы Ақ үй саммитінде құрылған, мақсаты – маляриядан туындаған барлық өлім-жітімді тоқтату) және Қауіпсіз Америка үшін серіктестік, Демократияны қолдау қоры кірді. Холбрук сондай-ақ Дейтон халықаралық бейбітшілік мұражайының құрметті сенімді мүшесі және өзі бітірген Браун университетінің Уотсон халықаралық зерттеулер институтының профессоры болды. Бұған қоса, Холбрук Американың ұлттық қауіпсіздігі және сыртқы саясатындағы екі партиялық келісімді қалпына келтіруге арналған коммерциялық емес ұйым – Қауіпсіз Америка үшін серіктестіктің кеңесші кеңесінің мүшесі болды. Холбрук сонымен қатар Credit Suisse First Boston компаниясының вице-президенті, Lehman Brothers компаниясының басқарушы директоры, Foreign Policy журналының бас редакторы және Мароккодағы Бейбітшілік корпусының директоры қызметтерін атқарды. Ол көптеген мақалалар мен екі кітап жазды: «Соғысты аяқтау» және «Президентке кеңес», сондай-ақ «Пентагон құжаттарының» бір томын жазды. Ол оннан астам құрметті диплом алды, соның ішінде 1999 жылы Бейтс колледжінен LL.D. дәрежесін алды. The Washington Post және Project Syndicate газеттерінде ай сайын мақалалар жариялады. 2007 жылдың 20 наурызында ол Стивен Колберт (немесе оның теледидардағы кейіпкері) Вилли Нельсонның өзінің мұзқаймақ дәмін бұзуына араласу үшін The Colbert Report бағдарламасына қатысты. Ол «қажетті елші» болды және қысқа келіссөздерден кейін екі тарап кешірім ретінде бір-бірінің Ben & Jerry’s мұзқаймағын татып көруге келісті. Содан кейін ол Колберт пен Нельсонмен бірге «On the Road Again» әнін орындады. Холбрук өмірінің соңына дейін Серджио Виейра де Мелло қорының Ең көрнекті мүшесі болды. 2008 жылдың маусым айында Conde Nast Portfolio Холбрук пен оның ұлы Countrywide Financial компаниясынан төмен пайыздық мөлшерлемемен бірнеше несие алғанын, өйткені компания оларды «FOA» – «Анжелоның достары» (Countrywide бас директоры Анжело Мозило) деп есептегенін хабарлады. 2015 жылдың күзінде HBO телеарнасында Холбруктың мансабына арналған «Дипломат» атты деректі фильм көрсетілді. Бұл деректі фильмді оның ұлы Дэвид Холбрук түсірді және Холбруктың «жасырын аудио күнделігінен» алынған жазбаларды қамтиды, ол «2010 жылдың тамызынан бастап өліміне дейін күнделікті диктант жазды». Ол Бильдерберг тобының басқару комитетінің мүшесі болды және 1995 жылдан 2010 жылға дейінгі барлық конференцияларға қатысты.

Міндеттер

2001 жылдың қаңтар айында Холбрук: «Ирак Біріккен Ұлттар Ұйымында Буш әкімшілігінің алдындағы маңызды мәселелердің бірі болады» деді. Бұдан әрі: «Саддам Хусейннің қызметі әлі де қабылдауға келмейтін және, менің пікірімше, аймақ үшін де, әлем үшін де қауіпті, себебі ол жаппай қырып-жоятын қаруға ие болу мүмкіндігіне қоса, режимінің өзі де қауіпті. Оның ішкі қатыгездігі әлемде сирек емес, бірақ оның осы қатыгездік пен проблемаларын басқа елдерге таратуға дайындығы оны әр уақытта нақты және қазіргі уақыттағы қауіпке айналдырады». 2007 жылдың 24 ақпанында Холбрук Демократиялық партияның апталық радио жүргізуінде сөз сөйлеп, «Иракта жаңа стратегия қажет» деп мәлімдеді, ол «АҚШ әскерлерін сақтықпен, кезең-кезеңмен қайта орналастыруды» және «Иракты тұрақтандыруға көмектесу үшін Перс шығанағы аймағында жаңа дипломатиялық күш салуды» қамтиды. 2008 жылғы Ресей мен Грузия арасындағы Оңтүстік Осетия соғысы кезінде Холбрук CNN телеарнасына берген сұхбатында бұл қақтығысты 2008 жылдың басында болжағанын айтты.

Жеке өмір

Холбрук үш рет үйленген. Оның бірінші әйелі Ларрин Салливан болды, олар 1964 жылы үйленді; Холбрук пен Салливан 1972 жылы ажырасып кеткенше Дэвид және Энтони есімді екі ұлдары болды. Кейін ол 1977 жылдың 1 қаңтарында MacNeil/Lehrer NewsHour тілшісі Блайт Бабиакқа үйленді; олар 1978 жылы ажырасты. 1995 жылдан өмірінің соңына дейін Кати Мартонмен тұрмыста болды. Холбрук 1960 жылдардың басында Вьетнамда танысқан дипломат Энтони Лейкпен жақын дос болды, олар екеуі де сыртқы істер қызметінде жұмыс істеген кезде. Олар жиі бір-бірін көріп тұрды және Лейк Холбруктың мансабының алғашқы жылдарында оған көмектесті. Холбрук Лейктің әйелімен байланыс жасаған кезде олардың арасы суытылып, сирек сөйлесе бастады, ал Лейк Билл Клинтонның Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі болған кезде олардың достығы толыққандай аяқталды. Сол кезде ол сирек кездесетін аорталық диссекцияны емдеу үшін 20 сағатқа созылған операциядан өтті. Холбрук 2010 жылдың 13 желтоқсанында жыртылған аортаның салдарынан қайтыс болды. Ол Нью-Йорк штатының Саг-Харбор қаласындағы Оукленд зиратына жерленген.

Мұра

"Нью-Йорк таймс" газетінің тілшісі Фрэнк Рич былай деп жазды: "Ауғанстан мен Пәкістанның салмақты жауапкершіліктерін қаһармандықпен көтеріп жүргенде болған оның мерзімінен бұрынғы қазасы – көптеген американдықтар әлі толыққанды түсінбегендей, зор қайғыға ұрындырды". Президент Обама Холбрукты еске алып, "Ричард Холбрук сияқты әлемге Американың бейнесін көрсетіп, ұлы мұра қалдырған адамдар санаулы" деді. 2011 жылдың 14 қаңтарында Джон Ф. Кеннеди атындағы өнер орталығында Холбрукты еске алу рәсімі өтті. 2014 жылғы "Дипломатия" фильмі Холбрукқа арналды. 2015 жылы Холбруктың ұлы Дэвид "Дипломат" атты деректі фильмін түсірді, онда әкесінің кәсіби өмірі мен жетістіктері баяндалған. Косовоның астанасы Приштинадағы бір көше Холбруктың құрметіне аталды, бірақ албан тілінде "Riçard Holbruk" деп жазылған.

Тану

1999 жылы Холбрук Америка жетістіктері академиясының Алтын тақта сыйлығымен марапатталды. 2011 жылы президент Обама Ричард К. Холбрук атындағы дипломатия саласындағы сыйлықты құрды, ол жыл сайын Мемлекеттік хатшы белгілеген, дипломатияға ерекше үлес қосқан бес адамға немесе топқа беріледі.

Мақалалар

"Жарамсыз машина". Сыртқы саясат, 1-том (1970): 65–77. . "Жапония мен АҚШ: тең емес серіктестікті аяқтау". Сыртқы істер, 70-том (1990): 41. . "Америка – еуропалық держава". Сыртқы істер, 74-том, № 2 (наурыз–сәуір, 1995): 38–51. .

Есептер

Шығыс Азия өзгесуде: Үшжақты елдерге қатысты қиындықтар: Үшжақты комиссияға бағытталған жұмыс тобының баяндамасы. Нью-Йорк: Үшжақты комиссия (1998).

Екіншілік көздер

Шолле, Дерек Х. және Саманта Пауэр. (2011 ж.) «Тыныш емес Америка: Ричард Холбрук әлемде». Нью-Йорк: Public Affairs. Курран, Дэниел, Джеймс К. Себениус және Майкл Уоткинс. «Бейбітшілікке екі жол: Джордж Митчеллтің Солтүстік Ирландиядағы және Ричард Холбруктың Босния мен Герцеговинадағы қызметін салыстыру». «Келіссөздер журналы» 20.4 (2004): 513–537. онлайн. Хартвелл, Леон. «Дау-жанжалды шешу: Дейтон бейбіт процесінен алынған сабақтар». «Келіссөздер журналы». 35(4): 443–469. Мойн, Самуэль, «Империялық зират» (Джордж Пакердің «Біздің адам: Ричард Холбрук және американдық ғасырдың соңы» кітабына шолу, Cape, 2019, 592 б.), «Лондон кітаптары шолуы», 42-том, 3-сан (2020 жылғы 6 ақпан), 23–25-беттер. Мойн шолуын 25-бетте былай қорытындылайды: «[Пакердің кітабы] «Біздің адам» Вьетнам соғысынан бері Американың шетелдегі қате еңбектерін ең айқын бейнелейтін туынды болуы мүмкін». [Ричард Холбруктың Ауғанстанда Вьетнамның қателіктерін қайталамау жоспары]. Пакер, Джордж. (2019). «Біздің адам: Ричард Холбрук және американдық ғасырдың соңы». Нью-Йорк: Alfred A. Knopf. Толыққанды ғылыми өмірбаян. * Пауэрс, Томас, «Амбицияның тұманы» (Джордж Пакердің «Біздің адам: Ричард Холбрук және американдық ғасырдың соңы» кітабына шолу, Knopf, 2019, 592 б.), «The New York Review of Books», 66-том, 10-сан (2019 жылғы 6 маусым), 12, 14–15-беттер. «Достары Холбрукқа [2003 жылы] [Ирак] соғысын қолдауы қателік екенін айтқан, бірақ ол реализмді таңдады. Ол соғысқа қарсы шығудың адамды әлсіз еткенін сезінді. Бірақ сол кезде АҚШ соғысқа асығудан бас тарту үшін күш алуы керек еді. Ол сәт «жақсы» дегенді «жақсырақ» етуге себеп болды деп ойламау қиын» (15-бет). Дэвид Рифф, «Ағаштардағы америкалық: Ричард Холбрукты сағыну керек пе?», «Harper's Magazine», 339-том, 2032-сан (2019 жылғы қыркүйек), 89–94-беттер. «Пакер Холбрукты «жақсырақ» деген бұлыңғыр санатына енгізуге қанағаттанды, бұл нақтылауға қарағанда көбірек жасырады. Холбрук тек қорқынышты адам ғана емес, сонымен қатар дипломат ретіндегі жетістіктері өте шағын болды» (94-бет).