McCardle ісі: Жоғарғы соттың құзыреттерінен бас тарту туралы
Ex parte McCardle
Ex parte McCardle ісі: АҚШ Жоғарғы Сотының 1869 жылғы шешімі. Әскери басшылықпен сотқа шағымдану, баспасөз бостандығы және құқықтық юрисдикция қарастырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ex parte McCardle, 74 АҚШ (7 қабырға) 506 (1869) – АҚШ Жоғарғы Сотының федералдық заңнама бойынша төменгі соттардың қаулыларын қарау құзыретін қарастырған шешімі.
Ex parte McCardle, 74 U. S. (7 Wall.) 506 (1869), is a United States Supreme Court decision that considered its jurisdiction to review decisions of lower courts under federal law.
Істің тарихы
Азамат соғысынан кейінгі қайта құру кезеңінде газет баспагері Уильям Маккардл Конгресс қабылдаған Қайта құру заңдарына қарсылық танытып, бірнеше "қоздыратын" мақалалар жариялады. Ол 1867 жылғы Әскери қайта құру заңына сәйкес әскери қолбасшымен түрмеге қамалды. Маккардл Миссисипи штатының оңтүстік округінің апелляциялық сотында хабеас корпусқа шағымдану арқылы сотқа жүгінді. Сот оны әскери әрекеттердің Конгресс заңына сәйкес заңды деп танып, қайтадан қамауға бұйырды. Ол 1867 жылғы Хабеас корпус заңына сәйкес Жоғарғы Сотқа шағым жасады, бұл заң хабеас корпусқа қатысты шағымдарды қарау құқығын апелляциялық сотқа берді. Аталған іс талқыланғаннан кейін, бірақ шешім шығарылмас бұрын, Конгресс Конституцияның ІІІ бабының 2-тармағында көзделген өкілеттіктерді пайдаланып, Жоғарғы Соттың осы іс бойынша юрисдикциясын тоқтатты.
During the Civil War Reconstruction, newspaper publisher William McCardle printed some "incendiary" articles, advocating opposition to the Reconstruction laws enacted by Congress. He was jailed by a military commander under the Military Reconstruction Act of 1867. McCardle invoked habeas corpus in the Circuit Court of the Southern District of Mississippi. The judge sent him back into custody, finding the military actions legal under Congress' law. He appealed to the Supreme Court under the Habeas Corpus Act of 1867, which granted appellate jurisdiction to review denial of habeas corpus petitions. After the case was argued but before an opinion was delivered, Congress suspended the Supreme Court's jurisdiction over the case, exercising the powers granted under Article III, section 2 of the Constitution.
Мәселелер
Бұл іс екі мәселені көтерді: Жоғарғы Соттың осы істі қарауға құқығы бар ма, және егер құқығы болса, Маккардлдың түрмеге қамалуы оның Бесінші толықсуға құқығын бұзды ма жоқ па.
Two issues were raised by this case: Whether the Supreme Court had jurisdiction to hear the case, and if so, whether McCardle's imprisonment violated his Fifth Amendment Due Process rights.
Шаруашылықтар
Бас судья Чейз бір ауыздан қабылданған шешімінде Конгресс соттың қарауына тиіс істерден бас тарту құқығын мойындады. Мұндай шешімге негіз болған – АҚШ Конституциясының ІІІ бабының 2-тармағындағы ерекше жағдайлар туралы қағида. Алайда Чейс оқырмандарына 1868 жылғы заңның юрисдикцияны жою туралы ережесі "бұрынғы қарау құқығына әсер етпейді" екенін айқын жеткізді. Соттың бұл істі қарауға құзыреті болмағандықтан, екінші мәселе қарастырылмады. Конгресс бұл істі қараудан бас тартқандықтан, Маккардл федералды сотқа шағымдануға заңдық негізі болмады.
Chief Justice Chase, writing for a unanimous court, validated congressional withdrawal of the Court's jurisdiction. The basis for this repeal was the exceptions clause of Article III, section 2. But Chase pointedly reminded his readers that the 1868 statute repealing jurisdiction "does not affect the jurisdiction which was previously exercised." Since the Court held it lacked jurisdiction to hear the case, the second question was not answered. Since Congress had withdrawn jurisdiction to hear the case, McCardle had no legal recourse to challenge his imprisonment in federal court.
Негізгі себептері
Дюросо АҚШ-қа қарсы, 10 U. S. 307 (1810) ісінде Конгресс белгілі бір сот өкілеттіктерін нақты айқындауы, басқа барлық өкілеттіктерді жоққа шығаратыны туралы шешім қабылданды. Мұндай заңнаманы жасау, АҚШ Конституциясымен оларға берілген өкілеттіктер шеңберінде заңды деп танылды. Жоғарғы Сотқа істі тыңдау құқығын берген заңды жою арқылы Конгресс, осы Конституциялық өкілеттігін пайдаланып, Жоғарғы Соттың қарау құзыретін алып тастағанын нақтылады. Соттың істі қабылдаудан басқа амалы қалмады.
Durousseau v. United States, 10 U. S. 307 (1810) held that Congress's affirmative description of certain judicial powers implied a negation of all other powers. Creating such legislation was legitimate under the authority granted them by the United States Constitution. By repealing the act that granted the Supreme Court authority to hear the case, Congress made a clear statement that they were using this Constitutional authority to remove the Supreme Court's jurisdiction. The court had no choice but to dismiss the case.