Жапон саяхатшысы Итагаки Тайсуке өмірі мен қызметі
Itagaki Taisuke
Итагаки Тайсукэ: жапон саяхатшысы, "Бостандық және халық құқығы" қозғалысының көшбасшысы, Жапонияның алғашқы либералдық партиясын құрған. Мейдзи қайта жаңғыруына үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон саясаткері (1837–1919)
Japanese politician (1837–1919)
Граф – жапон саясаткері. Ол «Азаттық және халық құқықтары қозғалысының» жетекшісі болды және Жапонияның алғашқы саяси партиясы – Либералдық партияны құрды.
Count was a Japanese politician. He was a leader of the "Freedom and People's Rights Movement" and founded Japan's first political party, the Liberal Party.
Ерте өмір
Итагаки Тайсуке Тоса доменінде (қазіргі Кочи префектурасы) орта дәрежелі самурай отбасында дүниеге келді. Кочиде және Эдода оқығаннан кейін, ол Тоса даймё Ямаучи Тоёшиге-нің собайонин (кеңесшісі) болып тағайындалды және 1861 жылы доменнің Эдодағы резиденциясындағы есеп және әскери мәселелерді басқарды. Ол доменнің кобу гаттаи (Императорлық сарай мен Токугава сёгунаты арасындағы келісім) саясатына қарсы болды және 1867-1868 жылдары Сацума доменінің Сайго Такаморимен кездесіп, алдағы Мейдзи қалпына келтіру үшін Тоса күштерін сёгунды құлатуға бағыттауға уәде берді. Босин соғысы кезінде ол Тоса доменінің басты саяси тұлғасы ретінде Цзиньшотай шабуыл тобының жетекшісі болды және Токугава жеңілгеннен кейін жаңа Мейдзи үкіметінде орын алды.
Itagaki Taisuke was born into a middle ranking samurai family in Tosa Domain, (present day Kōchi Prefecture), After studies in Kōchi and in Edo, he was appointed as sobayonin (councillor) to Tosa daimyō Yamauchi Toyoshige, and was in charge of accounts and military matters at the domain's Edo residence in 1861. He disagreed with the domain's official policy of kōbu gattai (reconciliation between the Imperial Court and the Tokugawa shogunate), and in 1867–1868, he met with Saigō Takamori of the Satsuma Domain, and agreed to pledge Tosa's forces in the effort to overthrow the shōgun in the upcoming Meiji Restoration. During the Boshin War, he emerged as the principal political figure from Tosa domain as a leader of the Jinshotai assault force, and claimed a place in the new Meiji government after the Tokugawa defeat.
Мэйдзи мемлекет қайраткері либералды агитаторға айналды
1869 жылы Итагаки Мемлекеттік кеңесші болып тағайындалды және бірнеше маңызды реформаларға, мысалы, 1871 жылы хан жүйесін жоюға қатысты. Санги (кеңесші) ретінде Ивакура миссиясы болмаған кезде ол уақытша үкіметті басқарды. Алайда, 1873 жылы Итагаки Корея саясатындағы (Сейканрон) үкіметтің сақтық саясатына келіспеушілік пен, жалпы алғанда, жаңа үкіметте Чошу және Сацуманың үстемдігіне қарсылық білдіріп, Мейдзи үкіметінен кетті. 1874 жылы Тосадан Гото Шоджиро, Хизеннен Это Шинпей және Соэжима Танеомимен бірге «Айкоку Кото» (Патриоттардың қоғамдық партиясы) құрды. Олар: «Біз, Жапониядағы отыз миллион халық, өмір мен бостандықты пайдалану және қорғау, мүлікке ие болу, тұрмыс табу және бақытқа ұмтылу сияқты белгілі бір құқықтармен тең жаратылғанбыз. Бұл құқықтар Табиғаттан берілген, сондықтан ешбір адамның күшімен алынбайды» деп мәлімдеді. Бұл үкіметке қарсы ұстаным, орталықтандырылған салық салудан наразы болған самурайлардың және ауылдық аристократияның, сондай-ақ жоғары бағалар мен төмен жалақыға наразы болған шаруалардың қолдауын тапты. Итагакидің либерализммен байланысы оған Жапонияда саяси заңдылық берді және ол демократиялық реформаларды ілгерілетуге жетекші болды. Итагаки және оның жақтастары самурайлық этиканы батыс либерализмімен біріктіру және ұлттық жиналыс, жазбаша конституция және үкіметтің билікті шексіз пайдалануына шектеулер қою мақсатымен әртүрлі ұйымдар құрды. Олардың ішінде 1875 жылы құрылған «Ришиша» (Өзін-өзі дамыту қозғалысы) және «Айкокуша» (Патриоттар қоғамы) бар. Қаржыландыру мәселелері бастапқыда тоқтап қалғаннан кейін, «Айкокуша» 1878 жылы қайта жанданды және «Еркіндік және халық құқықтары» қозғалысының бір бөлігі ретінде үлкен табысқа жетті. Бұл қозғалыс үкімет пен оның жақтастарының наразылығын тудырды.
Itagaki was appointed a Councilor of State in 1869, and was involved in several key reforms, such as the abolition of the han system in 1871. As a sangi (councillor), he ran the government temporarily during the absence of the Iwakura Mission. However, Itagaki resigned from the Meiji government in 1873 over disagreement with the government's policy of restraint toward Korea (Seikanron) and, more generally, in opposition to the Chōshū Satsuma domination of the new government. In 1874, together with Gotō Shōjirō of Tosa and Etō Shinpei and Soejima Taneomi of Hizen, he formed the Aikoku Kōtō (Public Party of Patriots), declaring, "We, the thirty millions of people in Japan are all equally endowed with certain definite rights, among which are those of enjoying and defending life and liberty, acquiring and possessing property, and obtaining a livelihood and pursuing happiness. These rights are by Nature bestowed upon all men, and, therefore, cannot be taken away by the power of any man." This anti government stance appealed to the discontented remnants of the samurai class and the rural aristocracy (who resented centralized taxation) and peasants (who were discontented with high prices and low wages). Itagaki's involvement in liberalism lent it political legitimacy in Japan, and he became a leader of the push for democratic reform. Itagaki and his associations created a variety of organizations to fuse samurai ethos with western liberalism and to agitate for a national assembly, written constitution and limits to arbitrary exercise of power by the government. These included the Risshisha (Self Help Movement) and the Aikokusha (Society of Patriots) in 1875. After funding issues led to initial stagnation, the Aikokusha was revived in 1878 and agitated with increasing success as part of the Freedom and People's Rights Movement. The Movement drew the ire of the government and its supporters.
Либералды партияның басшылығы
Үкімет басшылары 1875 жылы Осака конференциясында кездесті, оған Итагакидің ықпалымен құрылған жеті мектеп делегация жіберді, ал түрлі делегаттар конституциялық монархия және заң шығару жиналысы қағидаларына адануға келісіп, тиісті келісімге келді. Олар Итагакиді саңги (кеңесші) ретінде қайтаруға шақырып алды: алайда, ол Генроиндегі биліктің артық шоғырлануына наразылық білдіріп, бірнеше айдан кейін отставкаға кетті. Итагаки 1877 жылғы Сацума көтерілісі кезінде үкіметке сын айтқан, ол кезде үкімет қауіп төңкеріліп тұрған еді. Содан кейін сөз бостандығы мен бірлесу құқығын шектеуге бағытталған заңдар қабылданды. Жауап ретінде Итагаки 1881 жылы Нума Мориказумен бірлесіп Либералдық партияны (Джиюто) құрды, ол Риккен Кайсинтомен бірге 1880-1884 жылдардағы жалпыұлттық наразылықты жетекшілік етті. Осы кезеңде партияның төменгі топ мүшелері мен аристократиялық басшылығы арасында жік туды. Итагаки Еуропаға сапар жасағанда, көптеген адамдар оның сапарына үкімет қаржыландырғанын сенді. Бірақ сапарды Mitsui компаниясы ұйымдастырған, алайда Итагаки үкімет тарапына тартылып жатыр деген күдіктер сақталды. Соның салдарынан радикалды топтар көбейіп, партия мен қозғалыстың біртігіне нұқсан келтірді. 1884 жылы Итагакиге граф (Хакушаку) шені берілді, өйткені казоку деп аталатын жаңа ақсүйектер жүйесі құрылды, бірақ ол шенді балаларына мұра етіп бермеу шартымен ғана қабылдады. 1882 жылы Итагакиге оңшыл экстремисттерден жасалған қастандықтан құтылды, сол кезде ол оларға: «Итагаки өлсе де, бостандық өлмейді!» деген сөздерді айтқан деседі. Либералдық партия 1884 жылғы 29 қазанда өзін таратып жіберді. Ол 1890 жылы Императорлық диета ашылғанға дейін Риккен Джиюто ретінде қайта құрылды. 1896 жылғы сәуірде Итагаки екінші Ито үкіметіне Ішкі істер министрі болып кірді. 1898 жылы Итагаки Окума Шигенобупен бірігіп Кенсейтоны құрды, соның арқасында Жапониядағы алғашқы партиялық үкімет құрылды. Окума премьер-министр болды, ал Итагаки Ішкі істер министрі қызметін жалғастырды. Фракциялар арасындағы келіспеушіліктердің салдарынан төрт айдан кейін үкімет құлап, сол кездегі Жапониядағы парламенттік демократияның дамымағандығын көрсетті. Итагаки 1900 жылы қоғамдық өмірден шеттесіп, қалған өмірін жазумен өткізді. 1919 жылы табиғи себептерден қайтыс болды.
Government leaders met at the Osaka Conference of 1875, to which seven schools created under Itagaki's influence sent delegations, and the various delegates entered into an agreement by which they pledged themselves to the principle of a constitutional monarchy and a legislative assembly. They enticed Itagaki to return as a sangi (councilor): however, he resigned after a couple of months to oppose what he viewed as excessive concentration of power in the Genrōin. Itagaki criticized the government at the same time as it was under threat by the 1877 Satsuma Rebellion, which turned the cabinet against him. Legislation was then created restraining free speech and association. In response, Itagaki created the Liberal Party (Jiyuto) together with Numa Morikazu in 1881, which, along with the Rikken Kaishintō, led the nationwide popular discontent of 1880–1884. During this period, a rift developed in the movement between the lower class members and the aristocratic leadership of the party. Itagaki became embroiled in controversy when he took a trip to Europe believed by many to have been funded by the government. The trip turned out to have been provided by the Mitsui Company, but suspicions that Itagaki was being won over to the government side persisted. Consequently, radical splinter groups proliferated, undermining the unity of the party and the Movement. Itagaki was offered the title of Count (Hakushaku) in 1884, as the new peerage system known as kazoku was formed, but he accepted only on the condition that the title not be passed on to his heirs. In 1882, Itagaki was almost assassinated by a right wing militant, to whom he allegedly said, "Itagaki may die, but liberty never!" The Liberal Party dissolved itself on 29 October 1884. It was reestablished shortly before the opening of the Imperial Diet in 1890 as the Rikken Jiyūtō. In April 1896, Itagaki joined the second Itō administration as Home Minister. In 1898, Itagaki joined with Ōkuma Shigenobu of the Shimpotō to form the Kenseitō, and Japan's first party government. Ōkuma became Prime Minister, and Itagaki continued serving as Home Minister. The Cabinet collapsed after four months of squabbling between the factions, demonstrating the immaturity of parliamentary democracy at the time in Japan. Itagaki retired from public life in 1900 and spent the rest of his days writing. He died of natural causes in 1919.
Либералды партиядан кейін
Окинавадағы бостандық және халық құқықтары қозғалысында Итагаки Жахана Ноборуды қолдады. Тайвань парламентін құру үшін жасалған петициялық қозғалыста Итагаки мен Лин Сяньтанг 1914 жылы Тайвань ассимиляциялық қоғамын құрды. Тугаки Тайсуке Тайваньдағы тайваньдықтарға қатысты колониялық саясатқа жақсы көзқараспен қарады және тайваньдықтардың құқықтары мен жағдайы жапондықтармен тең болуы керек екенін, дискриминацияның жойылғанын қатысты талап етті.
In the Freedom and People's Rights Movement in Okinawa, Itagaki supported Jahana Noboru. In the Petition Movement for the Establishment of a Taiwanese Parliament, Itagaki and Lin Hsien tang established The Taiwan Assimilation Society in 1914. Tugaki Taisuke was sympathetic to the colonial policy in Taiwan toward the Taiwanese people and insisted that the rights and treatment of Taiwanese be the same as those of the Japanese and that discrimination be eliminated.
Мұра
Итагаки алғашқы жапондық партия басшысы деп есептеледі және Мейдзи Жапониясындағы либерализмнің маңызды күші болды. Оның суреті Жапон банкі басып шығарған 50 сен және 100 иен банкноттарында бейнеленген.
Itagaki is credited as being the first Japanese party leader and an important force for liberalism in Meiji Japan. His portrait has appeared on the 50 sen and 100 yen banknotes issued by the Bank of Japan.