Кіріспе

Желілік қоғам – 1991 жылы пайда болған, желілік, цифрлық ақпарат және коммуникациялық технологиялардың таралуынан туындаған әлеуметтік, саяси, экономикалық және мәдени өзгерістерді сипаттайтын ұғым. Бұл идеяның интеллектуалдық бастауларын Георг Зиммель сияқты алғашқы әлеуметтанушылардың еңбектерінен табуға болады, олар модернизация мен индустриялық капитализмнің қарым-қатынастар, ұйымдастыру, өндіріс және өмір тәжірибесінің күрделі үлгілеріне тигізген әсерін талдады.

Шығу тегі

Желілік қоғам термині 1991 жылы Ян ван Дейк жазған "De Netwerkmaatschappij" (Желілік қоғам) атты голланд кітабында және Мануэль Кастелс 1996 жылы жариялаған "The Rise of the Network Society" (Желілік қоғамның өркендеуі) кітабында, оның "Ақпараттық дәуір" трилогиясының бірінші бөлігінде пайда болды. 1978 жылы Джеймс Мартин "Толық байланысқан қоғам" деген терминді қолданып, бұқаралық және телекоммуникациялық желілер арқылы байланысты қоғамды көрсетті. Желілік қоғам көбінесе айтылатын ақпараттық қоғамнан әлдеқайда артық. Кастелс пікірінше, қазіргі қоғамды технология ғана емес, сонымен қатар желілік қоғамды құрайтын мәдени, экономикалық және саяси факторлар да анықтайды. Дің, мәдени тәрбие, саяси ұйымдар және әлеуметтік жағдай сияқты факторлар желілік қоғамды қалыптастырады. Қоғам осы факторлардың әсерінен түрлі жолдармен өзгеріске ұшырайды. Бұл факторлар қоғамды дамытуға немесе кедергі келтіруге мүмкін. Ван Дейк үшін ақпарат – заманауи қоғамның негізі, ал желілер осы қоғамның ұйымдық құрылымын және инфрақұрылымын қалыптастырады. Кастелс желілік қоғамды түсіндіргенде, ағындар кеңістігі маңызды рөл атқарады. Бұл – байланыс желісі, ол осы желілердің қиылысатын түйіндерімен анықталады. Қала элиталары нақты бір жерге емес, ағындар кеңістігіне байланысты. Осылай оңай байланыс құру мүмкіндігі де салдарға алып келеді. Бұл жаһандануға мүмкіндік береді. Көбірек адамдар онлайн қоғамға қосылып, әлемдік желі арқылы түрлі технологияларды үйренеді. Интернетке қол жеткізген пайдаланушыларға бұл пайдалы, себебі олар кез келген уақытта, қалаған тақырыптары бойынша байланыста бола алады. Интернетке қосылмаған адамдарға бұл әсер етуі мүмкін, өйткені олар тікелей осы қоғамға қосылмаған. Адамдар әрқашан интернетке қосылған компьютерлермен жабдықталған қоғамдық орындарды таба алады. Бұл пайдаланушыға үнемі өзгеріп отыратын жүйемен бірге жүруге мүмкіндік береді. Желілік қоғам үздіксіз "гипербайланысқан әлемде мәдени өндірісті" өзгертіп отырады. Әлеуметтік құрылымдар "өндіріс/тұтыну, билік және тәжірибе" қарым-қатынасы төңірегінде құрылады. Біздің қоғамдық жүйеміз бұрын бұқаралық ақпарат құралдары жүйесі болған, ол ақпарат үшін жалпылама орын болатын. Ал қазіргі жүйе пайдаланушылар үшін жекешелендірілген, бұл интернетті одан да жеке басқа бағыттайды. Бұл қоғамға таратылатын хабарламаларды аудиторияға көбірек бағыттайды. Соның нәтижесінде, жақсырақ байланыс үшін көбірек ақпарат көздерін қосуға мүмкіндік туады.